Artykuły z kategorii Pytania&Odpowiedzi

Pytania dotyczące pracy duchowej – 232

каббалист Михаэль Лайтман Z 2 lekcji kongresowej „Jednoczymy się z Nie ma Nikogo, oprócz Niego”

Pytanie: Załóżmy, że dziesiątka stara się aby osiągnąć stan wiary ponad wiedzą. Jaka jest jej właściwa droga: osiągnięcie stanu wiary ponad wiedzą jako absolutnie idealnego, czy dążenie do wzniesienia się do wyższej wiedzy?

Odpowiedź: Zasadniczo potrzebne jest jedno i drugie. Dlatego nie mogę powiedzieć, konkretnie, co dokładnie potrzebne jest tej dziesiątce. Aby to zrobić, trzeba ją lepiej poznać.

Pytanie: Jeśli postrzegamy swoich przyjaciół jako wielkich, naprawionych, kochających, pomagających, czy to zbliża nas do Stwórcy?

Odpowiedź: Tak.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Jednoczymy się z Nie ma nikogo, oprócz Niego”, 22.05.2025


W nim korzeń mojej duszy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Proszę powiedzieć, nie jest Pan człowiekiem sentymentalnym, a dlaczego, kiedy rozmawiamy o Pana nauczycielu Rabaszu, bardzo często widzę, jak Pana oczy robią się nagle wilgotne, jak bardzo Pan się zmienia. Jest Pan inny!

Odpowiedź: Nic nie poradzisz, ponieważ w nim jest korzeń mojej duszy. Dlatego jestem inny.

Pytanie: W taki sposób znalazł Pan swoją duszę, tak?

Odpowiedź: Tak. To znaczy, gdzieś miliony lat przed tym, jak go spotkałem, korzeń mojej duszy tam był i stopniowo-stopniowo jakby tam kopałem, aż go znalazłem. Nie wiem jak to powiedzieć.

Pytanie: Czyli Pana przejście przez to życie, wszystkie poszukiwania w jakiś sposób doprowadziły do tego korzenia Pana duszy?

Odpowiedź: Tak.

Komentarz: Jest Pan więc szczęśliwym człowiekiem – znalazł Pan korzeń duszy. Każdy tego potrzebuje.

Odpowiedź: Każdy to ma i każdy powinien szukać.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


To jest niepojęte dla umysłu!

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy dla Pana istnieje Bóg?

Odpowiedź: Dla mnie istnieje Stwórca. Ten, który stworzył wszystko, łącznie z tobą, i pragnie, abyś wypełnił swoje przeznaczenie.

Pytanie: Jakie?

Odpowiedź: Osiągnięcie Jego poziomu, podobieństwa do Niego. Dlatego człowiek nazywa się „Adam” od słowa „dome” – „podobny” do Stwórcy.

Pytanie: To jeszcze raz, podobny do czego?

Odpowiedź: Do Stwórcy!

Pytanie: Co to oznacza? Co to za właściwość?

Odpowiedź: Właściwość obdarzania, właściwość stwarzania, właściwość zarządzania wszystkimi światami. To jest stan, który człowiek musi osiągnąć.

Pytanie: Każdy człowiek w naszym świecie?

Odpowiedź: Absolutnie każdy! Jest to niezrozumiałe dla umysłu!

Komentarz: To jest niepojęte dla rozumu!

Odpowiedź: Ale to osiągniesz. Czy tego chcesz czy nie.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Wielki Rabasz

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Rozumiem Pana, postrzegam dzieła Baal HaSulama, ale mam takie uczucie, że Rabasz jest jakby w próżni, i nie da się go uchwycić.

Odpowiedź: Z jednej strony rozumiem cię. Ale z drugiej strony, to zupełnie nie jest tak. Rabasz dał nam wszystkie podstawy pracy duchowej. Wcześniej nie były systematycznie przedstawione. Albo kabaliści pisali komentarze do Tory, albo jakieś listy, artykuły, ale systematyczne przedstawienie wewnętrznej pracy człowieka w dążeniu do Stwórcy dał nam tylko mój nauczyciel Rabasz.

Napisał na ten temat prawie 500 artykułów. Wyraził w nich absolutnie wszystkie stany człowieka, który rozpoczyna duchową drogę od zera i podąża naprzód. To, co zrobił Rabasz, jest najcenniejszym wkładem w Kabałę! To jest tak bezcenna, niezastąpiona pomoc dla początkującego, jakiej nie można zaczerpnąć z Księgi Zohar, z „Nauki Dziesięciu Sefirot”, ani z innych dzieł!

Z jednej strony Rabasz był wielkim kabalistą, a z drugiej strony był bardzo skryty i przebiegły w swoim ukryciu. Jak to wszystko skrywał, znajdując się w cieniu swego ojca! Masz rację, mówiąc: „Jakoś go nie dostrzegam, umyka mi”. Naprawdę się uniżał: „Kim ja jestem mówił? To mój ojciec – jest wielkim kabalistą!”

Rabasz również był wielkim kabalistą, z wieloma odkryciami, takimi rezultatami, takimi dziełami, chociaż stale to ukrywał, mówił : „Niewiele się tym zajmuję” i tak dalej. Nikt go nie znał i nie rozumiał. Był wielkim praktykiem, wielkim systematyzatorem, wielkim nauczycielem, wspaniałym wychowawcą!

W swoich artykułach przedstawił system pracy duchowej w różnych formach, które są odpowiednie dla każdego człowieka, dla każdej duszy, dla każdego stylu, czasu, stanów, których doświadczamy.

Mogę bez końca opowiadać o tym, co Rabasz zrobił! I nie dlatego, że był moim nauczycielem, najbliższym, najdroższym mi człowiekiem, ale dlatego, że rzeczywiście zrobił dla nas to, bez czego nie moglibyśmy zrobić kroku naprzód. Nie moglibyśmy!

Mam nadzieję, że teraz, gdy w końcu zaczynamy poważnie studiować jego artykuły, uświadamiamy to sobie. To bardzo poważna praca, z którą nic nie może się równać.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Wielki Rabasz”


Nie brać na siebie pracy Stwórcy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Często mówi Pan, że nie powinniśmy mylić naszej pracy z pracą Stwórcy, nie powinniśmy brać na siebie Jego pracy. Co to oznacza?

Odpowiedź: Nasza praca jest nakierowana na odczuwanie dotkliwego braku tego, aby Stwórca przeprowadzał nad nami każde kolejne działanie. I nic więcej. Przecież cała praca duchowa – to praca Stwórcy. Tak się właśnie nazywa „praca Stwórcy”.

Ale czy człowiek nic nie robi? Wkłada wysiłki w swoich pragnieniach, aby Stwórca/światło pracowało nad nim.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Praca Stwórcy”


Bóg, Stwórca czy wyższa siła?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Ten Bóg, o którym myśli wielu ludzi, nie istnieje?

Odpowiedź: Nie istnieje.

Komentarz: A jest Bóg, jak Pan mówi, który nazywa się…

Odpowiedź: Stwórca, wyższa siła.

Pytanie: A co to właściwie jest?

Odpowiedź: Jest to wyższa siła natury, która zawiera w sobie całą naturę. Sam Stwórca jest Bogiem. Natura sama w sobie jest Bogiem. Tylko nie naszego świata, a ogólna, którą możemy już odkryć, do tego stopnia, że możemy się z nią złączyć, z tą Naturą. Możemy Nią nawet zarządzać. Stwórca chce, abyśmy byli na tym poziomie, abyśmy stali się Jego partnerami.

Pytanie: A kiedy mówi Pan słowo „natura”, co ma Pan na myśli?

Odpowiedź: Mam na myśli wszystkie światy. Nasz świat nawet się nie liczy. Wszystkie światy, włączające w siebie pięć światów, które ogólnie włączone są i zarządzane przez jedną jedyną siłę, jedno jedyne prawo. Otóż tym prawem jedności, jest właśnie Stwórca.

Komentarz: Rozumiem. Ale to dość wysoko.

Odpowiedź: Nie, jeśli mówimy, mniej więcej o pewnym przybliżeniu do prawdy. I dlatego, naturalnie, wychodzę na…

Komentarz: Ateistę, nie wierzącego w Boga i tak dalej.

Odpowiedź: Tak.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Dokąd może zaprowadzić nas egoizm?

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Według statystyki, jeśli ktoś atakuje drugiego i widzi w nim oznakę słabości, to napadający ma jeszcze silniejsze pragnienie wyrządzić człowiekowi krzywdę.

Odpowiedź: Naturalnie. To jest nasz egoizm. Gdy widzimy słabość drugiego człowieka, jesteśmy pewni swojej bezkarności, i pragniemy jeszcze większego gnębienia go.

Bardzo szybko ciągnie nas albo w jedną, albo w drugą stronę. Wszystko zależy od społeczeństwa, od środowiska, które może ukierunkować nas w taki czy inny sposób. Jest to ogromna siła, która siedzi w nas. Straszna siła!

Obecnie jesteśmy w takim punkcie rozwoju historycznego, w którym możemy skierować się w jedną lub drugą stronę. Znowu może nastąpić powrót faszyzmu, i to tego najstraszniejszego, kiedy dojdzie do wojny światowej na taką skalę, że zostanie z nas tylko mała garstka ludzkości.

W dodatku, na takim poziomie jak pokazane jest w hollywoodzkich filmach: zniszczona kula ziemska zamieszkana przez nielicznych, ocalałych ludzi, którzy żyją wśród gór metalu na wysypiskach, jedynych pozostałościach po wszystkim, co kiedyś było.

Kabała opisuje, że jest to możliwe. Mimo wszystko ci ludzie, którzy zostaną, wykonają swoje zadanie, czyli doprowadzą egoizm do jego naprawionej formy. Ale nastąpi to drogą wielkich cierpień.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Kabalista poza ciałem

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Kiedy kabalista przechodzi do innego wymiaru, czy może obserwować to, co dzieje się na tym świecie bez swojego ciała, czyli obserwować proces z zewnątrz i wpływać na niego?

Odpowiedź: Oczywiście! Tylko nie w formie ciał, a w formie sił. Sam widzisz ciała. Na przykład teraz widzisz mnie na ekranie swojego komputera. A jeśli widziałbyś mnie nie na ekranie, a wewnątrz twardego dysku? Tam właśnie zawarta jest cała informacja!

Po co widzieć monitor komputera?! Wystarczy spojrzeć na twardy dysk! To wszystko. Po co ci pięć narządów zmysłów?! Po co ci te osłony, obudowy. Wewnątrz elektronów znajduje się wyższe duchowe życie. Tak to wygląda z punktu widzenia kabalisty. To jest główny obraz. Całość jest w duchowym. A nasz świat jest włączony w duchowy.

Na przykład, gdy mówimy o małych dzieciach, mówimy o ich pragnieniach, wysiłkach, właściwościach, a nie o ich zewnętrznym wyglądzie. Mówimy na tym poziomie, na którym ich potrzebujemy, włączają się razem z nami. Tak więc wszystkie właściwości naszego świata są absolutnie nieobecne w duchowym. W świecie duchowym postrzegamy tylko siły egoistyczne.

Komentarz: Ale z drugiej strony, Pan cały czas zniża świat duchowy do poziomu naszego świata.

Odpowiedź: Ponieważ nie ma różnicy! Różnica polega tylko na tym, jak człowiek to postrzega: jeden tak, drugi inaczej. Ale same światy nie istnieją.

Pytanie: Teraz rozmawiamy z Panem przez ekran, a nie w myślach. Komunikujemy się i ta informacja w jakiś sposób przechodzi do innych ludzi. Dlaczego tak powinno być?

Odpowiedź: Dlatego, abyśmy zrozumieli konieczność, niezbędnego połączenia między nami, abyśmy chcieli się zjednoczyć!

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Kabalista poza ciałem”


Właściwe spojrzenie na życie

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Najczęściej człowiek pragnie, aby było mu dobrze. Powiedzmy, jeśli choruje lub ma jakieś problemy, to jakby podświadomie myśli: „Tak, chcę otrzymać wsparcie od wyższej siły, aby pokonać tę przeszkodę”, chociaż w głębi duszy chciałby poczuć się jak najlepiej.

Odpowiedź: Tylko na początku. Oznacza to, że jest to jeszcze nieukształtowane pragnienie. A potem stopniowo, z głębi cierpienia, zaczyna uświadamiać sobie z jego głębi i przyczynowości, że nie jest przeznaczone aby cierpiał a jego uśmierzenie nie jest celem samym w sobie. Jaki jest więc sens tego życia? Cierpieć i łagodzić cierpienia? Czy na tym polega sens istnienia?!

Sens istnienia polega na tym, aby wznieść się ponad to życie i z jego pomocą wykorzystać go jako środka do osiągnięcia wyższego stopnia. A w przeciwnym razie co? Biją mnie – to uciekam. Jestem pobity – leczę się. I takie jest całe życie?! To jest całkowicie nieprawidłowy sposób patrzenia na świat.

Dlatego Kabała twierdzi: „Musimy ujawnić Źródło naszego cierpienia, dlaczego Stwórca nam je zsyła, by związać się z Nim, inaczej nie może nas pobudzić do połączenia się z Nim”. I wtedy będziemy za to wdzięczni. A czy jest to możliwe bez tego? Nie, nie jest to niemożliwe.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak poprawnie prosić Stwórcę?”


Czego pragnie kabalista?

каббалист Михаэль Лайтман Pragnę zobaczyć na tym świecie wszystko, co można w nim zobaczyć, i osiągnąć w nim wszystko, co można osiągnąć. W duchowym nie jest to problemem. A na tym świecie wypełnić duchowe – to jest zadanie.

Nie interesuje mnie, jak długo będę żył. Chciałbym zobaczyć, że świat akceptuje naukę Kabały jako metodę swojego dalszego istnienia, metodę wzniesienia z tymczasowej egzystencji na Ziemi do innego wymiaru – duchowego.

Kiedy ludzie zaczną to czuć, akceptować tę teorię i praktykę życiową, kiedy zobaczą, że muszą wznieść się na następny etap, że cały nasz świat – ta rzeczywistość, którą teraz odczuwamy – istnieje tylko po to, aby z niej podnieść się wyżej, kiedy ludzie zaakceptują to, co przygotował dla nich Baal HaSulam a także mój nauczyciel, jego najstarszy syn Rabasz, wtedy będzie to naprawdę bezpośrednia droga do światła.

A wcześniej, kto wie, jakie jeszcze cierpienia będzie musiała znieść ludzkość. Mimo wszystko ludzkość podejmie taką decyzję, ale czy z małym rozlewem krwi, kto wie. Dlatego chciałbym być obecny przy wszystkich decyzjach i pomagać w początkowych działaniach ludzkości, przed przyjęciem Kabały jako metody jej ostatecznego rozwoju.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czego pragnie kabalista?”