Pytanie: Cały czas mówi Pan o anulowaniu się wobec losu, wobec tego co postanawia Stwórca. Co ma Pan na myśli mówiąc to?

Odpowiedź: Mam na myśli to, że świadomie zgadzam się z tym, co odsłania mi los.

Pytanie: Nawet zgadzam się z chorobami i tak dalej?

Odpowiedź: Oczywiście.

Pytanie: Więc to jest od Niego i jest dla mnie konieczne. Czy tak? Co dzieje się wtedy z moim bólem, z moimi cierpieniami?

Odpowiedź: Zgoda na to przynosi człowiekowi ukojenie. Godzi się ze swoim losem, zgadza się ze Stwórcą, przyjmuje wszystko, co jest mu przeznaczone.

Pytanie: Czy to działa jak środek przeciwbólowy?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: I nazywa się „anulowaniem”?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Niezbędne jest, aby to osiągnąć?

Odpowiedź: Uważam, że tak.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Praca duchowa, Wiadomości

Pytanie: Co to znaczy: że wiara jest naczyniem obdarzania?

Odpowiedź: Chodzi o to, że wiara jest właściwością obdarzania, właściwością Biny. Istnieje zwykła wiara i pełna wiara („emuna szlema”), która napełnia się pełną wiedzą. To znaczy że wiara nie jest stanem końcowym.

Jest narzędziem do poznania Stwórcy, a w tym narzędziu człowiek odkrywa Stwórcę jako źródło światła, które go napełnia i pozwala mu ujrzeć całe stworzenie we wszystkich światach, we wszystkich czasach, poza wszelkimi ograniczeniami. Jednocześnie odbite światło (or chozer) musi być równe prostemu światłu (or jaszar).

Pytanie: Czy osiągnięcie wiary, właściwości obdarzania, oznacza osiągnięcie pragnienia otrzymywania tej właściwości?

Odpowiedź: Tak, pragnę otrzymać właściwość wiary, a nie jedynie mówić: „Wierzę!”. Nad tym trzeba bardzo dużo pracować. Cała nasza droga to zdobycie właściwości wiary, czyli odbitego światła. A potem w tę właściwość wchodzi już wszystko, łącznie z miłością.

Miłość jest kolejnym, głębszym stopniem, kiedy całe światło wchodzi we właściwość wiary człowieka, we właściwość obdarzania, to znaczy proste światło obleka się w odbite światło. A wszystko to realizuje się wewnątrz grupy, w przeciwnym razie nie wykonasz ani jednego ruchu, ani jednego działania.

Z programu telewizyjnego „Ostatnie pokolenie”

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Wydaje się że wiara jest jakby z innej planety. Załóżmy, że znaczenie Stwórcy, trwoga przed Nim są to mniej, więcej zrozumiałe stany. Ale z czego budujemy wiarę? Z czegoś co jest nam bliskie: z cierpliwości, stałości, czy coś jeszcze?

Odpowiedź: Na to pytanie nie da się odpowiedzieć krótko. Chazon Isz napisał w księdze „Wiara i ufność”, że wiarą nazywa się subtelne dążenie duszy.

Pytanie: Czy można więc powiedzieć, że właściwość wiary sama wybiera moment, kiedy człowiek jest gotowy i objawia mu się w pełnej postaci? Czyli nie ja ją przyciągam, ale ona mnie wybiera?

Odpowiedź: Tak, schodzi na ciebie z góry. Zgadza się.

Z lekcji według notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak możemy wykonywać działania ponad wiedzę?

Odpowiedź: Powinieneś wyobrazić sobie życie we właściwości obdarzania, więzi, w połączeniu, miłości, wzajemności, troski w grupie. W takim przypadku będziesz mógł pokazać przyjaciołom, że do tego dążysz, że znajdujesz się w tym. To jest właśnie obowiązek realizacji warunku wzajemnego poręczenia lub warunku wiary ponad wiedzę.

Człowiek w pojedynkę nie może w żaden sposób wypełnić duchowego prawa. Tylko w stosunku do innych. Dlatego troska o wypełnienie warunku wiary ponad wiedzę musi być przyjęta przez wszystkich przyjaciół. I każdy w swoim stopniu i w takiej formie, w jakiej może to sobie wyobrazić. To doprowadzi do odkrycia się w tobie wyższego świata.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedziano w TES, p.40: Najpierw rozważmy słowa mędrców, którzy powiedzieli: „Pracował i znalazł – wierz, nie pracował i znalazł – nie wierz”. Dlaczego trzeba to najpierw rozważyć, a potem zrozumieć, jak i w czym Tora staje się dla człowieka śmiertelnym jadem?

Odpowiedź: Należy postarać się ujawnić warunek „pracował i znalazł – wierz”, na tyle głęboko, żeby zobaczyć, że wysiłki, które możemy włożyć by osiągnąć odczucie odkrycia, były proporcjonalne do naszego pragnienia.

Jak to możliwe, żeby człowiek pracował i nie znalazł, skoro oddaje wszystkie swoje siły, żeby osiągnąć poznanie Stwórcy, i znajduje się w oczekiwaniu Jego odkrycia.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES, 29.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Tora