Gra całego życia
Pytanie: Jak można osiągnąć ważność rozwoju duchowego?
Odpowiedź: Osiągnąć oznacza:
1. Uświadomić sobie, że nie mam w sobie ważności rozwoju duchowego,
2. Uświadomić sobie, że mogę kierować tym procesem,
3. Że tę ważność mogę otrzymać tylko z zewnątrz, ponieważ sam, jestem absolutnym egoistą,
4. Z zewnątrz – oznacza od otoczenia, od grupy,
5. Można ją otrzymać tylko w takiej mierze, w jakiej ważne jest dla mnie to, do czego dążę,
6. …doszedłem więc do tego, od czego zacząłem – do braku ważności.
Gdzie znajduje się rozwiązanie?
Pozostaje tylko jedno: wykorzystać właściwość zazdrości o to, co posiada drugi człowiek i co jest dla niego ważne. Ale jeśli nikt nie ma w sobie tej ważności rozwoju duchowego?
Pozostaje tylko odgrywać ważność, celowo rozpalać serca przyjaciół pozorną ważnością rozwoju duchowego. I nie jest to niczym nowym ani oryginalnym – w ten sam sposób wszyscy „wirusowo” otrzymujemy od otoczenia pozorne ważności wszystkiego, co później tak cenimy w naszym życiu, na co pracujemy, do czego dążymy i tylko dlatego, że jest to ważne w oczach otoczenia.
To samo dzieje się w naszym rozwoju duchowym. Tyle że tutaj wszystko sobie uświadamiamy i świadomie tworzymy źródła przyszłej ważności, sami kształtujemy otoczenie i obiekty ważności – czyli to co po zakończeniu tej gry stanie się dla nas rzeczywiście ważne!
A więc należy grać przed innymi. Im lepiej będziesz przed innymi odgrywał, że rozwój duchowy jest dla ciebie ważny, tym szybciej przejdziesz od obojętności do rzeczywistego zainteresowania rozwojem duchowym.
Powinieneś grać przed przyjaciółmi rolę człowieka, któremu nie jest obojętna naprawa świata, miłość do przyjaciela, który płonie od wewnątrz i dąży do tego – i nie ma znaczenia, co w tym czasie dzieje się w twoim wnętrzu, ale na zewnątrz zobowiązujesz się odgrywać taką rolę.
Wszelkimi sposobami pokazuj im, jak ważna jest dla ciebie ta grupa, jak troszczysz się o nią, że naprawdę cały „płoniesz”. Tylko w ten sposób będziesz mógł rozpalić ich serca. A przede wszystkim – swoje serce.
Możecie umówić się z przyjaciółmi i odgrywać tę rolę kolejno, ale lepiej, żebyście wszyscy razem grali ją przed wszystkimi. Otrzymywałem nawet propozycje, żeby zaprosić aktorów. Ale to zbędne – powinniśmy zrozumieć naszą naturę i uczyć się nią zarządzać!