Artykuły z kategorii

Pracować z myślą o przyszłości

каббалист Михаэль ЛайтманZarówno przed machsomem, jak i po jego przekroczeniu, pojawiają się u nas te same stany. Niektórzy z nas już odczuwają w sobie różne zmiany. Dzięki temu, że studiujemy artykuły, możemy w pewien sposób, choć jeszcze nie w jasnej formie, odnajdować w sobie różne właściwości i nadawać im wewnętrznie określenia.

Musimy odnaleźć te pojęcia w sobie, ponieważ one naprawdę istnieją. Innymi słowy, możemy odnaleźć w sobie różne szczegóły tych relacji ze Stwórcą, w których obecnie się znajdujemy. Mój obecny stan jest dobry, przynajmniej pod pewnym względem.

Oczywiście, nie może to dotyczyć w stu procentach wszystkich przejawów mojej więzi z Nim. Nie jestem jeszcze w stanie jednocześnie odczuwać, że On jest wielki w moich oczach, że drżę przed Nim, że jestem Mu wdzięczny, że jestem gotów oddać Mu wszystko a zarazem potrzebuję tego, aby mnie obdarzał.

Ale jeśli odczuwam więź ze Stwórcą choćby jednym kanałem spośród wszystkich 620 kanałów, którymi jest związany z Nim każdy organ mojej duszy – jeśli w tym jednym kanale odczuwam wyraźną, jednoznaczną więź, to w odniesieniu do tego rodzaju więzi, mogę już powiedzieć, że jestem gotowy zawrzeć z Nim przymierze, aby ta więź pozostała na wieczność i nigdy nie stała się słabsza.

Proszę Stwórcę aby pomógł mi ją zachować, aby strzegł tej więzi. I nawet gdy znajdę się w najgorszych stanach, niech mi o niej przypomina i nieustannie ją we mnie odnawia. W taki sposób pracuję z myślą o przyszłości.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 08.10.2026


Aby dokonać wewnętrznej zmiany…

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Na czym polega mój udział we wszystkim, co mi się przydarza?

Odpowiedź: Jako początkujący jesteś teraz w stu procentach zależny od tego, co zamierzasz przyjąć od otoczenia. Jeśli decydujesz, że to jest twoje środowisko, chcesz się do niego upodobnić i przyjąć od niego najważniejszą myśl, to powinieneś anulować siebie wobec niego. Ponieważ im jesteś mniejszy, tym więcej otrzymasz od tego kto jest największy.

Powinieneś uważać wszystkich za wielkich, słuchać każdego z otwartymi ustami i naprawdę pragnąć przeniknąć wszystkim, co się tutaj dzieje. Nie oznacza to powiedzieć sobie tylko: „Jestem mały, nic nieznaczący, a oni są wielcy!”.

Możesz otrzymać od grupy tyle, ile sam zdołasz w nią włożyć. Wykonaj wszystkie te działania, które zalecają nam kabaliści, a zobaczysz, jak to działa!

Oczywiście, możesz przyjść tutaj i siedzieć tak, jak na uniwersytecie. Mianowicie: „ja się uczę, oni też się tutaj kręcą. Powinienem stopniowo poznawać tę naukę, zdobywać wykształcenie, a potem zobaczymy”. W takim przypadku niczego nie otrzymasz od grupy, i wtedy nie zajdzie w tobie żadna wewnętrzna zmiana.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 09.10.2026


Jeśli nie zdążysz w ciągu jednego życia…

каббалист Михаэль ЛайтманKażdy z nas, kto przyszedł na ten świat, powinien osiągnąć zjednoczenie ze Stwórcą, i to nie każdy z osobna, ale wszyscy razem, i nie tylko wszyscy razem, ale powinniśmy również pociągnąć za sobą poziomy nieożywiony, roślinny i zwierzęcy, ponieważ są one w nas zawarte i też osiągają pewne duchowe wzniesienie.

Wtedy pojawia się pytanie: dlaczego, skoro istnieje metoda rozwijania „szóstego narządu zmysłu” i życia w nim w taki sposób, że wszystko pozostałe staje się zupełnie drugorzędne, a ja przestaję odczuwać życie na tym świecie, jako coś ważnego… Kiedyś zapytałem Rabasza: „Jak człowiek odczuwa swoje ciało i swoje życie tutaj, kiedy przekracza machsom i osiąga duchowy świat?”.

Wyjaśnił mi to wszystko bardzo prosto: „To tak, jakbyś wrócił do domu, wziął prysznic, wyjął z szafy nową koszulę i ją założył”. Podobnie człowiek, który wchodzi na stopień świata duchowego i odczuwa życie na innym poziomie, widzi, że z całym zestawem swoich zwierzęcych właściwości otrzymanych przy narodzinach, nie jest już w stanie dalej realizować reszimot znajdujących się w jego „duchowym genie” od teraz aż do Końcowej Naprawy.

Wówczas człowiek rozumie, że nadszedł czas żeby pozbyć się tego ciała, wziąć pewien „prysznic” – wznosi się na poziom Biny, zanurza się, co nazywa się, w wyższe wody, a następnie ponownie schodzi, otrzymuje ciało z nowymi zwierzęcymi właściwościami, czyli ponownie rodzi się w materialnym świecie i kontynuuje tę drogę, aż stopniowo dojdzie do Końcowej Naprawy.

Można dojść do niej w jednym cyklu reinkarnacji, ale może się również zdarzyć, że przekroczyłeś już machsom, a mimo to nadal masz do spełnienia różne obowiązki i misję, i nie mieścisz się w jednym życiu. Wtedy „zmieniasz koszulę” i powracasz do tego świata.

Może też być tak, że zakończyłeś już swoje naprawy i wiesz, że nadszedł czas, aby zakończyć tutaj swoją działalność. Możliwe również, że osiągnąłeś już Końcową Naprawę i nie potrzebujesz żadnych działań na takich stopniach jak ten świat, ani przebywania jednocześnie w ciele i w duszy, która została już całkowicie naprawiona.

Chodzi jednak o to, że wspólne ciało, nazywane Adamem, ma swoją rolę, ze względu na którą musisz przebywać w obu światach. Wtedy to rozumiesz i z radością zstępujesz, aby wypełnić określoną misję.

Z lekcji na święto Sukkot, 03.10.2026


Po co Stwórcy umowa przymierza?

каббалист Михаэль ЛайтманCzym jest zawarcie przymierza? Jaki jest jego cel? Umowa przymierza oznacza, że od tego momentu będzie istniała między nami więź. Będzie to więź o określonej jakości, oparta na konkretnych warunkach, ponieważ jeśli nie ma żadnych warunków, to po co zawierać umowę przymierza?

To znaczy, że od samego początku drogi wznoszenia się po duchowej drabinie aż do jej ostatnich stopni, kiedy osiągamy Końcową Naprawę, nie pozostają już żadne ograniczenia, które nas powstrzymują, na każdym stopniu między nami a Stwórcą istnieje umowa przymierza. Ale za każdym razem przybiera ona jednak inną formę, inną miarę, inne warunki.

Ze strony Stwórcy nie ma żadnych ograniczeń. Jest On Dobry, Czyni Dobro i zgadza się na wszystko, czego człowiek zapragnie, pod warunkiem, że pozostanie to w więzi z Nim. Wynika z tego, że to właśnie człowiek ustala warunki przymierza ze Stwórcą: pragnie więzi nie większej niż ta, którą jest w stanie udźwignąć, i nie mniejszej niż ta, którą sam sobie wyznaczył.

Okazuje się, że wszystko zależy od człowieka: zarówno warunki porozumienia, jak i pragnienie jej zawarcia. Stwórca akceptuje wszystko. Dlaczego więc potrzebna jest umowa? Jeśli jestem wystarczająco silny i pewny siebie, sam wyznaczam sobie granice. Postępuję tak, jak chcę. Po co mi zatem umowa ze Stwórcą? Po co On jest mi w ogóle potrzebny?

Na przykład, z kimś słabszym od siebie, nie chcę zawierać żadnej umowy. Zawsze będę postępować tak, jak uważam za słuszne, i jak mam ochotę. Po co mi więc umowa? Umowę zawiera się wtedy, gdy strony są od siebie w jakiś sposób zależne. Czyli każda z nich w czymś ustępuje drugiej i coś jej daje.

Umowę zawiera się z powodu słabości. Kiedy jednak ta słabość przejawia się między mną i Stwórcą? Stwórca ze swojej strony pokazuje nam, że jest bardzo słaby, ponieważ potrzebuje naszej miłości do Niego, naszej relacji z Nim, naszej uwagi, którą powinniśmy Mu poświęcać w stu procentach.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 08.10.2026