Pytania o radość w pracy duchowej
Pytanie: Rabasz napisał: że ci, którzy mają punkt w sercu, mają możliwość poznania, otrzymania zadowolenia z rzeczy duchowych. Dlatego patrzymy na tych, którzy czerpią przyjemność z materialnych rzeczy, jak na małe dzieci. Taki stan może prowadzić do arogancji. Co z tym zrobić?
Odpowiedź: Nic nie można z tym zrobić. Trzeba zrozumieć, co sprawia mi przyjemność i do czego dążę. A wtedy wszystko zajmie swoje miejsce.
Pytanie: Jeśli radość jest świeceniem Stwórcy i napełnieniem, czy możemy obrócić sądy w radość i jak to zrobić?
Odpowiedź: Na razie wystarczy, jeśli po prostu określisz, czy jesteś w stanie połączenia, podobieństwa ze Stwórcą, czy nie. A potem przyjdzie reszta.
Pytanie: Trzymamy się Stwórcy poprzez nasze modlitwy, prośby, apele. Czujemy, że cały czas wzrastamy we własnych oczach, i to sprawia nam radość. Na czym powinna być skoncentrowana cała uwaga i myśli?
Odpowiedź: Na tym, co w tej chwili robię dla Stwórcy. To, że czuję się dobrze, nic jeszcze nie znaczy.
Pytanie: Z czego się radować w Dniu Sądu?
Odpowiedź: Z tego, że w tym roku, podobnie jak w poprzednich latach, a może nawet skuteczniej, próbowaliśmy wznieść się do poziomu wyższego sądu. To bardzo wysoki poziom.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 8.10.2024
Pytanie:
Pytanie:
Człowiek powinien dokonać powrotu w stopniu zwanym „do Stwórcy twego Wszechmogącego”, co oznacza, że poczuje, że Stwórca jest „twoim Wszechmogącym” w prywatnej formie. A wtedy grzech Drzewa Poznania zostanie naprawiony. [Rabasz, artykuł 2 (1990). Czym jest „niepowodzenie” w pracy duchowej]
Pytanie:
Pytanie:
Pytanie:
Kiedy Stwórca daje człowiekowi cierpienia z powodu braku duchowości, cierpienia te zmuszają człowieka do podjęcia wielkich wysiłków, dopóki koniecznie nie zrozumie duchowości, której jak czuje, brakuje mu. (RABASZ. Artykuł 337. „Szczęśliwy człowiek”)
Pytanie:
W Nowym Roku człowiek zaczyna swoją pracę od nowa. Oprócz tego, co zostało powiedziane, dziesięć dni skruchy nazywają się dniami przebaczenia i odpuszczenia grzechów. A wszystko po to, aby człowiek miał możliwość ponownego wejścia w pracę Stwórcy, pomimo że był daleko od niej. (RABASZ. List 34)