Artykuły z kategorii

Nabycie wiary – pierwszy etap na drodze do Stwórcy

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jak można wierzyć w Stwórcę, skoro nie wiemy, kim On jest? Co więcej, nie mamy wiary.

Odpowiedź: To prawda, nie mamy niczego. Baal HaSulam we „Wprowadzeniu do TES” napisał, że żaden rozwój nie jest możliwy, dopóki nie nabędziesz zdolności oderwania się od swojego pragnienia otrzymywania, nazywa się to „siłą wiary”. Oznacza to, że wznosisz się do poziomu Biny, do stanu „chafec chesed”, w którym nie myślisz o sobie.

Natomiast w „Artykule na zakończenie Księgi Zohar” napisał: jeśli człowiek myśli o sobie, nie ma większego oddzielenia między nim a Stwórcą. Jest jakby odcięty od Stwórcy i nie ma między nimi żadnej więzi. Należy więc pokonać tę przepaść: człowiek powinien zacząć myśleć o tym, co znajduje się poza nim. To nazywa się wiarą.

Pytanie: Czy osiągnięcie wiary jest warunkiem, czy celem?

Odpowiedź: Nabycie wiary jest pierwszym etapem na naszej drodze, dopiero od tego można mówić właśnie o działaniu duchowym. Duchowość oznacza „dla obdarzania”. Wiara jest siłą Biny w tobie, która daje ci możliwość rozpoczęcia obdarzania.

Ponieważ jesteśmy rezultatem rozbicia naczyń, mamy w sobie kelim otrzymywania dla otrzymywania i kelim obdarzania dla otrzymywania. Wykorzystujemy również kelim Biny, aby otrzymywać przyjemność dla siebie. Naprawa rozpoczyna się przede wszystkim od kelim obdarzania, kelim Biny. Sama Bina jest zepsuta tylko dlatego, że znajduje się wewnątrz Malchut.

Jak rozpocząć naprawę Biny? Należy dokonać ograniczenia na kelim Malchut, a wtedy kelim Biny znajdujące się wewnątrz Malchut zaczną otrzymywać naprawę. Kelim Malchut nie będą już mogły wpływać na kelim Biny i wtedy nastąpi ich naprawa. Innymi słowy, ACHAP nie jest wykorzystywane, a naprawa zaczyna się tylko z GE (Galgalta Ejnaim).

Z lekcji według artykułu Rabasza, 15.10.2026


Czym są dobre uczynki?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jeśli wykonywanie zewnętrznych działań nie ma żadnego znaczenia, to o czym mówi się w opisie odkrycia: gdy zwiększa się liczbę dobrych uczynków, wzrasta sukces, gdy zmniejsza się liczbę dobrych uczynków, sukces maleje? Czym właściwie są dobre uczynki?

Odpowiedź: Które uczynki nazywamy dobrymi, a które złymi? Czy oceniamy je na podstawie fizycznych działań wykonywanych przez człowieka, czy na podstawie tego, co realizuje on w swojej intencji?

Jeśli uzgodniliśmy, że wszystkie nasze działania oceniamy w odniesieniu do celu, to za dobre uczynki uznaje się te, dzięki którym chcę osiągnąć podobieństwo właściwości do Stwórcy, a złe uczynki to wszystkie te, które nie są związane z tym celem.

Z lekcji według artykułu Rabasza,18.10.2026


Przykazanie – naprawa pragnienia

каббалист Михаэль Лайтман Każde przykazanie jest naprawą określonego pragnienia w duszy, w którym odkrywam Stwórcę.

Nie ma tu żadnego związku z przykazaniami, które wypełnia religijny Żyd na tym świecie. On działa tylko rękami, nogami, a przecież mówimy o działaniach, które wykonujemy wewnątrz pragnienia, nawet jeśli ciała nie ma. Tylko pragnienie, bez ciała.

Jeśli w tym pragnieniu wykonuję działania, to nazywają się one duchowymi. Jeśli wykonuję działania ciałem, to jest to już inna praca: to, co nazywa się „opinią ogółu”, która jest odwrotna „opinii Tory”. Jedno jest zupełnie przeciwne drugiemu.

Jedyne, co musimy zrobić, to osiągnąć połączenie ze Stwórcą i nieustannie przykładać do tego wysiłki. „On i Jego Imię to jedno”, „nie ma nikogo oprócz Niego” – tylko to. Jeśli pomimo wszelkich przeszkód staramy się być z tym połączeni, z pomocą otoczenia, grupy, książek, z których się uczymy, to nazywa się, że wypełniamy przykazania.

Co jeszcze powinien zrobić człowiek, jakie jeszcze zewnętrzne działania? Tora o tym nie mówi. Chodzi o wewnętrzny rozwój człowieka, o odkrycie Stwórcy stworzeniom na tym świecie.

Z lekcji według artykułu Rabasza


Nasz świat jest światem duchowych konsekwencji

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Tora opisuje prawa komunikacji z wyższą siłą. Czy te prawa pojawiają się w naszym świecie jako korzeń i gałąź?

Odpowiedź: Część z nich tak, dlatego że Stwórca, jest całą otaczającą nas naturą, „Elokim” w gematrii „tewa” (natura). Jeśli będziemy odnosić się do niej właściwie, to naturalnie zaczniemy prawidłowo wpływać na wyższą siłę, zwaną Stwórcą i zgodnie z tym będzie prawidłowo wpływała na nas.

Komentarz: To właśnie jest mylące. Z jednej strony w Księdze Zohar, która w zasadzie komentuje Torę i rozszyfrowuje ją, jest napisane, że w Torze nie ma ani jednego słowa o naszym świecie, a tylko o stanach poza czasem i przestrzenią.

Odpowiedź: O siłach, które są wyższe od naszego świata.

Pytanie: Tak. A z drugiej strony, widzimy pewne przejawy tego, o czym mówi się w Torze i w naszym świecie. Istnieją pewne ustalone tradycje. Jak to należy interpretować?

Odpowiedź: Bardzo niewiele mówi się o naszym świecie, dlatego że nasz świat, to świat konsekwencji. Jeśli zaczniemy prawidłowo oddziaływać na wyższą siłę, na Stwórcę, zgodnie z tym, że będziemy coraz bardziej upodabniać się do Niego, to w naturalny sposób również Jego wpływ na nasz świat będzie dla nas pozytywny.

Innymi słowy, przykazanie jest działaniem zmiany intencji ze względu na siebie, na intencję ze względu na obdarzenie, ze względu na Stwórcę. Takie działanie jest możliwe tylko wtedy, gdy człowiek jest w bezpośrednim związku ze Stwórcą. A do tego czasu wykonuje w naszym świecie, po prostu mechaniczne działania, które są niejako przygotowaniem do duchowych.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”


Pozorna wolność

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy grupa ma prawo zobowiązywać do czegoś człowieka? Czy nie oznacza to, że odbiera mu w ten sposób wolność?

Odpowiedź: Czy grupa może odebrać człowiekowi wolność? Wcześniej podlegał on swojej zwierzęcej naturze i nie miał żadnej wolności. Teraz również nie ma w sobie odrobiny wolności. Wcześniej znajdował się pod władzą jakiegoś społeczeństwa i w ogóle nie wybierał, czyjej władzy podlegać, ale teraz wybrał grupę, aby osiągnąć wolność.

Jednak na razie oczywiście nadal nie jest wolny. Nie nabył jeszcze niezależnej właściwości. A jego właściwość może stać się niezależna tylko pod warunkiem, że osiągnie pewne podobieństwo do Stwórcy.

Nie ma czegoś takiego jak bycie wolnym. Podlegamy albo pragnieniu otrzymywania, albo pragnieniu obdarzania. A pomiędzy nimi znajduje się to, co nazywamy środkową częścią Tiferet. Na tej podstawie powinniśmy postanowić, że zamiast przynależności do pragnienia otrzymywania, budujemy naszą przynależność do Stwórcy. W ten sposób budujemy środkową część Tiferet, środkową linię.

Środkowa linia powstaje dzięki temu, że wybieram upodobnienie się do Stwórcy, przebywanie w Jego kelim, i przyjęcie na siebie Jego natury. Jest to wolny wybór, ponieważ On mnie do niego nie zmusza.

I rzeczywiście, Stwórca nie zobowiązuje mnie do tego bym do Niego przyszedł. Cały nacisk, który wywiera, ma jedynie skłonić mnie do dokonania wyboru. Kiedy dochodzę do punktu wyboru, On mnie pozostawia, a nacisk znika.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 09.09.2026