Pytanie: Jestem nauczycielką. Omawiamy teraz temat stworzenia świata. Po studiowaniu pierwszej części „Bereszit” („Na początku”) przystępujemy do tematu Wielkiego Wybuchu.

Jak możemy wyjaśnić widoczną sprzeczność między stworzeniem świata 5600 lat  temu i czasem Wielkiego Wybuchu, który miał miejsce miliardy lat temu?

Odpowiedź: Wielki Wybuch wydarzył się około 14 miliardów lat temu. Jego przyczyną była iskra wyższego światła, która osiągnęła swój najniższy poziom obłóczenia w egoizm. Ona zawierała w sobie całą materię i energię naszego świata, z czego następnie rozwinął się cały Wszechświat.

Około 4 miliardów lat temu w wyniku zagęszczenia cząstek powstała nasza planeta.

Przez miliardy lat ona stygła, póki nie ukształtowała się atmosfera i pojawiło się na niej życie. Nic nie jest przypadkowe. Wszystkie działania są wynikiem realizacji informacji zawartej w tej pierwotnej iskrze światła.

Po ukształtowaniu się nieożywionej natury pojawiła się natura roślinna i zwierzęca, a potem powstał człowiek – wszystko po kolei, jak w teorii Darwina, tylko przyczyną powstania każdego gatunku była informacja pierwotnie zawarta w iskrze światła. W tej iskrze znajdowała się cała informacja o naszym Wszechświecie.

Dlatego zewnętrznie postrzegamy to jako pojawienie się jednego gatunku od innego, ale niepoprawnie traktujemy jako ewolucję gatunków. W rzeczywistości jest to realizacja informacyjnych genów (reszimo).

Człowiek powstał od małpy, jak pisze Ari w księdze „Drzewo Życia” („Ec Chajim”), setki tysięcy lat temu (patrz TES, cz. 3). Jednak pierwszym Człowiekiem, który odkrył, poznał Stwórcę, był Adam (słowo „adam” pochodzi od słowa „edame”, co znaczy „podobny do Stwórcy). Było to 5769 lat temu.

Od tamtego czasu rozpoczyna się nasza (żydowska) chronologia kalendarzowa. Począwszy od tamtej daty  my wszyscy także powinniśmy osiągnąć poziom Stwórcy – poziom całkowitej naprawy egoizmu. Na to dano nam 6000 lat.

Kategorie: Ewolucja, KABAŁA, Natura, Nauka, Ogólne, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak i skąd pojawiła się materia? Jeśli po kabale teoria Darwina jest błędna, to jak objaśnić powstanie różnych gatunków, a zwłaszcza człowieka?

Odpowiedź: Materia pojawiła się naturalnie, poprzez wybuchową penetrację iskry wyższego światła na poziom naszego świata. W fizyce to zjawisko nazywa się Wielki Wybuch. Wydarzyło się to około 14-15 mld lat temu.

Ta iskra zawierała w sobie całą materię i energię naszego świata. O takim pochodzeniu każdego niższego stopnia od wyższego mówi się w księgach TES, Zohar i Drzewo Życia, które były napisane setki lat temu.

Iskra zawierała w sobie całą informację o swoim zejściu z góry na dół. Ona rozwija się dalej, realizując tę informację. W rezultacie w naszym świecie rozwinął się z niej Wszechświat, powstał człowiek, który zobowiązany jest osiągnąć w swoim rozwoju stan, z którego wyszła iskra. To powinno być osiągnięte poprzez „wzniesienie” człowieka po 125 stopni – od egoizmu do właściwości obdarzania i miłości do bliźniego.

Z lekcji do księgi ARI „Drzewo Życia”

Kategorie: Natura, Nauka, Ogólne, Postrzeganie rzeczywistości

Pytanie: Na autostradzie w Santiago bezpański pies rzucił się pod koła samochodów, aby uratować innego psa, który został potrącony przez inny samochód.

Jakie prawo natury może występować u zwierząt jako instynkt ciała, które w podanym przypadku  zadziałało na psa i doprowadziło do jawnej alogiczności w jego zachowaniu?

Odpowiedź: Zarówno u zwierząt, jak i u ludzi obserwujemy „nielogiczne” zachowanie w formie poświęcenia siebie, a nawet ofiarowania swego życia na korzyść społeczeństwa. Takie zachowanie można zaobserwować w naszym organizmie, w którym komórki giną i zostają zastąpione przez inne komórki, jak również w koloniach mrówek, pszczół, itd. Natura łączy w sobie takie zachowanie.

Naturalne zwierzęce zachowanie nie nazywa się egoizmem. Za egoizm uważa się pragnienie nacieszyć się upokorzeniem, poniżeniem innego. Kiedy jest mi dobrze przez to, że inni mają gorzej niż ja. Gdy oceniam siebie względem innych i robię wszystko, by być „wyżej”.

Jeśli to pragnienie nie jest względem innych, to jest to po prostu pragnienie rozkoszowania, napełniania się, które  nie uważa się za egoizm i nie potrzebuje naprawy.

Ale nie jest to jeszcze prawdziwym egoizmem, za który uważa się pragnienie wykorzystania Stwórcy dla własnej przyjemności, tak jak w przypadku staruchy z bajki A. Puszkina „O rybaku i złotej rybce”.

Dopiero po przekroczeniu machsom zaczynamy odczuwać to pragnienie względem Stwórcy. Na ogół nazywa się ono „faraon” i składa się z 613 pragnień. Właśnie to pragnienie rozbiło się wskutek upadku Adama. Z bezinteresownej miłości do Stwórcy pojawiła się bezzasadna nienawiść do Niego. Właśnie ten egoizm wymaga naprawy!  A nasze egoistyczne pragnienie w stosunku do innych jest tylko konsekwencją tamtego prawdziwego egoizmu.

Tak więc kolejność jest następująca: na początku uświadamiamy sobie egoizm naszego świata, naprawiamy go za pomocą O”M (Or Makif), następnie przechodzimy przez machsom, stopniowo odkrywamy prawdziwy egoizm w jego 613 pragnieniach, naprawiamy go i w naprawionych właściwościach ujawniamy Stwórcę.

Kategorie: Egoizm, Ewolucja, Natura, Ogólne, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu

Pytanie: Jestem jednym z Pana studentów,  mieszkającym w Indiach. Moi rodzice chcą żebym zrobił doktorat, ale ja nie jestem pewien, co robić. Cały swój czas wolny od pracy, poswięcam studiowaniu Kabały. Jeśli zacznę studia doktoranckie, to będę musiał poswięcić swój czas czemuś, co mnie zupełnie nie interesuje.

Pomyślalem jednak, że mogę pójść na kompromis z moimi rodzicami i uzyskać doktorat w dziedzinie, będącej moim wyborem: „Zastosowanie Kabały w wychowaniu i edukacji”, albo coś podobnego.

Problememem jest, że żaden z uniwersytetów w Indiach, nie ma wydziału albo katedry Kabały. Istnieją wydziały  filozofii, albo religii. Tak więc pytanie brzmi, gdzie mógłbym obronić moją pracę doktorską?

Odpowiedź: Osobiście obroniłem moją rozprawę doktorską na temat „Kabała jako forma wiedzy irracjonalnej” w Instytucie Filozofii w Rosyjskiej Akademii Nauk. Możesz obronić swoją pracę na temat Kabały na wydziale filozofii każdego uniwersytetu na świecie. Prac na temat Kabały broni się na wydziale filozofii każdego uniwersytetu w Izraelu.

W Bnei Baruch mamy kilku kandydatów na doktorów Kabały, w tym moją najmłodszą córkę.

Możesz rownież sprawdzić możliwość obrony swojej pracy w Ameryce. Myślę jednak, że mógłbyś także dojść do porozumienia ze swoim uniwersytetem w tej sprawie. Ze swojej strony, gotowy jestem pomóc ci wybrać temat, materiały, wyjaśnić tezy itp. Na dzień dzisiejszy opublikowaliśmy już wszystkie podstawowe materiały w języku angielskim.

Kategorie: Duchowość, Integralne wychowanie, KABAŁA, Kabała i inne nauki, Nauka, Ogólne, Religia, Świat

Pytanie: W wielu rozmowach Raw Laitman przypomina, że wiek świata szacuje się na kilka milionów lat i że żydowska rachuba czasu określa wiek świata od czasu przebudzenia punktu w sercu u jednego z ludzi, Adama, kiedy on zdecydował upodobnić się do Wyższego. Proszę wskazać źródła napisane przez kabalistów, w których jest o tym mowa.

Odpowiedź: Baal ha-Sulam w swoim artykule „Ostatnie pokolenie” mówi, że okresy stygnięcia ziemi trwały po 30 mln lat. To o tym, że Ziemia istnieje miliony lat.

W swoich listach on pisze, że Adam był pierwszym człowiekiem z istniejących na ziemi ludzi, który odkrył zamysł Stwórcy. Oczywiście miał rodziców, krewnych itp. Mówi się o pierwszym człowieku, który osiągnął i poznał Stwórcę.

Co dotyczy całej natury, to ona rozwijała się w miarę występowania reszimot, ich realizacji, począwszy od nieożywionej natury, dalej roślinnej, zwierzęcej, a potem ludzkiej – kolejno. Zewnętrznie wygląda to jak według Darwina, jednak przyczyną rozwoju nie jest dobór  naturalny, lecz kolejny przejaw reszimot, według schematu HaVaYaH.

Pytanie: Szanowny Rawie, według tego, co Pan mówi na lekcjach, Baal ha-Sulam osiągnął bardzo dużą wiedzę. Pewnego razu opowiedział Pan o tym, że Baal ha-Sulam pisał o kształtowaniu Ziemi, o wielokrotnej zmianie płynnej i twardej faz z okresami 30 milionów lat. Czy kabaliści mówili cokolwiek o poprzednich cywilizacjach?

Odpowiedź: Nie. Ponieważ ich to zupełnie nie interesuje. Cała uwaga kabalistów jest skierowana do góry, wyżej tego świata, do celu stworzenia, a nie wstecz, w głębię wieków.

Nie ma bardziej inteligentnej cywilizacji, oprócz naszej. Jest to zupełnie oczywiste ze studiów zejścia światła i kli ze świata nieskończoności w nasz świat. Przecież teraz też znajdujemy się w świecie nieskończoności, tylko że w swoich zniekształconych odczuciach wyobrażamy go jako nasz świat.

Ujawnienie całego prawdziwego świata u ARI zaczęło się z chwili, kiedy istniało tylko światło, a potem pojawił się zarodek przyszłego tworu. Z tego punktu w świetle pojawiliśmy się tylko my.

Kategorie: Ewolucja, Naprawa, Natura, Nauka, Ogólne, Pragnienie, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu

Pytanie: Dzisiaj rano na lekcji Pan mówił o reszimot. Chciałem zapytać, jaki jest związek między reszimot i rozwojem historii ludzkości? Powiedział Pan, że pierwszym reszimo, które rozwinęło się w tym świecie, był punkt w sercu. W takim razie co to jest historia ludzkości, jeśli nie kolejne przejawy reszimot? Czy jest to gałąź od reszimo, czy też nasze zniekształcone postrzeganie zejścia z góry na dół?

Odpowiedź: Cała materia zeszła z góry na dół – ze świata nieskończoności do naszego świata. Z każdego stopnia zejścia pozostały reszimot. Z tej spirali reszimot wszystko w naszym świecie zaczęło rozwijać się w odwrotnej kolejności od dołu do góry. Początkowo realizowały się reszimot (informacyjne dane) nieożywionej, następnie roślinnej, potem zwierzęcej i w końcu ludzkiej natury.

Rozwój człowiek na przestrzeni historii również przebiega stopniowo, według łańcucha reszimot. Ale pierwsze duchowe reszimo podczas naszego powrotu od dołu do góry przejawiło się tylko 5768 lat temu w człowieku imieniem Adam, a następnie – w coraz większej liczbie ludzi. Właśnie od Adama przyjęte jest u kabalistów prowadzenie chronologii kalendarzowej.

Ponieważ naród Izraela pochodzi od grupy kabalistów, to on wywodzi swoją historię od Adama –  pierwszego człowieka, który osiągnął poziom Stwórcy. Opowiedział on nam o Nim w księdze „Tajny anioł” („Raziel ha-Malach”).

Dzisiaj reszimot występują i rozwijają się w swojej  ostatniej formie. One wymagają duchowej realizacji przez wszystkich – wzniesienia do świata nieskończoności.

Kategorie: Egoizm, Ewolucja, Natura, Nauka, Ogólne, Pragnienie, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu