Pytanie: W tym roku odbędą się wybory do Parlamentu Unii Europejskiej. Gdyby Pan był przewodniczącym Unii Europejskiej, to co by Pan zrobił?

Odpowiedź: Anulowałbym Unię Europejską, dopóki nie jest za późno, bo zanosi się że będzie jeszcze gorzej. Może zbyt daleko patrzę w przyszłość, ale w zasadzie zmierzamy do tego, by upewnić się, że zgromadzenie egoistów jest bardzo złym działaniem.

Tak jest powiedziane w pismach: „Zgromadzenie egoistów – jest złe dla nich i złe dla świata”. Dlatego radziłbym Unii Europejskiej jak najszybciej rozwiązać się, w przeciwnym razie dojdzie do bardzo złych rzeczy. Obecnie nie tylko Anglii jest trudno, jest państwem wyspiarskim ze swoją specyficzną psychologią. Była członkiem UE, a teraz z trudem wychodzi stamtąd. Znacznie trudniej będzie wszystkim innym członkom UE oderwać się od siebie.

W przeddzień wyborów radziłbym, aby poważnie zastanowili się nad tym. Minęło zaledwie 20 lat od dnia organizacji UE. Ale wystarczająco dużo, by przekonać się, że ten sojusz nie funkcjonuje dobrze. UE doprowadzi do jeszcze większych problemów.

To nie jest tylko problem z imigrantami. Problemem jest cały sposób myślenia Unii Europejskiej – jest nieprawidłowy! Konieczne jest połączenie się – nie banków, nie przedsiębiorstw i sklepów ale „ludzi‘‘. Tego jeszcze nie było. Wręcz przeciwnie wpuścili do siebie emigrantów, którzy jeszcze bardziej uwidocznili podział, nienawiść, strach i terror.

Polityka Unii Europejskiej całkowicie nie odpowiada zbliżeniu. Dlatego lepiej dla wszystkich będzie, jak najszybciej rozpocząć wspólny „brexit”.

Komentarz: Pan ciągle wystepuje za jednością a teraz nagle mówi, że należy się rozejść?

Odpowiedź: Chodzi o to, że zbliżenie zupełnie nieprzygotowanych ludzi nie jest jednością. Do tego należy ich długo przygotowywać!

Karol Marks w swoich pracach o stworzeniu komunistycznego społeczeństwa pisał, że wzajemne wsparcie, wspólność środków produkcji itp. są możliwe tylko wtedy, gdy społeczeństwo jest do tego przygotowane i ludzie rozumieją, że nie ma innego wyjścia. Ponieważ muszą pracować ponad swoim egoizmem, w przeciwnym razie nie przeżyją.

Tak więc musimy jeszcze dużo pracować nad sobą. Oczywiście jakby nie potoczyły się losy, to Unia Europejska będzie na razie istnieć. Tylko miejmy nadzieję, że jej rozpad nie będzie krwawy, przecież nie jest to również wykluczone. Oby Europa, która już dwukrotnie rozpoczynała wojny światowe, nie rozpoczęła trzeciej.

Z lekcji w języku rosyjskim, 13.01.2019

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Dlaczego Kabała była ukryta?

Pytanie: Czy to prawda że Kabała zna odpowiedzi na takie pytania? Czy istnieje Bóg i kim On jest? Jaki jest cel istnienia ludzi na Ziemi? Czy istnieje życie po śmierci? Czy można zarządzać losem? Jak stać się szczęśliwym? Dlaczego ta nauka jest tak potrzebna ludzkości i była ukryta przez wiele lat?

Odpowiedź: Kabała czekała aż ludzkość dojrzeje.

Była ukryta w taki sam sposób, jak ukrywamy przed dziećmi różne rzeczy, które są dla nich szkodliwe. Na przykład dajesz swojemu dziecku tylko to, co może być korzystne dla jego wieku, dla jego rozwoju. Dorastając zacznie czytać bardziej wszechstronne, odpowiednie książki, kształtujące odpowiedni kierunek rozwoju.

Ukrycie polega na trosce o prawidłowy rozwój ludzkości, tak samo jak małych dzieci. Dlatego aby mogły osiągnąć harmonijny rozwój, umiały prawidłowo zadawać pytania i otrzymywać właściwe odpowiedzi.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 12.11.2018

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi, Różne, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Gdy na przykład człowiek studiuje jakąś dziedzinę wiedzy, to na początku poznaje ogólny obraz, następnie przeprowadza analizę różnych szczegółów, a potem już łączy tę wiedzę w ogólną całość. Czy tak jest w Kabale? Czy może nie ma znaczenia co się studiuje i jak to przebiega?

Odpowiedź: Kabałę studiuje się zgodnie z systemem który zostawili nam nasi nauczyciele kabaliści, napisali i zostawili dla nas podstawowe źródła. Ludzie którzy przychodzą uczyć się Kabały, powinni przyswoić sobie wiedzę z zakresu np. księgi „Wprowadzenie do nauki Kabały“ to znaczy strukturę systemu wszechświata i jedocześnie studiować sposób jego poznania. To w jaki sposób wszechświat funkcjonuje.

Z kolei ta część studiów składa się również z dwóch części. Pierwsza część dotyczy artykułów o człowieku, wolnej woli, o społeczeństwie ludzkim oraz rozwoju ludzkości. Druga część dotyczy odczuć oraz osobistego poznania człowieka.

Ale dwa główne nurty to fizyka i odczucia, które to z kolei składają się z podczęści.

Studiowanie Kabały według wskazówek samych kabalistów, polega nie tyle na gromadzeniu wiedzy, co na wręcz przeciwnym postępowaniu. Przez wiele pokoleń prawdziwi kabaliści nie tylko nie próbowali czegoś zapamiętać, ale starali się to zapomnieć. Tak aby każdego dnia w nowy sposób przyswajać sobie wiedzę, postrzegać ją na nowo, poczuć ją w nowych uczuciach i myślach.

Dlatego nikt nie powinien dążyć do tego, aby ta wiedza i uczucia pozostawały w nim. Bo będą tylko blokowały i ograniczały człowieka. Prawdziwi kabaliści próbowali zapomnieć wszystko i nawet modlili się o to.

Komentarz: Ale z drugiej strony Kabała ma też podejście naukowe. Baal HaSulam nauczał, że konieczne jest też wyuczenie się na pamięć wszystkich definicji kabalistycznych.

Odpowiedź: Każdego dnia od nowa uczyć się, potem ponownie rozumieć na różne sposoby. Wszystko to tylko po to, by nie gromadzić w sobie informacji, a poznawać je. Musimy przygotować się do postrzegania w naszych odczuciach „wyższej wiedzy‘‘.

Pytanie: Czy to oznacza że uczeń postrzega siebie jak laboratorium, jako obiekt badań?

Odpowiedź: Tak. Dokładnie tak jak sensor, który powinien poczuć duchową przestrzeń i Stwórcę. Człowiek bada jak bardzo się do tego zbliża, jak zmienia się, czy się do tego nadaje by odkryć to poznanie.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 20.11.2018

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Poznanie z własnych odczuć

Pytanie: Czy to prawda co mówią kabaliści, że sama istota Stwórcy jest niepoznawalna? Że możemy poznać tylko Jego formę i materię. Co to znaczy?

Odpowiedź: Wynika to z każdego fizycznego zjawiska które poznajemy. Nie możemy poznać czegoś, co istnieje poza nami.

Wyobraźmy sobie taką sytuację, że w mój organ zmysłów wchodzi jakiś sygnał. Nie wiem co to jest za sygnał. Wiem tylko że wpada do ucha, naciska na błonę bębenkową, a nastepnie na młoteczki i inne części narządu słuchu. Następnie przekształca się on w sygnały elektryczne, przechodzi do mózgu i tam przejawia się w jakiś pojęciach.

Jaki jest związek między tym, że w moim mózgu pojawiają się jakieś myśli, odczucia wynikające z Pana słów, a tym jak wibracje dźwiękowe docierają do mojej błony bębenkowej?

Ponieważ zachodzi tysiące różnych zmian, dlatego nie mogę nawet powiedzieć, co jest poza mną. Poznaję tylko to co jest już we mnie. Z tego co jest we mnie, zaczynam eksperymentować. Odkrywam wtedy, że wszystko to przychodzi jakby z zewnątrz.

To znaczy że my nigdy nie poznajemy samego zjawiska, poznajemy tylko jego odbicie w nas. I tak samo jest z całym światem. Tak przejawia się w nas. A co naprawdę oznaczają te ściany, książki, ludzie, telewizory, światło, ciemność? Tego nie wiem.

Komentarz: Przypuśćmy że np, człowiek jest kłamcą. Jego ciało biologiczne jest materią, a jego forma jest kłamcą. Rozumiem to tak, że kłamstwo bez związku z człowiekiem jest jego abstrakcyjną formą i nie można tego zbadać?

Odpowiedź: To jest filozofia która doprowadza do błędów.

Pytanie: Oznacza że niemożliwe jest do zbadania? Nawet kabaliści nie mogą tego zrobić?

Odpowiedź: Nie, kabaliści mogą to zbadać. Wszystkie elementy świata duchowego opisują tylko ze swojego poznania.

Pytanie: Ale kabaliści badają samą formę i materię a nie abstrakcyjną formę i jej istotę?

Odpowiedź: Tak. Oczywiście. Dlatego nazywa się to „Acmuto” tj. zjawisko którego nie możemy ani zbadać, ani poczuć. Ono istnieje, zanim jeszcze weszło w nas.

Na przykład fala dźwiękowa, która weszła we mnie i następnie przechodzi przez wszystkie transformacje, począwszy od małżowiny usznej do świadomości rozumem, co to jest? – to jest we mnie. A to co jest poza mną, nigdy się tego nie dowiem – bo to istnieje na zewnątrz. Tak właśnie kabaliści dokładnie oddzielają swoje osiagnięcia, od tego co jest nieosiagalne, dlatego że człowiek pomimo wszystko jest stworzeniem.

Komentarz: W Kabale istnieje takie prawo: nie personifikować i nie tworzyć żadnego wizerunku oblicza Stwórcy lub wyższych sił?

Odpowiedź: Tak. W wyniku rozwoju nauk teraz jest już o wiele łatwiej wytłumaczyć to ludziom, niż powiedzmy 40 lat temu, wtedy gdy zaczynałem nauczać Kabały.

Dzisiaj mogę spokojnie wytłumaczyć, że wszystko wokół nas – to fale, siły, a nie objętości czy przedmioty. Chodzi o to, że wszystkie objętości i przedmioty istnieją tylko w naszych odczuciach, a w rzeczywistości są to tylko oddziaływania na nas, których natury nie rozumiemy.

Mówić możemy tylko o tym co istnieje z odczuć w nas samych. Dlatego w dzisiejszych czasach jest znacznie łatwiej wytłumaczyć ludziom, szczególnie młodszemu pokoleniu które już rozumie że takie są prawa natury.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 12.11.2018

Kategorie: Kabała i inne nauki, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Różne, Stwórca

Pytanie: Dzięki Pana wyjaśnieniom dosłownie „zębami‘‘ wszczepiam się w Pana słowa. Pojawia się wtedy taka zmysłowa percepcja jak 3D. Jest to dosłownie jak szok dla racjonalnej percepcji podobnej do 2D.

Odpowiedź: Rzeczywiście tak jest. Do takiego stanu należy długo przyzwyczajać się. Dlatego że Wyższy świat i Kabała nazywane są tajną nauką. Zaczynamy odczuwać machsom – zmysłową barierę. Wcześniej nie czuliśmy tego i stopniowo wypracowujemy w sobie nowy organ postrzegania. Buduje się go na obdarzaniu tj. na „wyjściu z siebie‘‘ w dziesiątkę i z dziesiątki w Stwórcę.

Pytanie: Jak połączyć te dwie percepcje? Przecież po tym racjonalne postrzeganie będzie odczuwać się – jako wadliwe?

Odpowiedź: Nie! To nie tak, odczuwa się to po prostu na innym poziomie. Na przykład jak porozumiewasz się z niemowlęciem z dzieckiem i z osobą dorosłą? – robisz to z każdym na innym poziomie!

Z lekcji w języku rosyjskim, 04.04.2019

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: W procesie studiowania Kabały konieczne są trzy czynniki: nauczyciel, książki kabalistyczne i kolektyw ludzi podobnie myślących. Oznacza to, że musi istnieć grupa. Wychodzi, że niemożliwe jest studiowanie Kabały samemu?

Odpowiedź: To jest bardzo trudne. Co więcej, nie jest to wystarczające do osiągnięcia celu, dlatego że musisz rozwinąć w sobie właściwość, która wychodzi poza ramy twojego egoizmu. A można to zrobić tylko ćwicząc w grupie.

W procesie ćwiczenia na waszych wzajemnych odczuciach, na odkryciu sił, związków, relacji, rozwijasz w sobie właściwość obdarzania, aż do właściwości miłości do innych. Tak stopniowo przybliżasz się do Stwórcy, zaczynasz odczuwać Go na miarę podobieństwa twoich właściwości do Jego właściwości. A Jego właściwość – to obdarzanie i napełnienie.

Pytanie: Oznacza to, że jeśli nie ma interakcji z innymi ludźmi, niemożliwe jest ujawnienie egoizmu w sobie? Ale każdy człowiek znajduje się przecież w kręgu swojej rodziny, w pracy …

Odpowiedź: To nie wystarczy. Tutaj muszą być ludzie, którzy razem z tobą  idą do tego samego celu, abyście pomagali sobie nawzajem.

Grupa uczniów – to ludzie, którzy rozumieją, dlaczego są razem i wypracowują między sobą specjalny system wzajemnego oddziaływania, który ostatecznie przejawia się w nich jak Stwórca.

A potem będziemy zabowiązani przenieść to na całą ludzkość.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 20.11.2018

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Wynik rozwoju ludzkości

Pytanie: Jeśli mamy wierzyć naukowcom, to człowiek jako homo sapiens (człowiek rozumny), żyje na Ziemi około 70 000 lat. Ale kabaliści twierdzą, że człowiekiem jest ten – kto odkrył Stwórcę. Czy to znaczy że byli już tacy ludzie na przestrzeni ostatnich sześciu tysięcy lat?

Odpowiedź: Można tak powiedzieć, ale były to tylko pojedyncze jednostki. Pierwszy człowiek który poznał Stwórcę nazywał się Adam, od słowa „podobny do Stwórcy”. W całej historii ludzkości takich ludzi nie było dużo, nie więcej niż jakieś dziesiątki tysięcy.

Według nauki Kabały stwierdza się, że zgodnie z zamysłem stworzenia cała ludzkość musi dojść do odkrycia Stwórcy. Każdy człowiek, który ciągle pojawia się na Ziemi w ciele fizycznym, musi w końcu poznać Stwórcę.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 12.11.2018

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Stwórca i Acmuto

Pytanie: Jeśli budujemy sieć prawidłowych relacji pomiędzy sobą, to taka komunikacja doprowadza nas do stanu, podobnego do systemu zwanego „Stwórcą”?

Odpowiedź: W świecie materialnym nasz wzrok lub słuch wychwytują tylko pewien zakres fal. Ponieważ istnieją fale powyżej i poniżej 20 herców, lub fale dźwiękowe. Jednak my ich nie czujemy. Wiemy jednak, że istnieją. Wynajdujemy odpowiednie przyrządy, które pozwalają nam poszerzyć zakres naszych wrażeń.

A w Kabale nie tylko rozszerzamy, ale tworzymy w sobie kardynalnie nowy organ zmysłów, który działa nie na odbiór, a na obdarzanie.

Siła którą odczuwamy w nowym organie zmysłu na podobieństwo którego budujemy siebie, nazywa się „Bore”, od słowa „bo-i-re” – „przyjdź i ujrzyj”.

Jest jeszcze coś „ponad tym‘‘ czego nie wychwytujemy, zwane „Acmuto” (On Sam w Sobie). Istnieje określona granica do której „coś wychwytujemy‘‘ a powyżej tej granicy – nie. Tę granicę wyraźnie odczuwamy.

Pytanie: Czy istnieją jakieś informacje o Acmuto?

Odpowiedź: W przeciagu wielu pokoleń, a trwa to już ponad 6000 lat, znajdujemy się tylko w poznaniu Stwórcy. Ale kiedy cała ludzkość dojdzie do Jego pełnego poznania i przejdzie w organ zmysłu poza sobą, tj. oprócz pięciu materialnych organów zmysłów, poczuje jeszcze także pięć duchowych organów zmysłów budując je na obdarzaniu. To wtedy dopiero przejdziemy w jeszcze wyższy wymiar, zwany „Acmuto”.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 12.11.2018

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Różne, Stwórca

Opinia: Z punktu widzenia nauki, miłość którą człowiek odczuwa do drugiego, jest po prostu procesem chemicznym zachodzącym w jego organizmie.

Odpowiedź: Oczywiście to wszystko są – procesy chemiczne.

Pytanie: A co to jest miłość z punktu widzenia Kabały?

Odpowiedź: Jest to miłość na innym poziomie. Ale w rezultacie realizuje się w nas w tych samych fizycznych i chemicznych procesach. Tylko w Kabale studiowana jest z wyższego źródła, skąd się w nas pojawia.

W rzeczywistości wszystko jest określane, to co nazywa się pokrewieństwem duszy. Na ile nasze dusze, nasze duchowe komponenty, znajdują się w bliskim stanie do siebie nawzajem we wspólnym systemie wszystkich dusz na świecie. Zgodnie z tym przyciągamy się i odnajdujemy się nawzajem.

Wydaje się nam, że jest to przypadek, że są to jakieś okoliczności. Nic podobnego na świecie nie ma przypadków! Tylko wyższy korzeń wprowadza nas w jakiś ruch ku sobie nawzajem. To on zobowiązuje nas do zwracania na siebie wzajemnej uwagi i zbliżania się. A na jakim poziomie zbliżyć się, w jakim sensie zbliżyć się? – to już zależy od jakości naszych duchowych korzeni.

Pytanie: W jaki sposób zachodzi to duchowe zbliżenie?

Odpowiedź: Człowiek w naszym świecie tego nie wie. Tak jak się to mówi, „obwąchujemy” siebie nawzajem, badamy siebie nawzajem. Wydaje się nam, że odpowiadamy sobie albo nie. Wydaje nam się też, że do tego doprowadzają nas okoliczności, wszyscy nam mówią: „Jesteście tacy podobni” – i tak dalej. To wszystko jest światem kukiełek, światem gry. A w rzeczywistości wszystko determinują właśnie duchowe siły, duchowe korzenie.

Pytanie: Jak osiągnąć poszukiwanie partnera duchowego?

Odpowiedź: Ludzie tego nie mogą osiągnąć. Ludzie tego nie rozumieją. Studiujemy to w nauce Kabały i rozumiemy w jaki sposób to działa. Ale w naszym świecie na razie nie możemy tego realizować.

Pytanie: Miłość – to pokrewieństwo dusz?

Odpowiedź: Miłość – to przyciąganie pokrewnych dusz. Ale to jest właśnie duchowa, idealna miłość.

Pytanie: Co to jest „bratnia dusza“?

Odpowiedź: Bratnie dusze – to te, które znajdują się w bardzo bliskim połączeniu w świecie duchowym.

Istnieje jedna wspólna dusza. W niej – mnóstwo, miliardy indiwidualnych dusz które współistnieją ze sobą, w różnego rodzaju kombinacjach. Ich kombinatoryka determinuje właśnie zbliżenie, separacje, ruch w tym również fizyczny – ogólnie rzecz biorąc, wszystko to są ruchy prawa Browna między nami, w naszym świecie.

Pytanie: Czyli nazwa „moja druga połówka” oznacza bratnią duszę?

Odpowiedź: Tak w idealnym przypadku.

Pytanie: Co oznaczają cierpienia miłości?

Odpowiedź: Cierpienia miłości w naszym świecie – to czysto egoistyczne cierpienie przez to, że potrzebuję napełnienia i nie mogę go znaleźć. „Gdzie jest moja druga połówka która mnie napełni?” To tak samo jakby powiedzieć: „Gdzie jest mój obiad, który chcę zjeść bo mi się należy?” Absolutnie jest tak samo. I tak też jest z seksem i ze wszystkimi innymi napełnieniami.

Pytanie: Jaka powinna być zasada relacji w miłości z punktu widzenia Kabały?

Odpowiedź: Jest to obopólne zrozumienie, dążenie do wspólnego celu, w którym jednoczymy się razem w jedną całość. Ale tylko we wspólnym celu.

Pytanie: Czy ten cel może być jakikolwiek?

Odpowiedź: Nie. Powinien być tylko duchowy cel! Duchowy cel – to zjednoczenie naszych dusz. Jak napisał wielki angielski poeta Geoffrey Chaucer: „Osiągnąć połączenia dusz w spleceniu naszych ciał”. To znaczy śmiał się z tego – czego my chcemy.

Pytanie: Co to oznacza „cierpienie miłości” z punktu widzenia Kabały?

Odpowiedź: Cierpienie miłości – jest wtedy, kiedy chcę znaleźć swoją połówkę i w tym wszystkie inne dusze na świecie tak, aby w duchowym połączeniu między nami osiągnąć stan, kiedy sam oddaję wszystko i przez nich wszystkich oddaję Stwórcy. To właśnie nazywa się prawdziwą miłością. Wieczną.

Pytanie: A czy mogą istnieć rozstawania między bratnimi duszami, zerwanie więzi? I dlaczego one mają miejsce?

Odpowiedź: Nie zaobserwowałem takich skutków w naszym świecie. Jeszcze znajdujemy się w stanie, w którym nasz świat jest rozbitym światem. Nasz świat zaczyna swoje przybliżenie do duchowego, naprawionego świata.

Mam nadzieję że na pewno to osiągniemy, ale kiedy? – to jest pytanie. Osiągniemy taki stan, w którym będziemy równolegle wykonywać działania w naszym świecie na podstawie duchowych działań. I wtedy bedziemy zakochiwać się w duszy i jednoczyć się jak to mówią „dusza z duszą”. Wtedy wszystko będzie współistnieć w ten sposób.

Nie wyobrażam sobie, że w takim stanie możliwe jest rozstanie.

Pytanie: Wtedy separacji nie będzie?

Odpowiedź: Nie. To jest wieczna miłość!

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 28.02.2018

Kategorie: Dusza i ciało, Mężczyzna i kobieta, Nowości, Pytania&Odpowiedzi, Wspólna dusza "Adam"

Nauka Kabały stopniowo odkrywa się ludzkości. Pierwszym kabalistą który ją odkrył był Adam – kabalista żyjący 5779 lat temu. Ale w bardziej wyraźnej formie odkryła się Abrahamowi około 3600 lat temu.

Dzisiaj przechodzi bardzo interesujący etap zaznajomienia z nią ludzkości, kiedy od odosobnionych kabalistów-samotników zaczyna rozprzestrzeniać się po całym świecie.

Dlatego jesteśmy zarówno uczestnikami jak i świadkami wyjątkowego fenomenu, kiedy ludzkości stopniowo odkrywa się istota świata, w którym żyjemy, przyczyny i konsekwencje istnienia, program rozwoju ludzkości.

Pod względem swojego poziomu rozwoju i stopnia uczestnictwa w życiu, ludzie tak samo jak wspólne pragnienie, dzielą się na pięć stopni.

Są ludzie których nie obchodzi nic prócz nich samych. Są tacy którzy zainteresowani są rodziną i społeczeństwem w którym żyją itp. Następną kategorię ludzi interesuje ziemia, planety, kosmos, ale mimo wszystko nie odczuwają pragnienia przedarcia się za ramy tego świata.

Są też tacy którzy chcą wiedzieć, co wydarzyło się w czasach starożytnych, co będzie w przyszłości.

I są ludzie których interesuje ogólny systemem stworzenia. W jakim stopniu sami w nim uczestniczą. W jakim stopniu stworzenie istnieje samodzielnie: skąd pochodzi, jak funkcjonuje i jeszcze inne jak…? Starają się zrozumieć ogólny obraz współdziałania wszystkich części.

To właśnie ta globalna, integralna zasada komunikacji całej natury przyciąga ich najbardziej: w jaki sposób i dlaczego wszystko jest ze sobą powiązane, jak jedno reaguje i zarządza drugim, jak wpływa na wszystkich. Mają tak wielkie pragnienie poznania ogólnego systemu, ogólnego schematu, ogólnej struktury wszystkiego, co nie tylko istnieje w naszym świecie, ale także poza jego granicami, że nie znajdują dla siebie spokoju w zwykłym życiu.

Starając upodobnić się do innych, próbują radzić sobie z różnego rodzaju ziemskimi problemami. Ale nie na długo. Przy najmniejszej okazji, jaką los im daje, natychmiast gdzieś „odlatują“, tzn. nie mogą zajmować się codziennymi sprawami.

Interesują ich bardziej kwestie, nawet nie w skali kosmicznej, a więcej to znaczy wszystko, co tylko może zawierać w sobie słowo „wszystko”. To nie jest kosmos, nie nasz świat, to coś „ogólne”. Do Kabały przychodzą tacy ludzie, którym nie daje to spokoju, gryzie, zżera ich wewnątrz.

Niekoniecznie w każdym z nich to pytanie osiąga tak maksymalny poziom, ale mimo wszystko chociaż w małym stopniu jest powyżej naszego świata. Są pytania niższego rzędu, kiedy ludzie są zainteresowani tym od czego zależy ich zdrowie oraz ich los. Pasjonują się mistycyzmem lub zaczynają zajmować się medycyną ludową. I tak dalej.

W ten sposób zaczynamy interesować się Kabałą z dołu, najbardziej minimalnego zwierzecego poziomu i do najbardziej maksymalnego, na którym człowiek odczuwa potrzebę zrozumienia, poznania całej rzeczywistości, całego systemu, jego zarządzania.

Istnieją różnego rodzaju gradacje pragnień. Dlatego wielu ludzi przychodzi, ale słysząc że mówimy o najwyższych poziomach, uważają że to nie jest dla nich. Ich interesuje bardziej przyziemne zastosowanie zarówno człowieka jak i Kabały. Zdobywają trochę wiedzy i odchodzą na swój poziom.

W rzeczywistości tak powinno być. Dlatego nikogo nie zatrzymujemy. Kto przychodzi lub odchodzi – jest to sprawą indywidualną każdego człowieka. Każdy powinien znależć równowagę w tym systemie, na wszystkich poziomach poznania wszechświata zgodnie z zapotrzebowaniami swojej duszy tj. swojego wewnętrznego, pierwotnego, indywidualnego pragnienia.

W ten sposób istniejemy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 05.02.2019

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Różne, Rozpowszechnianie metody, Rozwój egoizmu