Artykuł „Darowanie Tory” z księgi „Szamati”: Na czym polega Darowanie Tory na Górze Synaj? Nie oznacza to, że kiedyś Stwórca podarował Torę, a teraz nie. Darowanie Tory jest na wieczność.

Stwórca daruje ją zawsze, ale my nie jesteśmy w stanie jej przyjąć. A wtedy przy Górze Synaj otrzymaliśmy Torę, ponieważ zjednoczyliśmy się jak jeden człowiek, z jednym sercem i wszyscy mieli tylko jedną myśl – otrzymania Tory. Jednak Stwórca ze swojej strony zawsze daruje Torę. Jest powiedziane, że człowiek powinien każdego dnia słyszeć dziesięć przykazań otrzymanych przy Górze Synaj.

Oznacza to, że również teraz Tora jest nam darowana i zawsze była, ale wtedy byliśmy jak jeden człowiek z jednym sercem, i dlatego mogliśmy ją otrzymać – a teraz nie możemy, dlatego że jesteśmy rozdzieleni. Ale gdy tylko znowu się zjednoczymy, to darowanie nastąpi ponownie.

Zawsze przed człowiekiem stoi dziesięć przykazań otrzymanych od Stwórcy, i zawsze istnieje możliwość wykorzystania światła zwanego „Tora” dla dobra lub na szkodę.

Prawidłowa praca i dążenie do osiągnięcia bardziej zaawansowanego stanu przyciągają do nas otaczające światło. I to nazywa się „uczyć się Tory” i jest pragnieniem poznania tego, co jest w niej napisane, poczuciem, że mówi o mnie, o moich stanach, o moich właściwościach. Muszę je poczuć, podczas nauki, i upodobnić się do nich.

Chcę wejść w ten obraz, który opowiada o mnie i zacząć tam żyć. Niech cała ta historia, którą teraz czytam, spełni się we mnie. Takie wysiłki są wymagane – abyśmy zapragnęli stać się dojrzali!

I jeśli zaakceptujemy te warunki i właściwie je wykorzystamy, oznacza to, że przykładamy wysiłki, o których powiedziano: „Starał się i znalazł!”

Wtedy zmienia się moja rzeczywistość, ponieważ zmienia się moje pragnienie, zaczyna budować się pod wpływem otaczającego światła i odczuwać w sobie obraz, Dającego Torę, obraz Stwórcy. Światło naprawia moje pragnienie, i tak ja zaczynam realizować właściwość obdarzania, przechodząc od Darowania Tory – do otrzymania Tory, a stamtąd – do samego Dającego Torę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Tora

Jak przezwyciężyć każdy stan, który zostaje mi dany? Jeśli sprawdzę go w odniesieniu do przyjaciół, zobaczę, że mogę pracować w każdym stanie. Należy sprawdzać siebie z dwóch stron, z dołu i z góry: z jednej strony czuć się niższym od wszystkich przyjaciół, a jednocześnie być aktywnym członkiem grupy i wnosić w nią swój wkład.

To znaczy, że jednocześnie znajduję się w najniższym stanie, i w najwyższym stanie, i wtedy prawidłowo pozycjonuję siebie w odniesieniu do dziesiątki. Zawsze sprawdzamy siebie w odniesieniu do duchowego parcufa, który budujemy.

Anuluję siebie w odniesieniu do centrum dziesiątki. Dziesiątka – to moja łódź, dziesięć sefirot, grupa. Nie ma w niej każdego z osobna, a tylko nasze wspólne zjednoczenie, którego Stwórca pragnie, abyśmy osiągnęli to na warunkach, które On dla nas ustanowił.

Teraz On stwarza w każdym z nas wewnętrzne warunki: jego egoizm i wewnętrzne właściwości po to, abym mógł rozpoznać wszystkie te cechy, które we mnie istnieją, i z całym tym bagażem przyłączył się do przyjaciół, tworząc z nas jeden krąg, sferę, łódź, naczynie duchowe.

Praca każdego polega na tym, aby połączyć wszystkich przyjaciół w jedno naczynie, uzupełniając ich swoimi właściwościami i odczuwając, że to zależy od niego. Mogę być w miejsce Malchut – najniższej Sefirot ze wszystkich, a mogę być Keterem – najwyższą Sefirot ze wszystkich. Tak sprawdzam siebie i dziesiątkę i pracuję z przyjaciółmi.

Oczywiście, nie dokonuję tego sam, a czyni to wyższe światło. W takim stopniu, w jakim anuluję siebie przed Stwórcą i wypełniam to, czego ode mnie oczekuje, odkrywam, że On wszystko robi a ja, przyklejając się do Niego, coraz bardziej pojmuję, co się ze mną dzieje.

Z lekcji według artykułu nr 62 z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Pragnienie otrzymywania – to uczucie braku w nas. Ale Stwórca nie ma braku. Czy pragnienie obdarzania również jest odczuwane jako brak w nas?

Odpowiedź: Pragnienie otrzymania Światła Stwórcy, pozostając z Nim połączonym, jest naszą potrzebą (brakiem). To uczucie prowadzi nas do stanu, w którym poszukujemy sposobu działania, aby zacząć otrzymywać światło Stwórcy.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 09.09.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa