W artykule „Cel grupy“ Rabasz napisał: Zebraliśmy się tutaj, aby położyć osnowę pod budowę grupy dla wszystkich tych, którzy zainteresowani są pójścia drogą i metodą Baal HaSulama, który opisał nam całą tę drogę – jak wznosić się po stopniach człowieka, a nie pozostawać w kategorii zwierzęcia.

W naszym świecie istnieje nieożywiony, roślinny, zwierzęcy i ludzki poziom natury. Jeśli chcemy wznieść się ponad poziom człowieka, to musimy się zjednoczyć między sobą. Jeśli ponad wszystkimi przeszkodami, odrzuceniami, nienawiścią i niechęcią do zjednoczenia uzyskamy połączenie między nami, to nic nie potrzebujemy więcej robić. Nauka Kabały nie uczy nas żadnych działań, oprócz wzajemnego zjednoczenia.

Jeśli w dowolnej grupie, w dowolnym miejscu na świecie, ludzie będą w stanie wznieść się nad swoim wzajemnym odrzuceniem i połączyć się ze sobą, to odkryją Stwórcę, wyższą siłę, wyższy świat, ich wieczny obraz zwany „duszą”, ponieważ w połączeniu między nimi stworzą okoliczności dla odkrycia wyższej siły.

Dlatego nauka Kabały jest tak uniwersalna, ponieważ nie ma w niej żadnych ograniczeń z wyjątkiem jednego: połączyć się nad swoim egoizmem z takimi samymi ludźmi jak ty, pragnącymi zjednoczyć się razem, aby odkryć Stwórcę. A poza tym nie istnieją inne warunki.

Baal HaSulam dodaje jeszcze: Nie należy mieć nadziei, że nadejdzie czas, kiedy będziemy w stanie osiągnąć cel naszego rozwoju w inny sposób. Oczywiście, możemy osiągnąć go tylko w połączeniu między nami. Wtedy zobaczymy, że wyższa siła popycha wszystkich do zjednoczenia z nieożywionym, roślinnym, zwierzęcym i ludzkim poziomem.

Widzimy, jak wszyscy łączą się, czy tego chcą czy nie, łączą się coraz bardziej pod naciskiem różnego rodzaju problemów i cierpienia. Świat wchodzi w coraz większe zjednoczenie, technologia i środki komunikacji rozwijają się w tym kierunku. W taki sposób wyższa siła, jedyna działająca we wszechświecie, popycha cały świat do zjednoczenia, niestety za pomocą wielkiej presji i cierpienia.

Obecnie otworzył nam się nowy, inny sposób, możemy sami rozwijać się, by być  zjednoczonymi, możemy zwiększyć prędkość naszego połączenia, pracować ze sobą, jak w laboratorium, cały czas łączyć się coraz bardziej i patrzeć, co przez to osiągamy.

Dlatego zgodnie z radą kabalistów łączymy się w dziesiątkach, w małych grupach, aby było nam wygodniej, lżej i abyśmy mogli w bardziej elastyczny, przystępny sposób łączyć się coraz bardziej i zobaczyć, jak odkrywamy wyższą siłę, w tym czy w innym połączeniu. Według typu naszego zjednoczenia ujawniamy tę wyższą siłę, ponieważ zależy to od naszego naczynia/kli.

Dlatego nie musimy posuwać się naprzód wbrew woli, do końcowego celu, w którym wszystkie części natury połączą się ze sobą w integralną, globalną formę, jak w jedną całość. Możemy wykonać tę pracę nie pod naciskiem cierpienia, a ze zrozumieniem, uświadomieniem, samokontrolą, możemy wybrać szybkość postępu i zobaczyć, jak to robimy, a także pociągnąć całą ludzkość w ślad za nami.

Jeśli dołączymy innych i pociągniemy za sobą, to staniemy się silniejsi i wtedy wyższa siła odkryje się z większą mocą dlatego, że zjednoczą się już nie tysiące ludzi, jak w naszej światowej grupie a miliony i jeszcze więcej. Zgodnie z tym, odkryjemy moc wyższej siły w całej jej głębi, w całym jej zasięgu, we wszystkich jej systemach, ujawnimy, jak kieruje i zarządza wszystkim, jak działa ten cały system. To się nazywa odkryciem Szechiny (Boskości).

Nie ma większej rozkoszy, niż widzieć tą harmonię, jak wszystkie części stworzenia, różnorodne, rozproszone, które nienawidzą siebie nawzajem, odległe od siebie, dochodzą do połączenia między sobą i między nimi odkrywa się nie tylko zjednoczenie a wzajemna miłość. To nas napełni i da nam poczucie wiecznego życia.

Z 1 lekcji kongresu w Guadalajara

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Zebraliśmy się tutaj, aby położyć fundament pod budowę grupy dla wszystkich tych, którzy są zainteresowani iść drogą i metodą Baal HaSulama, która pozwala podnieść się po stopniach człowieka i nie pozostawać w kategorii zwierzęcia. (Rabasz, artykuł „Cel grupy kabalistycznej”)

Nauka jaką jest Kabała uczy człowieka wznoszenia się z naszego świata do świata duchowego. To bardzo wysoki, niezwykły cel. Niewielu ludzi o tym wie, a tym bardziej jeszcze mniej ludzi praktykuje Kabałę.

Ale my studiujemy i staramy się realizować tę metodę, aby osiągnąć ten cel, który Kabała stawia przed człowiekiem: wznieść się z odczuwania naszego świata do odczuwania świata duchowego i zrobić to teraz, w tym życiu, w tym świecie, w naszym stanie.

Obecnie znajdujemy się w stanie zwierzęcym, ponieważ kierujemy się jedynie naszymi instynktami, pragnieniami swojego ciała, co również nie jest łatwe, choć nie jest duchowe. Według Kabały, bycie człowiekiem – oznacza bycie podobnym do Stwórcy.

Komentarz: Ale każdy wyobraża sobie Stwórcę na swój sposób, dlatego że jest On ukryty.

Odpowiedź: Aby zrozumieć, czym jest Stwórca i jak stać się do Niego podobnym, przeznaczona jest nauka Kabała.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”

Kategorie: KABAŁA, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli wybieram przyjaciela, według miary wielkości celu, jaką on mi przekazuje, czy mogę na nim polegać na duchowej drodze?

Odpowiedź: Łączymy się razem tylko według jednego kryterium – na ile rozumiemy się nawzajem w pragnieniu scalenia się ze Stwórcą. Nie mam wobec ciebie żadnych wymagań. Wybieram ciebie niezależnie od twojego wyglądu, wykształcenia i wszystkiego innego.

Wybieram grupę tylko na podstawie ich pragnienia do Stwórcy. To pragnienie ma również różne zewnętrzne przejawy. Jeśli nie brać ich pod uwagę, a brać jedynie czyste pragnienie do Stwórcy, to czy wszyscy mogą być dla mnie jednakowi? Nie!

W rzeczywistości każdy ma swój specyficzny charakter, który na zewnątrz przejawia się w różny sposób. Jeden wyraża się spokojnie, inny lekkomyślnie, trzeci ze złością, czwarty z radością a nawet z uśmiechem.

Dlatego muszę znaleźć takich przyjaciół, którzy nie tylko mają dążenie do Stwórcy, ale także przejawia się ono w formie, bliskiej mnie, ponieważ dopiero zaczynam się z nimi łączyć, będąc na początku drogi. Ja nie mogę przełamać zewnętrznych stereotypów i zobaczyć rozpalonego serca przyjaciela.

To znaczy, dążenie do Stwórcy i forma, w jakiej się przejawia, to są dwa czynniki wyboru przyjaciół.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Porządek zgromadzenia grupy. 17-2”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie