Artykuły z kategorii

Sukkot – siedem dni naprawy

каббалист Михаэль ЛайтманPo Jom Kipur i aż do rozpoczęcia Sukkot, trwa przygotowanie do naprawy, która rozpoczyna się pierwszego dnia święta Sukkot. W Sukkot budujemy dla siebie szczególne, specjalne, jakby pomocnicze kli. Dlatego przebywamy w szałasie, sukce, którą sami budujemy ze specjalnego materiału pochodzenia naturalnego.

Ściany – nie ważne jakie, ponieważ wznosimy je sztucznie. Natomiast dach powinien być wykonany z tzw. „psolet, goren we-jekew”, czyli z odpadów pochodzących z winnic, pól i plantacji: ze słomy, siana, gałęzi palmowych lub innych tego rodzaju materiałów.

Nie jest to zwyczaj. Wszystko to wynika z duchowych korzeni. Człowiek buduje tymczasowy dom na siedem dni, ponieważ obecnie odbywa się naprawa jedynie ZAT, czyli WAK, tylko części naszej duszy, egoistycznego pragnienia. Natomiast naprawę pozostałych trzech wyższych sfirot: Keter, Chochma i Bina, dodamy podczas Purim, kiedy poprzez Chanukę dojdziemy do Purim.

Czym jest Purim? To otrzymanie całego światła w całkowicie naprawione kli. Odpowiada to Gmar Tikun – Całkowitej Naprawie i napełnieniu. W przeciwieństwie do tego, gdy kli jest całkowicie puste, ale gotowe do naprawy, mamy stan „jak Purim”, „ki Purim”, Kipur, czyli Jom Kipur.

Podczas Sukkot przez siedem dni, gromadzimy się w szałasie, który zrobiony jest według specjalnych zasad i określonych wymiarów. W Talmudzie, spisanym w III wieku n.e., znajduje się poświęcony temu cały traktat, który nosi nazwę „Sukka”. Kiedy Świątynia została zburzona, aby ludzie nie zapomnieli, jak należy przestrzegać praw, wszystko zostało spisane przez mędrców Wielkiego Zgromadzenia (Anaszej Knesset ha-Gdola).

Było takie zgromadzenie 70 wielkich kabalistów. To wyjątkowa, wyższa instytucja zwana „Knesset ha-Gdola”. „Knesset” oznacza zgromadzenie, a „gdola” pochodzi od słowa oznaczającego „wielki”, od słowa „chochma”. Chodzi tu o wielkość nie w szerokości (bina), lecz wysokości (chochma).

Mędrcy napisali i narysowali, jaka powinna być sukka, zgodnie z jakim stanem wewnętrznym jest ona budowana. W Traktacie jest napisane, że odległość między ścianami nie może przekraczać trzech dłoni (szalos tfachim).

Dlaczego? Dlatego że kiedy z kli wychodzą reszimot, kiedy kli otrzymuje, a następnie z niego wychodzi światło, światło to wychodzi do wyższego i ujawnia się w niższym. Następnie wznosi się jeszcze wyżej i ponownie ujawnia się w niższym, a za trzecim razem nie jest już odczuwalne. Oznacza to że przy przejściu na trzeci poziom całkowicie zanika więź między niższym a wyższym. Dlatego odległość większa niż trzy tfachim jest niedozwolona.

Tak więc, w naszym świecie istnieje odwzorowanie tego, jak człowiek wewnątrz siebie przygotowuje takie kli, w którym między wychodzącym i wchodzącym światłem nie ma większej przerwy, niż trzy poziomy. To znaczy człowiek wszelkimi sposobami pragnie pozostawać w kontakcie ze światłem. Na takich warunkach buduje swoje wewnętrzne kli i zaczyna otrzymywać do niego otaczające światło (or makif).

To “or makif” świeci mu przez siedem etapów, podczas których oczyszcza w nim siedem sfirot: Chesed, Gwura, Tiferet, Necach, Hod, Jesod, Malchut. Dlatego każdego wieczoru, siedząc w sukce, mówimy: „Dzisiaj zapraszamy do naszej sukki Awrahama, ponieważ Awraham – odpowiada Chesed, jest to jego właściwość. Dzisiaj zapraszamy do sukki Mosze, Josefa… Dawida”.

Oznacza to że każdy dzień odpowiada określonemu duchowemu poziomowi, określonej właściwości duchowej, którą naprawiamy w swojej duszy. To właśnie symbolizuje każdy dzień święta Sukkot.

Naprawiając w święto Sukkot te wszystkie siedem sfirot, otrzymujemy jedynie WAK – niewielkie oświetlenie światłem Chochma. Jest to światło, które może istnieć w kli, które nie zostało jeszcze w pełni naprawione. Następnie już po Sukkot, ósmego dnia, wchodzi w nas pozostała część światła, które nazywa się „Simchat Tora” – „Radość Tory”. Radość – ponieważ kiedy pije się wino (Or Chochma), wchodzi światło Chochma. Tora, pochodzi od słów „or”, „ora” – to ogólne światło, które napełnia kli.

Z lekcji na święto Sukkot, 25.09.2026


Światło święta Sukkot

каббалист Михаэль ЛайтманSukkot to święto bardzo symboliczne dla naszej duchowej pracy. Przychodzi po uświadomieniu sobie zła, które następuje podczas Jom Kipur, kiedy człowiek rozumie, w jakim stopniu jego pragnienie otrzymywania, jego egoizm, cała jego natura są złem, i że nie ma żadnej możliwości, aby samemu się z niego wydostać . Jest to wynik wielkiej wcześniejszej pracy.

W Rosz ha-Szana (Nowy rok) – człowiek postanawia rozpocząć nowe życie i mimo wszystko wznieść się ponad swoją naturę i wznieść się na kolejny stopień.

W Jom Kipur człowiek odkrywa, że ​​nie ma możliwości, aby do tego dojść, ponieważ jego kelim (pragnienia) nie nadają się do tego. I wtedy rozumie, że duchowe i materialne są ze sobą nierozerwalnie związane a każdy wyższy stopień buduje się na podstawie poprzedniego. Nie czeka na ciebie jakiś gotowy świat duchowy, do którego masz po prostu wejść z tego świata.

Musisz wziąć wszystko, co masz w obecnym stanie, uporządkować to na nowo i w ten sposób zbudować swój nowy stopień. Na obecnym stopniu mamy ważne rzeczy – wszystko co materialne oraz co duchowe, a tego nie uważamy za ważne, ponieważ na razie nie potrafimy się tym cieszyć.

Obdarzanie, troska o bliźniego, miłość do Stwórcy – wszystko to odczuwamy jako równie niepotrzebne, jak śmieci. Zgadzamy się na duchową pracę, ale tylko po to, by zdobyć wiedzę i zrozumienie, aby otrzymać nagrodę za naszą pracę.

Nie rozumiemy jednak, że właśnie z tych „nieistotnych” rzeczy, z „odpadów”, podnosząc je ponad siebie i budując z nich zadaszenie, pokrycie – tworzymy nowe kli. Te rzeczy które są niepotrzebne dla mojego pragnienia otrzymywania, zasłaniają mój egoizm, uspokajają go i tworzą nad nim cień.

A jeśli jestem gotowy i cieszę się że mogę pozostać w tym cieniu i w nim chcę zbudować w sobie pragnienie obdarzania, wtedy przychodzi do mnie światło Sukkot.

Z lekcji według księgi Szamati


„Sprawiedliwy będzie żył swoją wiarą”

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy wiara zawsze jest najważniejszą rzeczą, którą człowiek powinien osiągnąć w pierwszej kolejności?

Odpowiedź: Nie tylko najważniejszą. Wiara jest jedyną rzeczą, którą musimy osiągnąć, a niczego innego poza nią. „Sprawiedliwy będzie żył swoją wiarą”. Poza ekranem i odbitym światłem – światłem Biny, w które obłóczone jest „or chochma” (Światło Mądrości) – nie ma niczego więcej. Dlatego właśnie tylko o to powinniśmy się troszczyć.

Jaki jest tutaj związek ze świętem Sukkot? Po tym, jak człowiek przeszedł okres wyjścia z Egiptu i otrzymał Torę, w jej świetle zobaczył siebie jako słabego, godnego pogardy w swoich pierwotnych właściwościach, z którymi został stworzony.

W ten sposób osiąga pełne uświadomienie sobie swojej duszy, co symbolizuje Jom Kipur (Dzień Sądu), i dochodzi do etapu swojej naprawy, zwanego Sukkot. Sukkot – to „schach” (pokrycie sukki), a „schach” jest ekranem i odbitym światłem.

Co oznacza „cel” (cień)? „W Jego cieniu siedziałem i znajdowałem zadowolenie…” Czerpać przyjemność, siedząc w cieniu, oznacza czerpanie przyjemności z obdarzania Stwórcy, a nie ze światła, które przychodzi bez obłóczenia w cień, czyli bez obłóczenia w światło Biny. Wszystko to są symbole. W istocie, powinniśmy to widzieć w każdym przykazaniu, w każdym pytaniu: nie ma niczego poza światłem, kli i ekranem między nimi – wszystko, w istocie, sprowadza się do jednego.

Czasami, jeśli nie do końca rozumiemy, o czym jest mowa, zaczynamy zagłębiać się w szczegóły danego przykazania. Generalnie, takie wielkie przykazanie, jak Sukkot, które jest równe znaczeniem wszystkim pozostałym przykazaniom, jest mniej więcej zrozumiałe, i wszystkie działania związane z jego realizacją można sobie łatwo wyobrazić.

Istnieją jednak przykazania, dotyczące indywidualnych napraw kli podczas Drugiego Skrócenia (Cimcum Bet), dołączenia ACHP de-alija, naprawy na poziomie Jesod, a nie Malchut i tak dalej. Tutaj pojawia się trudność z dokładnym uchwyceniem tych indywidualnych stanów.

Jednak ogólnie istota wszystkich duchowych działań, które nazywają się przykazaniami, polega na naprawie ekranu. Wielkość ekranu nazywana jest wielkością wiary, a dzięki wierze człowiek osiąga poznanie – odkrycie Boskości. Odkrycie Stwórcy może również nastąpić przed pojawieniem się wiary, aby wiara mogła się narodzić. Nazywa się to „Poznaj Stwórcę, swego Wszechmogącego i służ Mu”.

Potrzebujemy odkrycia Stwórcy również dlatego, że dzięki niemu ujawnia się w nas ekran, w taki sposób ekran jest budowany. Jeśli prosimy Stwórcę, aby odkrył się w tym właśnie celu, wtedy to się dokonuje, i człowiek pochylając się przed Stwórcą, poddaje się Jemu. To poddanie się jest naszym ekranem.

Z lekcji na święto Sukkot, 26.09.2026