Artykuły z kategorii

Sukkot to szczególna możliwość naprawy świata

каббалист Михаэль Лайтман Nie możemy jeszcze w pełni ocenić całej wielkości święta Sukkot. To bardzo wielkie i wyjątkowe święto. Bowiem w tym czasie odkrywa się więź między wszystkimi ludźmi a Stwórcą, podczas wychwalania Go. Przyjmuje On nasze błogosławieństwo, tworzy między nami prawdziwą więź i podnosi nas na stopień końca naprawy.

Dotyczy to nie tylko kabalistów, ale całego narodu Izraela i ogólnie wszystkich ludzi na świecie. Dlatego każdy człowiek ma możliwość podziękowania Stwórcy za wzniesienie, dokonane w nim w święto Sukkot.

Sukkot to wewnętrzny stan człowieka, który pojawia się w nim w określonej kalendarzowej dacie, razem z innymi ludźmi znajdującymi się w tym samym stopniu poznania i odczucia.

Pokrycie sukki (szałasu) zbudowane jest z tak zwanych „resztek zboża z klepiska i winnicy”, czyli z tych miejsc, gdzie wytwarza się pożywienie dla człowieka, chleb i wino. Nawet z tych odpadów można czerpać duchowe korzyści, jeśli właściwie odniosę się do wszystkiego, co zostało mi dane na tym świecie. Oznacza to, że usprawiedliwiam Stwórcę we wszystkim, co się dzieje, postrzegając wszystko jako przynoszące pożytek, nawet jeśli wydaje mi się nieprzyjemne.

To znaczy, usprawiedliwiam działania Stwórcy w stu procentach, we wszystkim, co mi posyła z „odpadami z klepiska i winnicy”, i dziękuję za wszystko w pełnej mierze. Dla mnie Stwórca jest doskonały i natura jest doskonała.

Wszystko, co odkrywa mi się podczas mojej pracy nad zbliżeniem do Stwórcy, jest wynikiem pracy Stwórcy. Nawet tę część pracy, która wydaje mi się bezużytecznymi odpadami, powinienem wznieść i uczynić z niej pokrycie nad głową, to znaczy przekształcić ją w wiarę ponad wiedzą, w świętość.

Z jednej części potrafiłem zrobić „chleb i wino”, a z pozostałej, której nie mogłem wykorzystać jako “pokarm”, tworzę pokrycie ponad rozum. Nie wyrzucam niczego z pracy Stwórcy, lecz wykorzystuję nawet „odpady”, dlatego że Stwórca nakazał mi tak czynić.

W zwykłe dni nie mógłbym tego wykorzystać, ale Sukkot to szczególny czas, kiedy nie ma żadnych odpadów i można wykorzystać wszystko otrzymane z pola Stwórcy i wznieść ponad głowę jako dach. Jeśli robię to zgodnie z nakazem Stwórcy, staje się to świętą pracą.

Każde żydowskie święto symbolizuje i wyjaśnia pewne prawa natury, charakter pracy duchowej człowieka, drogę jego więzi z naturą. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie wszystkich warunków święta Sukkot. Im dalej będziemy postępować naprzód, tym silniej to odczujemy.

Kabaliści wiedzą, jakie siły działają każdego dnia i jak można je najefektywniej wykorzystać dla naprawy świata.

Z lekcji według listu Rabasza


Sukkot – naprawa światłem

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Święto Sukkot zostało opisane w Torze 3000 lat temu, ale zaczęto je obchodzić dopiero w VI-VIII wieku naszej ery. Dlaczego?

Odpowiedź: Święta kabalistyczne nie mają żadnego związku z datami kalendarzowymi ani z żadnymi wydarzeniami w naszym świecie. Studiując Kabałę, poznajemy wyższe korzenie. To, czy zstąpiły do naszego świata, czy nie, nie ma znaczenia. Kabalista wszystko to odczuwa i widzi.

Pytanie: W Sukkot istnieje zwyczaj brania Tory i krążenia z nią. Co to oznacza?

Odpowiedź: Oznacza to, że otaczające światło, tzw. „Or Makif”, z otaczającego, stopniowo staje się wewnętrznym, światłem duszy. Ponieważ dusza w ciągu siedmiu dni Sukkot powoli się naprawia. Dlatego krążenie z Torą jest tylko symboliczne, nic nie znaczy, po prostu w naszym świecie pragniemy w taki sposób zaznaczyć szczególne stany duszy.

Pytanie: W ostatnim dniu Sukkot przyjęło się czytać końcową część Tory i zaczynać nowy rozdział. Co oznacza, że każdego tygodnia czyta się inny rozdział Tory?

Odpowiedź: Tora została dana po to, by naprawić duszę, dlatego w ciągu roku, czytając za każdym razem inny fragment Tory, naprawiamy swoją duszę, i światło stopniowo w nią wchodzi. W ostatnim dniu Sukkot kończymy roczny cykl czytania Tory i natychmiast rozpoczynamy czytanie ponownie. Rok Tory rozpoczyna się nie od Nowego Roku, ale właśnie od ostatniego dnia Sukkot w Simchat Tora.

Pytanie: Jaka jest istota tego święta?

Odpowiedź: Istotą święta Sukkot jest umożliwienie ogromnemu, wyższemu światłu, otaczającemu nas, które nazywamy Stwórcą, wejście do naprawionej duszy, ponieważ naprawa dokonuje się poprzez zjednoczenie, poprzez przebywanie pod jednym wspólnym dachem w szałasie. Wyższe Światło wnika w nas, naprawia i napełnia.

Sukkot – to naprawdę wielkie święto.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”


Nauczyć się prosić

каббалист Михаэль Лайтман Z 3 lekcji kongresu „W jednej modlitwie”

Pytanie: Jak nauczyć się prosić Stwórcę, nie narzucając Mu działań, by napełnił nasze chisarony?

Odpowiedź: Starajcie się prosić cały czas, o coraz bardziej wewnętrzne pragnienia, coraz bliższe do celu, a zobaczycie, że Stwórca w końcu odpowie. Nie macie przed sobą długiej drogi, a tylko jedną prośbę między wami a Stwórcą.

Najważniejsze to prosić. Jak małe dziecko które cały czas ma pretensje do rodziców, zwraca się do nich, prosi : „Chcę tego, chcę tego, chcę tego!”. I dają mu to. Dlatego też tak proście.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „W jednej modlitwie”, 10.10.2025


Najważniejsza jest więź ze Stwórcą

каббалист Михаэль Лайтман Z 3 lekcji kongresu „W jednej modlitwie”

Pytanie: Co miał na myśli Baal HaSulam, mówiąc, “Lepsza śmierć, niż takie życie”? Z materialnego punktu widzenia chodzi o człowieka, który utracił sens życia i chce je zakończyć. A co oznacza to odczucie w duchowym?

Odpowiedź: „Lepsza śmierć, niż takie życie” – oznacza pragnienie pozostawania w nieustannym połączeniu ze Stwórcą. Najważniejsza dla człowieka jest więź ze Stwórcą. Każdy inny stan jest dla niego gorszy niż śmierć!

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „W jednej modlitwie”, 10.10.2025


Połączyć wszystkie pragnienia i prośby

каббалист Михаэль Лайтман Z 3 lekcji kongresu „W jednej modlitwie”

Pytanie: Każdy z nas ma wiele różnych właściwości, stanów i pragnień, wydaje się że niemożliwe jest osiągnięcie wspólnej modlitwy. Czy powinniśmy skupiać się na tym, o co chcemy prosić razem Stwórcę, czy jednak na tym, do Kogo się zwracamy i przed Kim stoimy?

Odpowiedź: To jedno i to samo. Wszyscy razem stoicie przed Stwórcą. Jeśli złączycie wszystkie swoje pragnienia, modlitwy, prośby, to On z pewnością je usłyszy. Możecie znaleźć waszą więź ze Stwórcą i waszą więź z całą światową grupą, i będzie to praktycznie to samo połączenie. Będzie to jedno zjednoczone kli, w którym odkryjecie siebie, więź między sobą i Stwórcą.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „W jednej modlitwie”, 10.10.2025