Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Właściwość obdarzania jest najbardziej pełnowartościową, niezależną wyższą właściwością, która może przejawiać się w naszym stanie. Dlatego, jeśli chcemy osiągnąć połączenie ze Stwórcą, musimy opanować tę właściwość – właściwość obdarzania.

Żeby nauczyć się rozumieć tę właściwość, odczuwać, stopniować ją, nadawać jej w odpowiedni sposób wszelkiego rodzaju nazwy, musimy kultywować między sobą różnego rodzaju połączenia. Dlatego, żebyśmy zrozumieli, jakie rodzaje połączeń możliwe są między nami, do rozwoju każdego i wszystkich, stworzono nas w społeczeństwie przeciwstawnym – mężczyźni i kobiety.

Musimy dojść do stanu, kiedy nad wszystkimi egoistycznymi odrzuceniami, które Stwórca specjalnie stworzył, w przeciwieństwie do właściwości obdarzania, zbliżymy się do takiego wzajemnego połączenia, które nazywało by się miłością do bliźniego. Wtedy nazywa się to miłością, kiedy zaczynasz postrzegać drugiego nie tylko jak siebie, ale powyżej siebie, gdy bliźni staje się dla ciebie ważniejszy, niż ty sam.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Duchowość kobiety, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Walentynki to bardzo lukratywny dzień dla sprzedawców podarunków, kwiaciarni i… sklepów zoologicznych. Amerykanie wydają prawie 21 miliardów dolarów na walentynkowe zakupy. Na prezenty dla swoich zwierząt wydają prawie 900 mln dolarów, na słodycze – 1,8 mld dolarów, a na biżuterię – 5 mld dolarów. Kupują nie mniej niż 250 milionów kwiatów i roślin, z różami (zwłaszcza czerwonymi) na czele. Bardzo przyjemnie jest otrzymywać prezenty i bardzo dobrze jest je dawać, dlatego jestem za tym, ale dawanie prezentów to nie to samo, co kochanie. Miłość między ludźmi, poza miłością matki do dziecka, wymaga czasu, wysiłku i wzajemnych ustępstw. Miłość buduje się w miarę upływu czasu i przechodząc przez różne próby.

Kiedy ludzie spotykają się i „zakochują się”, to nie jest to miłość. Nazwijmy to zauroczeniem, zachwytem lub atrakcją, ale to nie jest miłość. Nie należy łączyć hormonów z miłością, ponieważ nie ma między nimi żadnego związku.

Miłość oznacza pragnienie czynienia dobra, pomagania, uszczęśliwiania ukochanej osoby. Ta wyjątkowa osoba może o tym wiedzieć lub nie, ale dla mnie nie liczy się to, co dostanę w zamian, ale to, że uszczęśliwiłem ukochaną osobę, że zrobiłem coś dobrego dla mojej ukochanej osoby.

W prawdziwej miłości nie ma „bo”. Nie uzależniam mojej miłości od nagrody lub czegoś w zamian. Jeśli tak robię, to nie jest to miłość, ale interes. Nawet jeśli nie ujawniam swojego postanowienia drugiej osobie, ale w głębi duszy uzależniam swoją miłość od spełnienia pewnych wymagań, to już jest to fałsz; to nie jest prawdziwa miłość.

Może się wydawać, że taka bezinteresowna miłość oznacza odmawianie sobie rzeczy niezbędnych, ale nie mamy pojęcia, jakiego skarbu pozbawiamy siebie samych, nie kochając w ten sposób, bez stawiania warunków. Jeśli potrafimy kochać drugiego człowieka tak, jak matka kocha swoje dziecko, to będzie to prawdziwa miłość.

Może się to wydawać niemożliwe, ale tak nie jest. Możemy to osiągnąć, jeśli naprawdę tego chcemy, ale jak już powiedziałem, wymaga to wiele pracy.

Nasza główna praca powinna koncentrować się na budowaniu wspierającego środowiska społecznego. Jeśli otoczymy się ludźmi, którzy dążą do tego, by stworzyć między sobą relację opartą na prawdziwej miłości, będziemy mieli całą energię potrzebną do dokonania takiej przemiany w nas samych.

Dlatego im więcej ludzi zrozumie różnicę między miłością a przyciąganiem i poczuje, że taki cel jest wart wysiłku, tym łatwiej będzie im go osiągnąć. A im więcej ludzi go osiągnie, tym bardziej odczuje to reszta społeczeństwa i świata.

Wszystkiego najlepszego z okazji Walentynek i obyśmy wszyscy mogli doświadczyć prawdziwej miłości.

Źródło: https://bit.ly/3HbXoYv

Kategorie: Artykuły w mediach, Miłość, Nowe publikacje

Komentarz: W ostatnich latach wprowadziliśmy taki środek połączenia w grupie, jak warsztaty.

Odpowiedź: Warsztaty są potrzebne, dlatego, aby nie pozostawiać przypadkowi połączenia w dziesiątce, a pozwolić ludziom studiować Kabałę i również rozmawiać o niej, spierać się, wyjaśniać.

Ale nie jesteśmy w tym nowicjuszami. Zajmowali się tym także autorzy Księgi Zohar, którzy również gromadzili się w dziesiątki i wzmacniali połączenie między sobą. Tak więc to nic nowego, po raz pierwszy wznowiliśmy ten system po autorach Księgi Zohar.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 11.03.2019

Kategorie: Dziesiątki, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Warsztaty

Wszyscy dzisiaj zadajemy sobie pytanie, czy na Ukrainie będzie wojna, czy nie? Nie jestem politykiem, ale kabalistą i patrzę na wszystko tylko z punktu widzenia ogólnej naprawy świata, dzięki której wszystkie narody kiedyś zbliżą się i zjednoczą. W takiej formie osiągniemy pokój i doskonałość w naszej egzystencji na kuli ziemskiej.

Konflikt między Ukrainą i Rosją może świadczyć o tym, jak bardzo jeszcze każdy naród i każdy kraj musi naprawić się, dopóki nie będziemy mogli zjednoczyć się ze sobą nawzajem we właściwej i dobrej formie.

Dlatego nie chcę zajmować się polityką. Jest oczywiste, że w tym sporze nie ma tych, którzy mają rację, ponieważ wszyscy jesteśmy egoistami i każdy musi naprawić swój egoizm, aż wszyscy zjednoczymy się w przyjazny sposób. A do tego czasu będą nas prześladować wojny i problemy. Jeśli nie będziemy myśleć o naprawie, o tym, aby pokryć wszystkie przestępstwa miłością, to nie będzie dobrego życia.

Myślę jednak, że stopniowo zrozumiemy, że problemów między narodami nie można rozwiązywać poprzez wojny. Te wojny między krajami i narodami przyjmą nową formę. Widzimy już, że nie można użyć broni jądrowej, ani broni chemicznej. Co wtedy pozostaje? Znowu walczyć ze sobą na kije i kamienie?

We współczesnym świecie nie mogą być wojny w takiej formie, w jakiej były kiedyś. Prawie wszyscy się z tym zgadzają. Nikt nie ma do dyspozycji takiej siły, z którą można by było wyjść z wojny zwycięsko.

Dlatego myślę, że ludzkość zacznie dokonywać wewnętrznej rewizji swoich myśli i postrzegania rzeczywistości, zdając sobie sprawę, że powinniśmy przejść na nowy etap konfrontacji. To będzie konfrontacja nie między nami, nie między tymi czy tamtymi sąsiednimi krajami, ale konfrontacja z samym sobą, wojna ze swoją własną naturą.

Myślę również, że zbliżyliśmy się już wystarczająco do takiego stanu, kiedy będzie możliwość mówienia o tym i znalezienia zrozumienia wśród ludzi, że naprawa jest wymagana właśnie w stosunku człowieka do samego siebie i do innych. Tylko tak można dojść do równowagi i harmonii między wszystkimi narodami.

Z rozmowy z dziennikarzami, 17.01.2022

Kategorie: Aktualności, Kryzys, globalizacja, Wiadomości

Pytanie: Co to jest przeszkoda?

Odpowiedź: Generalnie nie ma przeszkód. To, co my nazywamy przeszkodą, to jest pomoc „przeciw tobie”, kiedy człowiek otrzymuje pomoc, ale w formie, która jest bardzo nieprzyjemna dla jego egoizmu. Celem utrudnień jest nauczenie nas przezwyciężać je, stawiać duchowe wzniesienie ponad wszelkie ziemskie osiągnięcia, tj. stawiać Stwórcę ponad wszystko inne.

Pytanie: Jakie są rodzaje przeszkód?

Odpowiedź: Różnego rodzaju. Ale zwykle jest to jedzenie, seks, rodzina, duma, sława, wiedza.

Pytanie: Do niedawna głód był naprawdę dużym problemem. Pana Nauczyciel, kabalista wysokiego poziomu, głodował wraz z rodziną. Co Stwórca chciał przez to przekazać?

Odpowiedź: Stwórca testuje ludzi. Czy teraz ze wszystkich sił wyrywasz się aby zarabiać, jak najwięcej się da, czy też jesteś zadowolony z tego, że istniejesz i jakoś żyjesz z dnia na dzień. To są bardzo poważne problemy.

Komentarz: Ale obecnie praktycznie nikt nie głoduje. To już minęło.

Odpowiedź: Tak, te problemy zostały już rozwiązane przez poprzednie pokolenia.

Pytanie: Jak określiłby Pan obecne przeszkody zwykłego człowieka?

Odpowiedź: W dzisiejszych czasach dominują przeważnie problemy bytowe: seks, rodzina.

Rodziny rozpadają się, dlatego że człowiek z dzisiejszym egoizmem nie może przez długi czas istnieć wewnątrz jednej i tej samej otoczki, zwanej rodziną. Dlatego zarówno psychologowie, jak i socjologowie mówią o tym, że dzisiejszy człowiek w ciągu swojego życia, będzie tworzył dwie lub trzy rodziny.

Pytanie: Wcześniej ludzie byli w związkach, w rodzinie przez 20 lat, a obecnie człowiek ledwo może wytrzymać kilka lat. Czy to oznacza że teraz Stwórca wysyła ogromne przeszkody poprzez rodzinę?

Odpowiedź: Tak, ale nie tylko. Myślę, że przybliżenie do duchowości rozwiąże się na innym poziomie: bogactwo, sława, wiedza.

Sława pcha człowieka do przodu. Zobaczcie, co dzieje się w rządach przed wyborami. A wiedza? Spójrzcie, co dzieje się wśród naukowców. Mają także aspiracje do sławy, która przeważa nad wiedzą.

A co dotyczy ogólnej masy ludzi, w pierwszej kolejności interesuje ich seks, rodzina i pieniądze.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 25.03.2019

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu

Pytanie: Wszyscy jesteśmy połączeni między sobą i naturą. Istnieją pewne łańcuchy wzajemnych relacji. Na przykład, zderzenie galaktyk powoduje powstawanie gwiazd. Gwiazdy powodują powstawanie żelaza. Żelazo płynie w naszych żyłach, i dlatego biją nasze serca. Jakbyśmy wszyscy byli połączeni wspólnym biciem serca.

Kolejny łańcuch: dzięki fotosyntezie bakterii, które żyły dwa i pół miliarda lat temu, wytworzyły tlen, żyjemy dzisiaj. Jeszcze jeden przykład – istnieje wspólna świadomość. Obecnie rodzą się ludzie, którym nagromadził się bagaż doświadczeń, wiedzy, uczuć minionych pokoleń.

W taki sposób jesteśmy połączeni wspólnym oddechem, wspólnym biciem serca i wspólną świadomością. Chociaż to rozumiemy, to nie czujemy tego. Jakie jeszcze inne ukryte połączenia istnieją między nami, o których jeszcze na razie nie wiemy?

Odpowiedź: Jesteśmy połączeni w jedną wspólną duszę. Nasze właściwości, odczucia, doświadczenia, myśli – wszystko to jest wspólne. Nikt z nas nie posiada nic indywidualnego. Jedyne, co pozostaje dla każdego z nas, to podłączyć się do wspólnej duszy i poczuć system naszego całkowitego wzajemnego połączenia. Bez tego czujemy się samotnymi, pojedynczymi istotami. Ale to nic innego jak fałszywe wyobrażenie o naszym prawdziwym stanie.

Pytanie: W czym jeszcze jesteśmy związani oprócz myśli i pragnień?

Odpowiedź: Absolutnie we wszystkim. Nie ma ani jednej komórki, ani jednej myśli, ani jednego pragnienia, ani jednego motywu, niczego, co mam sam, a czego nie otrzymuję od innych lub nie transformuję przez siebie na innych.

Pytanie: Dlaczego tego nie czujemy?

Odpowiedź: Dlatego że nasz egoizm oddziela nas od siebie nawzajem. Chociaż jesteśmy całkowicie zależni i włączeni w siebie nawzajem, nie czujemy się takimi. Egoizm jakby odbiera nam naszą świadomość, nie rozumiemy, że znajdujemy się między sobą w absolutnym, kompletnym, doskonałym połączeniu.

