Pytanie: Jak w prawidłowy sposób postępować na drodze naprawy i w czym ta naprawa wyraża się w świecie materialnym?

Odpowiedź: Poszukiwanie sprowadza się do tego, że człowiek szuka, czy jest to możliwe, aby odkryć dla siebie wieczną egzystencję: albo zmieniając świat, albo zmieniając siebie.

Kabała mówi, że pozornie na pierwszy rzut oka, dwie różne możliwości scalają się w jedno: i zmieniając świat, zmieniasz siebie; i zmieniając siebie, zmieniasz świat. To jedno i to samo.

Zmieniając siebie, wchodzisz na poziom, kiedy zaczynasz postrzegać świat wieczny i doskonały. W końcu osiągasz wieczne i doskonałe istnienie. Jest to, jeszcze w tym życiu, na tym świecie przygotowane dla nas. A później możesz spokojnie rozstać się ze swoim fizycznym ciałem, znajdującym się na zwierzęcym poziomie.

Pytanie: To znaczy, że człowiek może żyć wiecznie?

Odpowiedź: Nie wiem, co to znaczy „człowiek”. Wewnętrzne „ja” człowieka istnieje wiecznie, ponad czasem.

W ogóle, w duchowym świecie nie istnieje pojęcie „wiecznie”, ponieważ jest to również określony czas. A kiedy piszesz „t =”, to jest to po prostu nieskończoność. Dlatego my mówimy o istnieniu ponad czasem.

Z lekcji w języku rosyjskim, 25.10.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Pan jest kabalistą, ja – nie. Czym Pana poziom różni się od mojego?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że człowiek, który zajmuje się Kabałą, zaczyna ujawniać nowe możliwości odczucia świata, ale nie w sobie, a poza sobą!

Zazwyczaj odczuwamy to, co wchodzi w nas i przetwarza się w naszych uczuciach i w rozumie. Ten gotowy już wewnętrzny obraz my czujemy. Taka jest metoda poznania świata w naszych organach odczucia i żyjemy nie przedstawiając świata innym.

W rzeczywistości jest on zupełnie inny. Ale my nie możemy wyjść poza ramy swojego ciała, aby poczuć prawdziwą rzeczywistość. A Kabała pozwala to zrobić, dlatego że kiedy jesteś w prawidłowych relacjach z innymi, to budujesz między sobą i nimi zupełnie nowy organ czucia. Dlatego ta metoda nazywa się „kochaj bliźniego swego, jak siebie samego.”

Kiedy zaczynacie wchodzić wzajemnie w kontakt, podczas gdy ty wychodzisz z siebie i zyskujesz możliwość poczuć wszystko na zewnątrz siebie. To wtedy zaczniesz widzieć świat nie zniekształcony twoimi właściwościami tj, wieczny i doskonały.

Musimy wznieść się do tego poziomu i istnieć w nim, ponieważ jest to następny etap naszego rozwoju, ale nie ziemskiego, który już zakończyliśmy, a duchowego.

Z programu radiowego „Echo Moskwy”, 25.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Postrzeganie rzeczywistości

 Pytanie: Czy człowiek – jest to chodzące ciało, pewien rodzaj zbioru atomów, zdolne na przestrzeni tysiącleci przenosić wszechogarniającą siłę pod nazwą dusza?

Odpowiedź: Nie. Ciało nie ma związku z duszą. Początkowo nikt nie ma duszy.

Duszą nazywa się uzyskanie właściwości obdarzania i miłości. Jeśli nabywam tę właściwość, ona istnieje we mnie, ale nie w ciele. Nie ma fizycznego miejsca, gdzie by się ona znajdowała. Ta  właściwość odczuwana jest jak coś istniejącego poza koordynatami naszego świata.

Nie można określić, gdzie ona się znajduje: tu czy tam, daleko czy blisko. Ten szczególny komponent – właściwość obdarzania i miłości, który nagle pojawia się we mnie, nazywa się właśnie duszą. Wtedy ona istnieje, nie mając żadnego odniesienia do naszego ciała.

Zaczynam powoli kojarzyć się z tym stanem – z duszą, istnieć w niej, identyfikować się z nią, odczuwać przez nią światy, siebie, połączenie z innymi tak, że odnoszę się do swojego ciała, jak żyjącego razem ze mną domowego zwierzęcia.

A kiedy ono umiera, ja nawet nie czuję, że coś straciłem. Ciało jest nam dane tylko po to, żeby za jego pomocą  nabyć duszę, a potem staje się niepotrzebne.

Do tej pory, dopóki nie nabyłem swojej duszy, nie włączyłem się w nią w pełni sił, moje ciało jest mi konieczne. Przez nie łączę się z obiektami naszego świata. A kiedy mogę już działać poprzez duszę, wtedy przez nią wpływam na pozostałych.

Pytanie: Jeśli w nas pierwotnie nie ma duszy, to co przechodzi reinkarnacje?

Odpowiedź: Reszimo – informacyjne dane, moje duchowe „ja”. Ale ono nie istnieje w tym systemie koordynatów, w którym znajduje się ciało. Ciało istnieje w sześciu kierunkach: północ, południe, zachód, wschód, góra, dół. Lecz w tym systemie nie ma duszy. Ona istnieje w innym wymiarze.

Z lekcji w języku rosyjskim, 08.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Jeżeli w poprzednim życiu człowiek zajmował się kabałą, co da mu to w następnej inkarnacji?

Odpowiedź: Jeżeli człowiek w materialnym życiu był już na jakimś duchowym poziomie, to już nie powinien powrócić do stanu ziemskiego.

Jednakże w przypadku, jeśli ma pewną misję w stosunku do innych ludzi, może tu powrócić. Ale to jest już kwestia wyższego zarządzania.

Człowiek, znajdujący się na duchowym poziomie, powracając w ten świat albo zwykle nie powracając, kontynuuje swoje wzniesienie, łącząc się z innymi częściami wspólnej duszy – wspólnego systemu.

Pytanie: Czy może on zatroszczyć się o to, aby nie wracać?

Odpowiedź: Nie. Zrozumcie, że gdy widzimy prawdziwy system zarządzania, w pełni zgadzamy się z nim, nie mamy możliwości, aby się z nim targować. Widzimy, że wszystko dzieje się według absolutnie prawidłowych i sprawiedliwych praw.

Ziemskie życie ma sens tylko po to, aby wejść na następny poziom istnienia, podnieść się do niego i osiągnąć wieczność i doskonałość jeszcze w tym życiu.

Po pierwsze, nie można porównać tego stanu z naszymi obecnymi odczuciami. Po drugie, nasz świat („olam”, od słowa „alama” – ukrycie) jest iluzoryczny, który istnieje tylko dzięki ukryciu. Nam jakby zasłaniają prawdziwy obraz wszechświata i pokazują coś, znajdującego się w cieniu. W rzeczywistości, nasz świat nie istnieje. Jak tylko naprawimy się, nie będziemy mieć potrzeby istnieć w stanie, zwanym „ziemskie życie”.

Przy czym zmieniamy swój ziemski stan w tym życiu, nie ograniczając się w niczym, nie ryzykując niczego i osiągając jednocześnie następny wyższy poziom. I dopóki nasze ciało żyje, istniejemy w obu światach. A kiedy ciało umiera, reagujemy na to całkowicie spokojnie, ponieważ już będziemy znajdować się w innym świecie.

Jak mówił mój nauczyciel Rabasz: „Jak ty wieczorem zdejmujesz swoją koszulę i wrzucasz ją do prania, tak ty wrzucasz do prania swoje ciało”.

Pytanie: Co się stanie z materialnym światem po tym, jak wszystkie dusze zjednoczą się ze Stwórcą? Jaka stanie się nasza planeta? Czy będą istnieć pieniądze, banki, drapacze chmur?

Odpowiedź: Niczego takiego nie będzie, ponieważ nasz świat istnieje tylko w naszej wyobraźni. Jest to iluzoryczna rzeczywistość, która dana jest nam w obecnych organach zmysłów i wyświetla się tylko w naszym pragnieniu. А poza pragnieniami ona nie istnieje. Istnieje tylko jedno wspólne światło, które może być postrzegane wyłącznie poprzez odpowiednio rozwinięte nowe organy zmysłów.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Jeśli człowiek był o włos od śmierci – jest to ostrzeżenie czy tylko zbieg okoliczności?

Odpowiedź: W przyrodzie nie ma przypadków i zbiegów okoliczności. W niej jest wszystko ustalone i wymierzone z nieskończoną dokładnością.

Jeśli człowiek, który był o włos od śmierci, będzie rozwijał się dalej, on dowie się, dlaczego z nim się tak stało.

Ale rzecz w tym, że on już nie będzie próbował tego wyjaśniać, dlatego że dla człowieka, dążącego do opanowania pozytywnej siły, który może zacząć zarządzać swoim przeznaczeniem i rozwijać swoją duszę, nie jest to już interesujące. Wszystkie perypetie materialnego życia stopniowo tracą dla niego swoje znaczenie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 08.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Czy może Pan udowodnić, że dusza istnieje?

Odpowiedź: W nauce kabały nie jest akceptowane udowadnianie czegokolwiek. Kto chce słuchać – to słucha.

Kto nie – jest wolny.

Człowiekowi nie można niczego udowodnić, dopóki sam nie odczuje wyższego świata. A poczuć on może tylko, gdy rozwinie swój zmysł do wyższego stanu. W tym mogę mu pomóc. Tak czy inaczej, do tego czasu, gdy to się nie zdarzy, on niczego nie zobaczy.

Pytanie: Potrzebne jest do tego człowiekowi powodzenie?

Odpowiedź: Potrzebne jest powodzenie, potrzebne szczęście, potrzebny specjalny wyższy znak.

 Z lekcji w języku rosyjskim, 20.12.2015

Kategorie: Dusza i ciało

 Pytanie: Dlaczego ukryta jest przed nami godzina naszej śmierci?

Odpowiedź: I bardzo dobrze, że jest ukryta, ponieważ powinienem osiągnać taki stan, w którym nie ma dla mnie znaczenia, w jakiej chwili swojego życia, w swojej zwierzęcej egzystencji, rozstanę się ze swoim fizycznym ciałem.

Muszę dojść do takiego stanu ducha, kiedy będę żyć właśnie w duchu a nie w ciele, więc dla mnie to nie ma znaczenia, czy ​​istnieję w ciele, czy też nie. I jeśli dalej istnieję w nim, to tylko po to, żeby w jakiś sposób jeszcze bardziej wpłynąć na ludzkość, na świat.

Dlatego dla mnie nie ma znaczenia, w jakim momencie czasu rozstanę się z ciałem. Po prostu znajduję się we władzy wyższego zarządzania i to wszystko.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Wielu mówi, że człowiek chory na jakąś nieuleczalną chorobę i wiedzący, że w ciągu kilku miesięcy umrze, zaczyna myśleć o sensie życia. Czy można powiedzieć, że śmierć popycha człowieka do wyjaśnienia sensu życia?

Odpowiedź: Oczywiście. Dlatego śmierć jest tak niewytłumaczalna i paradoksalnie odczuwana przez nas na długo przed jej pojawieniem się, czego nie ma u zwierząt. U zwierząt, przeczucie śmierci jest bardziej wyraźne niż u człowieka, ale bliżej samej śmierci.

Gdyby nie było śmierci, ludzie zachowywaliby się zupełnie inaczej. W materialnym świecie wszystkie spekulacje dokonuje się tylko przez śmierć. I to jest niedobrze, dlatego że człowiek przywiązany jest do swojego zwierzęcego ciała.

A kabała pozwala nam wznieść się ponad ciało i robić już inne obliczenia niezależne od niego. Jak tylko wychodzimy z niego i dostajemy się do wiecznego, doskonałego przepływu energii, informacji, światła, natychmiast przestajemy zwracać uwagę na ciało.

Innymi słowy, dopóki żyjemy, musimy troszczyć się o ciało, ponieważ przeprowadzamy przez nie pewne naprawy w tym życiu, ale troska o nie, praktycznie powinna dotyczyć tylko tego.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy może człowiek, który otrzymał cios od losu i nie rozumie jego przyczyny, ponownie dokonać nieprawidłowego wyboru? Czy korygująca siła kieruje go do prawidłowego dla rozwoju wyboru? Ile ciosów może znieść każdy konkretny człowiek?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że niektórych ludzi prowadzą do rozwiązania głównego problemu życia tak samo, jak doprowadzili was, a pozostałych ludzi nie doprowadzają do tego, chociaż oni, być może, męczyli się i cierpieli wiele razy bardziej niż wy.

Wszystko zależy od korzenia duszy. Nie możecie porównywać ludzi między sobą tak, jakby oni byli równi. Jedni cierpią a inni nie, a ci w ogóle rozkoszują się życiem. My nie wiemy, dlaczego na świecie tak się dzieje.

Nie możecie, patrząc waszymi oczami na płaski obraz świata, porównywać wszystkich jedną miarką i mówić, że świat jest sprawiedliwy lub niesprawiedliwy. Dlatego mówcie tylko o sobie.

Otrzymaliście możliwość uczynienia siebie i świata szczęśliwszym. Jednocześnie otrzymujecie w zamian, w nagrodę osiągnięcie wyższego świata, nieskończoności, wieczności, wraz z istnieniem w naszym świecie.

To zostało wam dane, dlatego że taki jest korzeń waszej duszy. A później odkryjecie, dlaczego jest on taki, dlaczego z ośmiu miliardów ludzi właśnie wam jest to dane, a innym – nie. Tutaj nie ma żadnych szczególnych przywilejów, po prostu przyszła kolej na waszą duszę narodzić się i wypełniać swoją misję. Dlatego znaleźliście się tutaj.

A porównywać się z innymi jest niemożliwe. Wy zupełnie nie wiecie, co się stało z pozostałymi duszami, do jakich poziomów się one odnoszą, gdzie się znajdują w ogólnym systemie zarządzania.

I nie należy o tym myśleć. Zajmijcie się sobą a z własnej realizacji dowiemy się o wszystkim.

Z lekcji w języku rosyjskim, 08.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Pytania: Czy człowiek po śmierci traci swoją indywidualność – oryginalność, charakterystyczną  tylko dla niego?

Odpowiedź: To co my w naszym świecie nazywamy oryginalnością – jest to zwierzęca cecha. Ona dla człowieka, który osiąga duchowy świat, przestaje być wartościowa.

Cała jego osobliwość odkrywa się wtedy, kiedy łączy się z innymi i w ogólnym związku ujawnia swoją duszę. Właśnie dusza – jest szczególna. A wszelkiego rodzaju ziemskie właściwości są tymczasowe i znikają.

Pytanie: W czym jest osobliwość duszy?

Odpowiedź: W tym, że ona w cudowny sposób, w charakterystycznej tylko dla niej formie, jest podobna do Stwórcy.

Dusza – jest to pragnienie, które przekształciło się na podobieństwo Stwórcy. I w tym podobieństwie każda dusza jest indywidualna.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.10.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi