Pytanie: Stwórca zbliża nas do Siebie w bardzo nieoczekiwany sposób. A co powinniśmy zrobić w tym czasie, gdy jesteśmy daleko od Niego? Czy potrzeba cierpliwości?

Odpowiedź: To zależy od ciebie. Nie ma kolejki do Stwórcy. Kto chce być bliżej Niego, przyklejony do Niego, osiąga to. Więc nie ma na kogo narzekać, oprócz siebie.

Pytanie: Cierpienia są egoistycznymi uczuciami w materialnym świecie. Jak podnieść je do poziomu duchowych cierpień?

Odpowiedź: Zacznij cierpieć dlaego, że nie kochasz innych.

Z lekcji „Nawyk staje się drugą naturą”, 09.08.2023

Kategorie: Praca duchowa

Komentarz: W zasadzie lekcja kabalistyczna postrzegana jest przez nas w aparacie pojęciowym. Ale ciągle Pan mówi, że to odciąga nas od właściwego zrozumienia, ponieważ postrzeganie rozumem nic nie daje, konieczne jest oderwanie się od obrazów.

Odpowiedź: Tak! Dlatego że najważniejsze dla nas jest rozwijanie postrzegania sensorycznego, odczuwanie tego, czego nam brakuje. Nasz umysł jest drugorzędny, rozwija się zgodnie z doznaniami. Gdybym nie miał jakiegoś narządu percepcji, to mój mózg nie pracowałby odpowiednio z nim.

A jeśli nie miałbym wszystkich narządów percepcji, to mózg w ogóle nie pracowałby z niczym. Nie istniałby. Byłby w postaci początkowego, punktowego stanu. Z czego więc mógłby się rozwinąć? Wyobraź sobie, że jeśli nie ma żadnych narządów zmysłów, to znaczy nie ma żadnego mózgu.

Tak więc człowiek ma jedynie teoretyczną możliwość rozpoczęcia rozwoju. Potrzebny jest jakiś impuls, który nada mu kierunek w rozwoju jego zmysłów, a następnie w rozwoju umysłu. Ten stan początkowy nazywa się „punktem w sercu” lub „reszimo” (zapis, gen informacyjny).

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Nic nie istnieje!”

Kategorie: Studia Kabały

Pytanie: Boli mnie to, co dzieje się w moim kraju. Jak sprawić, żeby bolał mnie brak połączenia ze Stwórcą, dążenia do Niego?

Odpowiedź: Trzeba prosić o jedno i o drugie. Z jednej strony prosić, żeby Stwórca zjednoczył nas i dał nam właściwość obdarzania, miłości, połączenia. Z drugiej strony, abyśmy wznieśli się ponad nasz egoizm i w taki sposób stali się bardziej duchowi.

Pytanie: Zauważyłem, że największą egoistyczną przyjemność odczuwam wtedy, kiedy czymś zarządzam, promuję coś własnego. Potem robi się nieprzyjemnie, przychodzi wstyd i uczucie odrazy. Jak od tego uciec?

Odpowiedź: To powinno mieć na ciebie wpływ, nie dlatego, że jest nieprzyjemne, ale dlatego, że jest przeciwko Stwórcy. Wtedy możesz prosić, aby podniesiono cię z tego stanu.

Pytanie: Jak utrzymać się w stanie niskości wobec Stwórcy, w uświadomieniu sobie Jego wielkości, że nie ma nikogo oprócz Niego? To ciągle się wymyka.

Odpowiedź: Jeśli spróbujesz to zrobić, zrozumiesz, dlaczego są ci dawane takie warunki i stany. Pojawi się przed tobą właściwa definicja tego, jak Stwórca cię wychowuje.

Pytanie: Kiedy chcę zadać Panu pytanie, odczuwam strach i trwogę. A kiedy zwracam się do Stwórcy lub do przyjaciół, nie mam takiego strachu. Czy to przejaw egoizmu?

Odpowiedź: Ćwicz, praktykuj. Wypowiadaj teksty zwracając się do przyjaciół, zwracając się do Stwórcy, zwracając się do mnie. Tak stopniowo wyrobisz sobie nawyk.

Pytanie: Czy można prosić Stwórcę o bojaźń przed przyjaciółmi?

Odpowiedź: Oczywiście. Wszystko cokolwiek chcesz.

Z lekcji na temat „A moje serce jest we mnie puste”, 06.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Myślę, że kocham moich przyjaciół. Ale czy umiemy prawidłowo kochać? Czy można się tego nauczyć?

Odpowiedź: Powinieneś starać się zrobić wszystko, co możliwe, aby twoi przyjaciele odkryli Stwórcę. To jest nasze główne zadanie. Jeśli człowiek będzie o tym myślał, będzie ubolewał, aby jego przyjaciele i w ogóle wszyscy mieszkańcy naszego świata odkryli Stwórcę, wykona dla siebie największą pracę, największą przysługę.

Pytanie: Dlaczego tak bardzo bolesne jest odczuwanie niemożności do połączenia?

Odpowiedź: Dlatego że taki jest cel stworzenia i musimy do tego dojść, ale widzimy, że nie jesteśmy w stanie, nie możemy. Wtedy załamuje się cały program stworzenia, cały program życia. Co więc zrobić? Pozostaje tylko jedno: zjednoczyć się z przyjaciółmi i żądać od Stwórcy, aby On zrobił to za nas. Dojdziemy do tego.

Z lekcji na temat „Nawyk staje się drugą naturą”, 08.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Według statystyk poziom chorób układu krążenia u osób samotnych jest znacznie wyższy niż u tych, których łączą dobre więzi z innymi. Podobnie jest ze stresem. Istnieje wiele chorób psychosomatycznych, które są związane właśnie z samotnością. Dlaczego ludzie wciąż decydują się na samotne życie?

Odpowiedź: Ponieważ wydaje im się, że takie życie może być spokojniejsze. Wstają rano, biorą prysznic, robią sobie kawę, idą do pracy, wracają z pracy do domu – wszystko jest normalnie, dobrze. W pracy mogą zjeść lunch, po pracy mogą oglądać telewizję lub iść do kina.

Ale faktem jest, że nie jesteśmy stworzeni, aby żyć w samotności. W końcu jesteśmy stworzeni do życia w rodzinie. A rodzina to przynajmniej jeszcze jedna osoba. Tutaj już nie uciekniemy od samych siebie.

Z programu telewizyjnego „Kabała we współczesnym burzliwym świecie”, 03.08.2023

Kategorie: Mężczyzna i kobieta, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu