Praca duchowa związana jest tylko ze Stwórcą, tylko do Niego powinniśmy się zwracać i od Niego otrzymywać odpowiedzi. Dlatego nie mamy nikogo innego, na kim moglibyśmy się oprzeć, niczego więcej nie możemy oczekiwać, jak tylko pomocy od Stwórcy.

A jeśli w człowieku pojawia się poczucie winy i poczucie kary za niewłaściwe myśli, to takie postrzeganie również pochodzi od Stwórcy. Stwórca chce, żebyśmy tak czuli. W takim przypadku nie musimy prosić Stwórcy o pomoc w walce z tymi myślami. Musimy prosić tylko o jedno: aby Stwórca wszystkich zjednoczył i przywiódł nas do Siebie.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Prośba o pomoc od Stwórcy – to jest właśnie nasza praca. Myślimy, że prosić o pomoc – to znaczy nie pracować. Ale praca duchowa na każdym kroku powinna zakańczać się właśnie moją prośbą, kiedy łączę się ze Stwórcą, zwracam się do Niego przez grupę i otrzymuję od Niego. Cały czas odnawiam swoją więź z Nim.

I dlatego cała nasza praca opiera się na modlitwie, prośbie, dziękczynieniu – cały czas w jednej intencji. Powinienem stale odnawiać swój kontakt ze Stwórcą, bo to jest najważniejsze. Dlatego On przygotował to wszystko dla mnie, abym zbudował swoją więź z Nim.

Z lekcji według artykułu nr 121 z Księgi „Szamati”

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa