Jest powiedziane, że cały Izrael jest poręczycielem dla siebie nawzajem. Było to oczywiste już od czasów Abrahama, który odkrył metodę naprawy i zaczął gromadzić ludzi, którzy rozumieli, że tylko zmieniając człowieka można zmienić świat. Co więcej, zmieniając siebie, zmieniamy nie tylko ten świat, a zmieniamy obraz rzeczywistości w naszym postrzeganiu a wtedy zamiast tego świata odczuwamy wyższy świat.

Takich ludzi Abraham nauczał, jak jednoczyć się ze sobą nawzajem, aby w połączeniu między nami, tworzyć właściwość wzajemnego obdarzania – naczynie dla odkrycia wyższego świata, wyższego stanu. Stan egoistycznego połączenia między nami nazywany jest „tym światem”. Nowy stan jedności i wzajemnej miłości nazywany jest „wyższym światem”.

A poza tym, w tym nowym stanie, w naszym wzajemnym połączeniu odczuwamy wspólną Siłę, panującą w naturze. To nie my sami ukształtowaliśmy się we wzajemnym obdarzaniu – ponad nami jest Siła emanująca z Natury, podobna do nas pod względem właściwości, a teraz odkrywa się nam. Jest to „odkrycie Stwórcy stworzeniu”.

Odpowiednio, „stworzenie” to ludzie, którzy potrafią połączyć się jak jeden człowiek z jednym sercem, we wzajemnym obdarzaniu. W taki sposób podobieństwo właściwości wynosi nas do wyższego stanu. Dlatego zasadę „cały Izrael – jest poręczycielem za siebie nawzajem” można zrozumieć w dwóch aspektach:

– Jeśli należysz do kategorii Izrael, to jesteś poręczycielem dla wszystkich.
– Jeśli ludzie jednoczą się, chcąc wejść do kategorii Izrael, to muszą stać się dla siebie wzajemnymi poręczycielami.

Z lekcji według artykułu „Miłość do Stwórcy i do stworzeń”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Zapytano Pana: „Jaki cud chciałby Pan zobaczyć?”

A Pan odpowiedział: „Aby cały naród Izraela osiągnął połączenie ze Stwórcą”. Kogo miał Pan na myśli pod pojęciem naród Izraela?

Odpowiedź: Wszystkich, którzy mogą zjednoczyć się w jednym sercu, którzy nazywani są narodem Izraela, niezależnie od tego, kim lub czym są.

Z lekcji w Dzień Jedności „Cuda się zdarzają, kiedy się jednoczymy”, 29.12.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa

Dlatego kiedy Izrael jest zaangażowany działaniami dla obdarzania, następuje zstąpienie [wyższego dobra] do narodów świata, którego cały korzeń jest tylko w otrzymywaniu przyjemności dla siebie. (Drabina postawiona na ziemi. Rabasz. Notatka 371)

Pytanie: Na czym polega dobro dla narodów świata?

Odpowiedź: Na tym, że wszystkie narody stają się sobie bliższe, lepiej się wzajemnie rozumieją, dążą do zjednoczenia a także mogą poznać Stwórcę.

Pytanie: Jak zatem sprawdzić siebie w relacji do stanu świata?

Odpowiedź: Po prostu pragnąć, aby to się stało. To wszystko.

Pytanie: W naszej światowej grupie uczy się od dwóch do trzech milionów studentów. Czy możemy zwrócić osiem miliardów ludzkości w stronę światła?

Odpowiedź: Oczywiście, że możemy. Jestem pewien, że nam się wszystko uda, inaczej nie traciłbym na to czasu.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 02.12.02.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Co to znaczy wybrany naród?

Odpowiedź: Narodem wybranym są te dusze, które zbierają się razem i wznoszą MAN do Stwórcy, aby spuścił na nich MAD, i by zjednoczyli się za pomocą tego światła i mogli otrzymać porcję rozwoju w kierunku Stwórcy.

Ten naród ma szczególną zdolność (sgula), odziedziczoną po przodkach. Budzi się ona w każdym człowieku studiującym Kabałę, niezależnie od tego, kim jest z pochodzenia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 24.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Wszystkie święta narodu Izraela wywodzą się z Kabały i symbolizują różne etapy naszego rozwoju duchowego. Wznosząc się po drabinie duchowych światów, od całkowitego oddzielenia od Stwórcy do całkowitego zbliżenia i zjednoczenia z Nim, człowiek przechodzi przez wiele określonych stopni. Ale wśród nich są szczególne stopnie, które nazywane są świętami lub dobrymi dniami (po hebrajsku „jom tow”).

Święto Pesach, które w naszym świecie obchodzone jest jako wyzwolenie z niewoli egipskiej, odzwierciedla pierwszy duchowy stopień – wyjście z egoizmu, uwolnienie od niego, wzniesienie się ponad niego.

Następnie następuje stopień darowania Tory, który odzwierciedla święto Szawuot. Rozbicie tablic, czyli tymczasowy powrót do Egiptu (upadek w egoizm) symbolizuje Tisza be-Aw. Obecnie data ta uważana jest za dzień smutku, ale w przyszłości będzie to szczególny, radosny dzień.

Po święcie Tisza be-Aw następuje Rosz ha-Szana (Nowy Rok) – bardzo poważny zwrot w kierunku nowej duchowej naprawy. Dziesięć dni po Nowym Roku przypada Dzień Odkupienia (Jom Kipur), podczas którego sprawdzane są wszystkie stany człowieka, a następnie odkrywane i naprawiane są wszystkie jego grzechy.

Po Jom Kipur człowiek zaczyna otrzymywać szczególne naprawiające światło, tak zwane światło Sukkot – Or Makif (otaczające światło), które przywraca go do Źródła. W ciągu siedmiu dni Sukkot człowiek osiąga stan zwany świętem Simchat Tora – radość Tory, ponieważ to światło, które na niego zstąpiło i dało mu ogólną naprawę, doprowadza do zjednoczenia ze Stwórcą.

Kolejne święto Chanuka, jest świętem światła, które wznosi nas ponad egoizm i uwalnia nas od niego. Wznosząc się ponad egoizm, człowiek odczuwa wyjście na wolność. Ale to nie jest jeszcze pełna naprawa. Całkowita naprawa następuje wtedy, gdy ostatecznie przekształcimy egoizm w stan obdarzania i miłości. Dzieje się to w Purim.

W taki sposób człowiek przechodzi cały cykl świąt, które uosabiają historię narodu Izraela. Mam wielką nadzieję, że w niedalekiej przyszłości osiągniemy Purim – całkowita naprawę i na tym zakończy się nasza ziemska saga – historia pobytu człowieka na tym świecie.

Z programu telewizyjnego „Krótkie historie”

Kategorie: Izrael i narody świata, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Czy dobrze zrozumiałem z Pana wyjaśnienia wynika, że oprócz Sukki, którą budujemy na podwórku, musimy jeszcze zbudować ją w swoim sercu?

Odpowiedź: Zgadza się. Najważniejsze jest zbudowanie Sukki w swoim sercu. Przecież zewnętrzne zbudowanie Sukki, szałasu to tylko tradycja. Zbudowanie Sukki w swoim sercu oznacza uporządkowanie swoich pragnień, intencji, myśli, aspiracji, obaw i zmartwień, wdzięczności, modlitw, wszystkiego, co mam w środku, oddzielając to od zwierzęcych, cielesnych pragnień i trosk o swoje materialne istnienie.

Muszę całkowicie oddzielić swoją materialną część od duchowej. Materialna część, troska o jedzenie, spanie, płodzenie potomstwa – wszystkie troski zwykłego człowieka. A duchowa część jest tym, po co żyję, celem mojego istnienia, sensem życia. Aby zrozumieć sens życia, muszę sprawdzić, jakie pragnienia we mnie odnoszą się do tego celu.

Część pragnień poświęcona zrozumieniu sensu życia nazywa się duszą. Cały człowiek – jest pragnieniem. Ale są pragnienia materialne, cielesne, odnoszące się do tego świata, jakie ma każde zwierzę. Są też pragnienia wyższe niż ziemska egzystencja: jaki jest sens życia, kto mną zarządza, co się ze mną stanie, gdy to życie się skończy? Czy moim przeznaczeniem jest przeżyć je po prostu jak zwierzę, czy może jest coś wyższego od tego?

Nauka Kabały wyjaśnia, że człowiek musi wznieść się na inny poziom, ponad egzystencję materialną. Podczas tego życia człowiek zobowiązany jest do wzniesienia się na wyższy poziom i rozpoczęcia życia na wysokości Stwórcy. Nowy stopień osiąga się poprzez nabycie właściwości obdarzania i miłości, co pozwala poczuć rzeczywistość ponad tym światem, zobaczyć świat sił, nieskończony wszechświat, w którym nie ma czasu, ruchu, przestrzeni, życia i śmierci.

Osiągamy nieograniczony rozwój, który nazywa się przyszłym światem. Wszystko to dzieje się jeszcze w tym świecie: tu i teraz. Jak jest powiedziane: „Swój świat zobaczysz za życia”. Żyjemy w epoce, w której każdy człowiek z pragnieniem, ma możliwość osiągnięcia tego.

Rozwijanie w sobie właściwości miłości i obdarzania, czyli rozwijanie swojej duszy, oznacza zbudowanie wewnątrz siebie Sukki. Aby to zrobić, muszę uporządkować pragnienia we mnie, które są ze sobą powiązane i znajdują się na różnych poziomach otrzymywania i obdarzania.

Wszystkie te pragnienia odnoszą się tylko do relacji z innymi ludźmi i są skierowane na zewnątrz mnie. Żadne z nich nie jest skierowane na mnie samego. Porównując te pragnienia: które są bliższe miłosierdziu, które są bliższe przezwyciężeniu, mniej lub bardziej ograniczone, buduję taką otoczkę wokół swojej duszy, która jest analogiczna do Sukki, szałasu.

Pytanie: Czy sprawdzam cały system moich relacji z innymi ludźmi i buduję z nich ściany i dach Sukki w swoim sercu?

Odpowiedź: W pewnym sensie można tak powiedzieć, ale wszystko to nie jest takie proste. Potrzeba dużo czasu, aby odkryć swoje pragnienia i dostrzec, co przedstawiają. Potem, czytając księgi kabalistyczne, zobaczę, że jestem zbudowany wewnątrz i uformowany dokładnie według ich opowieści. A wtedy w moim sercu stopniowo zostanie zbudowana Sukka – jako jej zewnętrzna szata.

Z 440-tej rozmowy o nowym życiu, 02.10.2014

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa, Sens życia, Święta i specjalne daty

Wielkie Objawienie objawi się w całej swej pełni dopiero w dniach Mesjasza. (Baal HaSulam, „Ostatnie pokolenie”)

Pytanie: O jakim objawieniu mówi Baal HaSulam? Co to za czas – dni Mesjasza?

Odpowiedź: Czas, w którym będziemy w stanie stłumić, anulować nasze egoistyczne właściwości i zastąpić je właściwościami obdarzania i miłości, aby być podobnymi do Stwórcy, nazywany jest czasem Mesjasza.

Nie jest to konkretnie określony czas, którego datę można teraz podać, ale okres, w którym ludzkość zaczyna dążyć do zmiany siebie z właściwości otrzymywania na właściwość obdarzania.

Pytanie: Czy powinna dojść do tego określona duża liczba ludzi, czy wystarczą jednostki spośród narodu?

Odpowiedź: Musi być wielu ludzi, którzy rozumieją, że jest to konieczne.

Naturalnie, zgodnie z tym, będą działać pewne siły zewnętrzne, aby popchnąć ludzkość do przodu, ale nie te, które wpływają na nas dzisiaj. Będziemy musieli kontynuować nauczanie Kabały, aby pomóc ludziom zbliżyć się do Stwórcy we właściwościach.

Oznacza to, że idea jest w zasadzie prosta. Stwórca, który jest z natury altruistą, stworzył nas jako egoistów i powinniśmy sami zechcieć nabyć Jego altruistyczne właściwości.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 11.07.2024

Kategorie: Izrael i narody świata, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody, Społeczeństwo przyszłości

Pytanie: Wszystkie narody mają własne tradycje. Ale my mówimy, że światowym kli jest Izrael, naród Izraela. Chciałbym zrozumieć, czy stopniowo będziemy poznawać, coraz głębiej te koncepcje, tradycje i przyjmiemy je? Co nam przeszkadza? Wydaje mi się, że jest to w pełni dobre, pozytywne dążenie.

Odpowiedź: Nie sądzę. To ogromna liczba praw, które musi zgłębiać człowiek należący do społeczności żydowskiej. Ale inni zupełnie tego nie potrzebują. To cię tylko zdezorientuje. Powinieneś studiować Kabałę. A Żydzi oprócz tego muszą także znać swoje prawa, które mają obowiązek wypełniać, bo bez tego nie będą bliscy Stwórcy.

Pytanie: Czy nie stanie się to swego rodzaju przeszkodą, która będzie odróżniała nas od grupy centralnej i pozostałych?

Odpowiedź: Nie sądzę, żeby taki stan był możliwy. Nie zmuszamy nikogo do modlitwy ani przestrzegania jakichkolwiek przykazań. Wszystko robimy dobrowolnie. Jeśli człowiek jest na to gotowy, niezależnie od tego, czy jest Żydem, czy nie, jest to jego osobista sprawa. Nie ma potrzeby zwracać na to uwagi. Każdy robi to, co chce.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 04.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Kabała i religia, Praca duchowa

Misją Izraela jest doprowadzenie całej ludzkości, bez wyjątku, do celu stworzenia. Nie mogą być dwie opinie na temat celu stworzenia, ponieważ jest tylko jedna dla wszystkich: dla czarnych, białych i żółtych, bez różnicy ze względu na pochodzenie… (Baal HaSulam, „Wzajemne poręczenie”)

Cel jest zawsze taki sam. W rezultacie, kiedy dochodzimy do tego celu, widzimy, że między ludźmi nie ma żadnej różnicy. Absolutnie żadnej!

Nawet to, przez co przeszli w swojej historii zbiega się w jedno wspólne kli/pragnienie, w jeden wspólny system, w którym wszyscy są wzajemnie połączeni, wzajemnie się uzupełniają, wzajemnie się włączają – każdy i wszyscy razem. Dlatego w ostatecznym rozrachunku nie pozostaje żadna różnica między wszystkimi częściami stworzenia.

Pytanie:Czyli dla Stwórcy nie ma różnicy między Izraelem i powiedzmy jakimś afrykańskim plemieniem?

Odpowiedź: Tak. Nie ma żadnej różnicy. Tylko na drodze naprawy są ważniejsze i mniej ważne części. Ale ostatecznie, kiedy wszystko włącza się w siebie wzajemnie i następuje absolutne włączenie, to wszyscy stają się równi. Wszystko łączy się ze sobą razem i nie ma nic zbędnego, nic małego lub dużego, ważnego lub nieważnego.

Z programu TV „Podstawy Kabały”

Kategorie: Baal HaSulam, Izrael i narody świata

Pytanie: Każdy z etapów rozwoju duchowego („uświadomienie zła”, „nie szkodzenie innym”, „miłość do bliźniego”) może zająć dziesiątki lat. Zgadza się?

Odpowiedź: Dzisiaj już znacznie mniej.

Pytanie: Jak to możliwe, skoro wszyscy jesteśmy różni? Są ludzie, którzy jeszcze mogą znajdować się na pierwszym etapie, i są tacy, którzy będą już na trzecim etapie.

Odpowiedź: To tak jak w naszym społeczeństwie są różni ludzie: bogaci i biedni, mądrzy i niezbyt inteligentni, i tak dalej. Czyli że zawsze wzajemnie uzupełniają się.

Pytanie: Baal HaSulam wyjaśnia, że kiedy człowiek nabywa altruistyczną właściwość, to znaczy zdolność połączenia się z innymi i nie wykorzystywania ich dla siebie, natychmiast zaczyna odczuwać wyższą siłę zgodnie z prawem zgodności właściwości. Napisał, że kontakt z wyższą siłą jest stanem najbardziej naturalnym dla człowieka. Jak może Pan to wyjaśnić?

Odpowiedź: Jest to powrót do swojego korzenia, z którego pochodzimy.

Pytanie: Czy dla człowieka przebywanie w relacji ze Stwórcą jest naturalne? Dla nas naturalne jest pozostawanie w egoizmie.

Odpowiedź: Ale nasz egoizm też stamtąd pochodzi. Stwórca stworzył wszystko. Stworzył zło i dał nam możliwość jego naprawienia. W taki sposób dążymy do dobra.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 09.05.2024

Kategorie: Izrael i narody świata, Praca duchowa