Wszystko na świecie opiera się na współdziałaniu dwóch sił: przyciągania i odpychania. Podlega im cała materia, zarówno galaktyki, jak i mikrocząsteczki. W taki sposób na naszym poziomie manifestują się dwie siły duchowe: światło i naczynie, Stwórca i stworzenie.

Naturą Stwórcy jest siła obdarzania, a naturą stworzenia jest siła otrzymywania. Celem stworzenia jest zdobycie siły Stwórcy i osiągnięcie Jego stanu. To determinuje cały program: kolejność rozwoju i jego etapy.

Stwórca stworzył nas „bez pytania” i wyposażył jedynie w pragnienie otrzymywania. W nim zawarta jest iskra pragnienia obdarzania, i to buduje łańcuch stanów, z których rozumiemy, czego chce od nas Stwórca. W konsekwencji stworzenie świadomie włącza się w proces i przyczynia się do swojego rozwoju.

Kiedy budzi się we mnie iskra drugiej siły, po raz pierwszy zaczynam uświadamiać sobie co się dzieje, zaczynam myśleć i zadawać pytania. Przebudzonym punktem – jest właśnie Stwórca we mnie. Daje mi możliwość bycia samodzielnym: będąc pomiędzy dwoma pragnieniami, porównuję je i szukam możliwości by narodzić się, i aby samemu zarządzać tymi siłami w drodze do celu.

Mam wolność wyboru i teraz zastanawiam się nad sensem swojego życia, a nie tylko nad tym, czy zaspokajam mój egoizm. Właśnie wtedy, w pole mojej świadomości wkracza siła połączenia między częściami stworzenia. Punkt tlący się wewnątrz, zaczyna popychać mnie w stronę jedności.

Podświadomie, sami nie wiedzą dlaczego, ludzie z punktem w sercu są przyciągani do postrzegania świata jako całości. Bez popadania w mistycyzm i modne nurty New Age, chcą dostrzec i poznać ogólny system wzajemnych powiązań wszystkich części rzeczywistości.

To jedyne połączenie, do którego dążą, jest rzeczywiście życiem duchowym. Integralne współdziałanie komórek i narządów daje początek życiu wspólnego ciała, które czuje się żywe w takim stopniu, w jakim jego części są ze sobą połączone.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wolna wola

Pytanie: Czy może istnieć miłość pomiędzy Stwórcą a przyjaciółmi? W końcu jestem tylko ja i mój bliźni. Jaka jest różnica między miłością do przyjaciela a miłością do Stwórcy?

Odpowiedź: Chcemy razem kochać Stwórcę, zjednoczyć się w Nim. Nie możemy połączyć się ze sobą w żadnej kombinacji: ani mężczyzna z mężczyzną, ani mężczyzna z kobietą, ani kobieta z kobietą. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy jesteśmy włączeni w Stwórcę i jednoczymy się w Nim. Wtedy nikt nie będzie niepotrzebny, wszyscy będziemy się nawzajem uzupełniać. Do tego powinniśmy dążyć.

Najważniejsze jest osiągnięcie połączenia i miłości ze Stwórcą. Przyjaciele powinni brać w tym taki sam udział jak i ty. Dlatego musisz być z nimi połączony, abyś mógł przejść od miłości do przyjaciół do miłości do Stwórcy. A jeśli miłość do przyjaciół już istnieje, choćby w minimalnej formie i ogrzewa cię, to powinieneś zwrócić się do Stwórcy i poprosić Go, aby zamieszkał w waszym wspólnym uczuciu.

Z lekcji na temat „Podarować prezent Stwórcy” , 13.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Miłość – to nie tylko obdarzanie, ale także otrzymywanie. Ponieważ wszyscy dokonują obdarzania w stosunku do mnie, ja też jestem zobowiązany otrzymywać. Inaczej zamiast miłości wybuchnie nienawiść. Jeśli odrzucam prezent od tego, kto mnie kocha, to nie jest już miłość.

Pytanie: Co otrzymuję a co daję?

Odpowiedź: Swoją gotowość i nic więcej. Przecież musimy stworzyć ze sobą połączenie podobne do Stwórcy. Jeśli pozostajemy w miłości, to między nami odkrywa się wyższe światło, zgodnie z prawem podobieństwa właściwości.

Powinieneś przygotować kli, rodzaj połączenia i nic więcej. Wtedy działa prawo podobieństwa i w tym połączeniu rozpala się światło, odkrywa się Stwórca. Wystarczy tego chcieć, ponieważ jesteś pragnieniem. W taki sposób przygotowujesz sieć, prawidłowe połączenie pomiędzy częściami systemu, a wówczas Stwórca tchnie w nią życie.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czym jest konstrukcja duchowa (parcuf)?

Odpowiedź: Duchowy parcuf powstaje tylko w wyniku naszego wzajemnego połączenia. Nie ma takiego człowieka, który miałby swój indywidualny duchowy parcuf. Parcuf jest miarą naszego połączenia i powstaje tylko między nami.

Duchowy stopień jest miarą obdarzania. Ale w tym celu muszę kogoś obdarzać – powiedzmy, że oddaję tobie. Oznacza to, że stoję na czele tego obdarzania ciebie – jestem jego głową (rosz). Dołączam do siebie twoje pragnienia, aby je napełnić, i tak kształtuje się głowa i ciało mojej duszy (rosz i guf), które razem nazywane są „parcuf“.

Z lekcji „Nauka Dziesięciu Sefirot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli teraz zwracamy się do Pana, aby podziękować od nas wszystkim światowym dziesiątkom za to, że nas otaczają, czy robimy tym prezent osobiście Panu?

Odpowiedź: Oczywiście. To, że zwracacie się do siebie i za każdym razem więź między wami staje się coraz silniejsza, jest to dla mnie wielkim prezentem.

Pytanie: Czy możemy dawać prezenty Stwórcy, jeśli sami doświadczamy poczucia braku i niezadowolenia?

Odpowiedź: Brakuje ci miłości, którą możesz dać przyjaciołom i otrzymać od nich, a wtedy nie będzie żadnego uczucia braku. Zacznij rozwijać w sobie to uczucie.

Pytanie: Powiedział Pan, że przed podarowaniem prezentu, trzeba dowiedzieć się od przyjaciela, co jest dla niego ważne. Czy można zrobić to samo w odniesieniu do Stwórcy: wyjaśnić w dziesiątce czy Stwórca potrzebuje prezentu od nas?

Odpowiedź: Tak. Poza tym do Stwórcy możecie zwracać się w różny sposób: możesz wyobrazić sobie dziesiątkę, i Stwórcę – w centrum dziesiątki, lub możesz wyobrazić sobie dziesiątkę jako jedną wspólną całość wewnątrz Stwórcy. Wypróbuj obydwa sposoby.

Z lekcji na temat „Podarować prezent Stwórcy”, 13.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Przyzwyczailiśmy się do materialnych prezentów. A jak nauczyć się dawać i otrzymywać prezenty, gdy jesteśmy połączeni wirtualnie?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Nie chodzi o prezent materialny, gdy dajesz mi jakąś bombonierkę lub pudełko ozdobione wstążką. Mówimy o dawaniu sobie prezentów dla poczucia połączenia. Chodzi o to, że chcesz mi przekazać coś przyjemnego, a ja czuję, że dajesz mi z głębi serca i chcesz, żebym poczuł to w swoim sercu.

Trzeba trochę zmiękczyć swoje serca, aby zaczęły czuć jeden drugiego. Zacznijcie robić taki wewnętrzny masaż, każdy na swoim sercu, abyśmy poczuli wzajemną relację. Próbujcie wykonywać takie ćwiczenia tak, jakbyście pocierali swoimi sercami. Starajcie się czuć siebie nawzajem poprzez serce, tak aby serce każdego odczuwało serca innych. To zadziała.

Z lekcji na temat „Podarować prezent Stwórcy”, 13.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak należy odnosić się do przyjemności ze spotkania z dziesiątką?

Odpowiedź: Ciesz się tym, tylko żeby było wiadomo, że masz przyjemność z połączenia z przyjaciółmi.

Pytanie: Co powinienem wybrać: spotkanie z dziesiątką czy oglądanie lekcji w pojedynkę?

Odpowiedź: Niewątpliwie spotkanie z dziesiątką. A lekcji możesz posłuchać potem z zapisu.

Pytanie: Czy prawdą jest, że cierpienie i przyjemność są marchewką i kijem od Stwórcy?

Odpowiedź: Na razie niech tak zostanie. A potem zobaczysz, że jedno i drugie będzie marchewką.

Pytanie: Czy roztropność, w duchowym to zdolność szybkiego wznoszenia się ponad stany?

Odpowiedź: Tak, z upadku we wzniesienie.

Z lekcji „Nawyk staje się drugą naturą”, 11.08.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Stwórca daje człowiekowi punkt w sercu i doprowadza go do dziesiątki, gdzie wpada w ramiona przyjaciół i czuje się bezpieczny. W tym spokojnym stanie zaczyna „zasypiać”. Co należy robić? Trzeba wziąć na siebie jakąś pracę we własnej albo światowej grupie i ciągnąć ją z całych sił, inaczej utoniesz, uschniesz w swojej dziesiątce.

Pytanie: Jak dojść do stanu, gdy jeden człowiek jest odpowiedzialny za całą grupę?

Odpowiedź: Kiedy się jednoczymy, to przekształcamy się w jednego człowieka. Właśnie w taki sposób stajemy przed Stwórcą – jako jeden człowiek z jednym sercem: jedno pragnienie i jeden człowiek ze wszystkich osób razem.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.08.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy czytasz tekst kabalistyczny wiele razy, powiedzmy dziesięć, nagle za jedenastym razem widzisz słowo, którego wcześniej nie dostrzegałeś. Z czym jest to związane?

Odpowiedź: Jest to związane z naprawą człowieka. Człowiek wkłada dużo wysiłku, dlatego zaczyna rozumieć głębiej tekst, zauważa nowe słowa i znaczenia.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Studia Kabały

Pytanie: Na czym powinniśmy opierać nasz postęp, skoro już wiadomo, że nie jest to kwestia wiedzy?

Odpowiedź: Tylko na środowisku. Wiedza jest bezwartościowa, jestem gotów zapomnieć wszystko. Jak mówi Talmud ludzie modlili się, aby zapomnieć o tym, czego się już nauczyli. Chcę zacząć z czystym kontem, jak dziecko, nie mając nic przy duszy.

Niech wszystko, czego się nauczyłem do tej pory, wyleci z mojej głowy. Nawet jeśli moje serce pozostaje puste, niczego nie potrzebuje, chcę zacząć od nowa, ogołocony ze wszystkiego, co posiadam. Tylko w taki sposób możemy kontynuować naszą drogę, zaczynając każdy dzień od nowa.

Wydawałoby się, że tyle rzeczy jest zapisanych w książkach: „Pamiętaj, poznaj, nie zapomnij”…To prawda, ale w rzeczywistości człowiek postępuje, gdy jest gotowy „wyzerować się”, kiedy nie słucha głosu bieżącej chwili. Tylko środowisko pozostaje naszym stałym wsparciem.

Z lekcji według artykułu „Odkrycie miary – ukrycie dwóch”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie