Jest powiedziane: „Szukający Mnie, znajdą Mnie” (Miszlej 8). O to pyta się w Zoharze: „Gdzie znajduje się Stwórca?”. Mędrcy powiedzieli, że można Go znaleźć tylko w Torze. Powiedzieli również w słowach: „Prawdziwy jesteś, Stwórco, ukrywający się” (Księga Izajasza 45:16) powiedzieli, że Stwórca ukrywa się w Torze. (Baal HaSulam, Wprowadzenie do Nauki Dziesięciu Sefirot, punkt 40)

Chodzi o to, że ci, którzy „podążają” za Stwórcą i pragną odkryć, z pewnością Go odkryją. A można to uczynić jedynie poprzez studiowanie Tory, ponieważ w niej ukrywa się Stwórca. Właśnie pod tym warunkiem Stwórca stworzył Torę.

Po co Stwórca się ukrywa? Po to, abyśmy poczuli nasze oderwanie od Niego i zaczęli prosić Stwórcę, aby pomógł nam Go odkryć. Dlatego musimy dobrze zrozumieć frazę: „Ci, którzy podążają za Mną, znajdą Mnie“. To znaczy musimy wyjaśnić, czym jest ta prośba.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 29.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Stwórca, Tora

Komentarz: Powiedziano, że Stwórca jest dobry, czyniący dobro. To jest to, co osiągnęli kabaliści. Oznacza to, że nie wiedzą, kim On jest sam w sobie w stosunku do innych stworzeń. Tylko Jego działania są tak określone w stosunku do nas.

Odpowiedź: Kabaliści, którzy już zrozumieli Stwórcę, charakteryzują Go jako dobrego, czyniącego dobro. Ale to są kabaliści. A ludzie, którzy zaczynają to badać, naturalnie jeszcze niczego nie czują i stopniowo dochodzą do takiego stanu z przeciwstawnej strony.

Komentarz: Czyli można powiedzieć, że w odniesieniu do ostatecznego celu – doprowadzenia stworzenia do poziomu Stwórcy, jest On dobry i czyniący dobro. Ale po drodze zdarzają się różne sytuacje.

Odpowiedź: Tak, po drodze bywają różne stany, przeciwstawne, czasem nieprzyjemne. Ponieważ stworzenie musi się zmienić, aby w swoich zmianach poczuć, kim jest Stwórca – z jednej strony. Z drugiej strony odczuwać Go we wszystkich Jego przemianach i metamorfozach. Tak więc wszystko to jest badane w Kabale i przedstawia sobą jej podstawową część.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że Stwórca jest ukryty i dlatego nie możemy Go odczuć jak dobrego i czyniącego dobro?

Odpowiedź: Tak. Jeśli chcemy Go poczuć – to proszę – zmień siebie ze złej istoty na dobrą i na miarę podobieństwa do Stwórcy, gdy staniesz się tak dobry jak On, będziesz Go odczuwać. Podobieństwo właściwości jest podstawowym prawem Kabały.

Komentarz: Oczywiście trudno, patrząc na świat, to wszystko usprawiedliwić.

Odpowiedź: Niemożliwe! Usprawiedliwiać można tylko w takim stopniu, w jakim nabywasz właściwość obdarzania. Wówczas w tej właściwości stopniowo zobaczysz, że Stwórca jest dobry.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata, Stwórca

Pytanie: Powiedziano: „Pracował i znalazł”. Jeśli znalezienie jest przeciwieństwem „zapłaty za wysiłek”, którego oczekujemy od naszej pracy, czy to oznacza, że Stwórca odkrywa się w najbardziej nieoczekiwanych miejscach z połączenia w dziesiątce, a nie tam, gdzie oczekujemy zapłaty?

Jak osiągnąć taki stan wewnątrz dziesiątki?

Odpowiedź: Musimy postarać się osiągnąć taką jedność w dziesiątce, aby nasze zjednoczenie było skierowane na odkrycie Stwórcy, abyśmy rzeczywiście poczuli, że On odkrywa się w więzi między nami.

Pytanie: Poprzez nasze próby połączenia z dziesiątką, poprzez lekcje, które daje nam Stwórca, jak poznać lub poczuć, że naprawdę znalazłem a nie wpadłem w sieci swojego egoizmu?

Odpowiedź: Kontynuujcie poszukiwania, a zobaczycie, czy znaleźliście to, czego szukacie, czy rzeczywiście utknęliście w sieci egoizmu.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 29.11.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedział Pan, że na przestrzeni wieków nauka Kabały była przekazywana „z ust do ust”. Co to znaczy?

Odpowiedź: „Z ust do ust” – oznacza przekaz duchowych osiągnięć poprzez wspólny ekran między nauczycielem i uczniem, gdy obaj znajdują się na tym samym poziomie.

Gdy są połączeni ze sobą, jak dorosły i dziecko w naszym świecie. Dorosły może zejść do poziomu dziecka, żeby je uczyć, a dziecko dzięki temu może otrzymywać od dorosłego, ponieważ obydwoje znajdują się w tym samym świecie i na tym samym poziomie.

Tak samo jest w świecie duchowym: możemy osiągnąć połączenie z Nauczycielem, który schodzi na niższy stopień duchowy, na który uczeń powinien się wznieść. Wtedy osiągają połączenie, które nazywa się „z ust do ust” – połączenie poprzez wspólny ekran między parcufem wyższego i parcufem niższego. Ekran parcufa znajduje się w pe (usta), dlatego wzajemne połączenie nazywa się „pe el pe”.

Z lekcji według artykułu „Odkrycie miary, ukrycie dwóch”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa