Na Kongresie Arawa nasza dziesiątka rozdzieli się na trzy części: niektórzy przyjadą bezpośrednio na pustynię, niektórzy wezmą udział w lokalnym, lustrzanym kongresie, a część podłączy się do kongresu wirtualnie, z domu. Czy w takiej sytuacji możliwe jest połączenie się jako jeden człowiek z jednym sercem?

Jeśli naprawdę pragniemy zjednoczenia między nami i Stwórcą, to będziemy w jednym sercu, którym jest Stwórca. On jedyny panuje na całym świecie, bez żadnych granic i podziałów. I jeśli ja przyłączę się do Niego, to łączę się z każdym przyjacielem, który również jest połączony ze Stwórcą. To wszystko, więc postarajmy się to zrealizować.

Z lekcji według Przedmowy do Księgi Zohar, 31.01.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Widzimy, jak wielu ludzi przyszło do grupy, aby studiować Kabałę na wezwanie punktu w sercu i na początku płonęli, a następnie ochłonęli i porzucili tę drogę. Dlaczego tak się dzieje? Dlatego że nie mogli ugiąć się i wznieść ponad swoją dumę.

Żeby robić postępy potrzeba tylko jednego – pochylić swoją głowę przed wszystkimi, umniejszyć się do zera i nie robić żadnych obliczeń. A jeśli człowiek oczekuje, że będzie dostawał coraz więcej, to znaczy, że jeszcze nie zaczął pracy przeciw swojemu egoizmowi.

Umniejszyć siebie do zera – oznacza nie robienie absolutnie żadnych kalkulacji na przyszłość. Nie ma nic z teraźniejszości, nie ma przyszłości, ale też jej nie potrzebuję. Chcę przynajmniej być na poziomie zerowym, w stanie który dał mi Stwórca. Jeśli trzymam się tylko tego zera, to poza tym zerem odkrywam możliwość trzymania się Stwórcy. Odkrywam, że jest Stwórca, którego można się trzymać, dlatego że odłączam się od swojego egoizmu.

Z lekcji „Idąc za Stwórcą po pustyni”, 01.02.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Co oznacza przygotowanie do pustyni? Czy oznacza to, że jestem gotowy pójść w ciemność ze swoją grupą, za swoim nauczycielem, bez względu na to, jak trudne i niezrozumiałe może to być. Taka jest droga na pustynię. Dookoła pustynia, noc, czyli nie wiadomo jak, gdzie i z pomocą czego iść.

Jeśli chcę dojść do połączenia z wyższą siłą, ze Stwórcą, to nie powinienem pytać o gwarancje. Po prostu idę do przodu, pomimo wszystkich trudności, napotykanych przede mną.

Pustynia oznacza, że nie mam nic, co mogłoby ożywić moją duszę – żadnego jedzenia, ani wody. Zrozumiałe jest, że w ciągu dnia cierpię od palącego słońca, z powodu upału, a nocą z powodu zimna – warunki są ciężkie. A jednak można żyć na pustyni, ludzie żyją na pustyni. Musimy więc iść dalej, pomimo warunków. Te warunki są nam specjalnie dane z góry, aby pomóc nam odkryć właściwość obdarzania i upodobnić się do Stwórcy.

Nie ma przeszłości i nie ma przyszłości, jest tylko chwila obecna, w której z całych swoich sił przylegam do Stwórcy.

Z lekcji na temat „Idąc za Stwórcą po pustyni”, 01.02.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Wszystkie problemy i nieszczęścia na tym świecie – są konsekwencją ujawnienia braku wzajemnego poręczenia, który coraz bardziej narasta. Dlatego musimy naszym właściwym zachowaniem przywrócić połączenie wzajemnego poręczenia nawet zwykłą materię.  Wszystkie choroby wynikają z powodu naruszenia prawa poręczenia na poziomie biologicznym, zoologicznym, botanicznym lub na poziomie relacji społecznych.

Istnieje wiele poziomów przestrzegania prawa poręczenia, ale najwyższym jest miłość do bliźniego jak do siebie samego. W fizycznej i chemicznej formie łącza się ze sobą substancje, a na znacznie wyższych poziomach – myśli i pragnienia ludzi. W tym doskonałym systemie, jakim jest Wszechświat, wszystkie galaktyki są ze sobą połączone, czyli wszystko zależy od poręczenia.

Piramida poręczenia obejmuje w swojej podstawie nieożywiony poziom, następnie roślinny, zwierzęcy i ponad wszystkim – ludzki. Jeśli my, będąc ponad całą naturą, na szczycie piramidy, wypełnimy warunek poręczenia w swoich pragnieniach i myślach, w rozumie i sercu, to wpłynie to na wszystkie poziomy, które znajdują się poniżej nas. W taki sposób uspokoimy całą naturę i przywrócimy jej integralną formę.

Natura zacznie zachowywać się zgodnie z prawem poręczenia między wszystkimi jej częściami, we wszystkich sferach. Wówczas oczywiście nie będziemy mieć żadnych problemów ze zdrowiem, w rodzinie, w ludzkim społeczeństwie a nawet związanych z ekologią. Nie jest możliwa naprawa ekologii, poprzez spalanie mniejszej ilości ropy czy stosując inne środki ochronne, ale tylko wypełniając prawo poręczenia na szczycie piramidy, tam gdzie się znajdujemy. W taki sposób zobowiążemy całą znajdującą się pod nami naturę do powrotu równowagi, wzajemności i harmonii.

Działanie sił fizycznych lub wzajemne oddziaływanie substancji chemicznych zgodnie z ich walencyjnością, według liczby elektronów wokół atomu, które wiążą się między sobą i budują nowe substancje – wszystko to są prawa poręczenia, które ujawniają się w różnych formach. Wszystkie prawa natury są przejawami jednego ogólnego prawa.

Nawet prawa relacji ludzkich, psychologii, życia społeczeństwa są częściami szczegółowego wyjaśnienia tego samego ogólnego prawa poręczenia, które musimy wypełnić w całej jego pełni, aby wewnątrz tego prawa ujawnić nasz związek ze Stwórcą. Tym sposobem dodajemy swoją część Stwórcy, On dodaje nam a my osiągamy stan „On i Jego Imię są jednym”.

Z lekcji według artykułu Baal HaSulama „Poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Wzajemne poręczenie, Zdrowie

Postrzeganie rzeczywistości jest najważniejszym tematem, dlatego że człowiek chce wiedzieć, w jakiej rzeczywistości istnieje, co to za świat, w którym się urodził. Wyższe światy, niższy świat, jak to wszystko jest zbudowane i istnieje, jakie siły tym zarządzają, jaka jest przyczyna tego istnienia i jakie są jego skutki, do czego to wszystko zmierza. Wszystko to musimy odkryć, dlatego tak ważne jest właściwe postrzeganie rzeczywistości.

Dla uproszczenia można powiedzieć, że istnieją dwa światy: wyższy świat i niższy świat, świat duchowy i świat materialny. W materialnym świecie, który odczuwamy pięcioma zmysłami, istniejemy zgodnie z upływem czasu. Czas jest naszym wewnętrznym odczuciem i wszystko dzieje się w jakimś czasie, zgodnie z naszym odczuciem. Odnosimy upływ czasu do różnych zewnętrznych czynników: słońca, księżyca, gwiazd, minionych wydarzeń, które dają nam ogólne poczucie przeszłości.

A czym jest wyższy, duchowy świat nie wiemy. Ale według opowieści kabalistów, czyli ludzi, którzy odkryli wyższe światy, działają tam inne czasy i formy istnienia. Możemy je odkryć, poczuć i zaistnieć w nich, i dzięki temu poznamy wieczną i doskonałą rzeczywistość, w której nie ma początku ani końca. Dlatego istniejemy tam ponad czasem, przestrzenią i wszelkim ruchem.

Oznacza to, że duchowa rzeczywistość istnieje poza czasem, ruchem i przestrzenią, a wewnątrz czasu, ruchu i przestrzeni znajduje się materialny świat. A ponieważ nasze zmysły zbudowane są na podstawie percepcji materialnego systemu współrzędnych, czyli czasu, miejsca i ruchu, dlatego odczuwamy tylko tę rzeczywistość.

Jeśli chcemy poczuć prawdziwą, duchową rzeczywistość, to będziemy musieli wznieść się do niej w naszym postrzeganiu, zmieniając nasze organy zmysłów. Nie będziemy już odczuwać rzeczywistości jako fizycznego ruchu w materialnym czasie, ale będziemy ją odczuwać w duchowej formie i tak będziemy żyć. Księga Zohar uczy, że czas duchowy jest określony przez zmianę form i stopni, które są ponad przestrzenią i czasem.

Bardzo ważne jest aby wyobrazić sobie, czym jest wyższy duchowy świat, który istnieje ponad czasem, ruchem i przestrzenią i jak możemy go odczuwać, żyć w nim i łączyć wszystko, co tam jest, z naszym materialnym światem, tak aby te dwa światy połączyły się dla nas w jeden.

Kiedy poznamy, co oznacza czas, oparty na zmieniających się formach i stopniach, to zrozumiemy, czym jest materialny świat, a czym duchowy świat i jak te dwa światy są ze sobą powiązane. Zrozumiemy również, dlaczego Stwórca stworzył nas z odczuciem materialnego świata i dlaczego musimy wznieść się stąd do wyższego, duchowego świata, aby poczuć siebie pomiędzy dwoma światami, wyższym i niższym.

Z lekcji na temat „Postrzeganie rzeczywistości”, 27.01.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Jak przygotować się do nadchodzącego kongresu w Arawie, aby być razem ze wszystkimi, w samym jego epicentrum i nie przegapić czegoś bardzo ważnego, co potem będzie cierniem w sercu przez wiele lat?

Jeśli będziecie nieprzerwanie podążać za kongresem, nieważne skąd, to włączycie się w niego i wszyscy razem będziemy w jednym kli, w tych samych wyjaśnieniach, takich samych ćwiczeniach. I w taki sposób będziemy się razem wznosić.

Oczywiście każdy zrozumie to w miarę swojego przygotowania. Ale przed nami jeszcze prawie miesiąc i możemy się przygotować tak, żeby wszyscy byli praktycznie na jednym poziomie. A to bardzo wiele znaczy.

Lepiej być na niższym poziomie, ale wszyscy razem, niż na znacznie wysokich poziomach, ale każdy na swoim. Mam nadzieję, że zintegrujemy się tak, że wszyscy razem będziemy na małym poziomie, ale przynajmniej zrozumiemy się wzajemnie i postaramy się wznieść razem. To właśnie jest ważne dla kongresu.

Tak więc najważniejsze dla tego kongresu – jest bycie razem! Nie fizyczne, ale psychiczne i duchowo. Lepiej być na niższym stopniu razem, niż na znacznie wyższym poziomie samemu, dlatego że kiedy jestem na stopniu razem z dziesiątką, to znajduję się w duchowym kli. A kiedy jestem na duchowym stopniu sam, bez duchowego kli, to nie ma gwarancji, że będę mógł tam pozostać. W każdej chwili mogę stamtąd upaść.

Musimy osiągnąć koniec naprawy przynajmniej w dziesiątce, a następnie przyłączą się wszystkie pozostałe dziesiątki. Na razie na stopniu końca naprawy jest niewielka liczba dziesiątek: dziesiątka rabbiego Szymona i jeszcze kilka. My też chcemy to osiągnąć, dlatego nie liczymy na sukces jednego człowieka, ale co najmniej dziesiątki.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do Księgi Zohar”, 26.01.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Często jestem pytany o to, jak widzę przyszły świat, na czym będzie oparty, czy będziemy w nim współdziałać ze sobą?

Niestety, muszę przyznać, że nie widzę aby w najbliższej przyszłości to nastąpiło. Będzie jeszcze bardzo dużo problemów, które towarzyszą narodzinom nowego świata. Ale kiedy się już zamanifestuje, to będzie zupełnie inny świat, istniejący w świadomości ludzi, którzy zrozumieją, że powinniśmy żyć tak, aby nie było między nami wojny, nienawiści.

Musimy walczyć między sobą o to, aby nikt nie rozwijał w sobie nienawiści do drugiego, a wręcz przeciwnie – wzajemną miłość, szacunek, dążenie do kontaktu. Mam nadzieję, że to osiągniemy. Przynajmniej teraz wszystkie wydarzenia na świecie mają na celu ujawnienie między nami, czym jest dobro, i czym jest zło.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do Księgi Zohar”, 26.01.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja

„Nauka Dziesięciu Sefirot”, cz.1, „Pytania i odpowiedzi dotyczące znaczenia terminów”.

Pytanie 18: Co to jest Chochma?

To światło jest podstawą życia stworzenia.

Wyższe światło, które stworzyło pragnienie otrzymywania przyjemności, jest podzielone na dwie części z punktu widzenia stworzenia, ze względu na dwa rodzaje relacji, które powstają w stworzeniu: 1) stosunek do napełnienia i 2) stosunek do Dającego to napełnienie.

Dlatego jeśli chodzi o światło, które stworzyło pragnienie, napełnia je, troszczy się o nie, to nazywa się światłem Chochma. A kiedy mówimy o świetle naprawy, które napełnia stworzenie właściwością obdarzania, nazywane jest światłem Chasadim.

W rzeczywistości nie ma żadnej różnicy w świetle poza stworzeniem. Wyższe światło zawsze znajduje się w absolutnym spokoju. A wszystkie właściwości i zjawiska w nim, „okrągłe” światło i „linia”, światło wewnętrzne i światło otaczające są tylko wrażeniami stworzenia od wpływu tego światła.

Jeśli chodzi o życie stworzenia, to w takim przypadku to światło nazywa się światłem Chochma. A jeśli chodzi o nasze obdarzanie Stwórcy, to mówi się że jest to światło Chasadim. Są to dwa główne rodzaje światła, które wewnątrz siebie dzielą się jeszcze na wiele rodzajów.

Tak więc światło, które działa poprzez pragnienie stworzenia otrzymywania przyjemności, nazywa się światłem Chochma.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 21.06.2011

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

„Laska”, na której opieramy się w duchowej pracy w dziesiątce, jest połączeniem Malchut z Biną, jest siłą, której trzymamy się i która nie pozwala nam popełniać błędów i chroni przed upadkiem. Jednocząc się ze sobą w dziesiątce budujemy taką „laskę”, czyli więź między nami. A dzięki połączeniu ze sobą, łączymy się z Biną.

Każdy w jakiś sposób anuluje swoje egoistyczne pragnienie i przyłącza się do maleńkiego pragnienia przyjemności, które mu przyświeca. Tak też, wszyscy razem, możemy uchwycić się za tę siłę, tę koncepcję, która nazywa się „laską” (mate). Oznacza to, że pragnienie otrzymywania przyjemności staje się dla nas niższe (mata) w znaczeniu.

Każdy z nas stara się pokazać przykład przyjaciołom, jak możemy wspólnie trzymać się laski.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do Księgi Zohar”, 12.01.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Stwórca oczekuje od nas tylko reakcji. Od wyższego do niższego (do każdego z nas) przychodzą porcje światła – i żądają od nas prawidłowej zwrotnej reakcji. Wyższy dokładnie wie, co dzieje się z niższym, w jakim stanie znajduje się niższy, ponieważ sam formuje mu ten stan.

Oczywiście wyższy wie, na co gotowy jest niższy. Organizuje dla niego wszystkie zewnętrzne i wewnętrzne warunki dla wolnego wyboru i pozostawia niższemu tylko jedną rzecz, niezrozumiałą i nieznaną niższemu – środkową trzecią część Tiferet. (klipat Noga) Właśnie w tym stanie niższy musi sam sformować środkową linię.

Jeśli niższy, w odpowiedzi na wpływ wyższego, prawidłowo buduje środkową linię, oznacza to, że stał się godny. Wtedy naprawdę nakłonił siebie i cały świat (całe środowisko, które wyższy sformował dla niego w danej chwili) do dobra. Dlatego wszystko, czego wymaga się od niższego, gdy odczuwa brak (chisaron), to zwrócić się do wyższego i otrzymać od niego ten składnik, którego mu brakuje, aby nakłonić siebie i cały świat ku dobru.

Niższemu bowiem brakuje wiedzy, odczucia, a następnie i umiejętności do podjęcia decyzji. Wszystko to musi otrzymać od wyższego. Wyższy pozostawia mu klipat Noga, żeby niższy zechciał zwrócić się do niego i otrzymać to, czego mu brakuje. Jeśli niższy jest gotowy otrzymać to uzupełnienie dla klipat Noga, otrzymuje je – i jest to dodatkowa siła obdarzania, którą nabywa na obecnym stopniu i dzięki niej wznosi się na następny stopień.

Z lekcji według Księgi Zohar. Przedmowa

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, ZOHAR