Teraz, po wszystkich naprawach, po wszystkich uszkodzeniach, których dusze doznały w czasie zejścia na najniższy poziom, musimy zrealizować prawo wzajemnego poręczenia, dzięki któremu będziemy godni otrzymania Tory, naprawy i Ostatecznej Naprawy.

Ponieważ odkrywa się w nas największy stopień awijut i jeśli w naszym stanie zrealizujemy to prawo, zakończymy całą pracę, którą dusze musiały przejść, będąc obłóczone w ciała.

Okazuje się, że poręczenie jest jedyną naprawą, którą musimy zrealizować. Wzajemne poręczenie zawiera w sobie wszystkie pozostale warunki, które musimy wypełnić i wszystkie właściwości, które musimy nabyć, aby stać się jednolitym naczyniem mieszczącym wyższe światło.

Z lekcji według artykułu „Poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Wzajemne poręczenie

Poręczenie realizuje się wtedy, kiedy każdy bardzo pragnie powrócić do naprawionego stanu. Oznacza to, bycie zjednoczonymi z innymi „jak jeden człowiek z jednym sercem”.

Kabaliści radzą nam, abyśmy zajmowali się studiowaniem, rozpowszechnianiem i pracą w grupie, z intencją przyciągnięcia otaczającego światła, rozwijania się i przybliżenia do Stwórcy. Wszystko tylko po to, aby otrzymać siły, osobiste naprawy z zamiarem włączenia się w innych i utworzenia jednego kli.

Nie musimy myśleć o niczym innym, jak tylko o naprawieniu kli. A jego naprawa oznacza połączenie z innymi jego częściami. Światło znajduje się w absolutnym spokoju, i tylko kli musi zostać naprawione.

Rezultatem naszej osobistej pracy powinno być włączenie we wspólne kli, aby stać się jego integralną częścią, gdy wszyscy są włączeni w każdego i każdy we wszystkich. Kiedy osiągam konieczność realizacji dokładnie tego, wtedy nazywa się to „moim osobistym postępem”.

A ogólna naprawa jest realizowana poprzez połączenie wszystkich. Musimy się na to zgodzić, ponieważ realizując poręczenie w praktyce, stajemy się naczyniem w którym przebywa światło. Światło zaczyna się w nas odkrywać – to nazywa się, że przekraczamy machsom i w stopniu poręczenia między nami, odkrywamy duchowe stopnie.

Im bardziej zjednoczone staje się kli, tym więcej części się w nim zbiera, tym większe wznosi się w nim pragnienie, egoizm, a wraz z nim wzrasta wzajemne poręczenie, zjednoczenie jednego z drugim, oddanie jednego drugiemu, tym skuteczniejsze staje się kli, silniejsze w intencji dla obdarzania. Wtedy w nim odkrywa się większe światło, co określa się jako wzniesienie po stopniach.

Co oznacza wzniesienie? Nie ma ruchu w górę-w dół! Kiedy coraz bardziej odkrywamy między nami pragnienie otrzymywania, i na jego tle odkrywamy jedność, poręczenie – z tego tworzy się kli.

Z lekcji według artykułu „Poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Nie należy rozpaczać na tej drodze. Ale z drugiej strony zwątpienie jest akurat tym stanem, który prowadzi człowieka do właściwej decyzji.

Dlatego rozpacz jest najbardziej pożytecznym stanem na drodze duchowej: człowiek rozpacza, podejmuje decyzję i idzie naprzód. Chwila rozpaczy – jest punktem połączenia z wyższą siłą.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 05.05.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Jak cały czas utrzymywać połączenie z Nauczycielem, przyjaciółmi, Stwórcą? Spróbuj odnaleźć swój wewnętrzny punkt, który budzi się w tobie i oświetla drogę, prowadzącą cię do Stwórcy, i uchwyć go na zawsze.

Z tych punktów połączenia budowana jest droga, na której stajemy się coraz bardziej wzmocnieni i bliżsi Stwórcy. Każdy zwraca się do Niego w szczególnej formie, która istnieje między nim a Stwórcą. Musimy nieustannie prosić o to połączenie.

Następny punkt połączenia na drodze zależy od tego, na ile moje serce jest na to gotowe, to znaczy, na ile jest naprawione moim stosunkiem do wszystkich już przebytych punktów drogi. Moje dążenie do Stwórcy – jest siłą, przywracającą mnie z powrotem do połączenia, po wszystkich upadkach. A jeśli nie jestem w połączeniu, muszę nieustannie się modlić.

Gotowość serca do połączenia z wyższym, wymaga jego rozszerzenia, a serce rozszerza się z mojego pragnienia połączenia się z przyjaciółmi w grupie lub w dziesiątce.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 05.05.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie