Powinniśmy wiedzieć tylko jedno: że istnieje tylko jedna przyczyna, tylko jedna siła, która wpływa na nas i zarządza nami. Ta siła ma początek i koniec i istnieje proces według którego popycha nas ona naprzód. Nikt nie może na nią wpłynąć, nikt nie może jej zagmatwać czy zmienić. Jest to absolutna siła.

Jedyne, co możemy zrobić, to zmienić samych siebie, by w lepszy i bardziej przyjemny sposób dostrzec jej wpływ. Wówczas będziemy w stanie osiągnąć ten sam poziom, wtedy zrozumiemy i poczujemy tą siłę, i będziemy w stanie żyć w harmonii i w podobieństwie  właściwości.

Taki stan określany jest jako połączenie, zlanie się. Wtedy wszystkie próby, którym jesteśmy poddawani, będziemy przyjmować już z przygotowaniem i prawidłowym odczuciem, i będziemy w stanie działać razem z tą siłą w całkowitym partnerstwie i w doskonałej harmonii.

Nie ma innej władzy, poza tą jedną siłą, która jest naszym jedynym korzeniem.

Z 6 lekcji kongresu w Toronto

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Stwórca

Pytanie: Co to znaczy „Nie ma nikogo oprócz Niego”?

Odpowiedź: To jest właśnie to, co musimy odkryć. To znaczy, że istnieje przyczyna wszystkiego, o czym tylko możesz pomyśleć, i ona jest jedyna, z jedynego źródła. Ta przyczyna organizuje, decyduje, wykonuje, działa we wszystkim, co nazywa się „Nie ma nikogo oprócz Niego”. Kim On jest? – Siłą obdarzania, emanacji i miłości. Taka jest Jego właściwość w stosunku do nas. Oprócz tego nic o Nim nie wiemy.

Pytanie: Jak powinienem z tym pracować?

Odpowiedź: Musisz odkrywać Stwórcę w każdej sytuacji, w każdym działaniu, intencji, myśli – we wszystkim, rozumiejąc, że istnieje we wszystkim przyczyna. Ponieważ naszą naturą jest materia, pragnienie otrzymywania przyjemności, a to, co wprowadza ją w działanie na wszystkich poziomach i we wszystkich formach, jest to ta sama jedyna Siła, prócz której nic nie istnieje.

Dlaczego ta Siła wprowadza w ruch materię? Dlatego, że chce popchnąć materię do zjednoczenia. Dlaczego? Bo przygotowała dla materii w zjednoczeniu zdolność ujawnienia  tej jedynej Siły, przyczyny wszystkiego. 

I wtedy materia, w miarę jednoczenia się w przeciwieństwie do oporu, ujawnia „Nie ma nikogo oprócz Niego”, tę jedną Siłę, a ujawniając Ją, odczuwa siebie istniejącą i panującą.

Co więcej, nad odczuciem swojego istnienia ujawnia, co to znaczy istnieć i panować nad całą rzeczywistością, ponieważ ta sama przyczyna, „Nie ma nikogo oprócz Niego”, pozwala materii, stworzeniu, istnieć zamiast Niego, Stwórcy. I wówczas cały świat, całe stworzone pragnienie otrzymywania przyjemności znajduje się we władzy tego samego pragnienia, a nie we władzy Stwórcy. To właśnie jest doskonałość.

Z lekcji na temat „Chanuka według Kabały”

Kategorie: Praca duchowa, Stwórca

Główną zasadą kabalistyczną jest – „Nie ma nikogo oprócz Niego”. Pozostaje ona motywem przewodnim rozwoju duchowego, który opiera się na odkryciu Stwórcy.

A Stwórca odkrywa się jako jedyny istniejący, zarządzający i decydujący. Znajduje się On w stałym połączeniu z nami, wysyła nam wszelkiego rodzaju myśli i pragnienia, które jakby powstają w nas niewiadomo skąd: nagle coś chcę, nagle przeskakuje jakaś myśl, a ja nie rozumiem skąd się wzięła.

Dlatego pierwszym naszym zadaniem jest – zacząć skupiać się na tym, że „nie ma nikogo oprócz Niego” – to jest źródło wszystkiego, co dzieje się ze mną i we mnie.

Po drugie, zasada ta oznacza: to, co ja wykonuję, wykonuje praktycznie Stwórca.

Po trzecie, jeśli uważam, że ja sam podejmuję działania znaczy, że jestem w błędzie. Ale są takie stany, kiedy mogę prosić Stwórcę, aby On pozwolił mi działać. Jeśli te działania są skierowane przeciwko mojej naturze, przeciwko egoizmu, to ja proszę Go, aby On zamienił je na inne.

Właśnie moja prośba a nie samo działanie, które w każdym przypadku pochodzi od Niego, może powstać pod wpływem wyższego światła podczas moich prawidłowych interakcji ze środowiskiem. Okazuje się, że wszystkie moje uczucia i wszystko, co jak mi się wydaje pochodzi ode mnie, w rzeczywistości pochodzi od Stwórcy, ale to jest ukryte przede mną.

Jednak mogę połączyć się z moim otoczeniem i otrzymać od niego takie pozytywne i negatywne emocje w moich myślach i uczuciach, że ​zacznę generować coś oprócz tego, co robi przeze mnie Stwórca. I wtedy te działania będą moje. W tych działaniach, w myślach i pragnieniach będę ja.

Co znaczy „ja”? Kiedy pojawia się człowiek? – Gdy on zaczynie tak współdziałać ze swoim otoczeniem, że otrzyma od niego możliwość działania wbrew Stwórcy, przeciwko Stwórcy. Wtedy pojawi się u niego siła, i on działa. To nazywa się „Pokonali Mnie synowie Moi”.

Pytanie: Jak mogę odnieść obecny proces życia do zasady „Nie ma nikogo oprócz Niego”?

Odpowiedź: Aby to zrobić należy poważnie angażować się w Kabałę, ponieważ tylko ona we wszystkich światach realizuje zasadę „Nie ma nikogo oprócz Niego”.

Światło zarządza wszystkimi światami, człowiekiem i ludzkością, powodując wszystkie nasze działania i pytania itd. Dlatego cała nauka Kabały sprowadza się praktycznie do jednej zasady – wyjaśnienia, że nie ma nikogo, oprócz jednej jedynej siły Natury.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: KABAŁA, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

To wielki zaszczyt mówić o Baal HaSulamie w dniu jego pamięci. To szczególna dusza, która z jednej strony jest połączona ze Stwórcą, a z drugiej strony jest związana z nami, pozwalając nam czerpać z niej duchowość. Strumień duchowy płynie do nas poprzez Baal HaSulama i Rabasza. I dlatego nie ma słów, by wyrazić wdzięczność Stwórcy za to, że podarował nam takiego posłańca.

Baal HaSulam mówił, że nigdy nie opowiadał o zjawiskach duchowych, zanim sam ich nie osiągnął. Z tego można zrozumieć, jakiej niezwykłej wartości była ta dusza.

Przed Baal HaSulamem tylko wielcy znawcy Tory mogli stać się godnymi odkrycia Stwórcy. Ale Baal HaSulam swoimi działaniami doprowadził do tego, że zwykły człowiek, który zapragnął podążać duchową drogą, może stać się godnym połączenia ze Stwórcą.

Nadszedł czas, kiedy wszystkie dusze są tak blisko naprawy, że Wyższe Światło wpływa na nie coraz bardziej i bardziej. Najważniejszą rzeczą dla nas, gdyż stoimy u stóp duchowej drabiny, jest to, abyśmy otrzymali właściwe przewodnictwo i prawidłowy kierunek. Baal HaSulam uczynił to swoimi artykułami, listami, książką „Nauka Dziesięciu Sefirot” i komentarzem „Sulam” do Księgi Zohar.

Jeśli połączymy wszystkie te źródła i metodę, opracowaną przez Baala HaSulama opartą na osnowie nauki Ari i Baal Szem Towa, to zaczniemy odkrywać Wyższą Siłę całemu naszemu pokoleniu, aż doprowadzimy to pokolenie do całkowitego końca naprawy.

I wtedy spełni się to, co zostało powiedziane: „Wszyscy poznają Mnie od małego do dużego i Mój dom będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów”. Nie zostanie ani jeden człowiek jakiejkolwiek narodowości i rasy, który nie poznałaby Stwórcy. Wszyscy dostąpią połączenia z Wyższą Siłą.

Dlatego tak się cieszę, że wśród moich studentów widzę przedstawicieli wszystkich narodów, wszystkie części ludzkości. Wszyscy, łącząc się razem, odkryjemy Stwórcę, który znajduje się w nas. Stwórca dał tej wielkiej duszy ogromne duchowe poznanie. A następnie Baal HaSulam mógł podzielić się tym darem, otrzymanym od Stwórcy, ze wszystkimi mieszkańcami tego świata.

Baal HaSulam nauczał, że stał się godnym wysokiego duchowego osiągnięcia tylko dlatego, że pokolenie było na to gotowe. Wszystko zależy od pokolenia. Był to początek okresu tak zwanego „ostatniego pokolenia” i dlatego Baal HaSulam otrzymał pozwolenie na odkrycie nauki Kabały, wiedzy duchowej, i przekazał nam pełną metodę duchowego odkrycia. A teraz możemy ją wykorzystać i z pewnością osiągniemy wzniosły cel stworzenia.

Baal HaSulam napisał, że otrzymaliśmy wszystko, czego potrzebujemy, i pozostało nam tylko studiować tę metodę, rozpowszechniać ją we wszystkich formach i realizować. Dzięki miłości do przyjaciół możemy podnieść się po wszystkich szczeblach duchowej drabiny. Osiągając miłość do przyjaciół, zaczynamy rozumieć, czym jest miłość do Stwórcy. A inaczej będzie to tylko abstrakcyjna fantazja, która nie ma żadnych podstaw.

Tylko jednocząc się razem, z naszej jedności zrozumiemy, co należy zrobić w stosunku do Stwórcy. Przecież mamy już kli, w którym poznajemy, kim jest Stwórca, co to znaczy obdarzać Go i w ogóle czym jest obdarzanie. Dlatego najważniejszym celem jest osiągnięcie miłości do przyjaciół, dzięki której otrzymamy wszystkie duchowe stopnie.

Rozmowy na posiłku w rocznicę pamięci Baal HaSulama

Kategorie: Baal HaSulam, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Co oznacza wyrażenie „Opuścisz Mnie na dzień, zostawię cię na dwa”?

Odpowiedź: Jest to warunek, postawiony przez Stwórcę. Jeśli znika w tobie pragnienie do Stwórcy, oznacza to, że to On cię opuścił, i dlatego oddalasz się od Niego. Innymi słowy, ty opuszczasz Go nie dlatego, że Go nie chcesz, ale dlatego, że On nie chciał ciebie.

Wtedy powinieneś przeprowadzić poważne badanie, dlaczego tak się stało, naprawić to, za co Stwórca wcześniej cię odrzucił, i rozwinąć w sobie kolejne dążenie do Niego. Dlatego powiedziano: „Jeśli opuścisz Mnie na dzień, Ja zostawię cię na dwa dni”.

Pytanie: Jak to wyraża się w dziesiątce?

Odpowiedź: Nie powinniśmy nawet myśleć o tym, aby uspokajać się w dziesiątce. Musimy myśleć o tym, rozpalać przyjaciół do ciągłego wzmacniania kontaktu między nami.

Z lekcji na temat „Pytania światowego kli”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie