Na Stwórcę nic nie działa
Pytanie: Jaka powinna być teraz nasza “dorosła gra”? Proszę wyjaśnić.
Odpowiedź: Grać na poważnie – to znaczy grać w Stwórcę.
Komentarz: Proszę sprecyzować, co to znaczy.
Odpowiedź: Postępować tak, aby Stwórca znajdował się między nami we wszystkich naszych myślach i działaniach. To nazywa się grą na poważnie.
Pytanie: Czy można powiedzieć, że zanim coś zrobię, staram się zwrócić do Stwórcy?
Odpowiedź: Tak. I trzeba postarać się wyobrazić sobie, że robisz wszystko dla Niego, przez Niego, z myślą o Nim. Dla Niego – oznacza dla dobra innych. Na Stwórcę nic nie działa, i On niczego nie potrzebuje. Istnieje tylko jedna możliwość – otrzymać od Niego siłę, aby działać dla dobra ludzi.
Pytanie: Czy formuła „ja chcę być szczęśliwy” zmienia się na „ja pragnę, żeby ludzie byli szczęśliwi, żeby wszyscy wokół mnie byli szczęśliwi”?
Odpowiedź: Ale naprawdę szczęśliwi. Nie tak, jak chcę, żeby ludzie byli szczęśliwi, a tak, jak pragnie tego Stwórca. Dlatego że takie jest prawo wszechświata. Jest absolutne i obiektywne.
Pytanie: Jakie to precyzyjne! A jak pragnie Stwórca, żeby ludzie byli szczęśliwi? Czym to jest dla Stwórcy?
Odpowiedź: Postaraj się “wejść” w odczucia innych ludzi, wejdź w nich i spróbuj poczuć, co dla nich jest najważniejsze. I razem z nimi buduj to.
Pytanie: A jak Pan myśli, kiedy się tak “przeniesiemy”, co dla ludzi będzie najważniejsze?
Odpowiedź: Poczuć siebie nawzajem jako bliskich.
Pytanie: Tylko to? W głębi człowieka, jest właśnie to?
Odpowiedź: Tak. W tym człowiek zaczyna odczuwać doskonałość.
Pytanie: To znaczy że jest tam pokój, szczęście i bezpieczeństwo – w tym punkcie?
Odpowiedź: To koniec wszystkiego. Nie “koniec” w znaczeniu zakończenia, ale pełnia doskonałość.
Pytanie: Czyli wszyscy ludzie są sobie bliscy? Wszyscy ludzie jak bracia i siostry?
Odpowiedź: Tak, wszystko znika w takiej formie, w takiej jak obecnie. Wszyscy wkraczają w obszar doskonałości.
Pytanie: Czyli jeśli teraz chcę jakby wykorzystać drugiego dla siebie, to tam będę chciał całkowicie oddać siebie drugiemu?
Odpowiedź: Tak. Wzajemne obdarzanie, oddawanie siebie nawzajem polega właśnie na tym. To w Kabale nazywa się „Aszpaa”. Obdarzanie. I to jest stan doskonałości, stan duchowy.
Komentarz: Wielką nauką zajmujemy się jednak.
Odpowiedź: Jeszcze się ta nauka zamanifestuje! Jeszcze ją rozwiną, jeszcze bardziej przełożą na uczucia.
Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”