Komentarz: Gdy znajduję się w grupie podobnie myślących ludzi, są rzeczy o których możemy rozmawiać i takie o których nie powinno się mówić. Kabaliści napisali, że nie można mówić o swoich osobistych duchowych stanach.

Odpowiedź: Musimy tylko rozmawiać o wielkości Stwórcy i wielkości grupy. O żadnych osobowościach. Kiedy znajdujemy się w grupie, nie ma osobowości. Jest tylko grupa, która przedstawia sobą jedną całość i nie dzieli się na oddzielnych ludzi.

Pytanie: Dlaczego nie należy mówić o swoich duchowych osiągnięciach?

Odpowiedź: Dlatego że wtedy człowiek jakby łowi w swoje sieci przyjaciela, i zmusza go do tego aby przeżywał jego stany. Nie wolno tego robić. Każdy powinien przeżywać swoje indywidualne stany osobiście, a od pozostałych otrzymywać tylko inspirację.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 04.02.2019

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Pan naucza, że należy iść wiarą ponad wiedzę. A gdzie jest granica między wiarą a wiedzą? Jak ją zrozumieć, w jaki sposób określić?

Odpowiedź: Pod pojęciem wiedzy rozumiemy, że czuję wszystko poprzez moje pięć organów zmysłów, a wiarą nazywa się to, że akceptuję rady kabalistów i staram się patrzeć na świat ich oczami. To właśnie jest wiara ponad moją wiedzą.

To znaczy że wbrew moim odczuciom, staram się czuć świat tak jak doradzają mi kabaliści, którzy mówią, że odczuwają świat w inny sposób. I dlatego staram się patrzeć na świat ich oczami.

Z lekcji w języku rosyjskim, 24.11.2019

Kategorie: Praca duchowa

Konieczne jest aby pokazywać przyjacielowi, że dobry stosunek i troska o niego jest dla mnie środkiem wielkości celu. (Baal HaSulam, „Pokój na świecie”)

Ponieważ chcemy poznać Stwórcę, jesteśmy gotowi kochać swojego bliźniego. Dążenie do odkrycia Stwórcy determinuje naszą miłość, nasze dobre relacje ze sobą nawzajem.

Tylko tyle, a nie docenianie siebie na materialnym poziomie, według różnych ziemskich parametrów. To nas całkowicie nie interesuje. Nasz cel określa wszystko, co się z nami dzieje.

Dla mnie jest ważne aby pokazać przyjacielowi, że odnoszę się do niego dobrze, tylko dlatego że istnieje wspólny cel.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 04.02.2019

Kategorie: Baal HaSulam, Praca duchowa

Nie można podnieść się ponad środowisko. Dlatego jest zobowiązany swoimi wysiłkami otrzymywać od otoczenia, a wybierając lepsze środowisko, profituje z niego, szybciej osiągając cel. (Szamati 225)

Celem bycia w egoizmie jest osiągnięcie całkowitej nienawiści do władzy egoizmu nad sobą i pełnej bezsilności przed nim.

Właśnie w tym przypadku człowiek może zwrócić się do Stwórcy z prawdziwą prośbą, by wyzwolił go z egoizmu.

Stwórca czeka na taką prośbę – i natychmiast ją spełnia!

Całe światło nieskończoności gotowe jest świecić człowiekowi, ale człowiek nie ma pragnienia, kli, ekranu i OCh (Or Chochma) – które łączą człowieka ze Stwórcą. A jeśli nie ma OCh, nie czuje Stwórcy, tak jakby Go w ogóle nie było. I tylko w miarę połączenia z OCh postrzega i odkrywa Stwórcę.

@Michael_Laitman

Kategorie: Myśli na Twitterze, Praca duchowa

Człowiek tak długo przechodzi reinkarnacje, dopóki nie pozna gruntownie nauki Kabały, bez której dusza nie rozwinie się. Ale nie wiedza, którą człowiek posiada jest przyczyną wzrostu duszy, ale jej wewnętrzna natura. 

Jednak nie staniesz się godny wzrastać pod jej wpływem, zanim nie dotrze do niej wiedza o duchowej naturze. A rozwój duszy zależy od poziomu jej wiedzy. (Baal HaSulam, „Z siebie ujrzę Stwórcę”)

Pytanie: Czym jest dusza i co się w niej rozwija?

Odpowiedź: Dusza – to pragnienie kochać i obdarzać, które w miarę swojego ukierunkowania napełnia się właściwością zwaną „wyższym światłem”. Zatem dusza składa się z dwóch części: z kli/naczynia (pragnienia), dążącego do obdarzania i kochania, napełnienia światłem obdarzania i miłości.

Pytanie: Jak zrozumieć, że „rozwój duszy zależy od poziomu jej wiedzy”?

Odpowiedź: Wiedza i rozwój w duszy są w zasadzie jednym i tym samym.

Co to znaczy – wiedza? Ja wiem jak obdarzać, kochać, jak działać dla dobra innych. Dlatego wiedza jest siłą duszy, jej właściwościami.

Pytanie: Czym jest wewnętrzna natura duszy?

Odpowiedź: Jest to właściwość obdarzania i miłości, którą osiągam od światła. W rzeczywistości dusza jest pragnieniem rozkoszować się. Ale kiedy ono postrzega światło, to zaczyna nabywać zamiar czynienia wszystkiego dla dobra innych, tj. działa wbrew egoizmowi.

W egoistycznej interakcji z kimś myślę, co będę z tego mieć. A dusza – to taka właściwość we mnie, kiedy wchodząc w interakcję z innymi, myślę, co oni mogą otrzymać ode mnie.

Pytanie: Czy chodzi tu o całkowicie obcych ludzi?

Odpowiedź: Jeśli nie są to obcy ludzie, to zajmujesz się samonapełnianiem.

Pytanie: A po co to wszystko jest potrzebne?

Odpowiedź: Po to, by zbliżyć się do Stwórcy, stać się podobnym do Stwórcy. On stworzył cię przeciwstawnym Sobie, ale daje ci wolną wolę: możesz wybrać ten stan, możesz go nie wybierać.

Jeśli pytasz „po co”, znaczy, że w tobie jest nieobecne odczucie wielkości Stwórcy i jest ci potrzebna grupa, żeby naprowadziła cię na myśl stania się podobnym do Niego, być w połączeniu z Nim. Przecież połączenie ze Stwórcą jest celem stworzenia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 04.03.2018 

Kategorie: Baal HaSulam, Dusza i ciało, Praca duchowa

Powiedziano, że Stwórca jest bliski tym, których serce jest rozbite. A serce rozbija się, kiedy rozumiem, że nie jestem w stanie go rozbić. I w tym celu trzeba bardzo dużo pracować, aby zgodzić się, że moje serce jest naprawdę kamienne i tylko Stwórca jest w stanie je rozbić i tylko przez dziesiątkę, przez przyjaciół.

Z lekcji na temat „Wpływ środowiska”, 06.12.2019

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co powinien odczuwać człowiek znajdujący się na prawidłowej drodze?

Odpowiedź: Czuje, że zmierza we właściwym kierunku, że wszystkie jego działania, chociaż wyraźnie znajdują się w ramach duchowego prawa – to jest to absolutne obdarzanie, absolutna współpraca, absolutne połączenie między wszystkimi elementami natury.

Pomimo faktu, że to go zobowiązuje, on odczuwa absolutną wolność.

Pytanie: Dlaczego rzuca go w różne stany i doświadcza upadków i wzlotów?

Odpowiedź: Właśnie dlatego, aby za każdym razem czuł jak bardzo wzrasta do tej wolności.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.11.2019

Kategorie: Praca duchowa, Wolna wola

Egoizm został stworzony przez Stwórcę, jako Jego przeciwieństwo, abyśmy rozwijając go, wykorzystywali wbrew niemu. Wewnątrz egoizmu znajduje się siła Stwórcy, która go rozwija, podczas gdy w nas jest iskra Stwórcy, która pozwala nam formować egoizm w postaci Stwórcy, aby stać się Adamem – podobnym do Stwórcy.

Kabała wyjaśnia, że istnieje tylko jeden sposób rozwoju – wzniesienie się ponad egoizm. On rozwija się, a my wbrew naturze nie działamy w zgodzie z nią. Dodajemy do naszego świata jedynie siłę Stwórcy, która połączy oddalone części egoizmu i doprowadzi wszystko do dobra i pokoju.

Zostaliśmy stworzeni, jako jedno pragnienie. Jednak po jego rozbiciu oddzieliśmy się i pojawiło się między nami odrzucenie, egoizm. Nie musimy niszczyć egoizmu, ale tylko zbudować taką więź, aby sam egoizm ją wzmacniał! Połączenie, które zostanie utworzone, będzie 613 razy większe niż to stworzone przez Stwórcę!

Duchowa praca nie kończy się na odrzuceniu ego. Ponieważ należy przerobić egoizm we właściwość obdarzania (biny), a nastepnie we właściwość keter (miłość) otrzymywania celem obdarzania. Dlatego nie należy tłumić egoizmu. Musimy go oswajać, aby pracował prawidłowo dla obdarzania.

Stwórca pokazuje mi moje ego – formy sobie przeciwne a ja kocham Stwórcę  ponad tymi przeciwnymi formami, przecież On jest właściwścią absolutnej miłości. Gdy wznoszę się ponad egoistycznymi kalkulacjami, dochodzę z Nim do połączenia. Ujrzę przeciwny świat we właściwości miłości, rzeczywistość napełnioną obdarzaniem i Stwórcą.

Powiedziano:„Im wyżej jest człowiek, tym większy jest jego egoizm”. Jeśli mój egoizm rośnie a ja za każdym razem go anuluję, to też rosnę. Równość – jest wtedy, kiedy każdy stara się podnieść nad swoim egoizmem. To właśnie czyni nas równymi, mimo że wszyscy jesteśmy różni w naszych egoizmach.

Duchowy świat znajduje się tutaj. Nie ma bariery między światami. Świat duchowy osiąga się we właściwości obdarzania, którą musimy w sobie rozwinąć ponad naszym egoizmem. Cała Kabała przeznaczona jest, by doprowadzić każdego do odkrycia Wyższego Świata.

Stwórca stworzył stworzenie z właściwością przeciwną sobie. To stworzenie nazywane jest pragnieniem rozkoszować się lub egoizmem. Dzięki egoizmowi podbijamy świat, ale jednocześnie doprowadzamy się do ślepego zaułka. Egoizm został specjalnie takim stworzony, abyśmy rozwinęli się wbrew niemu i wtedy odkryjemy Stwórcę.

Egoizmem w Kabale nazywa się to, co przeszkadza w osiągnięciu najwyższego celu – odkrycia Stwórcy. Jedynie naturalna siła człowieka, która jest przeciwna połączeniu z innymi, ponieważ troszczy się tylko o siebie, nazywa się egoistyczną. Naprawia ją tylko Kabała.

Pesach – od pa-sach, przeskok spod władzy egoizmu nad sobą, pod władzę altruizmu. Od tego zaczyna się odkrycie przez człowieka koncepacji ‚,Wyższego świata‘‘, Wyższej Siły składającej się na obraz Stwórcy.

@Michael_Laitman 

Kategorie: Myśli na Twitterze, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: W obecnym czasie istnieje wiele technik rozwoju osobistego, które uczą: „Weź odpowiedzialność, wyznacz sobie cel i zrób to, staraj się, pracuj!”

A człowiek który znajduje się na naszej drodze duchowej, często spotyka się z tym, że Stwórca wkłada mu kije w koła. W jaki sposób człowiek powinien prawidłowo działać, po to aby i w materialnym świecie robić to co jest potrzebne i nie odchodzić ze swojej duchowej ścieżki?

Odpowiedź: Po pierwsze, należy zrozumieć zamysł Stwórcy. Polega on na tym, żeby doprowadzić człowieka do absolutnie wolnego stanu. To znaczy że żadne presje ze strony Stwórcy nie są skierowane przeciwko człowiekowi, one są tylko ze względu na człowieka. Jeśli człowiek postrzega to poprawnie, to już znajduje właściwy kontakt ze Stwórcą.

A potem należy po prostu realizować tę praktykę. I stopniowo zrozumiecie, że to właśnie ona czyni z was wolnych ludzi, podnosi nad waszym egoizmem. Podnosi was do właściwości obdarzania, a osiągnięcie tej właściwości czyni was wolnymi.

Nam wydaje się, że właściwość obdarzania, miłości, obdarzania bliźniego, miłości do bliźniego w jakiś sposób nas zniewala, ogranicza, zmusza do myślenia o innych, pracowania dla innych. Nie! W rzeczywistości tak nie jest. Ponieważ zaczynamy otrzymywać wyższą energię, wyższą siłę, wyższe odczucie, wyjście z naszego świata. I dlatego odczuwa się to jako wolność.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.11.2019

Kategorie: Praca duchowa, Wolna wola

Pytanie: Czy dla człowieka najpierw zostały określone wszystkie pragnienia, czy też w jakiś sposób odkrywają się one w zależności od jego postępowania?

Odpowiedź: W zasadzie to, przez co musi przejść zapisane jest już w jego duchowym DNA, ale w jaki sposób on to przechodzi, z mniejszym lub większym naciskiem, zależy od jego działań.

Pytanie: A zatem mimo wszystko coś zależy od człowieka?

Odpowiedź: Na każdym etapie przejawu duchowego genu w człowieku powinna odbyć się absolutna wyraźna jego realizacja. Ale jak będzie ten gen odczuwał: jako dobry czy zły, iść szybko czy powoli i tak dalej – zależy od niego.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.11.2019

Kategorie: Praca duchowa, Wolna wola