Etap przygotowania do odkrycia wyższego świata, oznacza osiągnięcie właściwości obdarzania, ponieważ światło znajduje się wokół nas, a jego otrzymanie zależy tylko od podobieństwa do niego, naszego pragnienia. Przygotowanie jest wieloaspektowym procesem, który wymaga właściwego podejścia. Po pierwsze, należy zrozumieć, że przygotować się można tylko w grupie. W sumie wszystkie naprawy polegają na zjednoczeniu dusz w jedną wspólną duszę.

W artykule „Wolność woli” powiedziano, że miłość do bliźniego jest ogólną zasadą, sumą wszystkich napraw. A cała jego realizacja może nastąpić tylko wspólnie. Po drugie, uważamy, że możemy sami się naprawić. Pojawia się przeszkoda i wydaje mi się, że muszę się jej przeciwstawić, własnymi siłami.

W rzeczywistości nasza praca nie polega na tym, żeby pokonać zło, ale na tym, aby połączyć się ze Stwórcą. Tylko dzięki temu zło zostanie pokonane. Nie uciekam przed złem, jak przed potężnym faraonem, ale używam tego faraona jako środka do połączenia się ze Stwórcą.

Jest powiedziane, że to właśnie faraon przybliżył synów Izraela do Stwórcy. Faraon jest dla mnie jak zasługa – zasłużyłem na pomoc jego siły, dzięki której, nad którą, mogę połączyć się ze Stwórcą. Bez niej byłoby to niemożliwe.

Działam w systemie, w polu sił. Nie są one ani dobre, ani złe – pytanie tylko, jak je stosuję, będąc między nimi. Wszystko zależy od mojej umiejętności wykorzystania ich do postępu.

W taki sposób nigdy nie walczę sam. Początkowo nie mam żadnej „broni” oprócz siły analizy. Poprzez prawidłowe zastosowanie moich sił tylko do analizy, prawidłowo identyfikuję sytuację a wykorzystując siłę Stwórcy, mogę odnieść zwycięstwo.

Wszystkie sytuacje pochodzą od Stwórcy, by nas „wytrenować”, jak w edukacyjnej grze. Grając w nią, muszę jedynie znaleźć środki, które optymalnie poprowadzą mnie do następnego kroku ku połączeniu i jedności, ku miłości do bliźniego.

W takim przypadku widzę, że wszystkie siły są powołane, aby mi w tym służyć. Nie ma błędów i złych intencji – tylko zasługi, tylko dobro. Usprawiedliwiam wszystko i czuję, że wszystko służy mojej pomocy. Taką postawę należy utrzymywać stale, a wtedy droga będzie rozwijać się przede mną jak czerwony dywan.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa