Pytanie: Czym jest „wewnętrzny głos”, „kierująca ręka Stwórcy”?

Odpowiedź: Źródłem prawidłowych myśli w człowieku, nazwijmy go „przedstawicielem Stwórcy w człowieku” – to jest punkt w sercu. Nazywa się on „częścią Stwórcy z góry”, iskrą, która upadła w naczynie w wyniku rozbicia duszy.

Przed rozbiciem ogólnej duszy światła, iskry i naczynia przebywały w sprawnej formie: pragnienie otrzymywania z ekranem i napełniającym go światłem. Kiedy się rozbiły, to wymieszały się, światła poszły w górę do Źródła – tam, gdzie znajduje się dusza, a naczynia i iskry spadły w dół.

Dlatego człowiekowi powierzono zadanie wydobyć iskry, które są w nim. Kiedy iskra zaczyna się pojawiać w człowieku, musi iść dalej z tą iskrą – tak jakby wziąć małą świeczkę w ciemną, pustą, rozległą przestrzeń pragnienia otrzymywania i zacząć rozpoznawać, kim i czym jest, sprawdzać siebie. Ale tylko z tą świecą, z tą iskrą.

Wtedy, stopniowo człowiek znajduje sposób, by z pomocą tej świecy utrzymywać się pośród wszystkich 620 rozbitych pragnień, które reprezentują ciemną przestrzeń duszy – aż do tego stopnia, w którym można je przyłączyć do świecy, niczym świetlisty olej, tak aby od świecy, rozpalił się płomień w całej duszy.

To się nazywa „ciemność będzie świecić jak światło”. Baal HaSulam podaje przykład knota i oliwy, które dają światło. Kiedy awijut dołącza do tej iskry – rzeczywiście rozpala się ogień, ponieważ zamienia go w intencję dla obdarzania, daje mu tę samą naturę, jaką ma światło i przekształca awijut („grubość” pragnienia) w zakut („czystość”).

Z lekcji według artykułu „Poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa