Europejski Kongres. Lekcja 3

Pytanie: W trakcie warsztatów przyjaciel powiedział, że jako dziecko bawił się samochodzikami i to nie była dla niego zabawa lecz rzeczywistość. Co powstrzymuje nas dzisiaj od tego, aby ujawnić, że wszystko, co robimy, nie jest grą, tylko rzeczywistością?

Odpowiedź: Jeżeli byśmy grali tak naprawdę, wówczas już odkrylibyśmy Stwórcę. Cała gra jest w grupie. Do dnia dzisiejszego nie zostały jeszcze spełnione warunki, które są konieczne. Czyniliśmy przygotowania i nie był to stracony czas. Doczekaliśmy się stanu zrozumienia zarówno ogólnej atmosfery na świecie, a także naszej własnej wewnętrznej gotowości. Osiągamy stopniowo punkt, w którym będziemy gotowi do realizacji tej gotowości w grupie. Takie grupy będą mnożyć się na całym świecie.

Nie ma innego sposobu, aby to przeprowadzić, jak tylko w małych grupach dziesięcioosobowych. Jeśli grupa jest duża, musi być podzielona – po dziesięć osób, a następnie trzeba zamieniać się, nie ważne jak. Nie ma znaczenia gdzie zajmiesz kolejne miejsce, ponieważ ujawniasz twój punkt w sercu. Nie zwracasz uwagi na zwierzęca formę swojego przyjaciela. Możliwe, że nie możesz ścierpieć go z powodu  jego wrodzonych właściwości – to czyni tą sprawę jeszcze ​​lepszą. Ułatwi to jeszcze bardziej wejście w kontakt z jego punktem w sercu, a nie z jego fizycznymi cechami. W taki sposób musimy pracować a nazywa się to „gra w samochodziki”.

Z 3 lekcji Europejskiego kongresu 24.03.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rzeczywistość, Stwórca, Warsztaty

Z 4 warsztatu europejskiego kongresu

Pytanie: Chciałbym aby był pan z nami tak długo, jak to tylko możliwe.

Odpowiedź: Po pierwsze, jeżeli ludzie traktują siebie w miły sposób, to myślą, że dobrze jest, aby być blisko siebie. Nie wiem, czy jest lepsze miejsce, aby być blisko siebie.

Po drugie, jeśli mówisz o mnie, to nauczyciel zostaje przy uczniach tak długo, jak długo go potrzebują. Jak tylko ta potrzeba znika – powstaje inna praca – zostaje on przeniesiony w inne miejsce.

Tak wiec, nie ma nic strasznego. Powinieneś troszczyć się tylko o to, by realizować to co jest opisane w materiałach źródłowych i to wszystko. Czy jest nauczyciel, czy też nie, nie zależy od nas. Najważniejsze jest to, co teraz robimy.

Jeżeli są takie grupy gdzie kobiety wspierają i aktywnie pomagają ukierunkować się do centrum pragnień grupy, aby ujawnić tam Stwórcę, to wtedy wszystko będzie dobrze.

Wówczas nauczyciel nie będzie potrzebny. Stwórca, Światło będzie was nauczać. W rzeczywistości to jest właściwie to, co staramy się uchwycić, pojąć – metodę pracy ze Światłem.

Z 4 warsztatu Europejskiego Kongresu 25.03.2012

Kategorie: Kobieta, Kongresy, wydarzenia, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój, Stwórca, Warsztaty

 Z 4 warsztatu Europejskiego kongresu

Zaczynając warsztat musimy skoncentrować się i myśleć tylko o tym, co nas łączy –  punkty w sercu. Musimy je zjednoczyć. Tylko wtedy każdy z nas i cała grupa otrzyma o wiele więcej siły.

Najważniejszą rzeczą jest, aby skoncentrować tą silę na połączenie z przyjaciółmi, wtedy będzie ona mogła wzbudzić Wyższe Światło, które w następstwie zacznie przejawiać się w tym połączeniu. Powinniśmy poczuć, że w połączeniu między nami objawia się ogólne światło.

Z 4 warsztatu z Europejskiego kongresu, 25.03.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Warsztaty

Jeżeli ktoś wskazuje mi na moją słabość, zaczynam go nienawidzić. Natychmiast dystansuję się od tej osoby, w takim stopniu, w jakim czuję, że mnie uraził, dotknął, ponieważ my instynktownie uciekamy od oskarżeń.

Co może pomóc mi osiągnąć taki stan, w którym całkowicie odkryję swoje własne zło i będę cieszył się z tego, że zostało ono we mnie ujawnione, a jednocześnie będę odczuwał je jako ogromne zło, które musi zostać ze mnie usunięte?

Maksymalne poczucie zła osiągnę wówczas, kiedy mimowolnie będę krzyczeć o pomoc do Stwórcy. Tylko to pomoże mi trwać na drodze i nie uciekać od uświadomienia zła.

Z 4 warsztatu  Europejskiego kongresu 25.03.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozwój, Warsztaty, Wewnętrzna praca

Pytanie: Na kongresie w Wilnie otworzyły nam się nowe „drzwi”. Jak możemy postawić stopę w drzwiach i nie pozwolić im się zamknąć?

Odpowiedź: Przede wszystkim powinniśmy bać się takiej straty, drżeć o wielkość osiągniętego stanu, wzmacniać wrażenie, które w nas powstało, na ile to tylko możliwe.

Nie wejdziemy w te drzwi tak od razu. Będziemy potrzebować miesięcy, aby to zrealizować. Ponieważ wkraczamy w fazę porodu, a poród może przebiegać w różny sposób: czasem trwa kilka dni, a czasem kilka tygodni. Tak czy inaczej, jak długo by to nie trwało, chodzi tu o proces porodowy, a nie o jednorazowe wydarzenie.

Jesteśmy w drodze i jeżeli chcemy, by ten proces dalej się rozwijał, musimy przyjąć go w odpowiedni sposób. Będziesz kontynuować tę drogę nie dlatego, że jest przyjemna i uroczo ekscytująca. Dla ciebie nie jest ważny ten stan sam w sobie – ważne jest, że wiesz, iż sprawia Stwórcy maksymalną przyjemność. Wektor musi zostać odwrócony z otrzymywania na obdarowywanie.

Jeśli dodasz tą intencję, wówczas pójdziesz naprzód. Chociaż ma to w tej chwili mdły posmak, lecz zagwarantuje Ci postęp. Później odczujesz prawdziwy smak – ale już w kontakcie ze Stwórcą, w darowaniu. A teraz przyciągasz Światło, aby ono to zrealizowało.

Lecz jeśli jesteś pełen entuzjazmu z powodu przyjemnych odczuć, jeżeli cieszysz się z tego, że nareszcie skosztowałeś wspaniałość połączenia z przyjaciółmi, to uczucie to ma gorzki smak egoizmu i dlatego nie będzie się utrzymywać. Ponieważ ważne jest, abyś rozwijał się dalej, dlatego ten stan zostanie ci zabrany. Otrząśniesz się, zapomnisz o nim i będziesz poszukiwał dalej i ponownie wrócisz do tego, jednak już z większą gotowością, nie z sentymentem, lecz przeniknięty intencją.

Z lekcji na temat „Pytania dotyczące kongresu”, 26.03.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Naprawa, Połączenie, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozwój, Stwórca

Europejski kongres. Lekcja 3

Pytanie: My wszyscy, mężczyźni jak i kobiety, szukamy sposobów, aby wznieść się na wyższy poziom. Jak kobieta może rozwinąć w sobie prawidłowe zrozumienie? W końcu to mężczyźni jednoczą się i omawiają te kwestie w grupie, podczas gdy kobieta nie jest zaangażowana w ten proces?

Odpowiedź: Kobieta to naczynie, które mężczyzna musi napełnić swoją pracą dla Stwórcy. Czym napełnia on to naczynie? Stwórcą. Mężczyzna działa tutaj tylko jako środek. To jest to, co nazywamy ekranem i odbitym Światłem. To jest praca mężczyzn. A pracą kobiety jest ogromne pragnienie objawienia Stwórcy.

Wiec gdzie widzicie zbyt małą rolę kobiety? Przecież to ona w rzeczywistości jest właściwym pragnieniem, bez którego mężczyzna nie ma nic do roboty. Dlatego nieżonaci mężczyźni nie byli nigdy przyjmowani do kabały. Bo co tam jest dla niego, jeśli nie ma on żony? Określane jest to jako „ połowa ciała”. Istnieje takie pojęcie w kabale: nieżonaty mężczyzna jest połową ciała. A tylko z połową ciała nie powinno się przychodzić na studia.

Dlatego też musimy zrozumieć, jaka jest rola kobiety.

Z 3 lekcji Europejskiego kongresu, 23.03.2012

Kategorie: Kobieta, Kongresy, wydarzenia, Mężczyzna i kobieta, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pragnienie, Rozwój

Fragment z drugiego warsztatu Europejskiego Kongresu

Pytanie: Co należy zrobić, aby moc się anulować? Jak można to praktycznie zrealizować w grupie dziesięciu osób?

Odpowiedź: Do tego zamiast dziesięciu ludzi musi być jeden. Zamiast milionów i miliardów tylko jeden. Czyli musimy poczuć, że jesteśmy jak jeden.

Bez anulowania się w odniesieniu do przyjaciół nie można iść naprzód, dać Światłu możliwości ujawnienia się. Cimcum Alef (pierwsze ograniczenie) jest warunkiem, z którego wszystko wynika. Potem zaczyna się kolejna część, następny stopień.

Pytanie: Co należy zrobić, aby móc się anulować? O czym powinienem myśleć?

Odpowiedź: O tym, że razem z przyjaciółmi tworzysz jedną całość.

O tym, że chcesz, aby oni osiągnęli wszystko, i w tym jest twoje szczęście – w niczym innym. Jak matka, która myśli o swoim dziecku: „Że powinno mieć wszystko i nieważne jest to, co będzie z nią, najważniejsze jest to, że jemu jest dobrze”.

Z 2 warsztatu Europejskiego kongresu 24.03.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Warsztaty

Pytanie: Czy w trakcie warsztatów ma miejsce anulowanie mojego „ja” na poziomie emocjonalnym? Czułem, że myśli, które pojawiałysię w procesie próby emocjonalnego wzniesienia, nie pozwalały mi na to.

Odpowiedź: Wszystko dzieje się tylko w emocjach. Jeżeli występują zakłócenia myśli, to znaczy, że uczucie jest nie wystarczające. Oznacza to, że powinieneś jeszcze posunąć się do przodu, zagłębić się bardziej w te myśli, przeanalizować i rozwiązać zakłócenia, tzn. naprawić swoje dążenia.

Lecz nigdy nie będziesz w stanie iść do przodu za pomocą myśli. Ponieważ myśli istnieją tylko po to, by korygować uczucia, koncentrować je, osłabiać lub zwiększać.

Jednak wszystko odbywa się tylko w pragnieniu, bo pragnienia to materia. Tak więc myśli są przeznaczone wyłącznie do tego, by pracować z pragnieniem.

Z 2 warsztatu Europejskiego kongresu 24.03.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozwój, Warsztaty

Europejski Kongres. Lekcja № 4

Pytanie: Przeszkody powstają po to, aby pomóc nam we wzniesieniu się do celu. Jak można zrozumieć, co wyższa siła próbuje mi za pomocą tych przeszkód powiedzieć? Czego ona ode mnie chce, gdy przygotowuje dla mnie właśnie taką przeszkodę?

Odpowiedź: Abyś poza tą przeszkodą nie zapomniał o Stwórcy i  ukierunkował się na Niego.

Pytanie: Czy istnieje jedna, uniwersalna recepta, czy też trzeba pracować z każdą przeszkodą osobno?

Odpowiedź: Nad przeszkodą nie powinno się pracować! Należy natychmiast wznieść się ponad nią. Nie należy zwracać uwagi na nią, najważniejsze jest to, aby wznieść się ponad nią.

Postrzegaj przychodzące do ciebie przeszkody jako wsparcie, tak jakby były one trampoliną, która wykatapultuje Cię na sam szczyt. Spróbuj postrzegać przeszkody właśnie w ten sposób, a wówczas rozpoznasz, że wszystko jest zrobione celowo. Te przeszkody postrzegane są przez nas jako bariery tylko w sposób czysto psychologiczny. W rzeczywistości nie są one przeszkodami, lecz środkiem do wzniesienia.

Pytanie: Jednakże jak można rozpoznać, co wyższa siła próbuje mi powiedzieć? Co muszę naprawić?

Odpowiedź: Teraz jeszcze tego nie wiesz. Ale jeśli będziesz pracował w ten sposób z przeszkodami, to wtedy rozpoznasz, co jest w tobie naprawiane. A dzięki nowym, naprawionym właściwościom, zaczniesz rozumieć język Stwórcy.

Z 4 lekcji Europejskiego kongresu, 24.03.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Połączenie, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca, Wzniesienie/Upadek

Europejski Kongres. Lekcja 3

Korzyść z przeszkód na drodze człowieka do celu, pożytek z tych błędów polega na tym, że człowiek w ich wyniku odczuwa siebie w swoim świecie. Właśnie to czujemy dzisiaj. Miliony ludzi odczuwa zdezorientowanie i zagubienie nie widząc jakichkolwiek punktów odniesienia, i stopniowo zamieszanie to rozprzestrzenia się na całym świecie.

Rozwijaliśmy się na nieożywionym, roślinnym i zwierzęcym poziomie i teraz musimy wznieść się na poziom „człowieka” („Adam”).

Różnica pomiędzy wcześniejszymi poziomami i poziomem „człowiek” znajduje się w tym, że do teraz rozwijaliśmy się w materii naszego świata, w której nie było żadnych większych problemów.

Wszystko zaczęło się w momencie Wielkiego Wybuchu. Potem powstały atomy, molekuły i wszelkiego rodzaju biologiczne związki. Aż w końcu osiągnęliśmy zwierzęcy stan, w którym teraz istniejemy. A dzisiaj siła natury zmusza nas, aby wznieść się na kolejny poziom rozwoju.

Gdybyśmy zrozumieli, że wszystko, co się z nami dzieje, ma na celu nasze wzniesienie, to informacja ta byłaby początkiem nowego rozwoju. Nasza postawa powinna być taka: „Wszystko pochodzi z tego samego źródła”. Przy czym działają na nas różne siły. Mylą nas one celowo, abyśmy widzieli wiele różnych problemów: w domu, w rodzinie, z żoną, z szefem w pracy, w kwestii zdrowia, sytuacji międzynarodowej i innych problemów tu i tam – a to wszystko pochodzi od jednej jedynej siły.

Przeszkody te będą jeszcze wzrastać, po to, by człowiek z ich pomocą skoncentrował się na jedynej sile natury, która nim kieruje. Jeżeli będzie w stanie to rozpoznać, wówczas będzie robił postępy.

Rzecz w tym, że jest nam to obojętne i zagłębiamy się całkowicie w nasze zwierzęce życie. Dzieje się tak celowo: przeszkody, które przychodzą z tego jedynego źródła, hamują nas i zmuszają do zapominania o Nim. W konsekwencji wpadamy z powrotem w stare systemy odczuwania tego życia i uważamy, że powinniśmy myśleć tylko o domu, rodzinie, o sobie, naszej karierze, o przyszłości, etc.

Ale po jakimś czasie przychodzą do nas myśli: „Gdzie upadliśmy? Dlaczego znaleźliśmy się w tym ponownie?”- i wtedy wznosimy się na nowo. Aby to zrobić, organizujemy codzienne zajęcia, wykorzystując wiele różnych pomocniczych narzędzi: wirtualne witryny społecznościowe, Międzynarodową Akademię Kabały, rozpowszechnianie, w które jesteśmy zaangażowani, grupę, której spotkania odbywają się przynajmniej raz w tygodniu. Stale organizujemy takie działania, które pomogą milionom naszych przyjaciół z całego świata, by się połączyć i stale znajdować w myśli, że „Nie ma nikogo oprócz Niego”, prócz tej potężnej i jedynej siły natury.

Z 3 lekcji Europejskiego kongresu 24.03.2012

Kategorie: Duchowość, Jedność, KABAŁA, Kongresy, wydarzenia, Natura, Postrzeganie rzeczywistości, Połączenie, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rodzina, Rozwój, Świat, Wzniesienie/Upadek, Zdrowie