Z programu TV „Epoka po koronawirusie”, 30.04.2020

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Wspólna dusza "Adam"

Komentarz: Mówi Pan o rewolucji duchowej. Nie można zaprzeczyć jednak, że zachodzi jednocześnie masowy przewrót w systemie gospodarczym wszystkich krajów.

Odpowiedź: Oczywiście! Bardzo dużo o tym mówię. Niemożliwe jest funkcjonowanie ekonomi bez ideologii i ideologii bez ekonomii. Nie jesteśmy fantastami przecież.

Oczywiście, że cały system ludzkiego ustroju na tym świecie ulegnie zmianie. Niepotrzebne zawody, które specjalnie wymyśliliśmy, aby zarabiać, wykorzystywać przyrodę i innych ludzi. Pozostanie tylko to co niezbędne dla naszego istnienia. Zrozumiałe jest, że nie powrócimy do jaskiń. Pozostanie tylko to co niezbędne do prawidłowego, zdrowego, normalnego życia i nic więcej.

Zaczniemy rozumieć, gdzie musimy wzmocnić swoje siły, a gdzie nie. Będzie więcej wolnego czasu, więc ludzie zaczną zajmować się swoim rozwojem poznawania natury.

O tym mówi nauka Kabały a zaprogramowane to było jeszcze 5000 lat temu. Dlatego nie bójmy się tego, co się wydarzy. Nie należy zajmować się niepotrzebnymi rzeczami, spalać na darmo ropy, wyrzucać w atmosferę materiałów łatwopalnych itd. – to tylko szkodzi ekologii, działa na naszą szkodę i nie przynosi nikomu żadnego pożytku. Spójrzcie, już teraz atmosfera i woda stały są czystsze, ponieważ mimowolnie przestaliśmy niszczyć naturę.

Z lekcji w języku rosyjskim, 05.04.2020

Kategorie: Ekonomia i pieniądze, Kryzys, globalizacja

Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Co zamienia nasze lekcje w część kongresu? Czym różni się to od normalnej, porannej lekcji?

Odpowiedź: Lekcje na kongresie stanowią jedną, jedyną więź, która ukierunkowana jest na określoną intencję, cel. Pod tym względem kongres – to poważny, poruszający się organizm. Wczoraj zajmowaliśmy się studiowaniem samo anulowania. Dzisiaj podobnie, ale już według zupełnie innej zasady: jak łączę się z grupą, żeby się zmienić. Oznacza to, że zaczynam odnosić się do grupy jak do narzędzia, za pomocą którego można siebie zmienić.

Można powiedzieć: „Przecież jest to egoistyczne wykorzystywanie grupy”. Oczywiście, wykorzystywanie. Ale nie nazwałbym tego egoistycznym, dlatego że z pomocą grupy chcę uwolnić się od swojego egoizmu, stłumić go. A to zupełnie inny warunek.

Nie mam innych możliwości, jeśli chcę się zmienić. Po prostu nie mogę zrobić nic innego. Co zrobić, jeśli chcę zbliżyć się do Stwórcy, stać się podobnym do Niego, odkryć Stwórcę, poczuć Go, wejść we właściwość wieczności, nieskończoności, doskonałości? Chcę to wszystko poznać, jest to wewnątrz mnie. Takie pragnienie jest dane z góry każdemu z nas.

Aby je zrealizować, muszę wykonać działanie, które jest sprzeczne z moją naturą, może to zrobić tylko grupa. Jeśli próbuję stopniowo włączyć się w nią, chociaż nie mogę i nie chcę tego, to schodzi na mnie pewne świecenie, tak mówią kabaliści. Zaczynam otrzymywać wyższe siły, które mnie zmienią. W taki sposób przybliżam się do Stwórcy.

Dlatego grupa stoi między mną i Stwórcą. Konieczna jest po to, żeby podnieść się do Niego, stać się bardziej podobnym do Niego. A jak staję się podobnym? Tym, że formuję się w grupie, anulując się przed nią. Zaczynam wtedy widzieć, że Stwórca znajduje się wewnątrz grupy. Nazywa się to „znajduję się wewnątrz narodu Mojego”. Naród – to grupa, która stara się przybliżyć do Stwórcy. W taki sposób rozwijamy się.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Słuchając Pana lekcji w Internecie, zwróciłem uwagę na frazę: poznanie Stwórcy przez stworzenie. W gruncie rzeczy sam proces poznania wymaga od nas wystarczająco dużej ilości czasu, uwagi i włączenia.

