Człowiek musi osiągnąć taki stan, kiedy już samo zwrócenie się z modlitwą, napełnia go tak, że nie potrzebuje żadnej reakcji ani odpowiedzi.
Jeśli mam więź ze Stwórcą i modlę się do Niego, wylewając przed Nim swoje serce i całą swoją duszę, przekazując Mu wszystkie moje nadzieje i tęsknoty, napełnia mnie to tak bardzo, że nie potrzebuję już żadnej odpowiedzi.
Z lekcji na temat „Jom Kipur”
Pytanie: Skąd przychodzą do mnie pragnienia?
Odpowiedź: Wszystkie pragnienia pochodzą od wyższego, który obleka się w ciebie i budzi cię. Pragnienie w tobie – to światło które przychodzi z góry od wyższego, małe świecenie, pobudzające pragnienie. Ponieważ ty sam jesteś tylko pragnieniem, dosłownie jak kawałek żelaza. Gdy przychodzi do ciebie światło, zaczyna cię „rozgrzewać”, oddziaływać na ciebie.
Skąd bierze się w tobie odczucie że czegoś pragniesz? To już działa światło, które znajduje się w tobie, przyciąga cię, na razie jednak swoją odwrotną stroną. A pragnienie, w którym nie ma światła, nie odczuwamy, dla nas po prostu nie istnieje.
Także teraz znajdujemy się w Malchut Nieskończoności. Ale co z tego? Co odczuwamy? Ten świat i nic więcej. Dlaczego? Ponieważ wszystkie inne pragnienia we mnie, poza tym małym miejscem, nie są oświetlone a więc ich nie odczuwam. Nie mam do nich żadnego przyciągania.
Z lekcji według Księgi Zohar. Przedmowa
Sprawiedliwy to człowiek, który naprawił siebie na tyle, że nie widzi już świata jako rozbitego, lecz odczuwa wszystkie części stworzenia jako połączone w jedną całość, wzajemnie się uzupełniającą.
Dlatego rozumie, czuje i odkrywa, że całe stworzenie jest jednym naczyniem, jednym pragnieniem, otrzymującym napełnienie od jedynego Stwórcy. Z tego powodu usprawiedliwia stworzenie.
Człowiek nie może usprawiedliwiać stworzenia, dopóki nie odkryje go jako jedno naczynie i jedno światło które je napełnia w nim. Innymi słowy, sprawiedliwy, usprawiedliwia Stwórcę zgodnie z Jego działaniami, włączając się w samo działanie, dzięki któremu całe stworzenie odkrywa mu się jako jedna całość.
Z lekcji na temat „Nie ma nikogo oprócz Niego”
Trwoga przed Stwórcą – to poczucie tego, że On we mnie panuje, rządzi wszystkimi moimi myślami i wszystkimi pragnieniami, wszystkim, co mnie spotyka. Za każdym razem coraz wyraźniej czuję, że On decyduje o całym moim życiu.
Ale martwię się jednak nie o swoje życie, ale o to, czy znajduję się w tym życiu w połączeniu ze Stwórcą. Staram się przylgnąć do Niego coraz bardziej, silniej i czuję, że jesteśmy z Nim związani razem, a On obejmuje mnie ze wszystkich stron, czuję że jestem w pełnej Jego władzy. Przede wszystkim musimy osiągnąć lęk, a potem na trwodze przed Stwórcą możemy zbudować miłość. Bez trwogi nie można dojść do miłości.
Z lekcji według Księgi Zohar na temat „Trwoga”