Konieczna jest wizja korzyści płynących z jedności. Przecież w zespole każdy musi ograniczyć swoją wizję przyszłości i wziąć pod uwagę w tej przyszłości ciebie z twoimi interesami. Egoizm stale rośnie, przekracza granice, dla których warto się jednoczyć. Trzeba je niszczyć zjednoczeniem.

Idea narodowa – to droga rozwoju, zbudowana na przyciąganiu altruistycznych sił rozwoju, a nie egoistycznych. Społeczeństwo stanie się moralnie wyższe poprzez prawidłową edukację. To jest możliwe, przecież ludzie mają dążenie do bycia wyjątkowymi, a my mamy metodę, by stać się takimi.

Nie ma nic bardziej przestępczego we współczesnym świecie, niż kłamstwo i nieodpowiedzialność, które przenikają wszystkie media. Wszystkie zbrodnie, kryzysy, cierpienia mają miejsce tylko z powodu nieświadomego wchłaniania fałszywych informacji! One zmieniają nasze myślenie. Zmieniając środki masowej informacji – zmienimy świat!

Praca przestaje być konieczna. Zniszczenie zbędnych ludzi jest niemożliwe. Ale uznanie człowieka, jako wytwórcę dóbr duchowych decyduje o jego wartości. Powstaje społeczeństwo, którego całe istnienie jest w sferze edukacji, przemiany ludzi w duchowo rozwinięte osobowości.

Niemiecki minister spraw zagranicznych, Martin Schulz przemawiając w Knesecie, przypomniał Żydom, że „jeśli nie ma wody w kranie”, to wszystkie narody na świecie są absolutnie pewni, że winni temu są Żydzi. Tej pewności w żaden sposób nie można podważyć, dlatego że to jest prawda! Nadszedł czas, aby Żydzi to zrozumieli – to jest opinia Kabały!

Koniec świata (tego świata) nastąpi dopiero po całkowitej naprawie wszystkich dusz:

1. przez działanie światła naprawy (Or Makif) – kiedy to zrobimy (przed 6000 lat, dzisiaj mamy 5778 rok)

2. drogą cierpienia, nie później niż we wrześniu 2240 roku, w ciągu 6000 lat od pierwszego ujawnienia przez Adama.

Kultura przyszłości jest kolejnym etapem rozwoju nowych dusz. Powrót do przeszłości, bez względu na to, jak byłaby piękna lub, jak przepiękna by się nam wydawała, nie nadaje się dla rozwoju dzisiejszych dusz.

Świat: wystarczy zapałka – i wybuchnie! Nie wierzę w ludzki rozum. Ale znam możliwość, aby dążeniem do zjednoczenia wywołać z góry siły korekty naszego stanu. Garstka ludzi dążących do naprawy może sprawić, że zarządzanie z góry będzie przyjaźniejsze dla całego świata.

Stwórca „stworzył światło i ciemność“. Wyrastam z ciemności i niedoskonałości. I muszę ocenić, jako doskonałe, ujawnienie niedoskonałości w sobie. Stwórca jest jeden. Dlatego, jeśli zwracając się do Niego, proszę o wszystkich, to z pewnością zwracam się do Stwórcy, a nie do idola.

Jeśli nie troszczę się o mój postęp w stronę Stwórcy, a o przyjaciół, to idę w kierunku Stwórcy. Jeśli myślę o sobie, oddalam się od Niego. Jeśli egoizm popycha, by prosić o siebie – muszę się oprzeć i prosić o przyjaciela, o grupę. W ten sposób on skieruje się na Stwórcę, a nie odwrotnie.

Ostatnie pokolenie jest pokoleniem, które rozpoczyna naprawę samego człowieka, jego natury i doprowadza go do zakończenia, pełnego podobieństwa do Stwórcy. Poprawniej jest powiedzieć „ostatnie pokolenie” – jest to ostatnie egoistyczne pokolenie.

Następny etap rozwoju egoizmu nie może zachodzić wewnątrz człowieka, on musi pracować na rzecz jego rozwoju. Rozszerzenie egoizmu – gdy widzę innych jak siebie; w ich napełnieniu widzę też siebie. Obdarzanie innych staje się moim napełnieniem – przede mną odkrywa się cały świat.

Równocześnie z ciągłymi porażkami we wszystkich sferach działalności ludzkiej, ulotni się wiara w religie, mistyki, amulety (itp.,) i inne „zbawienne” azyle. Osaczona ludzkość będzie gotowa na wszystko, nawet na przejście na zasadę „Kochaj bliźniego jak siebie samego”.

Kategorie: Izrael i narody świata, Myśli na Twitterze, Praca duchowa, Społeczeństwo przyszłości

– Czy człowiek poznaje Stwórcę po licznych cierpieniach i bólach?

– Niekoniecznie. Człowiek musi cierpieć, ale muszą to być cierpienia miłości, jak u zakochanego, który dąży do obiektu swojej namiętności. To znaczy cierpienia istnieją, ale one są słodkie.

– Co to są cierpienia z punktu widzenia Kabały?

– Cierpienia z punktu widzenia Kabały – są to odczucia, które wynikają z przyczyny odłączenia się od innych.

– Co ma Pan na myśli przez egoizm?

– Egoizm to opór przeciw zjednoczeniu.

– Dlaczego człowiek z wiekiem staje się coraz bardziej samotny?

– Dlatego, że nikt go nie potrzebuje. Należy tak zrobić, by ludzie cię potrzebowali, abyś mógł im pomagać. A wtedy wszystko będzie dobrze, nie będziesz czuł się samotny.

Spróbuj we wszystkich nieprzyjemnych okolicznościach wyobrazić sobie, że pochodzą od Stwórcy, i jeśli wszystko, co się dzieje, odnosisz do Niego, to uparcie trzymaj się tego, dopóki nie poczujesz w nich Dobra zamiast Zła, a może i odkryjesz Stwórcę.

Najważniejsze, żeby wszystkie problemy odnosić tylko do Stwórcy, nie ważne, jak wydawałyby się przeciwstawne Jemu. Wtedy zobaczymy, że choć początkowo oddzielały nas od Stwórcy, ale jeśli przypisujemy je Jemu na siłę, to oddzielające nas wydarzenia stają się łączącymi nas ze Stwórcą.

Pragnącym odkryć Stwórcę, odkrywa się zło i możliwość stwierdzenia, że ono specjalnie przychodzi do niego od Stwórcy, by utrzymywał się w myśli, że „Nie ma nikogo oprócz Niego”. I jeśli człowiek jest w stanie utrzymać się, że wszystko pochodzi od Stwórcy, to Stwórca się mu odkrywa!

Kategorie: Myśli na Twitterze, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Naród Izraela dysponuje najbardziej pożądanym na świecie towarem – metodą osiągnięcia szczęścia. Tutaj nie mamy konkurentów. To lekarstwo może się rozprzestrzenić tylko z Izraela. A świat nie ma wyboru: on potrzebuje tylko tego lekarstwa. Potrzebne są wyjaśnienia i reklama…

Pytanie: Wiemy, co na tym świecie jest przestępstwem. A co jest przestępstwem w świecie duchowym?

Odpowiedź: 1. W świecie duchowym istnieje tylko jeden rodzaj przestępstwa – nie dążyć do zbliżenia z ludźmi, by odkryć w nich Stwórcę.

2. Istnieje tylko jedno przykazanie, to znaczy, jeden dobry uczynek i jeden zły. Dobry uczynek jest, gdy zbliżasz się z innymi ludźmi i odkrywasz w tym zbliżeniu Stwórcę, a zły – to działanie, przeciwne do tego.

„Grzech” – to, kiedy odłączam się od myśli, że Stwórca znajduje się we wszystkim i myślę, że ta ożywiająca, zarządzająca siła, jakby nie działa, a działa sam człowiek lub jakieś siły natury.

– Co to jest zdrada duchowej drogi?

– Jest to zmiana intencji z obdarzania i dążenia do Stwórcy na przeciwny kierunek.

Kabała mierzy rozwój człowieka jego zdolnością w różnych przeciwległych stanach, dobrych i groźnych, być ponad nimi, bez odrywania się od myśli, że ich źródłem jest Stwórca, który właśnie stwarza wszystkie wydarzenia, aby duchowo rozwinąć człowieka ponad egoizm.

Bez zysku kapitalizm umiera. Rynki nie rosną. Kapitalizm pompuje bańki, aby zapewnić niezbędną normę zysku. Ale nastąpi zniszczenie, przecież bańka finansowa nie jest wieczna. Ale egoizm nie może wymyślić innej zasady. Rozwiązaniem jest tylko wyjście z egoizmu.

Kategorie: Izrael i narody świata, Myśli na Twitterze, Praca duchowa, Rozwój, Studia Kabały

– Jakie istnieją środki zabezpieczające przed kryzysem lub katastrofą?

– Musimy naprawić źródło zła – swój egoizm. Wszyscy jesteśmy kołami zębatymi jednego systemu i każdy wpływa na siebie wzajemnie. Tak, więc czyńcie dobro, jak naucza Kabała. Właśnie dobre działania, które są ukryte, ale silnie wpływają na świat.

Opuszczający Izrael są podobni do opuszczających Bnei Baruch: odzywa się w nich egoistyczny instynkt samousprawiedliwienia. Oni ganią Izrael – szkoda słuchać, jak się usprawiedliwiają.

– Dopóki egoizm człowieka jest nienaprawiony, zawsze nieświadomie się usprawiedliwia! Zrozumcie ich!

Etapy odkrycia Stwórcy:

1. Czujemy, że gdzieś nas ukłuło, i zaczynamy szukać sensu życia.

2. Następnie znajdujemy grupę.

3. Wyjaśniają mi, co należy zrobić, aby odkryć Stwórcę (Kabała – to metoda odkrycia Stwórcy).

4. Wykonuję te działania w grupie, chociaż nie chcę. Wykonując pewne czynności, wyjaśniam sobie: należy wykonywać-nie należy, po co, jak, dlaczego, z kim – zajmuję się Kabałą w grupie. To znaczy, muszę wejść do grupy i wewnątrz grupy odkryć Stwórcę. Cała reszta pracy jest wewnątrz grupy.

Prawidłowa reakcja na to, co wysyła Stwórca, to cały czas czuć, że masz z Nim kontakt. Zwracajcie się do Stwórcy w dowolny sposób, popełniajcie błędy. Najważniejsze, bądźcie z Nim w jakimś kontakcie, nie przerywajcie go. Wtedy stopniowo zaczniecie odczuwać, że wchodzicie z Nim w komunikację.

W żadnym z nas nie ma nic osobistego. To wszystko pochodzi od Stwórcy. Cały czas czujemy to, co Stwórca z nami robi. Manifestacja Stwórcy w nas jest naszą duszą. Kiedy odkrywamy w sobie Stwórcę – to właśnie jest nasza dusza.

Dawać Stwórcy, to znaczy być Jego podobieństwem. Dopóki nie mam właściwości podobnych do Stwórcy, to i Stwórcy nie ma we mnie. Stwórcę poznajemy stopniowo.

Jeśli człowiek posiada właściwość miłości i obdarzania, to Stwórca przewodzi przez niego swoją siłę na świat i człowiek staje się konsekwencją Stwórcy. Nie mogę niczego oddawać, mogę być tylko razem ze Stwórcą, być Jego przewodnikiem.

W rzeczywistości nie ma niedoskonałości. Nasz świat nie istnieje, my nie istniejemy. My istniejemy tylko w naszej wyobraźni, aby z niej osiągnąć doskonałość, Stwórcę. Stwórca specjalnie stworzył obraz, w którym istniejemy my i nasz świat. Księga Zohar: ten stan jest snem, dopóki nie odkryjemy wyższego świata.

Kategorie: Myśli na Twitterze, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

W przededniu święta Pesach życzę wszystkim ludziom na ziemi PA-SAH – pokonania granicy między naszym i wyższym światem. Właśnie to jest prawdziwym sensem tego święta. Dzieje się to drogą naprawy naszego egoizmu, za pomocą wyższego światła. W naprawionym egoizmie odczujemy wieczny, dobry wyższy świat.

Egoizm jest to siła napędowa cywilizacji, on rośnie a ludzkość się dzieli. System gospodarki światowej załamuje się, następuje kryzys zadłużenia, upadek giełd, zamieszki uchodźców, roboty spowodują upadek słabych krajów. Silne kraje zmuszone będą się izolować.

@Michael_Laitman

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Myśli na Twitterze, Święta i specjalne daty

Gdy nadejdzie czas Mesjasza, nawet dzieci będą ujawniać mądrość Kabały (Zohar Waera). Do tej pory ukryta była mądrość Księgi Zohar, a w ostatnim pokoleniu pojmujemy tajemnice Tory, czego nie pojmowali nasi poprzednicy w przeszłości. (MARHU, Drzewo życia. Przedmowa)

Studiowanie Księgi Zohar wykracza poza wszelkie inne nauki, nawet jeśli nie rozumieją tego, co czytają, nawet jeśli mylą się w jej czytaniu. Niemniej jednak, jest to wielką naprawą duszy. Księga Zohar przyśpiesza poznanie i głębię Tory. (HIDA, More beEcba, rozdział 44)

@Michael_Laitman

Kategorie: Myśli na Twitterze, Rozpowszechnianie metody, Z kabalistycznych źródeł, ZOHAR

  W Torze, metodzie wzniesienia człowieka do poziomu Stwórcy, są 3 części:

1. Osłabiająca człowieka (tuszia),

2. Naprawiająca egoizm człowieka (tawlin),

3. Napełniająca, Światło Tory.

1 i 2 – to przygotowanie do otrzymania Tory, naprawa natury człowieka,

3 – to Tora, pochdząca od Stwórcy.

Świętymi, nazywają się księgi, napisane przez tych, którzy znajdują się w świętości, czyli w obdarzaniu, miłości, podobieństwie i zrozumieniu Stwórcy. Jeśli człowiek pisze z odczucia Stwórcy, z pragnienia, aby przynieść wszystkim dobro, z miłości do bliźniego, jak siebie samego – takie dzieła uważane są za święte.

Góra Synaj – to góra nienawiści. Ponieważ zrodziła się nienawiść:

1. w tych, którzy nie odkryli duchowego świata, do Tory, do środka duchowego wzniesienia.

2. w sercu dążącego do celu stworzenia, pojawia się nienawiść do egoizmu.

3. do Tory, jako do światła, które powraca do Źródła.

Czytający świętą księgę, która opisuje działania obdarzania, rozumie ją w miarę swojego wzniesienia nad egoizmem, w miarę swojego podobieństwa do wyższego świata. Czyta ją  jak:

1. „lekarstwo” od nieszczęścia.

2. studiuje, jako wiedzę.

3. studiuje w grupie, w intencji naprawy przez wyższe światło.

Stworzenie duszy: Zmniejszyć swoje pragnienia i rozum w punkt i przylepić się do Stwórcy. Dalej, na wszystkie przeszkody zsyłane przez Stwórcę, powstające w pragnieniach i rozumie, przylepić się do Niego. Z punktów połączenia tworzyć ciało duszy. Stopniowo zaczynać rozumieć zamysł Stwórcy.

W czasach Ari podniosł się na niego wielki sprzeciw, nikt nie wierzył w jego duchowe osiągnięcia, jak powiedziane jest w samych jego pracach. I tylko kilka pokoleń po nim, przyjęto jego prace i zaczęto mówić o jego duchowych osiągnięciach. (Likutej Alahot, Birkat rejah,4).

Nie jest możliwie zmienić egoistyczną naturę człowieka, chociaż kryzysy odkryją nam, jak jesteśmy wszyscy ściśle powiązani ze sobą nawzajem, a to oznacza, że jesteśmy zobowiązani do przestrzegania prawa „Pokochaj bliźniego, jak siebie samego”. Rozwiązanie leży w pomocy naprawiającego światła OM – Or Makif!

@ Michael Laitman

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Myśli na Twitterze, Praca duchowa

Za modlitwę uważa się wysiłek (kfia) robiony wbrew swojemu egoizmowi. Pracując z wysiłkiem wbrew sobie, egoizmowi, starając się osiągnąć miłość, dochodzi się do tego, że Stwórca daje człowiekowi pragnienie kochać i obdarzać. A w miarę osiągnięcia tego pragnienia, wysiłek znika. Wolność od ego!

Porządek duchowej pracy: początkowo człowiek uważa, że otrzyma nagrodę w swoim egoizmie i dlatego z radością studiuje Kabałę. Ale jeśli zajmuje się prawidłowo, to przechodzi do pracy na obdarzanie, w okresie przymusowych wysiłków (aszpaa be kfia) ze względu na Stwórcę, jak byk pod ciężarem.

Warunek otrzymania Tory – zobaczyć siebie naprzeciw góry przeszkód (gar ka-gigit). I jeśli nie przyjmiemy tych warunków otrzymania Tory dla naprawy egoizmu, to umrzemy tutaj od niego! Nasze pokolenie musi to sobie uświadomić. My wychodzimy z wygnania i takie są warunki Stwórcy…!

Duchowa praca zaczyna się od przymusu („gar ka-gigit“ – „inaczej umrzecie”), a następnie z pragnieniem. Dlatego wielu ludzi przychodzi do Kabały, ale odchodzą obrażeni. Bo przecież trzeba wykonywać działania pod przymusem, a następnie przychodzi pragnienie i zrozumienie. Lecz wszyscy przyjdą, inaczej umrą (kafa gar ka-gigit).

W każdej nauce są badacze, uczący się, popularyzatorzy, historycy. Ale Kabała nazywa się nauką ukrytą, dlatego że odkrywa się tylko jej badaczom, którzy na sobie przeprowadzają eksperymenty i w sobie otrzymują rezultaty, studiując je. Inni nie rozumieją jej!

Ekran (masach) – to siła przezwyciężenia (koach itgabrut) przeszkód, które Stwórca specjalnie stawia między Sobą i kabalistą, aby ten odnalazł Stwórcę, jako „Nie ma nikogo oprócz Niego” we wszystkim, co dzieje się w świecie i z nim. W konsekwencji tych wysiłków tworzy się ekran.

Konieczne jest, aby zazdrościć innym ich postępów w duchowych wzniesieniu i wzmacniać się w coraz większej zazdrości w ich postępach w duchowej pracy, co pozwoli rownież jemu osiągnąć jeszcze większe duchowe poznanie. (Maor we Szemesz. Itro)

Nikt nie ma wystarczającej siły i pragnienia, aby odkryć duchowy świat. Ale przebywając wśród ludzi z pragnieniem i siłą do duchowego, jeśli człowiek pragnie zbliżyć się z nimi, wtedy otrzymuje ich pragnienia i siły do duchowego i w końcu dysponuje wystarczającymi siłami i pragnieniami dla odkrycia wyższego świata. (Baal HaSulam)

Talmud. Traktat Szabat 31.1: Jeden innowierca przyszedł do mędrca Gilela i zapytał: „Chcę zostać Żydem, naucz mnie całej Tory, dopóki stoję na jednej nodze?” Odpowiedział Gilel: „To, czego nienawidzisz – nie czyń innym. To jest cała Tora. Reszta – to tylko wyjaśnienia”.

613 imion – 613 Przykazań Tory – to 5 części duszy NaRaNHaJ, dlatego że kelim duszy – to 613 przykazań, a światło NaRaNHaJ – to światło Tory w każdym Przykazaniu. Dlatego, Tora i Dusza – to jedno i to samo. (Baal HaSulam. List 17).

Istnieje 613 Przykazań, w każdym z nich zawiera się światło jego stopnia, w odniesieniu do 613 części duszy. Dlatego przy wypełnianiu Przykazania, przyciągane jest światło do części duszy, związanej z nią. (Rabasz. Artykuł „Ważność modlitwy wielu”)

Przykazania – jest to naczynie (kli, część duszy), w które obłócza się światło, tworząc święte imię (właściwość obdarzania i miłości), które odnosi się właśnie do tego Przykazania, jak jest powiedziane: „Świeca – to Przykazanie, a Tora – to Światło” (Baal HaSulam „Przedmowa do księgi „Pi haham”)

Powiedziane jest przez mędrców: Tora i Przykazania są dane, żeby oczyścić ciało (pragnienia) aż do otrzymania drugiej natury – miłości do innych jak do siebie – co jest końcowym celem Tory, po czym osiąga się połączenie ze Stwórcą. (Baal HaSulam. Darowanie Tory, 15)

Wszystkie przykazania, opisane w Torze, chociaż w zasadzie są one opisane w działaniu lub słowach, ale wszystkie one są przeznaczone dla naprawy serca, pragnień, dlatego że Stwórca potrzebuje serca i On rozumie wszystkie myśli. (Ewen Ezra. Jasod more, str. 8).

Naprawa: pragnień i myśli.

Przykazanie – Micwa (hebr.) – od słowa cawta, pojednanie (księga Kduszat Lewi).

Przykazania – są to prawa wyższego świata, korzenie naszego świata, korzenie całej natury tego świata. Dlatego prawa Tory odpowiadają prawom natury tego świata. (Baal HaSulam. Artykuł Herut)

Stale wyobrażaj sobie siebie przed Stwórcą, anuluj wszystko, co was rozdziela. Wszystko, oprócz was obu jest iluzją. Ale przeszkód, myśli i pragnień nie anuluj, a wykorzystuj je w celu zwiększenia połączenia, widząc w przeszkodach pomoc w umocnieniu połączenia ze Stwórcą do pełnego połączenia.

@Michael Laitman

Kategorie: Myśli na Twitterze, Praca duchowa

– Co to znaczy czuć niezakłóconą rzeczywistość?

– Nie uczestniczyć w niej. Kiedy przychodzę z właściwością obdarzania: myślę, jak uczynić dobro bliźnim, napełnić ich pragnienia, nie włączać siebie, starać się dać, co oni chcą – wtedy Wyższy świat przyjmuje mnie bez przeszkód, ja włączam się w niego.

– Czy można zmniejszyć egoizm studiując Kabałę? Czy tylko go rozwijać?

– Rozwijać! Bez egoizmu nic nie można zrobić. Potrzebujemy ogromnego egoizmu, który podniesie nas do niebios, a my będziemy go naprawiać.

Kategorie: Myśli na Twitterze

Dzisiaj jest Nowy Rok Drzew (Tu bi-Szwat) – jest to święto początku rozwoju stworzenia w dążeniu do stania się jak Stwórca. To pierwszy etap rozwoju – poziom roślinny, następnie jest zwierzęcy poziom i ludzki. Musimy przejść przez wszystkie etapy rozwoju, aby stać się równi Stwórcy.

Miłość Stwórcy polega na rozbiciu stworzenia. W przeciwnym razie stworzenie pozostałoby na poziomie nieożywionym: bez rozumu i uczuć. Można doprowadzić stworzenie do poziomu Stwórcy jedynie poprzez rozbicie go i danie możliwości połączenia się rozbitym częściom, przezwyciężając egoizm. I wszyscy będą mogli zarządzać wspólną duszą.

Poręczenie – jest to forma właściwego połączenia egoistycznych pragnień, przekształcenia ich w połączone w duchowy parcuf, sfirot, to znaczy w jedną duszę, wypełnioną światłem. Poręczenie – jest to matematyczne równanie połączenia 10 sfirot w imię Stwórcy.

Tajemnice Tory – są to myśli Stwórcy, które możemy odkryć w miarę podobieństwa naszych intencji z Nim. Jeśli zmienię moje intencje z otrzymywania na obdarzanie, to dzięki intencji poznaję myśli Stwórcy. Nazywa się je tajemnicami Tory i odkrywa się je po osiągnięciu właściwości obdarzania.

Pokoleniem Masziacha (Mesjasza) nazywa się okres od dnia dzisiejszego do końca 6000 lat – to czas naprawy najcięższych dusz, które nie mogły być wcześniej naprawione. Dlatego odkrywa się silne światło, żeby ujawnić i naprawić tak bardzo egoistyczne pragnienia, które osiadły w mętach historii.

Kategorie: Myśli na Twitterze, Praca duchowa, Święta i specjalne daty