Pytanie: Jak można sobie wyobrazić parcuf? Jak przejawia się w człowieku?

Odpowiedź: Parcuf – to porcjowane otrzymanie światła w celu obdarzania. Jeśli mam jakieś pragnienie i realizuję je dla siebie, jest to pragnienie egoistyczne. Powiedzmy, że teraz mam pragnienie, w którym mogę otrzymać jakąś przyjemność – światło. Kiedy światło wchodzi w pragnienie, ono natychmiast je neutralizuje. Następuje jakby anihilacja, tak samo jak przyjemność, którą się napełniam, anuluje nawet bardzo silne pragnienie.

Pragnienie nie może być zachowane, jeśli otrzymuje pożądane, i dlatego przy otrzymaniu przyjemność znika. Pragnienie znika – przyjemność nie jest odczuwana. Oznacza to, że otrzymywanie przyjemności – niszczy samą przyjemność, i ostatecznie staję się pusty. To właśnie dzieje się w dzisiejszym świecie.

Uczucie pustki goni nas do przodu, nie wiadomo dokąd. Nagle czujemy, że przyjemność nie przynosi nam uczucia przyjemności. W rezultacie stajemy się pustymi.

Jaka jest istota patentu na nieskończoną przyjemność?

Jeśli istnieją dwa obiekty, i otrzymuję od jednego i przekazuję drugiemu, to przeze mnie przepływa jakieś światło. Otrzymuję je od kogoś nie dla siebie i przekazuję je komuś, aby sprawić mu przyjemność, i tak dalej w kółko.

Załóżmy, że istnieje ogromna objętość a w niej – wiele części oddalonych od siebie. Co oznacza „oddalenie”? Każda z części odczuwa swój egoizm i nad tym egoizmem zaczynają budować między sobą połączenie, otrzymując jedną dla dobra drugiej.

W rezultacie krąży między nimi nieskończona przyjemność, w żadnym wypadku nie jest anulowana w żadnej z nich. Jest doskonała, napełnia wszystkich i wszystko, dlatego że nikt z nich nie otrzymuje dla siebie – każdy otrzymuje po to, aby przekazać drugiemu. Ale przyjemność, która przechodzi między nimi i jest przekazywana od jednego do drugiego, w rezultacie krąży między wszystkimi.

W taki sposób człowiek, który otrzymuje dla siebie, gdyby mógł, powiedzmy, zatrzymać choćby jeden kilogram przyjemności, „zamknąłby się” i nie mógłby otrzymać więcej, ponieważ już się rozkoszuje. W przypadku otrzymywania dla obdarzania innych, przez niego może przechodzić nieskończona liczba przyjemności – nie tylko według ilości, ale również według jakości.

To znaczy, że wszystko, co można sobie wyobrazić i co wszystkie inne pragnienia odczuwają jako przyjemność, człowiek zaczyna odczuwać w sobie. W efekcie każdy z nas, jako oddzielny mały egoista, rośnie i odczuwa to światło, jak światło nieskończoności.

To są możliwości które mamy, dzięki temu, możemy się zjednoczyć i w taki sposób zacząć włączać siebie w jeden zjednoczony system. Obecnie zaczynamy się stopniowo do tego zbliżać, w naszym dzisiejszym rozwoju.

Z wirtualnej lekcji

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

To właśnie podczas pracy we właściwości „I weźmiecie na siebie” – czyli podczas pracy przyjmowania na siebie jarzma wyższej Malchut, kiedy ciało sprzeciwia się tej pracy – wtedy jest miejsce na radość. (Baal HaSulam. Szamati 19. Co to znaczy, że Stwórca nienawidzi ciała, w pracy)

Przyjmujemy na siebie jarzmo wyższej Malchut „jak wół pod jarzmem i osioł pod ciężarem”, to znaczy bez żadnych ograniczeń i warunków. Wtedy doznajemy radości z możliwości wzięcia tego na siebie.

Pytanie: Dlaczego właśnie właściwość radości jest taka ważna dla Stwórcy?

Odpowiedź: Jest to dowód na to, że pracujesz dla Stwórcy z zadowoleniem, entuzjazmem i całym sercem dążysz do Niego.

Z lekcji na temat „Sukkot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Powiedziano, że „Stwórca nienawidzi ciała”. Dlaczego? Przecież to są Jego stworzenia.

Odpowiedź: W Kabale ciałem nazywa się egoizm człowieka. A ponieważ Stwórca to absolutnie obdarzające pragnienie, wyższe niż nasz egoizm, to ono zupełnie nie zgadza się z egoistycznymi intencjami człowieka i dlatego mówi się, że On nienawidzi „ciała”, czyli jest przeciwieństwem egoizmu.

Stwórca celowo stworzył egoizm po to, aby wychodząc z przeciwnej właściwości, człowiek poznał Go. Ponieważ wszystko, co poznajemy – poznajemy na podstawie przeciwieństw.

A nasze biologiczne ciała znajdują się na zwierzęcym poziomie. Do nich Stwórca nie ma żadnych pretensji. Zaspokajasz swoje zwierzęce pragnienia – proszę bardzo, to nie ma znaczenia.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa

Pytanie: Powiedziano, że Stwórca nienawidzi ciała. Czy to oznacza, że powinniśmy nienawidzić kogoś lub czegoś?

Odpowiedź: Nie. Słowa „nienawidzić ciała” oznaczają egoizm. W Kabale ciało oznacza egoizm.

Pytanie: Ale czy my mamy nienawidzić egoizmu czy nie?

Odpowiedź: Stwórca wzywa nas do wzniesienia się ponad egoizm, odrzucić jego zastosowania, zastąpić go obdarzaniem i miłością, połączeniem. Ale w żadnym wypadku nie chodzi o jego zniszczenie.

Egoizm wciąż pozostaje, nie możemy nic zrobić. Musimy tylko stworzyć warunki do zbliżenia się ponad nim, wbrew egoizmowi, który nas rozdziela.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Egoizm, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak poczuć chisarony przyjaciół, jeśli nie mówimy o nich bezpośrednio, a tylko abstrakcyjnie, nie na podstawie odczuć, ale rozumu?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Najważniejsze jest to co myślisz, o czym marzysz, jak decydujesz. Pragniesz swoją decyzją, działać praktycznie.

Pytanie: Jeśli odczuwam jakieś potrzeby, czy można powiedzieć, że przyjaciołom brakuje tego samego, a następnie modlić się, aby Stwórca im to dał?

Odpowiedź: Nie, nie należy mierzyć przyjaciół swoją miarą. Nie warto.

Pytanie: Jak sprawdzamy, jakie obdarzanie osiągnęliśmy w dziesiątce?

Odpowiedź: Powinniśmy osiągnąć takie obdarzanie, które będzie podobne do Stwórcy. Ale to oczywiście bardzo wysoki poziom. A wcześniej – dziesiątki lub setki razy mniej.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 22.06.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie