Pytanie: Stwórca daje mi różne myśli i obawiam się, że przyjaciele rozpoznają je. Kto powinien być za to odpowiedzialny: gdzie jest Stwórca, gdzie jestem ja, za co jestem odpowiedzialny, co muszę Stwórcy przekazać?

Odpowiedź: Dopóki nie odkryjesz przed Stwórcą i przyjaciółmi wszystkiego, co jest w tobie, nie naprawisz się. I tak jest z każdym z nas. Chodzi tu o duchowe myśli. Interesuje nas tylko to, jak możemy się połączyć i pomóc sobie. A fakt, że każdy z nas jest małym zwierzęciem, nas nie interesuje.

Pytanie: Co to znaczy „całkowicie otworzyć się przed Stwórcą”, przecież i tak jestem odkryty przed Nim jak na dłoni?

Odpowiedź: Nie ukrywać przed Stwórcą swojej miłości do Niego.

Z lekcji na temat „Osiągnąć poczucie bliźniego”, 15.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co oznacza w pracy duchowej „ożywianie martwych”?

Odpowiedź: „Ożywianie martwych” – oznacza ożywienie martwych ciał. Przez ciało rozumiemy pragnienie, które w żaden sposób nie chce nic robić i zgadza się z tym, że po prostu pozostaje takie, jakie jest. Dlatego nazywane jest martwe.

Musimy zatem zająć się tym, żeby „ożywiać martwe ciała”, czyli pomagać sobie w ożywianiu naszych martwych pragnień i wznieść je ponad siebie.

Z lekcji na temat „Wszystkie moje kości powiedzą”, 14.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak na poziomie zwierzęcia można działać wbrew pragnieniu Gospodarza, czyli pracować we właściwości obdarzania?

Odpowiedź: Pragnąc wznieść się ponad poziom zwierzęcia w nas, wznosimy się z poziomu „chaj” (zwierzę) na poziom „medaber” (człowiek). W taki sposób odrzucamy w sobie zwierzęce właściwości i nabywamy nowe. Właśnie tak rozwijamy się.

Jeśli stale staramy się trzymać grupy, możemy stosunkowo szybko i łatwo uchronić się przed zwierzęcym początkiem i możemy podtrzymywać ludzkie właściwości. Zewnętrzne działania w grupie między przyjaciółmi powinny być skierowane na pomaganie sobie we wznoszeniu się ponad zwierzęcą naturę.

Z lekcji na temat „Osiągnąć poczucie bliźniego”, 16.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W jaki sposób nasza racjonalna ocena prezentu może przełożyć się na uczucie miłości?

Odpowiedź: Trzeba wielokrotnie dawać prezenty przyjacielowi, dopóki nie przebijesz jego powłoki, w której znajduje się serce, a przyjaciel poczuje, że przenikasz w jego wewnętrzne uczucia. W taki sposób wywołasz u przyjaciela reakcję, nawet jeśli początkowo tego nie chciał. Wtedy zobaczysz, że i przyjaciel zaczyna odnosić się do ciebie ciepło. Takie jest prawo, tak jesteśmy stworzeni.

Pytanie: Bywają stany, kiedy nie ma siły, by dać prezent. Czy musimy czekać na odpowiedni moment, czy możemy podjąć jakiś wysiłek?

Odpowiedź: Nawet jeśli nie ma takich uczuć, powinniśmy starać się dawać sobie przykłady.

Z lekcji na temat „Podarować prezent Stwórcy”, 13.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak poczuć przyjaciela jako stopień w odczuwaniu Stwórcy?

Odpowiedź: Przyjaciel nie jest mną, to coś z zewnątrz. Jeśli przyzwyczajam się do tego, że dążę do połączenia z nim, jest to już stopień na drodze do zjednoczenia ze Stwórcą.

Pragnienie odczuwania przyjaciela różni się od pragnienia odczuwania innego człowieka. Są to różne odczucia. Musimy starać się czuć przyjaciela jak siebie, tak blisko, jakby był we mnie. W taki sposób przygotowujemy kli/naczynie na to, aby Stwórca mógł się w nas odkryć.

Pytanie: Co chcę dać moim przyjaciołom, albo żeby Stwórca dał im?

Odpowiedź: Musisz najpierw poczuć, czego chcą przyjaciele, a następnie starać się być pośrednikiem, aby przyjaciele otrzymali to od Stwórcy poprzez ciebie.

Z lekcji na temat „Osiągnąć poczucie bliźniego”, 16.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W artykule 115 „Szamati“ Baal HaSulam napisał: „Dzięki temu, że człowiek czuje społeczeństwo i cierpi razem z nim, może radować się pocieszeniem społeczeństwa”. Jak prawidłowo z tym pracować, aby cieszyć się radością społeczeństwa?

Odpowiedź: Jeśli człowiek stara się poświęcić wszystkie swoje siły, aby być razem z przyjaciółmi jako jedna całość, wtedy wszystko, co się z nim dzieje, odczuwa jako właściwy postęp.

Pytanie: Czy możemy odczuwać duchowe cierpienia świata i starać się je napełnić?

Odpowiedź: Nie. Odczuwamy tylko albo swoje duchowe cierpienia, albo tych ludzi, z którymi jesteśmy związani, albo cierpienia Stwórcy – to nazywane jest „cierpieniem Szchiny”.

Pytanie: Czy człowiek może stłumić w sobie zwierzęce instynkty samozachowawcze i przedłużenia gatunku w imię służenia Stwórcy i przyjaciołom?

Odpowiedź: W żadnym wypadku nie jest do tego zobowiązany.

Pytanie: Co to za działanie, podniesienie przyjaciela do poziomu Stwórcy?

Odpowiedź: Żeby przyjaciel był dla ciebie tak samo ważny, jak Stwórca.

Pytanie: Który egoizm jest gorszy i bardziej destrukcyjny: zwierzęcy czy duchowy?

Odpowiedź: Duchowy. Jest to najbardziej złożony, najcięższy i najbardziej szkodliwy egoizm.

Pytanie: Czy możliwe jest osiągnięcie identycznego odczucia tego, co czuje przyjaciel i połączenie się z jego wewnętrznymi uczuciami?

Odpowiedź: Będziesz odczuwać swoje uczucia, a przyjaciel swoje.

Z lekcji na temat „Osiągnąć odczucie bliźniego”, 16.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Wysłanie strzały miłości w serce przyjaciela, jest konieczne w moich wewnętrznych intencjach, ale na zewnątrz muszę po prostu pokazać wszystkim, jak inspiruje mnie duchowość i próbować przebudzić ich do tego samego. Ale wewnętrznie, dla siebie, muszę cały czas myśleć, jak przeniknąć do serca przyjaciela.

Oczywiście materialne prezenty też tutaj nie zaszkodzą – ale tylko wtedy gdy nie zastąpią moich wewnętrznych wysiłków, mojego prawdziwego pragnienia zjednoczenia. Przecież cała nasza praca polega na przebudzeniu w sobie wewnętrznych sił – sieci sił, czyli pola jednej siły Stwórcy, z którą chcemy się zjednoczyć, połączyć wewnętrznie, aby przeniknąć w taki sposób do wszystkich serc, do wszystkich dusz.

W pracy pomagają nam również zewnętrzne prezenty, ale głównym celem jest próba włączenia się w ten system połączeń, który łączy nas ze sobą, i tam odkryć nasze połączenie – przeniknąć do jego wnętrza. To się nazywa wniknąć w serce przyjaciela. Im głębiej chcę wejść w serce przyjaciela, tym bardziej roztapiam własne serce. A im bardziej staje się miękkie, tym bardziej odkrywam, że serce przyjaciela odkrywa się coraz bardziej, i mogę już wejść w nie i połączyć się z nim w jedno serce.

Kiedy tylko zaczynam pracować z sercem przyjaciela, wydaje mi się, że jest to ktoś obcy dla mnie. Ale stopniowo zaczynam dostrzegać, że nie jest to obcy człowiek, a wrzący kocioł, w którym mogę rozpuścić swoje serce. Zwracając się do niego i chcąc się połączyć, wykonuję pracę nad własnym sercem. Zależę w tym połączeniu nie od niego i nie od tego, na ile się przede mną otworzył – ale od swojego serca, na ile udało mi się je zmiękczyć, aby mogło wejść w „obce” serce.

Na koniec pracy odkrywam, że nie ma mojego serca ani serca przyjaciela – ale jest tylko jedno miejsce, jedno pragnienie, jedno serce, które było takie przez cały czas, tylko wydawało mi się, że są to jakby oddzielne serca – obce i różne, bardzo dalekie od siebie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Chciałbym przebić się do serca każdego przyjaciela, ale nie każdy jest gotowy, aby otworzyć swoje serce i przyjąć mnie. Jak nie stracić ognia miłości i nadal pukać do serca przyjaciela?

Odpowiedź: To całkiem naturalne, jeśli przyjaciel nie chce o tym słyszeć. To świadczy o jego zdrowym egoizmie. Powinieneś spróbować dotrzeć do niego poprzez innych przyjaciół. Nie trać optymizmu, ponieważ taki jest cel stworzenia. „Miejsce” w sercu przyjaciela, w które musisz uderzyć kilka razy, jest to twoje pragnienie bycia w jego sercu. W końcu wszystko się ułoży.

Pytanie: Wysyłam „pociski” w serca moich przyjaciół, a oni wysyłają „pociski” do mnie. Serce zapala się, płonie, a potem trochę stygnie. Czy naszym zadaniem jest, aby serce zamienić w wieczny ogień? Czy możemy to wytrzymać?

Odpowiedź: Nie ma żadnych problemów. Wszyscy razem możemy nieustannie płonąć wiecznym ogniem, a Stwórca będzie w nim. Stwórca właśnie jest tym materiałem, który będzie w nas płonąć.

Z lekcji na temat „Podarować prezent Stwórcy”, 13.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak włączyć się w Stwórcę, aby zjednoczyć się z innymi?

Odpowiedź: Najpierw musimy połączyć się ze sobą: od miłości do przyjaciół – do miłości do Stwórcy. Ale czasami można zrobić coś przeciwnego, dlatego że nie jesteśmy jeszcze ani w tym, ani w tamtym. Dlatego pragnąc zjednoczyć się ze Stwórcą, zbliżamy się do przyjaciół. Łącząc się ze Stwórcą, zyskujemy siłę i możliwość zjednoczenia się z przyjaciółmi.

Z lekcji na temat  „Podarować prezent Stwórcy”,13.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Wszystko na świecie opiera się na współdziałaniu dwóch sił: przyciągania i odpychania. Podlega im cała materia, zarówno galaktyki, jak i mikrocząsteczki. W taki sposób na naszym poziomie manifestują się dwie siły duchowe: światło i naczynie, Stwórca i stworzenie.

Naturą Stwórcy jest siła obdarzania, a naturą stworzenia jest siła otrzymywania. Celem stworzenia jest zdobycie siły Stwórcy i osiągnięcie Jego stanu. To determinuje cały program: kolejność rozwoju i jego etapy.

Stwórca stworzył nas „bez pytania” i wyposażył jedynie w pragnienie otrzymywania. W nim zawarta jest iskra pragnienia obdarzania, i to buduje łańcuch stanów, z których rozumiemy, czego chce od nas Stwórca. W konsekwencji stworzenie świadomie włącza się w proces i przyczynia się do swojego rozwoju.

Kiedy budzi się we mnie iskra drugiej siły, po raz pierwszy zaczynam uświadamiać sobie co się dzieje, zaczynam myśleć i zadawać pytania. Przebudzonym punktem – jest właśnie Stwórca we mnie. Daje mi możliwość bycia samodzielnym: będąc pomiędzy dwoma pragnieniami, porównuję je i szukam możliwości by narodzić się, i aby samemu zarządzać tymi siłami w drodze do celu.

Mam wolność wyboru i teraz zastanawiam się nad sensem swojego życia, a nie tylko nad tym, czy zaspokajam mój egoizm. Właśnie wtedy, w pole mojej świadomości wkracza siła połączenia między częściami stworzenia. Punkt tlący się wewnątrz, zaczyna popychać mnie w stronę jedności.

Podświadomie, sami nie wiedzą dlaczego, ludzie z punktem w sercu są przyciągani do postrzegania świata jako całości. Bez popadania w mistycyzm i modne nurty New Age, chcą dostrzec i poznać ogólny system wzajemnych powiązań wszystkich części rzeczywistości.

To jedyne połączenie, do którego dążą, jest rzeczywiście życiem duchowym. Integralne współdziałanie komórek i narządów daje początek życiu wspólnego ciała, które czuje się żywe w takim stopniu, w jakim jego części są ze sobą połączone.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wolna wola