Z jednej strony, na ile zrozumiałem, poznajemy Stwórcę poprzez stworzenie, tj. poprzez aktywne działanie w naszym życiu, a z drugiej strony musimy wyłączyć się z tego życia. Jak rozwiązać ten węzeł?

Odpowiedź: W rzeczywistości możemy zajmować się w naszym życiu wszystkim czym chcemy, jeśli tylko nie szkodzimy innym ludziom, to na pewno powstrzyma nas na drodze do odkrycia Stwórcy.

Ale jeśli normalnie żyjemy i pracujemy, mając wszystko, co człowiek zazwyczaj ma, ale przy tym systematycznie poświęcamy czas na studiowanie poznania Stwórcy, to znaczy poświęcając temu, powiedzmy, dwie do trzech godzin dziennie, to wystarczy, aby móc odczuwać zarządzającą nami sferę, która znajduje się poza naszym światem, będziemy mogli się z nią kontaktować, odkrywać ją, wchodzić z nią w wewnętrzny dwustronny dialog. W taki sposób będziesz rozwijać się dopóki, zaczniesz absolutnie realnie odczuwać te stany.

To nie jest odlot w jakąś przestrzeń, nie jest medytacją, a po prostu systematyczny trening nad poszerzeniem swojego doznania, zwiększenie wrażliwości swojego wewnętrznego czujnika.

Pytanie: Czy powinienem od razu stosować moje nowe odczucia, nową wiedzę, nowe postrzeganie świata w swoim życiu?

Odpowiedź: To nie zobowiązuje cię do niczego. To, co będzie się z tobą działo, będzie realizowane tylko według twojego wyboru, według twojej woli, stopniowo. Możesz to zastosować dla poznania prawdziwej rzeczywistości, w której istniejesz.

Poczujesz siły, które tobą zarządzają, zmieniają twoje pragnienia, poruszają cię od wewnątrz. Zaczniesz absolutnie wyraźnie odczuwać „rękę”, która jest wewnątrz ciebie, jak w marionetce prowadzonej przez lalkarza. Porusza i zarządza tobą, a w odpowiedzi na to uczucie podejmujesz decyzje, podporządkowywać się jej lub nie, idziesz z nią w zgodnym rytmie albo nie.

Pojawia się już w tobie wolna wola. W taki sposób zaczynasz pracować albo razem z wyższą siłą, która zarządza tobą, albo przeciwko niej. Ogólnie rzecz biorąc, rozpoczyna się kombinacja między tobą i Stwórcą.

Z lekcji w języku rosyjskim, 24.05.2020

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Co to jest za siła, która popycha nas do znalezienia odpowiedzi na pytanie „Jaki jest sens życia?” Wydaje się, że mamy cieszyć się wszystkim, wyrzucić zbędne śmieci z głowy i żyć pełnią życia tu i teraz. Co nieustannie popycha nas do poszukiwania?

Odpowiedź: To zależy nie od ciebie, a od korzenia twojej duszy.

W człowieku, oprócz pragnienia rozkoszowania się tym światem, tym życiem, bycia lepszym od innych, silniejszym, bardziej szanowanym itd., istnieje jeszcze jedno małe, ale najbardziej wewnętrzne pragnienie – poznania sensu życia. Ponieważ, gdy poznasz go, wszystko inne wydaje się bardzo małe, tymczasowe, przemijające.

Pragnienie poznania sensu życia, dowiedzenia się, po co człowiek się rodzi, jest bardzo dobre, ale należy je realizować. W tym celu konieczne jest wzniesienie się ponad życie, dlatego że w samym życiu, w prostym istnieniu nie ma sensu. Żeby wznieść się wyżej, trzeba opanować specjalną metodę.

Pytanie: Co oznacza „wyżej”? Co jest ponad życiem?

Odpowiedź: Jego korzeń, stamtąd uruchamiane jest nasze życie, stamtąd jest sterowane, skąd schodzą do nas wszystkie sygnały i gdzie posyłane są sygnały z naszego świata.

Z lekcji w języku rosyjskim, 24.05.2020

Kategorie: Sens życia