Artykuły z kategorii

Stopnie zjednoczenia się ze Stwórcą

каббалист Михаэль ЛайтманPraca duchowa odbywa się stopniowo. Dlatego istnieją stopnie drabiny, po których człowiek wznosi się i osiąga przylgnięcie do Stwórcy. Wszystko zaczyna się od otrzymania pierwszej kropli zjednoczenia, która nazywa się „Nie ma nikogo oprócz Niego”.

W taki sposób, cała nasza praca w grupie, zarówno indywidualna, jak i wspólna, zarówno wewnętrzna praca, którą każdy wykonuje oddzielnie, jako jednostka, jak i praca zespołowa, służy wyłącznie temu abyśmy włączyli się w jedyną władzę Stwórcy.

Nie oznacza to jednak, że się w niej rozpływamy, znikamy, czy zostajemy przez nią pochłonięci. Włączamy się w nią świadomie, wnosząc własne siły i zdolności. Dlatego za każdym razem, gdy odkrywamy wielkość Stwórcy, wielkość celu i gotowość do zjednoczenia, daje nam to radość i podniesiony nastrój, poczucie wzniesienia.

A jeśli później nadchodzą okresy, kiedy staje się nam trudniej, powinniśmy zrozumieć, że pojawiają się dodatkowe pragnienia, które nie zostały jeszcze włączone w tę jedność, których nie włączyliśmy jeszcze do naszego zjednoczenia, do idei „Nie ma nikogo oprócz Niego”.

Kiedy pojawiają się takie przeszkody, powinniśmy bez żadnej zwłoki, natychmiast zacząć nad nimi pracować, aby osiągnąć ten sam stan, w którym znajdowaliśmy się wcześniej, ale już z nowymi pragnieniami. Nie należy ich „wymazywać”, lecz zrozumieć, że trzeba nadal wznosić się razem z nimi. Wtedy będzie to już kolejny stopień.

Oznacza to, że należy nieustannie dążyć do zjednoczenia, pomimo przeszkód. Taka praca nazywa się pracą ponad wiedzą, kiedy przeszkody stanowią naszą obecną wiedzę, natomiast wiara oznacza zjednoczenie we właściwości obdarzania, pomimo wszystkich przeszkód.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 26.10.2026


Co to znaczy „odkryć Stwórcę”?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co to znaczy „odkryć Stwórcę”. Jak to zrobić?

Odpowiedź: Odkryć Stwórcę oznacza odkryć jedyną siłę, która zarządza wszystkim i prowadzi nas do Swojego celu.

Można z tego wyciągnąć bardzo wiele wniosków: w jaki sposób możemy odkryć Go, jak możemy wykorzystać nasze połączenie z Nim, czy mamy do tego taką możliwość i tak dalej. Wszystko to jest studiowane w nauce Kabały.

Z programu TV „Kabała we współczesnym burzliwym świecie”


Aby wspólne pragnienie zgadzało się z pragnieniem Stwórcy

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jest powiedziane: „Jak ich twarze nie są do siebie podobne, tak ich opinie nie są podobne”. Jak osiągnąć jedno pragnienie, aby pokrywało się z pragnieniem Stwórcy?

Odpowiedź: Pod wpływem tych działań, które Stwórca nam wyznacza, staramy się być w jednym pragnieniu, jak jeden człowiek i tak stajemy się jednym ciałem. A kiedy to ciało składa się na przykład z dziesięciu osób, to ma siłę dziesięć razy większą, niż gdyby człowiek był sam.

Z lekcji kongresu 


Radość jest rezultatem dobrych uczynków

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jak sprawdzić, czy mój wysiłek jest nie tylko ilościowy, ale i jakościowy?

Odpowiedź: Co może być oznaką, że podjąłem właściwy, jakościowy wysiłek? Powiedziano: rezultatem dobrych uczynków jest radość.

Jeśli człowiek dochodzi do radości po tym, jak podjął wysiłek i rzeczywiście dał z siebie wszystko, to radość, którą odczuwa, pochodzi z samego wysiłku. Nie z tego, co dzięki niemu otrzymuje, lecz z tego że dano mu możliwość podjęcia samego wysiłku, że go podejmuje i wie, że on działa.

Czy to widzę, czy nie, ale to działa. We wszechświecie nic nie znika. Baal HaSulam pisał, że nawet cierpienie małej pchły, która wysila się, by zdobyć sobie pożywienie, również przyłącza się do ogólnego cierpienia, które buduje kli Końcowej Naprawy. Ponieważ poziom nieożywiony, roślinny, zwierzęcy, mówiący – wszystkie muszą przyłączyć się do jednego kli.

Ale powinno to doprowadzić nas do radości, że rzeczywiście znajdujemy się na dobrej drodze, przynajmniej w jakimś stopniu uświadamiając sobie cel, i czujemy, że ani jedna chwila nie mija na marne. A rezultatem tego jest radość, że mimo wszystko jesteśmy związani z Boskością.

Z lekcji według artykułu Rabasza


Nie stawiać Stwórcy warunków

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Rabasz napisał, że przygotowując się do odkrycia Stwórcy nie należy stawiać warunków, trzeba po prostu dążyć do anulowania siebie wobec innych i prosić o siły. A my zachowujemy się tak, jakbyśmy czekali, aż pojawi się poczucie wielkości Stwórcy, i czekali na przekroczenie machsomu. „Więc kiedy to nastąpi, wszystko będzie w porządku”. Jak to pogodzić?

Odpowiedź: „Nie stawiać Stwórcy warunków” oznacza, że wszystkie przeszkody które dostaję, traktuję jako coś pożytecznego, wobec których muszę zdobyć postawę opartą na obdarzaniu.

Te przeszkody pojawiające się w moim pragnieniu otrzymywania mają mi pokazać, w których miejscach tego pragnienia nadal nie naprawiłem intencji na obdarzanie, których jeszcze nie pokryłem wiarą, i w których wciąż nie usprawiedliwiam Stwórcy, lecz zaczynam wysuwać pretensje i krytykować to, co się dzieje.

Jeśli odczuwam niezadowolenie ze swojego istnienia, to bez wątpienia pochodzi ono od Stwórcy. To właśnie On wywołuje we mnie to nieprzyjemne odczucie. Pojawia się ono za pośrednictwem rozmaitych przeszkód, ale ostatecznie pochodzi od Niego.

Na co więc wskazuje to odczucie? Na to, że tam, gdzie je odczuwam, brakuje pokrycia Biny, nie ma naprawy „chafec chesed” (nie pragnąć niczego dla siebie). Oznacza to, że wciąż brakuje właściwości wiary. Dlatego każda przeszkoda, która przychodzi od przyjaciół, ze świata czy skądkolwiek indziej, ma wskazać mi, jaka właściwość we mnie nie została jeszcze naprawiona przez Binę.

Jak pisał Baal HaSulam we „Wstępie do TES”: „Uczący się jest zobowiązany, zanim przystąpi do nauki, umocnić się w wierze”, aby jego serce było pewne, że istnieje Ktoś, Kto dostarcza mu sił i w ten sposób przejdzie od lo liszma do liszma.

Człowiek powinien wkładać wysiłki właśnie w to. Innymi słowy, powinien tylko ukierunkowywać siebie na to, by postrzegać Stwórcę jako Tego, który zarządza całym światem w najlepszej formie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.10.2026