Co gwarantuje nam wejście do świata duchowego?
Dlaczego jest to przed nami ukryte, że obdarzanie jest dobre? Po to, aby złodziej nie wyprzedzał wszystkich i biegł krzycząc: „Łapać złodzieja!”. Gdybym wiedział, że obdarzanie jest dobre i opłacalne, wtedy obdarzał bym z intencją otrzymywania przyjemności: „Obdarzać to obdarzać, zrobię to, najważniejsze, żeby mi było dobrze”.
Nie można dojść do właściwości obdarzania, dopóki nie odetniesz się od perspektywy uzyskania dobrego rezultatu, a inaczej nie nazywa się to obdarzaniem. Dlatego przede wszystkim należy zrobić ograniczenie („cimcum”) dosłownie na każde działanie, tak aby rezultat altruistycznego działania nie był odczuwalny w kelim otrzymywania, w żadnej postaci zadowolenia siebie. Dopiero potem można naprawdę obdarzać, wtedy zobaczysz, jakie to wspaniałe.
Jak i gdzie mogę zobaczyć, jakie to dobre? W jakich kelim poczuję, że jest to dobro? Tylko w kelim obdarzania. Ale gdzie są te kelim? Przecież ich nie mam!
Okazuje się, że są takie kelim i sam to zobaczysz. Znajdują się one w odbitym świetle, czyli w kelim, które nabędziesz z chisaronów innych ludzi – tych, których będziesz obdarzać. Właśnie tam znajdują się twoje kelim, z którymi powinieneś pracować. Natomiast twoje własne kelim to „kamienne serce” (lew a-ewen), dlatego powinieneś dokonać na nich ograniczenia i ich nie używać.
Oprócz punktu w sercu, nie masz dziś w sobie ani jednego kli, z którym mógłbyś pracować w duchowości. Gdzie znajdują się te kelim? W każdym z twoich przyjaciół siedzących tutaj. Znajduje się w nich twoja własna cząstka, która przeniknęła tam w wyniku rozbicia naczyń, a ty powinieneś połączyć je, zbierając od wszystkich przyjaciół. Wtedy poczujesz każdego z nich, odczujesz, że dosłownie wszyscy znajdują się w tobie, w twoim sercu.
Zobacz, w jaki sposób powinieneś być związany ze wszystkimi, w przeciwnym razie skąd weźmiesz te kelim?! Wejdziesz do świata duchowego, dzięki kli utworzonemu z kelim znajdujących się w każdym z przyjaciół w grupie. Nic innego ci nie pomoże, w żaden inny sposób nie osiągniesz duchowości.
Powinieneś objąć wszystkich, niczym ośmiornica, przenikając do serca dosłownie każdego przyjaciela i odczuwając je, ponieważ tylko tam znajdują się twoje kelim. Miną lata, zanim zaczniesz rozumieć, że przyjaciele są ci potrzebni, ponieważ w nich znajdują się twoje kelim, twoje duchowe poznanie.
Okazuje się więc, że pracujesz, wkładasz, a duchowe otrzymujesz w nich. Jak to możliwe?! Czy twoje zarobki trafiają na ich konto bankowe?! Jak sobie z tym poradzić? Udzielamy sobie nawzajem upoważnienia do stałego, swobodnego dostępu do konta bankowego każdego z przyjaciół. Nazywa się to „zawarciem sojuszu”. Taka wzajemna więź to właśnie „arwut” – gwarancja, wzajemne poręczenie.
Z lekcji według artykułu Rabasza, 06.11.2026