Artykuły z kategorii

Poręczenie – wyzerowanie egoizmu

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy koncepcja poręczenia jest czymś, dzięki czemu możemy uzyskać opór przeciwko egoizmowi?

Odpowiedź: Oczywiście. Każdy zeruje siebie w stosunku do innych po to, aby stworzyć wspólne ogólne pragnienie. Kiedy każdy anuluje swój składnik zwierzęcy (otrzymywanie dla siebie) i chce włączyć tylko swój ludzki składnik (przekazywania innym), wówczas następuje pojawienie się jednego wspólnego pragnienia, w którym odkrywa się Stwórca.

Pytanie: Załóżmy, że zbierze się siedem-osiem tysięcy ludzi, jak to zwykle bywa na kongresach, i będziemy próbować osiągnąć stan „arwut” (poręczenie). Nie wiemy, czy to się uda, czy nie, ale bardzo tego chcemy. Czy taka liczba ludzi pomoże osiągnąć rezultat?

Odpowiedź: Oczywiście, zarówno ilość, jak i jakość. Ilość jest nie do zastąpienia, jest konieczna. Ale jeszcze ważniejsza jest jakość – napięcie więzi między nami. Egoizm każdego człowieka próbuje oddzielić go od innych. Dlatego wszystko zależy od tego, z jaką siłą połączymy się wzajemnie.

Sens pracy duchowej polega na tym, żeby w naszym wspólnym połączeniu znaleźć właściwość obdarzania i miłości, która jest ponad naszą naturą.

Z programu telewizyjnego „Siła Księgi Zohar” nr 20


Jak przekazać smak pracy duchowej?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co to znaczy nabyć smaki Tory w dziesiątce?

Odpowiedź: Oznacza to prawidłowe przyjęcie każdego z czterech rodzajów przejawu Stwórcy w duszy.

Pytanie: Człowiek, który studiuje Kabałę przez długi czas, potrzebuje jakiegoś zasilacza światłem. Ale są przyjaciele, którzy rzadko są obecni na lekcjach i najwyraźniej nie otrzymują smaku, który by ich przyciągnął. Jak można przekazać im ten smak?

Odpowiedź: Nie można, tak samo jak w naszym świecie: ten, kto smakuje, ten czuje. Trzeba po prostu próbować zjednoczyć wszystkich razem i spróbować poczuć ten smak. Wtedy nawet ci, którzy go nie mają, poczują go. To popchnie ich do przodu.

Pytanie: Bywają takie momenty w naszej pracy, kiedy wszyscy odczuwają pasję, ogień w pracy. Ale zdarza się, że ludzie tracą ten smak. Jak możemy zadbać o to, żeby człowiek zawsze odczuwał wyraźny smak pracy duchowej?

Odpowiedź: To nie jest łatwe, aby człowiek nie stracił smaku, musicie zjednoczyć się i wciągnąć go do waszego zjednoczenia, w którym moglibyście przekazać mu wasze smaki.

Z lekcji na temat „Sukkot”, 20.10.2024