Z listu Baal HaSulama (Nr.16): Tajemnica jedności HaWaJaH-ELOKIM człowiek łączy je w sobie razem jako jedno, przez co przynosi Stwórcy wielką radość i wywołuje światło we wszystkich światach.
W związku z powyższym, są 3 sfery:
– Świętość – miejsce duchowości,
– Grzech – miejsce sił nieczystych,
– Miejsce wolności wyboru – nie należące ani do świętości, ani do grzechu, o które walczą czyste i nieczyste siły. Jeśli człowiek z wolnego wyboru próbuje osiągnąć połączenie, to zawraca ten obszar pod władzę świętości.
Na tym polega cała nasza praca. To było celem stworzenia: stworzyć człowieka, który upodobni się do wyższej siły. Na miarę swojego rozwoju, stworzenia przybliżają się do takiego stanu, kiedy zaczynają mieć możliwość wolnego wyboru, każdy w swoim czasie. Jeżeli człowiek dochodzi do takiego progu, za którym ma otrzymać wolność woli, to Stwórca doprowadza go do grupy i kładzie jego rękę na dobry los, mówiąc: „Weź go!”
Jeśli człowiek to przyjmuje, czyli chce poprzez środowisko włączyć się w naprawiającą wyższą siłę, upodabniając się do jej właściwości, solidaryzując się z nią i usprawiedliwiając, łączy się ze Stwórcą, to stopniowo zaczyna ujawniać swoje zło. Zło, jest to specjalna właściwość, siła, odkrywająca się w człowieku, przeciwna jego zbliżeniu się do Stwórcy. Praktycznie, wyraża się to w odrzuceniu, którego człowiek doświadcza odnośnie środowiska, w niechęci, aby zbliżyć się do niego.
Ujawnia się wtedy siła nienawiści działająca przeciwko Stwórcy, która jest nazywana „faraon”. Wszyscy złoczyńcy i grzesznicy opisani w Torze są w rzeczywistości jedną siłą, jakoby walczącą przeciwko Stwórcy. Oczywiście, wszystkich tych grzeszników przebudza On sam, przecież „Nie ma nikogo oprócz Niego”. Wszystkie, na różne sposoby odpychają człowieka od świętości, czyli od połączenia ze Stwórcą, od pozyskiwania siły obdarzania i miłości do przyjaciół, poprzez którą mógłby osiągnąć miłość do Stwórcy, podobieństwo właściwości.
Stany ukazujące człowiekowi, że jego natura jest nieskończenie oddalona od Stwórcy i przeciwstawna obdarzaniu i miłości, nazywane są przewinieniem. Jeśli człowiek przezwycięża je i wykorzystuje do zbliżenia ze Stwórcą, z pomocą środowiska, nauki, światła przywracającego do źródła, nazywane jest to przykazaniem.
Możliwość wyboru, jak radzić sobie z odkrywającym się złem: naprawić je czy nie, nazywa się obszarem wolnego wyboru. Są ludzie, którzy już osiągnęli taki poziom rozwoju, że w nich odkrywają się takie stany: przykazanie, czynienie zła i miejsce wolnego wyboru. Może to dotyczyć okresu przygotowań, jak i bezpośredniej pracy duchowej.
Jeśli człowiek pracuje już po tamtej stronie granicy duchowego świata (machsom), to odkrywając swoje zło, odczuwa przeciwstawną siłę Stwórcy i natychmiast zaczyna realnie pracować z tymi siłami. Stwórca przejawia swoje zarządzanie jako absolutnie dobre zarówno dla grzeszników, jak i sprawiedliwych. Ta siła miłości i obdarzania znajduje się naprzeciw człowieka jako wzór.
A kiedy zniknie, to człowiek powinien uzyskać taki przykład zarządzania od grupy. Drogą różnych sposobów i napraw człowiek musi z pomocą grupy upodabniać się do tego zarządzania, które nazywa się ELOKIM. Malchut osiągająca właściwość Biny, nazywa się ELOKIM.
HaWaJaH jest to światło Chochma, odziane w światło Chasadim, w ELOKIM. W ten sposób możemy osiągnąć jedność HaWaJaH – ELOKIM, obłóczając światło Chochma w światło Biny, Chochmy w Chasadim.
Człowiek, który wznosi swoje pragnienia, Malchut do poziomu Biny, do świętości, emanacji, może otrzymać całe światło Chochmy. Stwórca objawia się w takim naczyniu, które zostało naprawione przez człowieka w celu obdarzania. Tak HaWaJaH łączy się z ELOKIM.
W tym jednym zdaniu “Jedność HaWaJaH – ELOKIM” zawarta jest cała nasza praca, cała rzeczywistość i cel całego rozwoju – koniec naprawy (Gmar Tikun).
To cud, że w tak krótkiej kabalistycznej formule mieści się cała przyczyna stworzenia, cały proces rozwoju i jego końcowy rezultat.
Z przygotowania do lekcji
Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa
Pytanie: Gdzie znajduje się wyższe światło?