Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Człowiek musi wierzyć: jeśli chce teraz przystąpić do pracy duchowej, anulując swoje „ja”, że to jest wezwanie z góry. Oznacza to, że jeśli w człowieku pojawiło się pragnienie do postępu duchowego, to pochodzi to od Stwórcy, ponieważ nie wynika to z jego własnej mądrości.

A dowodem na to jest to, że przed wezwaniem z góry miał wiele trudnych pytań i za każdym razem, gdy chciał coś zrobić w imię obdarzania, ciało stawiało sprzeciw i on nie mógł zrozumieć, czy na świecie istnieje człowiek, który rzeczywiście jest w stanie anulować swoje „ja” przed Stwórcą i zupełnie nie troszczyć się o własne korzyści. I był stale zdominowany przez pewien strach, aby anulować się przed Stwórcą.

Lecz teraz człowiek widzi, że wszystkie myśli i wątpliwości wypaliły się, i doświadcza on wielkiej przyjemności, że może anulować się przed Stwórcą. (Rabasz. Artykuł 31 (1986) „Co się tyczy karmienia i poczęcia”)

Nie należy niczego bać się. Opierając się na grupie możemy z łatwością przezwyciężyć wszelkie wątpliwości i osiągnąć stan, kiedy idziemy po prostu z zamkniętymi oczami. Nie potrzebujemy żadnych pytań, odpowiedzi, niczego. Chcemy znaleźć się tylko we właściwości obdarzania. Dlatego pragniemy osiągnąć ją ponad wszelkimi wątpliwościami.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rabasz

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 5

Pytanie: Jak możemy pomóc naszemu krajowi, żyjącym w nim ludziom, jak zmierzać w kierunku zjednoczenia? Jak wpływamy na nich poprzez nasze połączenie?

Odpowiedź: Radziłbym wam w pierwszej kolejności budować relacje między wami. To najważniejsze. Kiedy choć trochę przejawi się w was duchowa siła – właściwość obdarzania, miłości, połączenia, to wtedy będzie jednocześnie promieniować od was i na zewnątrz. To właśnie odczują szerokie masy. Ale na razie nie sądzę, że trzeba o tym mówić, reklamować, czy coś z tym robić.

Jednak rozpowszechniać wiedzę o tym, że dobre połączenie między nami prowadzi do lepszego życia – to jest potrzebne. Tym zajmujemy się cały czas.

Pytanie: Jak możemy podtrzymywać w sobie nawzajem wiarę w to, że można dojść do poczucia wiary ponad wiedzę?

Odpowiedź: Ta możliwość zależy tylko od was. Od nikogo innego. A stan świata jest tak zbudowany, że jeżeli zechcecie, to z pewnością szybko osiągniecie zmiany. Wszystko zależy tylko od wielkości waszego pragnienia. Więc do przodu! Nie wierzcie nikomu, że to niemożliwe, że to trudne. Naszym głównym problemem na tym świecie jest odkrycie Stwórcy. Wtedy wszystko będzie dla nas zrozumiałe. Powodzenia życzę wam w tym!

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Jak zobaczyć przyjaciół wielkimi i dołączyć do nich?

Odpowiedź: Nie ma problemu, ponieważ wszyscy oprócz mnie są wielcy. W tym stopniu w jakim anuluję siebie w stosunku do nich, przejmuję na siebie ich myśli, poglądy, postawy, w takim stopniu podciągam się do nich i wchodzę we właściwość poręczenia (arwut). W taki sposób poruszam się w kierunku celu.

Muszę umieścić się w grupie, jak kropla nasienia w łonie matki i cały czas rozwijać. Ale to nasienie może rozwijać się tylko do tego stopnia, w jakim będzie formować to łono wokół siebie. W taki sposób powinniśmy rozwijać siebie w duchowym.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Jakie rodzaje relacji powinny być w dziesiątce podczas lekcji, aby zbudować kli/naczynie?

Odpowiedź: Musimy zwracać uwagę nie na to, co dzieje się w dziesiątce, a na to, jak możemy nad wszystkimi sprawami podnieść się i zbawić.

A to, co Stwórca nam robi – wszelkiego rodzaju podziały, nie zaspokojenie, niezadowolenie między nami itd. – nie ma dla nas znaczenia. To wszystko są właściwości rozbicia – nie należy w to zagłębiać się, pozostawać w nich przez długi czas, wchłaniać, studiować.

Najważniejsze jest to, aby szybko wznieść się ponad te stany. Tak jest powiedziane, że powinno to być jak maleńkie ukąszenie: powinieneś poczuć swój egoizm i więcej w nim nie znajdować się, a natychmiast wznieść się ponad niego. I tak za każdym razem. To wystarczy, żeby egoizm wprowadził w ciebie swoją truciznę. A potem już pracujesz nad nim – zmieniasz go z ciemności w światło.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie