Ja istnieję wewnątrz swojego pragnienia, to znaczy w odczuciu i rozumie, umyśle i sercu. Wewnątrz nich żyję, odczuwając rzeczywistość, która nazywa się „tym światem”, a w nim znajdują się wszechświat, galaktyki, planety, gwiazdy, kula ziemska i ludzkość.

Ale poza tym powinienem wyobrazić sobie, granicę tego odczuwania, za którą zaczyna się inne postrzeganie: nie w odniesieniu do egoistycznej siły, gdy wszystko ciągnę do siebie, lecz w odniesieniu do siły obdarzania, kiedy odpycham od siebie.

Jest to odwrotny świat, w którym wszystko jest na odwrót: zamiast nienawiści – miłość; zamiast otrzymywania – obdarzanie; zamiast przyciągania – dawanie. Żyjemy w tym innym świecie nie po to, by było dobrze nam samym, ale żeby było dobrze innym i dlatego właśnie wykonujemy wszystkie działania.

To tak, jakbym wszedł w skafandrze w przestrzeń kosmiczną. To, co jest wewnątrz skafandra, to mój mały własny świat. Ale na zewnątrz istnieje zupełnie inny świat, nieznany mi. Nie wolno mi tam przebywać w mojej obecnej, egoistycznej formie w której teraz jestem.

Jeśli jednak przekształcę swoje uczucia i rozum zgodnie z warunkami tamtego świata, to będę mógł tam żyć. Na tym polega nasze zadanie: zmienić sposób używania swojego serca i rozumu z egoistycznego i skierować na dobro bliźniego. Tak neutralizuję swoje „ja” i nie będę potrzebował już więcej specjalnego skafandra, bo nie będzie potrzeby aby chronić się przed innymi.

Jeśli nie działam dla własnej korzyści, a tylko dla korzyści innych, nie muszę się od nich izolować. Nie mogą mi zaszkodzić, wręcz przeciwnie, będę mógł korzystać ze wszystkiego, co istnieje poza granicami tego skafandra, dla dobra wszystkich.

Trzeba starać się wyobrazić sobie różnicę między stanem „wewnątrz wiedzy”, czyli swoim obecnym egoistycznym rozumie i sercu i „ponad wiedzą”, w obdarzaniu. W ten sposób stopniowo zbliżamy się do granicy oddzielającej „wewnątrz wiedzy” i „ponad wiedzą”, czyli do przejścia z materialnego świata w duchowy.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Należy przenieść jak najwięcej naszych myśli i pragnień ponad granicę, by odnieść je do Stwórcy, przylgnąć do wyższej siły. Można to zrobić poprzez dziesiątkę, która służy jako połączeniowy kanał, który pomaga przylgnąć do Stwórcy.

Jeśli prawidłowo organizujemy dziesiątkę, to przez nią dostrzeżemy wyższą siłę, uchwycimy się jej i będziemy coraz bardziej dostrajać się do niej. To znaczy kierować jeszcze więcej pragnień, więcej myśli ku naszemu zjednoczeniu a tym samym zbliżać się do Stwórcy.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Skoro dusza jest właściwością obdarzania i miłości, to po co potrzebna jest wiedza o naturze systemu światów duchowych, jako warunek istnienia właściwości obdarzania?

Odpowiedź: Chodzi o to, że nasz świat zbudowany jest na otrzymywaniu i nienawiści, a duchowy świat jest całkowicie mu przeciwny, ponieważ zbudowany jest na właściwości obdarzania i miłości. Jeśli zmienimy w sobie właściwości nienawiści i otrzymywania na obdarzanie i miłość, to poczujemy zupełnie inne zjawiska, procesy. I wszystko to będzie nazywać się wyższym światem.

Komentarz: Ale jednak niektórzy ludzie mają pewne altruistyczne odruchy…

Odpowiedź: W imię czego? Dla własnego dobra. Zatem to nie jest dobro, ale zysk dla siebie. Jeśli nie byłoby to dla ciebie korzystne, wyrządzałbyś innym zło. Egoizm (zło) jest pierwotną naturą naszego świata, którą musimy w sobie zmienić. Świat to ja, i jeśli zmienię siebie, będę istnieć w innym wymiarze. A teraz wszystko, co odczuwam, jest we mnie, w moim egoizmie.

Pytanie: Gdzie znaleźć dobrą siłę, aby zrównoważyć zły początek?

Odpowiedź: Jeśli naprawdę chcesz ją zdobyć, należy studiować Kabałę. Wtedy stopniowo zacznie się tworzyć w tobie dobra siła i zobaczysz, że nagle nabywasz właściwości, których z definicji nie mogło w tobie być, a mimo to zaczynasz je otrzymywać.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa

Pytanie: Kiedy przychodzą złe myśli, czy powinienem wyraźnie zrozumieć, że pochodzą od Stwórcy i wysiłkiem woli wznosić się ponad nie?

Odpowiedź: Nie tylko złe myśli, ale wszelkie myśli. Wszystko, co się dzieje z nami, wokół nas, między nami – wszystko pochodzi od Stwórcy. To jest właśnie wiara, kiedy możesz dzięki własnemu wysiłkowi, wznieść się ponad każdą myśl.

Pytanie: Czy zatem wiara to jednoznaczna wiedza, że wszystko pochodzi od Stwórcy?

Odpowiedź: Wiara to siła, która wiąże cię z grupą i ze Stwórcą.

Z lekcji według notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa