Komentarz: Wielu ludzi pyta: „Jak rozmawiać z dziećmi o wojnie? Jak im wytłumaczyć, co się dzieje? Tym dzieciom, które ukrywają się z rodzicami w schronach, w metrze, jak wytłumaczyć, dlaczego ich bombardują, dlaczego dzieciństwo się skończyło?

Także innym dzieciom, których dzieciństwo trwa, nie słyszą syren, wybuchów, ale widzą, co się dzieje z ich rówieśnikami i zadają pytania, dlaczego tak jest?

I główne pytanie: jak wychowywać dzieci w takich czasach, gdy wojny, cierpienia, łzy nie kończą się?“

Odpowiedź: Dzieci mogą to zrozumieć. Dlatego że też między sobą walczą. Egoizm przecież działa od młodych lat.

Tak więc nie ma tu niczego, co trzeba przed nimi ukrywać. Po prostu pokazać: jeśli nie wychowujemy prawidłowo dzieci, gdy bawią się w dzieciństwie w to, że chcą sobie jeden drugiemu odbierać, łobuzować przez cały czas, to kontynuują bójki i dlatego doszliśmy do wojny. Dorosłe dzieci nie mają w rękach łopatki czy kijka, ale już coś poważnego. Od tego zaczyna się wojna.

Co należy zrobić? Póki jesteście mali – mówimy dzieciom – należy was uczyć, wychowywać tak, żebyście umieli ze sobą rozmawiać, godzić się, ustępować sobie. W taki sposób nie będziecie mieć takich wielkich, strasznych problemów, jak ci wujkowie, którzy rozpoczynają wojny. Oto co dzieje się dlatego, że w dzieciństwie nie słuchaliście mamy.

Pytanie: Czy myśli Pan, że dziecko to usłyszy?

Odpowiedź: Kiedy dziecko widzi samo co się dzieje? To jest pod wielkim wrażeniem.

Pytanie: Kiedy dziecko jest pod obstrzałami? Można mu to tak wytłumaczyć?

Odpowiedź: Tak, i opowiedzieć oczywiście. To właśnie jest wychowanie. To jest podstawa wychowania wojennego czasu.

Komentarz: To znaczy nie rozwijać tematu: wróg, nienawiść, przeciwko nam…

Odpowiedź: Nie, dzieci tego nie zrozumieją, dla nich jest to bezpodstawne, nie ma sensu. Ale kiedy dałeś, wziąłeś, chcesz to zabrać, a inny ci nie daje – jakieś dziecinne gry – o tym wszystkim można porozmawiać.

Ale czy w rzeczywistości tak nie jest? Te gry w ropę, w gaz, we wszelkiego rodzaju międzynarodowe sprawy – czy to nie jest ta sama gra dla dzieci?

Komentarz: Tylko teraz zmieniła się w niebezpieczną grę.

Odpowiedź: Tak, dlatego że nie zatrzymali się na czas, nie mogli wyjaśnić w odpowiednim czasie. Dlatego teraz tak wychodzi. W dzieciństwie nie potrafili wyjaśnić, aby dzieci zrozumiały, że nigdy nie można rozwiązywać sporów siłą. Jeśli możesz przekonaj? Tak. Nie? Inaczej ustąp.

Pytanie: Czyli dziecko musi zrozumieć, że sporów nie da się rozwiązać siłą?

Odpowiedź: Nie rozwiązuje się sporów w taki sposób. W przeciwnym razie zniszczymy siebie nawzajem. Czy możecie sobie wyobrazić, co dzisiaj dzieje się na świecie!

Pytanie: A jak rozwiązuje się spory? Co powinno zrozumieć dziecko, które wychowujemy? Jak rozstrzygane są spory?

Odpowiedź: Tylko poprzez przekonanie, nie zmuszasz drugiego człowieka do ustanowienia pokoju, ale kiedy wyjaśniacie jeden drugiemu, w jaki sposób możecie razem dojść do ustalenia pokoju, z wzajemnymi ustępstwami, a nie z tym, że „ja mam rację, a ty jesteś winny, teraz to zrozumiesz“.

Komentarz: Powiedział Pan poważną rzecz, że dziecko powinno umieć ustąpić.

Odpowiedź: Oczywiście! To jest najważniejsza rzecz w wychowaniu. A po co jest to całe wychowanie? Aby nauczyć się być pierwszym? Silniejszym? Lepszym? Po to, abym mógł się zatrzymać i zacząć ustępować.

Komentarz: To jest najtrudniejsze. Szczególnie dla dzieci.

Odpowiedź: Oczywiście. Dlatego że mają odkryty egoizm. Mały, ale odkryty.

Pytanie: Więc proponuje Pan, żeby uczyć ustępstw? Aby dziecko umiało ustępować.

Odpowiedź: Wszystko należy wyjaśniać. A potem usiąść w kręgu i przeprowadzać praktyczne zajęcia.

Komentarz: To znaczy, jeśli jest kłótnia, zastanówmy się, jak nie dojść do bójki, a do pokoju. To może być długi proces…

Odpowiedź: W przeciwnym razie wyjdzie jeszcze dłużej.

Komentarz: Czy można to wyjaśnić również dzieciom, które chowają się przed bombami?

Odpowiedź: Wszystkim. Wszystko zależy tylko od słów, od leksykonu, od zwrotów. Wyjaśniasz to egoizmowi, który posiada małe dziecko ale i starzec, wszędzie znajduje się ten sam egoizm.

Komentarz: Głównym problemem jest obecnie przygotowanie nauczycieli. Przygotowanie tych, którzy mogą tego nauczyć – co to jest dojście do pokoju, co to jest anulowanie.

Odpowiedź: Tak, to jest najważniejsze.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 03.03.2022

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Pytania&Odpowiedzi, Wiadomości, Wychowanie, dzieci

Kabaliści przekazali nam księgę Zohar, abyśmy dzięki niej mogli ujrzeć świat duchowy i odkryli Stwórcę. Ponieważ nauka Kabały jest odkryciem Stwórcy stworzeniu. (patrz definicja Kabały z artykułu Ball HaSulama „Istota nauki Kabały”)

Ta księga jest o każdym z nas. Opowiada, ale w dziwny sposób, co dzieje się wewnątrz mnie. Ale tylko wewnątrz! Podobnie do tego, jak moje zwierzęce ciało składa się z wielu części i systemów, tak samo moje duchowe ciało, dusza, składa się z takich samych części i systemów.

Materiałem zwierzęcego ciała jest pragnienie otrzymywania, napełniania się. Materiałem duchowego ciała jest pragnienie obdarzania, napełniania. Duchowe ciało, dusza nazywa się człowiekiem we mnie. Dlatego że zwierzęce ciało troszczy się tylko o siebie, istnieje tak długo, jak to zwierzę żyje.

Kim jest człowiek we mnie? Muszę go odkryć, otworzyć, zbadać go – tylko o tym mówi nauka Kabały i księga Zohar. Staram się rozpoznać w sobie pragnienie i jego formy – właściwości. Nazywają się wszystkimi imionami naszego świata.

W człowieku, we mnie są właściwości „Jakub” i „Ezaw”, „wół” i „osioł”, „ptaki” i „drzewa”, „Adam Riszon”, „Noe” i „arka”. Wszystkie te właściwości znajdują się we mnie. Co daje mi poszukiwanie? Czy odkryję te właściwości? Prawdę mówiąc, nie! Nie możemy nic znaleźć, szukając. Ale czynimy wysiłki, a one wywołują wyższe światło, manifestację Stwórcy.

To nasze starania, aby rozpoznać w sobie wyższe właściwości, powodują ujawnienie się Światła i jego Źródła zgodnie z zasadą „Igati i macati” – „Starał się i znalazł”.

Z lekcji według księgi Zohar, 20.12.2009

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, ZOHAR

Pytanie: Z punktu widzenia Kabały, stworzenie – to pragnienie otrzymywania. Pragnienie nie ma miejsca. Dlatego w Torze chodzi o rozwój tego samego pragnienia, które nieustannie przechodzi jakieś transformacje.

Powiedziano: „Na początku Stwórca stworzył niebo i ziemię. Ziemia była pusta i chaotyczna”. Co to jest za początkowy stan, który człowiek odkrywa w sobie – ziemię, pragnienie, które było chaotyczne i opuszczone?

Odpowiedź: Człowiek nie wie, jak pracować ze swoimi pragnieniami. Ma tylko początkowe dążenie do poznania swojego duchowego korzenia, ale co z nim zrobić, jak pracować, nie wie. Dlatego dla człowieka wszystko wygląda jak we mgle: chaotyczne i opuszczone.

Pytanie: A co oznacza „potop”, który wydarzył się później?

Odpowiedź: Są to wszystkie etapy przebudzenia człowieka do świadomej, jasno ukierunkowanej pracy duchowej.

„Potop”, „Babilon”, „Kanaan”, „Egipt”, „Ziemia Izraela” – to etapy stopniowej zmiany pragnienia w człowieku na wszystkich poziomach – nieożywionym, roślinnym, zwierzęcym – dopóki dojdzie do pełnego podobieństwa ze Stwórcą.

Pytanie: Końcowy etap – to Ziemia Izraela?

Odpowiedź: Tak, ale na razie nie możemy jeszcze tego osiągnąć. Przychodzimy na tę Ziemię, a ona, jak mówią, wyrzuca nas.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 21.05.2021

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Stwórca/Natura lub wyższe pole komunikuje się z nami poprzez wszelkiego rodzaju materialne szaty, fizyczne i psychologiczne problemy. Jeśli chcę połączyć się z tą siłą, to powinienem zgodnie z prawem podobieństwa właściwości upodobnić się do niej. Nie ma innego sposobu, żeby rozszyfrować, czego ta siła ode mnie chce?

Odpowiedź: Ogólnie tak. Poznać to pole, jego wpływ, jego siłę mogę tylko w tej mierze, w jakiej jestem do niej podobny. Wtedy na wskutek mojego ograniczenia, tworząc w sobie Jego właściwości, będę mógł je poczuć i z tego wynieść określony osąd o naturze Stwórcy.

Jeśli nie zmienię siebie, nigdy nie będę mógł w swoim egocentrycznym światopoglądzie rozszyfrować, czego On ode mnie chce. A ponieważ Stwórca emanuje właściwość obdarzania, to muszę pielęgnować w sobie tę właściwość, w miarę jej rozwoju będę w stanie zrozumieć wpływ Stwórcy na mnie.

Pytanie: Dlatego z Jego działań mogę rozpoznać Stwórcę? Czy nie zmieniając siebie, nie mogę tego zrobić?

Odpowiedź: Nie, wtedy nawet nie poczujesz, że On ma na ciebie wpływ. Tylko w takim stopniu, w jakim zaczniesz nabywać Jego właściwości, zaczniesz w nich rozumieć, uświadamiać sobie, oceniać, jak On na ciebie wpływa. Podobnie jak w przypadku fal elektromagnetycznych: możemy je odbierać tylko wtedy, gdy mamy odpowiednie urządzenie, które wychwytuje fale o tej samej częstotliwości.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 02.07.2021

Kategorie: Natura, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Pytanie: Pytanie najważniejsze ze wszystkich pytań: Jak to jest, że Bóg, który jest dobry i czyniący dobro, stwarza okrutną i straszną rzeczywistość, z ogromnym cierpieniem – i to rzekomo dla rozwoju dusz? Przecież On wszystko może i mógłby stworzyć inną rzeczywistość, mniej straszną. Może w niebie toczy się wojna między pozytywnymi i negatywnymi energiami, może im podlegamy, i nasze działania częściowo ustanawiają równowagę sił w niebie. Nie mam pojęcia, co się dzieje, ale kiedy z Nim rozmawiam, mówię mu, że sytuacja jest przygnębiająca, żeby zrobił już cokolwiek.

Odpowiedź: Całkowicie się z tobą zgadzam, stan świata jest po prostu obrzydliwy, groźny. Ale Stwórca jest prawem absolutnego obdarzania i miłości.

Prawo – jest martwe, nieczułe, jak wszystkie prawa natury. Jego planem jest doprowadzenie nas do tej samej właściwości, jak On sam. Czym, jak?

W miarę rozwoju w nas egoizmu, odczuwamy coraz większe cierpienia, stopniowo rozumiemy ich przyczynę, jesteśmy przeciwstawni obdarzaniu, ale możemy siebie zmienić, stać się jak ta właściwość, możemy zwrócić się i prosić o naszą zmianę u góry, w Naturze jest siła, która reaguje tylko na taki apel z naszej strony, jeśli prośba jest prawdziwa, to znaczy pragnienie, by stać się oddającym, a nie aby tylko zakończyć cierpienie, to wtedy nas zmieniają.

Baal Ha Sulam napisał: Mówiłem już o tym, że istnieją dwie drogi dla odkrycia doskonałości: albo droga Tory, albo droga cierpienia. Dlatego Stwórca zaaranżował to w taki sposób: dał ludziom technologię, doszli już do takiego stopnia, że ​​wynaleźli bombę atomową i wodorową. A jeśli jeszcze nadal nie jest jasne dla ludzi, jakie zniszczenia są w stanie sprowadzić na świat, to doczekają się trzeciej lub czwartej wojny światowej. Wtedy bomby wykonają swoją pracę.

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Pytanie: Czy człowiek powinien słuchać swojego otoczenia, gdy pojawia się w nim pytanie o sens życia, kiedy mówią mu: „Po co jest ci to potrzebne? Dlaczego zastanawiasz się nad tym?”

Odpowiedź: Ludzie nie rozumieją, że człowiek, który zadaje pytanie o sens życia, znajduje się na znacznie wyższym poziomie rozwoju, odkrywają się w nim większe pustki, niż w innych. Ludzie mogą w jakiś sposób napełnić swoje małe pustki: restauracje, praca, nagrody, medale. A ten człowiek nie może.

Obecnie wśród miliardów ludzi podświadomie pojawia się pytanie o sens życia, jednak wielu nie rozumie, co się z nimi dzieje. Traktują to jako małe problemiki, zły stan zdrowia, niezadowolenie w pracy lub w domu. Ludzie nie rozumieją, że jest o wiele głębsze pytanie, które związane jest z wiecznością. Na tym polega cały problem.

Pytanie: Czy to znaczy że ujawnienie tego pytania w człowieku pokazuje, że jest na znacznie wyższym poziomie rozwoju i dlatego inni nie mogą go zrozumieć?

Odpowiedź: Oczywiście. Z tym pytaniem wznosimy się z poziomu zwierzęcia, które żyje bez zastanowiania się, zgodnie z nakazami natury, które automatycznie w nim powstają i które wypełnia. My natomiast zaczynamy zastanawiać się: „Po co?”. To już jest pytanie o wieczności, poziom Stwórcy. Tutaj musimy osiągnąć Jego stopień, ponieważ nie możemy dłużej pozostawać zwierzętami.

Na tym poziomie zaczynam nie tylko poprawnie funkcjonować w otaczającym mnie świecie, ale jestem zobowiązany do studiowania pytania: „Po co istnieję?” Muszę zrozumieć, Kto mnie popycha, dlaczego On to robi, chcę być taki jak On. Chcę zrozumieć sens wszystkiego, co się ze mną dzieje. Tylko wtedy będę mógł coś zrobić, inaczej nie będę miał siły.

To znaczy, muszę odkryć Stwórcę. Stwórca to następny stopień, który nami zarządza, ogólna siła natury.

Z programu telewizyjnego „Podsumowując wnioski”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Sens życia

Pytanie: Einstein, w eseju napisanym w 1938 roku, rozpatruje główną przyczynę nienawiści do Żydów w tym że żyli we wszystkich zakątkach kuli ziemskiej, gdyż wtedy nie mieli własnego kraju i rzekomo ingerowali we wszystko.  A jak Kabała wyjaśnia przyczyny antysemityzmu? Dlaczego Żydów nienawidzi się nawet w tych krajach, w których nigdy ich nie widziano?

Odpowiedź: Wyjaśniając źródło antysemityzmu, Einstein jest oczywiście daleki od genialności. Czytałem jego publikacje na te tematy, a także wielu innych wielkich ludzi. Nie rozumieją duchowego korzenia tego, co się działo, wybrali jakiś rodzaj połączeń i prawidłowości materialnego świata. Ale prawdziwe powiązania istnieją tylko na duchowym poziomie.

Dlatego wszystko, co mówią na ten temat, jest całkowicie błędne. To znaczy że niektóre ich obserwacje mogą być częściowo prawidłowe, częściowo nie, ale podstawy są całkowicie mylące. Gdyby Żydzi nie mieli kabalistycznej metody, która powinna naprawić nasz świat i doprowadzić całą ludzkość do doskonałości, to świat nie miałby do nich żadnych pretensji. A tak zupełnie nieznani ludzie nagle zaczynają twierdzić, że Żydzi są przyczyną wszelkiego zła na świecie.

Faktycznie tak jest, dlatego że dopóki świat nie zostanie naprawiony, a jacyś ludzie mają „klucz” do jego naprawy, to znaczy, że są winni tego, co dzieje się na świecie. Należy szybko przekazać ten „klucz” wszystkim pozostałym.

W ludzkości to uczucie znajduje się na poziomie podświadomości, ponieważ wszyscy jesteśmy dziećmi natury. Natura nas rozwija i dlatego ludzie to czują w wewnątrz siebie. Świat czuje swoją zależność od Żydów. Wewnętrzne żądanie do naprawy, do tego, że powinniśmy już istnieć na innym poziomie, wyraża się zewnętrznie w formie antysemityzmu.

Ponadto, rozwój Żydów miał miejsce po to, aby doprowadzić świat do naprawy, to zgodnie z tym istnieje w nich ogromny potencjał do nauki, zrozumienia, naprawy i rozwoju świata. Widzimy, że w naukach, w sztuce, we wszystkim, gdzie Żydzi podejmują wysiłki, osiągają setki razy lepsze wyniki niż wszyscy inni. Wynika to z ich duchowej predyspozycji.

Ten fenomen potwierdzają statystyki. Pomimo antysemityzmu fakty i liczby mówią same za siebie. Żydzi zawsze znajdują się na czele wszelkiego rodzaju ruchów: w nauce, sztuce, polityce, prawoznawstwie, we wszystkim co możliwe. Ponieważ zobowiązani są do wypełniania swego duchowego zadania.

Z programu telewizyjnego „Przybliżenie kamerą. Wygnanie”

Kategorie: Izrael i narody świata, Pytania&Odpowiedzi

Podstawowa funkcja sędziego w Okresie Sędziów polegała na tym, żeby osądzać swoje własne cechy, właściwości, zrozumieć, kiedy są dobre, a kiedy nie, w czym dokładnie, i w jaki sposób rozwijać się. Naprawiać siebie, modlić się, zwracać się do Stwórcy, aby dał właściwość obdarzania, miłości i wzniósł człowieka ponad jego egoistyczną naturę.

Obraz idealnego sędziego jest tą cechą, właściwością w człowieku, kiedy może być całkowicie oderwany, wyrzec się swojego egoizmu, do pewnego stopnia panować nad sobą, kontrolować siebie i kierować się ku większej właściwości obdarzania i miłości.

Dlatego w pierwszej kolejności sędzia musiał określić, co jest dobre, a co złe. A potem wznieść się ponad to, co złe, na poziom tego, co jest dobre.

Pytanie: Czy można wykształcić w człowieku tę właściwość, czy jest to dziedziczone?

Odpowiedź: Można to rozwinąć w człowieku.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 11.01.2022

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Słowo „Kabała” jest przez wielu ludzi postrzegane jako coś mistycznego. Wszyscy, którzy krzyczą, że zajmują się Kabałą, od Madonny po nie wiadomo kogo, w rzeczywistości nie zajmują się Kabałą, a show-biznesem?

Odpowiedź: Oczywiście że show-biznesem. Kabała jest nauką o odkryciu się Stwórcy człowiekowi na tym świecie. Kabalą może zajmować się każdy człowiek. Ale żeby rzeczywiście osiągnąć rezultaty, musi bardzo poważnie wejść w tą naukę.

Pytanie: Jeśli tak jest, to dlaczego wszyscy Żydzi nie zajmują się Kabałą?

Odpowiedź: Po pierwsze, kiedyś zabronione było zajmowanie się Kabałą, ponieważ ludzie nie byli wystarczająco rozwinięci. Ale począwszy od XV – XVI wieku pozwolono już zajmować się Kabałą. Piszą o tym tacy wielcy kabaliści jak Rambam i Ari.

W XX wieku Kabała odkryła się wszystkim, dzisiaj każdy może studiować. Ale chodzi o to, że obecnie jest wielu oszustów, którzy stworzyli show-biznes wokół Kabały, zrobili wiele przekrętów: Kabała i medycyna, Kabała i zaklęcia, Kabała i pulsa de nura itd., itp. To są bzdury! Bajki dla ludu, aby trzymać go w ciasnych ramach.

Pytanie: To znaczy, że ludzie sami to sobie wymyślili?

Odpowiedź: Wymyślili nie ludzie, ale ich przywódcy.

Z programu telewizyjnego „Spotkania z Kabałą”, 05.01.2022

Kategorie: Kabała i religia, Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Dlaczego w niektórych ludziach pojawia się pytanie o sens życia?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że już do tego dorośli, a reszta nie.

Ostatecznie wszyscy bez wyjątku powinni dojść do tego pytania. Widzimy, jak w naszych czasach pytanie to pojawia się u milionów ludzi. A są tacy, w których jeszcze nie. Ale z czasem problem ten stanie się problemem globalnym. Już teraz ani psychologowie, ani politolodzy, ani socjologowie nie mają odpowiedzi na to pytanie, i dlatego jest ono przemilczane.

Popatrzcie, ile środkow wydaje się na reklamę, na telewizję, na cokolwiek, tylko po to żeby populacja świata nie upadła, nie odłączała się od wszystkiego, dlatego że to powoduje rozgoryczenie, terror, rozwody. Gdybyśmy dzisiaj zatrzymali ten światowy Hollywood, świat by się zawalił.

Pytanie: Czyli pytanie o sens życia zależy od stopnia wewnętrznego rozwoju człowieka?

Odpowiedź: Oczywiście. Od poziomu rozwoju jego duszy. I tutaj nie możemy wywierać presji na człowieka. Jeśli on jest już na to gotowy, można mu opowiedzieć o Kabale. Nie należy dawać człowiekowi tego, do czego jeszcze nie dojrzał.

Z programu telewizyjnego „Przybliżenie kamerą. Podsumowując wnioski”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Sens życia