Przed tymi światami był Nieskończony,

W doskonałości tak pięknej swojej,

Że stworzenia nie mają sił, aby poznać doskonałość Jego –

Przecież nie może stworzony rozum dosięgnąć Go.

Wszak nie ma dla Niego miejsca, granicy i czasu. (Ari, Drzewo życia)

Pytanie: Jeśli umysł nie może pojąć świata Nieskończoności, to po co o tym pisać?

Odpowiedź: Ale zrozumienie, że nie można go pojąć – jest również poznaniem. Chodzi o to, że istnieją stopnie poznania Stwórcy i wśród nich jest taki stopień, na którym po prostu nie możemy być, ponieważ w tym przypadku musimy absolutnie się odrodzić.

W przyszłości, gdy całe stworzenie stanie się podobne do Stwórcy, będziemy mogli osiągnąć również ten ostatni stopień. A na razie, ponieważ istniejemy w oddzielonych od siebie nawzajem stanach, możemy poznać tylko niskie poziomy Stwórcy.

Kabaliści napisali, że rozum jest wynikiem naszych pragnień. Dlatego bez zmiany pragnienia, umysłu, nie można nic zrobić. Niemożliwe jest zrozumienie poprzez rozum wszystkich tych rzeczy, o których czytamy.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 05.07.2022

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: W dziesiątce bywają stany, kiedy czujemy wzniesienie, radość i miłość do przyjaciół. Wydaje się, ze wszystko jest dobrze. I nagle przyjaciele odchodzą z wielką krytyką. Okazuje się, że w połączeniu nie widzimy rzeczywistego stanu przyjaciół, a tylko swoje ego?

Odpowiedź: Bywa różnie. A jak bez odkrycia egoizmu można podnieść się nad nim?

Pytanie: Jak przekroczyć przez swoje stany i zobaczyć, co rzeczywiście czują przyjaciele?

Odpowiedź: To ty musisz to sobie wyobrazić, nawet jeśli tego nie widzisz. Musicie ich usprawiedliwiać. Oczywiście można nie zauważyć, że przyjaciel czuje się źle. Dlatego należy rozmawiać o tym i starać się myśleć o wszystkich dobrze.

Pytanie: Rozwijając wrażliwość do przyjaciół, doświadczamy dwóch biegunowych stanów: albo jestem całkowicie niewrażliwy, albo wręcz przeciwnie, bardzo silnie przeżywam i ekscytuję się z byle powodu. Jak kontrolować tę wrażliwość?

Odpowiedź: Nie mogę nic doradzić. Kontynuuj, i zobaczysz, że mimo wszystko dojdziesz do właściwego rezultatu. Tylko kontynuowanie, każdego dnia, aby było coś nowego w waszych relacjach, w waszym zwróceniu się do Stwórcy.

Z lekcji na temat „I serce moje jest we mnie puste”, 06.08.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie