Pytanie: Jeżeli w poprzednim życiu człowiek zajmował się kabałą, co da mu to w następnej inkarnacji?

Odpowiedź: Jeżeli człowiek w materialnym życiu był już na jakimś duchowym poziomie, to już nie powinien powrócić do stanu ziemskiego.

Jednakże w przypadku, jeśli ma pewną misję w stosunku do innych ludzi, może tu powrócić. Ale to jest już kwestia wyższego zarządzania.

Człowiek, znajdujący się na duchowym poziomie, powracając w ten świat albo zwykle nie powracając, kontynuuje swoje wzniesienie, łącząc się z innymi częściami wspólnej duszy – wspólnego systemu.

Pytanie: Czy może on zatroszczyć się o to, aby nie wracać?

Odpowiedź: Nie. Zrozumcie, że gdy widzimy prawdziwy system zarządzania, w pełni zgadzamy się z nim, nie mamy możliwości, aby się z nim targować. Widzimy, że wszystko dzieje się według absolutnie prawidłowych i sprawiedliwych praw.

Ziemskie życie ma sens tylko po to, aby wejść na następny poziom istnienia, podnieść się do niego i osiągnąć wieczność i doskonałość jeszcze w tym życiu.

Po pierwsze, nie można porównać tego stanu z naszymi obecnymi odczuciami. Po drugie, nasz świat („olam”, od słowa „alama” – ukrycie) jest iluzoryczny, który istnieje tylko dzięki ukryciu. Nam jakby zasłaniają prawdziwy obraz wszechświata i pokazują coś, znajdującego się w cieniu. W rzeczywistości, nasz świat nie istnieje. Jak tylko naprawimy się, nie będziemy mieć potrzeby istnieć w stanie, zwanym „ziemskie życie”.

Przy czym zmieniamy swój ziemski stan w tym życiu, nie ograniczając się w niczym, nie ryzykując niczego i osiągając jednocześnie następny wyższy poziom. I dopóki nasze ciało żyje, istniejemy w obu światach. A kiedy ciało umiera, reagujemy na to całkowicie spokojnie, ponieważ już będziemy znajdować się w innym świecie.

Jak mówił mój nauczyciel Rabasz: „Jak ty wieczorem zdejmujesz swoją koszulę i wrzucasz ją do prania, tak ty wrzucasz do prania swoje ciało”.

Pytanie: Co się stanie z materialnym światem po tym, jak wszystkie dusze zjednoczą się ze Stwórcą? Jaka stanie się nasza planeta? Czy będą istnieć pieniądze, banki, drapacze chmur?

Odpowiedź: Niczego takiego nie będzie, ponieważ nasz świat istnieje tylko w naszej wyobraźni. Jest to iluzoryczna rzeczywistość, która dana jest nam w obecnych organach zmysłów i wyświetla się tylko w naszym pragnieniu. А poza pragnieniami ona nie istnieje. Istnieje tylko jedno wspólne światło, które może być postrzegane wyłącznie poprzez odpowiednio rozwinięte nowe organy zmysłów.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Jeśli człowiek był o włos od śmierci – jest to ostrzeżenie czy tylko zbieg okoliczności?

Odpowiedź: W przyrodzie nie ma przypadków i zbiegów okoliczności. W niej jest wszystko ustalone i wymierzone z nieskończoną dokładnością.

Jeśli człowiek, który był o włos od śmierci, będzie rozwijał się dalej, on dowie się, dlaczego z nim się tak stało.

Ale rzecz w tym, że on już nie będzie próbował tego wyjaśniać, dlatego że dla człowieka, dążącego do opanowania pozytywnej siły, który może zacząć zarządzać swoim przeznaczeniem i rozwijać swoją duszę, nie jest to już interesujące. Wszystkie perypetie materialnego życia stopniowo tracą dla niego swoje znaczenie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 08.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Czy może Pan udowodnić, że dusza istnieje?

Odpowiedź: W nauce kabały nie jest akceptowane udowadnianie czegokolwiek. Kto chce słuchać – to słucha.

Kto nie – jest wolny.

Człowiekowi nie można niczego udowodnić, dopóki sam nie odczuje wyższego świata. A poczuć on może tylko, gdy rozwinie swój zmysł do wyższego stanu. W tym mogę mu pomóc. Tak czy inaczej, do tego czasu, gdy to się nie zdarzy, on niczego nie zobaczy.

Pytanie: Potrzebne jest do tego człowiekowi powodzenie?

Odpowiedź: Potrzebne jest powodzenie, potrzebne szczęście, potrzebny specjalny wyższy znak.

 Z lekcji w języku rosyjskim, 20.12.2015

Kategorie: Dusza i ciało

 Pytanie: Dlaczego ukryta jest przed nami godzina naszej śmierci?

Odpowiedź: I bardzo dobrze, że jest ukryta, ponieważ powinienem osiągnać taki stan, w którym nie ma dla mnie znaczenia, w jakiej chwili swojego życia, w swojej zwierzęcej egzystencji, rozstanę się ze swoim fizycznym ciałem.

Muszę dojść do takiego stanu ducha, kiedy będę żyć właśnie w duchu a nie w ciele, więc dla mnie to nie ma znaczenia, czy ​​istnieję w ciele, czy też nie. I jeśli dalej istnieję w nim, to tylko po to, żeby w jakiś sposób jeszcze bardziej wpłynąć na ludzkość, na świat.

Dlatego dla mnie nie ma znaczenia, w jakim momencie czasu rozstanę się z ciałem. Po prostu znajduję się we władzy wyższego zarządzania i to wszystko.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Wielu mówi, że człowiek chory na jakąś nieuleczalną chorobę i wiedzący, że w ciągu kilku miesięcy umrze, zaczyna myśleć o sensie życia. Czy można powiedzieć, że śmierć popycha człowieka do wyjaśnienia sensu życia?

Odpowiedź: Oczywiście. Dlatego śmierć jest tak niewytłumaczalna i paradoksalnie odczuwana przez nas na długo przed jej pojawieniem się, czego nie ma u zwierząt. U zwierząt, przeczucie śmierci jest bardziej wyraźne niż u człowieka, ale bliżej samej śmierci.

Gdyby nie było śmierci, ludzie zachowywaliby się zupełnie inaczej. W materialnym świecie wszystkie spekulacje dokonuje się tylko przez śmierć. I to jest niedobrze, dlatego że człowiek przywiązany jest do swojego zwierzęcego ciała.

A kabała pozwala nam wznieść się ponad ciało i robić już inne obliczenia niezależne od niego. Jak tylko wychodzimy z niego i dostajemy się do wiecznego, doskonałego przepływu energii, informacji, światła, natychmiast przestajemy zwracać uwagę na ciało.

Innymi słowy, dopóki żyjemy, musimy troszczyć się o ciało, ponieważ przeprowadzamy przez nie pewne naprawy w tym życiu, ale troska o nie, praktycznie powinna dotyczyć tylko tego.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy może człowiek, który otrzymał cios od losu i nie rozumie jego przyczyny, ponownie dokonać nieprawidłowego wyboru? Czy korygująca siła kieruje go do prawidłowego dla rozwoju wyboru? Ile ciosów może znieść każdy konkretny człowiek?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że niektórych ludzi prowadzą do rozwiązania głównego problemu życia tak samo, jak doprowadzili was, a pozostałych ludzi nie doprowadzają do tego, chociaż oni, być może, męczyli się i cierpieli wiele razy bardziej niż wy.

Wszystko zależy od korzenia duszy. Nie możecie porównywać ludzi między sobą tak, jakby oni byli równi. Jedni cierpią a inni nie, a ci w ogóle rozkoszują się życiem. My nie wiemy, dlaczego na świecie tak się dzieje.

Nie możecie, patrząc waszymi oczami na płaski obraz świata, porównywać wszystkich jedną miarką i mówić, że świat jest sprawiedliwy lub niesprawiedliwy. Dlatego mówcie tylko o sobie.

Otrzymaliście możliwość uczynienia siebie i świata szczęśliwszym. Jednocześnie otrzymujecie w zamian, w nagrodę osiągnięcie wyższego świata, nieskończoności, wieczności, wraz z istnieniem w naszym świecie.

To zostało wam dane, dlatego że taki jest korzeń waszej duszy. A później odkryjecie, dlaczego jest on taki, dlaczego z ośmiu miliardów ludzi właśnie wam jest to dane, a innym – nie. Tutaj nie ma żadnych szczególnych przywilejów, po prostu przyszła kolej na waszą duszę narodzić się i wypełniać swoją misję. Dlatego znaleźliście się tutaj.

A porównywać się z innymi jest niemożliwe. Wy zupełnie nie wiecie, co się stało z pozostałymi duszami, do jakich poziomów się one odnoszą, gdzie się znajdują w ogólnym systemie zarządzania.

I nie należy o tym myśleć. Zajmijcie się sobą a z własnej realizacji dowiemy się o wszystkim.

Z lekcji w języku rosyjskim, 08.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Pytania: Czy człowiek po śmierci traci swoją indywidualność – oryginalność, charakterystyczną  tylko dla niego?

Odpowiedź: To co my w naszym świecie nazywamy oryginalnością – jest to zwierzęca cecha. Ona dla człowieka, który osiąga duchowy świat, przestaje być wartościowa.

Cała jego osobliwość odkrywa się wtedy, kiedy łączy się z innymi i w ogólnym związku ujawnia swoją duszę. Właśnie dusza – jest szczególna. A wszelkiego rodzaju ziemskie właściwości są tymczasowe i znikają.

Pytanie: W czym jest osobliwość duszy?

Odpowiedź: W tym, że ona w cudowny sposób, w charakterystycznej tylko dla niej formie, jest podobna do Stwórcy.

Dusza – jest to pragnienie, które przekształciło się na podobieństwo Stwórcy. I w tym podobieństwie każda dusza jest indywidualna.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.10.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Wydaje mi się, że trzeba być bardzo mądrym człowiekiem, aby osiągnąć ujawnienie wyższego systemu, kierującego naszym światem, o którym Pan mówi.

Odpowiedź: Nie. Jest napisane w Księdze Zohar oraz w pismach Ari i Baal HaSulama, że nauka kabały nie wymaga wybitnych zdolności i każdy człowiek może ją pojąć.

Podobnie, jak poznajesz to życie z tego, że postrzegasz je i bierzesz w nim udział, w taki sam sposób również ujawniasz wyższy system zarządzania, zaczynasz go rozumieć i widzisz, jak on działa wokół ciebie, jak wprawia w działanie ludzi i ciebie samego, jak możecie budować nowy świat.

Ta wizja daje człowiekowi dużo sił. Przede wszystkim zaczyna czuć się wiecznym, a życie jego nie kończy się w ciągu kilku dekad. Człowiek zaczyna czuć życie wewnątrz duszy, a nie wewnątrz ciała. Nasze ciało odnosi się do zwierzęcego poziomu. Nieżywy, roślinny i zwierzęcy poziom ograniczone są przez czas swojego życia.

A człowiek, który zaczyna upodabniać się do Wyższego, Stwórcy, tym samym wchodzi na zupełnie inną płaszczyznę swojego istnienia, co nosi nazwę „żyje życiem duszy“. Wtedy zaczyna czuć wieczność i doskonałość w swoim życiu, wewnątrz duszy.

Przejść od życia ciała do życia duszy, podczas życia na tym świecie, tzn. zacząć odczuwać świat w wiecznej, doskonałej formie, rozumieć, jak kierować sobą, pomagać innym również osiągnąć takie widzenie – to daje nauka kabały.

Pytanie: Mówi Pan o istnieniu na wyższym poziomie. Ale czy zaczyna człowiek rozumieć również nasz świat?

Przecież dzisiaj ludzie są bardzo zagubieni…

Odpowiedź: Mówiliśmy już wiele razy o tym, że człowieka napędzają tylko pragnienia fizyczne: do pożywienia, seksu, rodziny, właściwe dla wszystkich zwierząt i publiczne pragnienia: do bogactwa, sławy i wiedzy. Trzy rodzaje cielesnych pragnień i trzy rodzaje publicznych.

Ale to nie wystarczy, przecież w nas budzi się pytanie: „dlaczego żyjemy, jaki jest sens naszego życia, jaki jest jego cel, w czym tkwi jego tajemnica?“ Nie możemy zamykać się tylko w tym życiu i powiedzieć, że nie ma nic innego, żyję swoje 70 lat zgodnie ze swoimi aspiracjami i to wszystko.

Rozwijamy się i zwłaszcza w naszym pokoleniu dochodzimy do takich pytań, bez których rozwiązania człowiek nie chce żyć, pogrążając się w rozpacz, we wszelkie możliwe problemy. Zgodnie z procesem rozwoju przyrody, która wpływa na nas, musimy rozwiązać tajemnicę życia, jego cel, jego istotę. Dlatego objawiła się nauka kabały.

Jeżeli człowieka ogarnia pytanie, które jest ponad pragnieniem jedzenia, seksu, rodziny, bogactwa, sławy, wiedzy – właściwych dla tego świata – „pytania nieodnoszącego się do naszego świata“ i człowiek czuje, że ma obowiązek go odkryć, to dochodzi do nauki kabały.

Z programu radiowego 103 FM, 9.08.2015

Kategorie: Dusza i ciało, KABAŁA

Pytanie: Co to jest dusza i jak ona się rodzi?

Odpowiedź: Dusza – jest to pewna przestrzeń wewnątrz człowieka, w której zaczyna odczuwać wyższy świat.

Zwykły człowiek, żyjący w naszym świecie, nie ma duszy, ma tylko punkt, zarodek, jak kroplę nasienia, z którego następnie rozwija się człowiek.

Jeśli on zaczyna się rozwijać, wystawiając się na wpływ wyższego światła, to światło działa na tę kroplę i z reszimo (duchowy informacyjny zapis) rozwija się dusza.

Pytanie: Czy dusza ma płeć?

Odpowiedź: Nie. Istnieją różne modyfikacje dusz, ale na ogół nie ma to znaczenia. Każdy ma własną duszę. A dla wszystkich jest ona jedna.

Pytanie: Jak się ustala ilość dusz i czy istnieje ich nadmiar?

Odpowiedź: Co oznacza „nadmiar”? Dusza nie istnieje niezależnie od człowieka. Jeśli on rozwija ją w sobie, to ją ma, jeśli nie rozwija jej – to nie ma. Ale każdy z nas ma możliwość rozwinąć duszę, poczuć w niej następne istnienie, następny świat.

Pytanie: Co robi dusza po śmierci?

Odpowiedź: Dusza nie umiera i nie ma żadnego odniesienia do życia, i śmierci fizycznego ciała.

Z lekcji w języku rosyjskim, 27.09.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: W jaki sposób kabaliści komunikują się z wyższym światem?

Odpowiedź: Kabaliści w nim istnieją, ale nie jako ludzie, ale jako dusze. Ponieważ kabalista – to człowiek, który zmienił swoje egoistyczne pragnienia na altruistyczne, które nazywają się jego duszą.

Dusza – nie jest czymś złudnym, schodzącym skądś tam, jak obłok. Ona nie jest związana z ciałem. Są to pragnienia, ukierunkowane na miłość i oddawanie.

W swoich naprawionych pragnieniach, zwanych duszą, człowiek czuje system sił zarządzania – wyższy świat. A napełniającym ten świat rozkoszą nazywa się Stwórcę. Wszystko jest bardzo konkretne – w jednym miejscu.

Pytanie: I co kabalista robi w tym wyższym świecie?

Odpowiedź: Rozkoszuje się.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.10.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi