Pytanie: Jeśli człowiek z silnym pragnieniem altruistycznym stoi poza grupą przez kilka lat, obserwuje ją i widzi ukryty egoizm, o którym nie wiedzą nawet ci, którzy są w dziesiątce, co on powinien z tym zrobić? Czy powinien dołączyć do grupy, nawet jeśli czuje duże odrzucenie?

Odpowiedź: A dlaczego nie dołącza do grupy?

Komentarz: Dlatego że widzi, jakimi oni są egoistami.

Odpowiedź: Tak widzi w nich siebie. Powiedziano: „Człowiek widzi innych na miarę swojego zepsucia”. Ale chodzi o to, że przyjaciele w grupie pracują nad tym, żeby podnieść się nad egoizmem.

Za każdym razem, kiedy będą osiągać jakiś poziom duchowy, ich egoizm będzie podskakiwał jeszcze bardziej, a oni będą podnosić się nad nim jeszcze wyżej i poznają Stwórcę na następnym poziomie. Tylko w ten sposób można zrozumieć zarówno egoizm, jak i przeciwstawne właściwości połączenia między duszami.

A fakt, że człowiek odmawia dołączenia do grupy, to tylko jego wymówki i osobisty wielki egoizm. To jest problem, ja go rozumiem. Bardzo trudno jest pochylić głowę. Ale nic więcej nie możesz zrobić. Powinien po prostu poprosić przyjaciół, aby mu pomogli, a w tym celu należny anulować swój egoizm.

W każdym razie od czegoś trzeba zacząć. Być może od wspólnych posiłków, a może od rozpowszechniania, aby dołączyć do grupy w celu wspólnej pracy nad rozpowszechnianiem, studiowaniem, ale nie w celu połączenia między przyjaciółmi. Na to jeszcze nie może sobie pozwolić, ale stopniowo zacznie.

W trakcie lekcji zazwyczaj wymagam, aby ludzie rozmawiali miedzy sobą, omawiali pewne tematy i w ten sposób będzie mógł połączyć się z innymi. Trzeba zacząć, inaczej nic nie zadziała. Ten problem dotyka wszystkich: nie jesteś pierwszy, nie jesteś ostatni i nie jesteś największym egoistą, są jeszcze więksi. Trzeba więc pochylić głowę i popychać grupę do przodu.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W jaki sposób człowiek zdaje sobie sprawę, że jest gotowy do studiowania Kabały?

Odpowiedź: Jeśli człowiek pyta: „Po co ja żyję?” – i nie znajduje odpowiedzi, wtedy zaczyna szukać i często przychodzi do Kabały. Jeśli czuje, że nie może bez tego żyć, to jest dla niego zrozumiale, że zaprasza go do tego Stwórca. I tak zaczyna studiować naukę Kabały.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Sens życia, Studia Kabały

Pytanie: Czy wszystkie pragnienia Sitry Achry można odsyłać do Stwórcy?

Odpowiedź: Oczywiście.

Pytanie: Kiedy zaczynam kłócić się ze Stwórcą, że nie chcę czegoś zrobić, co to jest za stan?

Odpowiedź: To jest twój egoizm.

Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy klipą i Sitrą Achrą?

Odpowiedź: Nie ma różnicy.

Pytanie: Człowiek powinien dokonać obliczeń dotyczących pasji, nawyków i tak dalej. Czy powinien dokonać kalkulacji odnośnie tego, czego nie chce nawet dla siebie, ale prosi Stwórcę o siłę i robi to, czego nie chce?

Odpowiedź: Prawidłowo. Tak właśnie powinien postępować, robiąc kalkulacje, co chciałby zrobić, ale nie może, i o to prosić Stwórcę. To bardzo prawdziwa modlitwa.

Pytanie: Pracować dla Stwórcy należy z radością. Jak odróżnić radość od przyjemności w pracy duchowej?

Odpowiedź: Spróbuj to rozróżnić, jest to wewnętrzne odczucie człowieka.

Pytanie: Jeśli w dziesiątce otrzymujemy przyjemność z pracy dla Stwórcy – czy jest to Sitra Achra, czy nie?

Odpowiedź: Należy sprawdzić, czy pracujesz dla przyjemności, czy nie. Nie jest to łatwe.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa