Wewnątrz pragnienia otrzymywania
Pytanie: Jak człowiek może zapragnąć przejść na następny stopień, skoro jest on jeszcze bardziej mroczny, niż pragnienie otrzymywania?
Odpowiedź: Nie może. W twoim pytaniu zawarta jest już odpowiedź. Może jedynie raz za razem wyobrażać sobie coraz lepsze i wspanialsze stany w lo liszma, z których będzie miał korzyści. Przy czym również kategoria liszma jest w pewnym stopniu w to włączona, aby wzbudzać otaczające światło, które wykonuje działanie i tworzy w człowieku naczynia obdarzania.
W taki sposób światło działa jednak wewnątrz pragnienia otrzymywania i buduje w nim pragnienie obdarzania. Wynika to jednak z postawy człowieka wobec tego, co się dzieje, z jego pragnienia aby to nastąpiło. Dochodzi do tego pragnienia stopniowo, zgodnie z powiedzeniem: od lo liszma dochodzi się do liszma. Jego intencje coraz bardziej dążą do nadawania ważności Obdarzającemu, wbrew pragnieniu otrzymywania.
Pytanie: Czyli świadomie wykorzystuje właściwości pragnienia otrzymywania, oszukując je obietnicami jeszcze większej korzyści?
Odpowiedź: Człowiek wykorzystuje intelekt, zawarty w swoim pragnieniu otrzymywania, aby za jego pomocą osiągnąć pragnienia obdarzania. O tym powiedziano:”Niewolnica służy swojej pani”. Przecież inaczej się nie da? Różnica między „niewolnicą” a „panią” polega na intencji. Są to te same kelim.
Pytanie: Jak możemy zachować świadomość ważności tego, kiedy już wchodzimy do wnętrza pragnienia otrzymywania?
Odpowiedź: W jaki sposób człowiek może śledzić to, czy wewnątrz swojego pragnienia otrzymywania myśli o osiągnięciu obdarzania, Stwórcy? Tylko zgodnie z uświadomieniem sobie ważności grupy. Zależy to wyłącznie od tego, co wcześniej w nią zainwestował i dzięki czemu ma już przygotowaną podstawę. Ponadto przystępuje już do tego z wcześniej przygotowaną intencją. Stwórca pomaga mu tak, że nie daje mu przyjemności, lecz odczucie pustki. Inaczej się nie da?
Ostatecznie proces jest bardzo prosty. Jest przed nami ukryty właśnie ze względu na swoją prostotę, ponieważ tak ściśle nas otacza, że jakbyśmy patrzyli przez niego, nie zauważając go. Jest do tego stopnia, można powiedzieć, oczywisty i prosty.
Z lekcji według artykułu Rabasza, 13.09.2026