Wiele czasu potrzeba, żeby zobaczyć i zrozumieć, że jeśli postanowisz zebrać wszystkie siły, przyjaciół i włączysz je w siebie, to stanie się to twoim duchowym naczyniem – organem duchowego postrzegania, przez który poczujesz i zrozumiesz sens życia, który jest ponad materialnym ciałem i znajduje się wewnątrz duszy.

Wtedy człowiek zrozumie zasadę: „Pokochaj bliźniego swego jak siebie samego”, skierowaną wyłącznie na ten wysoki cel. A jego przyjaciele, ich pragnienia i dążenia do duchowości, do osiągnięcia tego celu stworzenia, są w istocie częściami jego własnej duszy. Każdy człowiek czuje, że dążenia do osiągnięcia duchowego celu znajdują się w jego przyjaciołach, są to organy jego duchowego ciała.

Dlatego rozumie, że miłość do przyjaciół jest przyłączeniem do ich duchowych aspiracji, z których każdy z nas buduje naczynie (kli) swojej duszy. A kiedy wszyscy odnajdą „miłość do przyjaciół”, zbiorą pragnienia wszystkich do osiągnięcia celu, przez to osiągając własną duszę, połączymy wszystkie te dusze razem.

Tak powstaje wzajemne wierne połączenie, które daje każdemu to, co istnieje w jednym, drugim, trzecim, ponieważ wszyscy są włączeni we wszystkich!

Różnica jest tylko między moim początkowym, pierwotnym punktem, z którym zacząłem pracować, korzeniem mojej duszy i całym pozostałym pragnieniem otrzymanym od przyjaciół. Ale jedne i drugie są siłami mojej duszy. I dokładnie tak samo ma drugi, i trzeci przyjaciel, wszyscy mamy tę samą siłę. Różnica jest tylko taka, że każdy odnosi się do reszty ze swojego pierwotnego, początkowego punktu.

Okazuje się, że mamy wspólne naczynie – pragnienie, jedną łączącą nas sieć, przy pomocy której możemy osiągnąć pożądany cel: miłość do przyjaciół łączącą wszystkich. W ten sposób odkrywamy wzajemne więzi, pragnienie zwane wzajemnym obdarzaniem i wspólną siłę, którą nazywamy Stwórca.

W tym odkryciu leży istota naszego życia i osiągnięcie celu stworzenia.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia

Pytanie: Skoro jest napisane: „Znajdź sobie przyjaciela”, to dlaczego jeden przyjaciel nie wystarczy? Dlaczego potrzebuję wielu przyjaciół?

Odpowiedź: Dlatego że jeden to za mało. Jak napisał Baal HaSulam w „Darowaniu Tory” i w „Artykule na zakończenie Księgi Zohar”: „W liczebności ludu jest wspaniałość Króla”. Oznacza to, że nie jestem w stanie zainspirować się od jednego człowieka.

Mogę być zainspirowany od wielu ludzi, którzy podzielają moje zdanie i mogą być moim otoczeniem. Oczywiście, może być i jeden człowiek, ale mimo wszystko nie wpłynie on na mnie tak, jak jest to potrzebne. Potrzebuję jak największego otoczenia, chociaż widzę w nim różnych ludzi. To nie ma znaczenia, za każdym razem mogę zwracać uwagę na tych, od których będę się inspirował.

Od jednych mogę czerpać impuls do działania, a wysiłek wkładać („znajdź sobie przyjaciela”) właśnie od innych, lecz ponieważ wszyscy są zjednoczeni w jedno społeczeństwo, to nie ma znaczenia. Tak to działa. Otoczenie powinno być jak największe i jak najsilniejsze.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Uczyń sobie Rawa i kup sobie przyjaciela”, 16.02.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Osiągnąć uświadomienie zła można tylko w grupie, która jest duchowym laboratorium, ponieważ, to w niej zajmujesz się swoją duszą. A ona jest doskonała, całościowa, jak w Adamie Riszon. Ty jednak widzisz jej maleńką część. To znaczy, widzisz wszystko, ale w postaci punktu, a w tym punkcie mieści się cała struktura duszy.

Jeśli bierzesz światło i świecisz nim do wnętrza tego punktu, to zamiast niego zaczniesz widzieć pewien świat swojej duszy i żyć w nim. I tutaj wszystko zależy już od tego, ile światła przyciągniesz, aby świeciło we wszystkie twoje właściwości.

Mówią, że jeśli przyciągasz światło za pomocą grupy, to twoi przyjaciele stają się dla ciebie jakby przedstawicielami wszystkich pozostałych dusz Adama Riszon. Wtedy przyciągasz do siebie tak wielkie światło, wzbogacone innymi duszami, różnymi jej odcieniami, świeci ono zgodnie ze wszystkimi zgromadzonymi w tobie odczuciami, i w ten sposób przynosi ci uświadomienie zła.

Oznacza to, że wszystko zależy od przyciągania otaczającego światła. Taki jest końcowy punkt.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Czym jest przygotowanie do otrzymania Tory – 1”, 12.02.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wspólna dusza "Adam"