Święto Sukkot poświęcone jest budowie ekranu, przykrycia sukki (schach), aby stworzyć miejsce dla duszy. Ograniczamy, naprawiamy nasze pragnienie czerpania przyjemności i budujemy nad nim ekran. Tym pokryciem, oddzielającym nas od Stwórcy, tworzymy przegrodę, która nie pozwoli nam bezpośrednio otrzymać od Niego Wyższego Światła, a tylko poprzez ekran (schach).

Dach i ściany sukki, jej wielkość – wszystko to symbolizuje szczegóły naszej duszy, zasady jej budowy.

Dach sukki ukrywa nas przed światłem słonecznym, które symbolizuje bezpośrednie światło. Przecież słońce świeci jednakowo dla wszystkich, bez żadnych barier. Sukka ma cztery kolumny, ściany, ale najważniejszy jest dach (schach), który nie przepuszcza światła słonecznego bezpośrednio na człowieka, który siedzi w środku sukki. Taki jest sens święta Sukkot – zbudowanie wspólnego kli.

Dach buduje się z „odpadów gumna i winnicy”. Można wykorzystać gałęzie ścięte z drzew w ogrodzie. Pokrywają nimi dach, aby promienie słońca nie mogły świecić bezpośrednio do wnętrza sukki. Ponieważ odmawiamy otrzymywania bezpośredniego światła dla samych siebie.

Dlatego budujemy Sukkę razem z grupą i siedzimy w niej razem, ciesząc się naszą jednością i tym, że możemy się połączyć i ukryć przed promieniami słońca, czyli bezpośrednim światłem, ponieważ zbudowaliśmy ekran.

Każdy wspiera drugiego, aby uchronić go przed otrzymaniem przyjemności, która może przyjść bezpośrednio z egoistycznego pragnienia. Dlatego chowamy się pod ekranem i jednoczymy się, aby pomóc sobie nawzajem oprzeć się wszelkim przyjemnościom i pokusom, które nas dezorientują w każdej chwili, i tak ratujemy się od egoistycznego otrzymywania.

Każdy powinien mieć miejsce pod dachem sukki, gdzie będzie mógł jeść przez siedem dni święta Sukkot. Ale najważniejsze jest zbudowanie wewnętrznej Sukki w naszych pragnieniach, to znaczy zbudować wspólne duchowe kli i znajdować się pod wspólnym ekranem.

Z lekcji na temat „Sukkot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Mam takie wrażenie, że nie mamy wystarczająco dużo czasu dla pracy w dziesiątce, ponieważ jest wiele do zrobienia i nie wiadomo, czego się uchwycić. Czego przede wszystkim Stwórca pragnie najbardziej?

Odpowiedź: Stwórca pragnie w pierwszej kolejności, abyśmy poczuli się zjednoczeni w dziesiątce. Aby ta jedność dała nam platformę, na której mocno stoimy i aby nigdzie nie oddaliła się od naszych stóp. Tak byśmy wszyscy, zmieścili się na tej platformie, nawet setki ludzi, trzymając się za ręce i starając się jak najmocniej napełnić światłem Stwórcy.

Kiedy osiągniemy taki stan, doznamy szczególnego uczucia, kiedy nie będzie ważne, co stanie się dalej, najważniejsze żebyśmy trzymali się razem. To wszystko.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Dlaczego jest powiedziane, że taka dusza jak Baal HaSulama schodzi do naszego świata tylko raz na dziesięć pokoleń? Prawdą jest, że taka dusza jest zbyt wielka i wymaga ogromnych wysiłków aby ją zrozumieć.

Dlatego zstępuje do naszego świata tylko raz na kilka pokoleń, gdy jest wiele dusz, które pragną wznieść się na wyższy stopień. Dlatego mogą swoim wspólnym wysiłkiem osiągnąć takie wyżyny, o którym napisał Baal HaSulam.

Poprzez wszystkie nasze wysiłki studiowania nauki Kabały i działań zjednoczeniowych, pragniemy włączyć się w duszę Baal HaSulama i w miarę tego włączenia, choć trochę przylgnąć do jego wielkości. Wszystko zdeterminowane jest poprzez nasze pragnienie, aby wznieść się nad swoim stanem i osiągnąć większe zjednoczenie, tylko dzięki któremu możemy pojąć duchowość.

I w rezultacie pewnego osiągnięcia tego stopnia należy postarać się przywdziać szatę Baal HaSulama, która jest niezwykle wysoka, z nadzieją, że Stwórca zlituje się nad nami i pozwoli nam zrozumieć, poczuć i jakoś zobaczyć ten stan.

To nie zależy od nas, ale od pragnienia wyższego odkrycia w nas i przybliżenia, aby przez nas wpłynąć na całą ludzkość. Nie wolno nam o tym zapominać, abyśmy wszyscy razem poczuli tę ogromną odpowiedzialność i starali się przybliżyć cały świat do Stwórcy.

Nasza grupa jest rezultatem pracy wielkich kabalistów, którzy żyli przed nami, którzy dotarli do nas z końcem nici łączącej nas ze Stwórcą. Musimy uchwycić się tej nici i z jej pomocą wznieść się.

Poprzez wzajemne połączenie, zjednoczenie i bliskość między nami, będziemy w stanie poczuć bardziej wzniosłe właściwości i wysokie stany, a tym samym zobowiążemy Stwórcę do wzniesienia nas do Niego. Jest to bliskie, i miejmy nadzieję, że uda nam się to osiągnąć.

Z lekcji w Dzień pamięci Baal HaSulama, 13.10.2024

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Czym jest kli radości?

Odpowiedź: Kli radości to te pragnienia, które napełniają się dzięki temu, że łączę się z moimi uczniami, przyjaciółmi. To kli rozwija się jak każde inne pragnienie. Im więcej o nim myślisz, im więcej go używasz, tym silniej je rozwijasz.

Pytanie: Jeśli nasze kli radości jest w naszych przyjaciołach, to jak prawidłowo przyjąć kelim przyjaciela, aby napełnić go tą radością?

Odpowiedź: Jeśli chcesz radować się razem z nimi, to w naturalny sposób jednoczysz się z nimi i sprawiasz im radość.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 08.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie