Pytania dotyczące pracy duchowej – 233
Z 3 lekcji kongresowej „Jednoczymy się z Nie ma Nikogo, oprócz Niego”
Pytanie: Udaje mi się realizować zasadę „jeśli nie ja sobie, to kto mnie”, ponieważ czuję, że nikt tego za mnie nie zrobi. Aby wypełnić zasadę „nie ma nikogo, oprócz Niego”, podejmuje wysiłki i działam siłami, które daje mi Stwórca. Ale po wykonanej pracy, nie mogę zgodzić się z tym, że moich wysiłków ogólnie nie było, a wszystko zostało zrobione przez Stwórcę.
Co zrobić z tymi uczuciami: zapomnieć, usunąć, odwrócić? Przecież nie mogę połączyć tych dwóch zasad. A gdyby to się połączyło, to nie wyobrażam sobie, jaki byłby rezultat.
Odpowiedź: Tak, masz rację. Każdy staje przed tym dylematem i każdy musi spróbować go rozwiązać dla siebie.
Pytanie: Czy człowiek jest zdolny, utrzymać intencje, wewnątrz działania?
Odpowiedź: Nie możemy mówić o tym, do czego człowiek jest zdolny, a do czego nie, teraz. Jak będzie wiadomo, kim jesteśmy, wtedy będziemy mogli wydać taki werdykt.
Pytanie: Wykonujemy działania zarówno w materialnym, jak i w duchowym. Przeprowadzamy je. Potem przychodzi uświadomienie: „Wszystko, co Stwórca czyni, jest ku lepszemu”, czyli „nie ma nikogo oprócz Niego”. Wchodzimy w ten stan, jest w nas wszczepiony, jakby wszczepiono nam jakiś chip.
Czy ten stan jest w jakikolwiek sposób przekazywany całej ludzkości? Czy to jest obdarzanie całego świata? Chcemy być pomocnikami Stwórcy w ocaleniu całej ludzkości.
Odpowiedź: Jest to obdarzanie, i jest to przekazywane.
Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Jednoczymy się z Nie ma nikogo, oprócz Niego”, 23.05.2025