Pytanie: W Liście 21 Rabasz napisał: „A kiedy człowiek widzi, że dotarł już do wioski «kfar», czyli do właściwości niewiary «kfira», człowiek znowu zaczyna dążyć do wiary”. Czym jest ta właściwość „kfar” i w czym się przejawia?

Odpowiedź: Jest to zaprzeczenie Stwórcy, wyższej siły. Jest to bardzo wielka siła, której musimy unikać.

Pytanie: Co oznacza „patrzeć wstecz” w naszej pracy?

Odpowiedź: Patrzeć na to, co człowiek przeszedł. Człowiek nie ma prawa oglądać się wstecz i sprawdzać siebie. Powinien patrzeć tylko naprzód, gdzie jest bardziej połączony z przyjaciółmi i ze Stwórcą.

Pytanie: Co to znaczy przylgnąć i trzymać się przyjaciół, polegać na nich?

Odpowiedź: Przylgnąć do nich i pomagać we wszystkim, w czym tylko możesz, a nie wykorzystywać ich. Robić wszystko dla ich rozwoju.

Pytanie: Jak zrozumieć, co Stwórca chce przeze mnie przekazać przyjacielowi, aby moje działanie nie wynikało z egoizmu, a właśnie ze Stwórcy?

Odpowiedź: W takim przypadku musisz maksymalnie zjednoczyć się z przyjaciółmi, i wtedy Stwórca będzie razem z wami.

Pytanie: Mając ogromne pragnienie pełnego odkrycia Stwórcy, jak można przezwyciężyć strach, że zabraknie czasu na to i nie zdążę?

Odpowiedź: Poczucie bezpieczeństwa poczujesz tylko z przyjaciółmi, tylko łącząc się z innymi.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 18.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Wejście i wyjście z wygnania – to nieustanny proces. Robimy krok i otrzymujemy od Stwórcy odrzucenie. Nie wiemy, jak iść dalej, prosimy Stwórcę o pomoc, dopóki nie znajdziemy sposobu przybliżenia się do Niego i ponownego przyciągania się do Stwórcy.

Oznacza to, że może być krok do przodu i krok do tyłu, a może być krok do przodu i dwa kroki wstecz. Wtedy człowiek czuje, że zamiast tego, żeby stać się silniejszym, lepszym, bliższym Stwórcy, wręcz przeciwnie, jeszcze bardziej się od Niego oddala.

Ale mimo wszystko, najważniejsze jest jednak to, by się nie wycofywać. Naszym największym problemem jest to, że czujemy się rozczarowani i osłabiamy swoje wysiłki.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 20.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak możemy pomóc bliźniemu swoimi intencjami?

Odpowiedź: Nic innego nie może pomóc człowiekowi, oprócz modlitwy za niego. Jest powiedziane, że „więzień nie jest w stanie sam uwolnić się z więzienia”. Nie mogę pomóc sobie ani trochę w duchowym poznaniu – tylko w materialnym. A w duchowym tylko inni mogą mi pomóc.

Wszystko, co chcę osiągnąć w świecie duchowym: od zera i do nieskończoności – jest możliwe tylko pod warunkiem, że inni zechcą mi to dać, pomogą otrzymać i napełnią mnie. Jak mogę ich zainspirować, aby mi pomogli? Przyjaciele pomogą mi, jeśli ja podejmę wysiłek, by pomóc im.

Dlatego musimy myśleć tylko o włączeniu w pragnienia bliźniego i jego naprawie. Tylko w takiej formie można zobowiązać system o zadbanie o mnie, i to pragnienie nie będzie już egoistyczne.

Muszę zebrać pragnienia wszystkich – dlatego ta praca nazywa się Jesod. Moje naczynie – to pragnienia bliźnich, które zamierzam napełnić, postrzegając je jako bliższe niż swoje własne. Pracuję nad pragnieniami, ale ponieważ początkowo wydawały mi się obce, nazywają się intencjami.

Czym intencja różni się od pragnienia? Pragnienie należy do mnie – czuję w sobie pragnienie sprawiania sobie przyjemności. Pragnienia bliźniego nie czuję, i dlatego praca nad nim nazywa się intencją. Okazuje się, że cały czas pracuję z intencjami! Jeśli skracam swoje własne pragnienie, przenikam pragnieniami bliźniego i pracuję z nimi, stawiając je ponad własne, oznacza to, że pracuję z intencjami.

W taki sposób buduję głowę (Rosz) duchowego parcufa. Zamiast swoich pragnień biorę pragnienie bliźniego i pracuję z nim tak, jakby było moim. Nazywa się to pracą z intencją.

Z przygotowania do lekcji

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy to prawda, że poziom „człowiek” to poziom, na którym jesteśmy jednym człowiekiem, a nie każdy z nas oddzielnie?

Odpowiedź: Tak. Ostatecznie, gdy wszyscy zjednoczymy się jako jeden człowiek z jednym sercem i w pełni poczujemy się wzajemnie, ponownie dojdziemy do stanu „jeden człowiek”, w którym Stwórca pierwotnie nas stworzył. Do tego czasu postrzegamy siebie oddzielnie – nazywa się to poziomem dzikiego osła.

Do etapu człowiek przejdziemy, gdy odkryje się w nas poczucie obdarzania innego człowieka.

Z lekcji na temat „Osiągnąć odczucie bliźniego”, 15.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Bardzo lubię dawać prezenty, ale jednocześnie wiem, że gdzieś podświadomie oczekuję reakcji. A jak to zrobić absolutnie bezinteresownie?

Odpowiedź: Nie musisz niczego robić bezinteresownie. Pragniesz dawać prezenty wszystkim i Stwórcy, aby osiągnąć ogólny stan miłości i połączenia ze wszystkimi. Jednocześnie bardzo chcesz poczuć ten stan i aby każdy mógł w nim uczestniczyć.

Pytanie: Jeśli przyjaciel nieświadomie daje prezent, to oprócz uczucia miłości pojawia się jeszcze i wstyd za przyjaciela. Dlaczego tak się dzieje?

Odpowiedź: Jest to wskaźnik, że wasze serca nie są jeszcze całkowicie otwarte na siebie. Trzeba je bardziej odkryć, a wtedy nie będziecie odczuwać wstydu w żadnej relacji między wami.

Z lekcji na temat „Podarować prezent Stwórcy”, 13.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W każdym człowieku w grupie pojawiają się różne pokusy, które odciągają go od duchowej drogi. Aby nie zboczyć z właściwej drogi, musisz polegać na swoich przyjaciołach, w przeciwnym razie nie będziesz w stanie wytrwać, nie będziesz w stanie iść prosto do celu.

Chociaż takie same pokusy mają również przyjaciele, to jeśli będziecie się trzymać siebie i podążać taką właśnie drogą, cały czas wybierając duchowe środowisko, to na pewno traficie do celu. Nie wolno naciskać na przyjaciół, a jedynie pokazać im, jak bardzo jesteś oddany by osiągnąć cel.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”, 18.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Człowiek chce być dobry, a nie tak wyglądać, że ciągle ujawniają się w nim wady. Czy może zbudować intencję, aby Stwórca zmienił to w nim dla dobra przyjaciół?

Odpowiedź: Może prosić o to Stwórcę.

Pytanie: W jakim stopniu powinna rozwijać się w nas świadomość zła, abyśmy mogli osiągnąć miłość do bliźniego?

Odpowiedź: Świadomość zła musi być całkowita.

Pytanie: Skąd wziąć przykład wizerunku człowieka, którego można by naśladować i za nim podążać?

Odpowiedź: To są twoi przyjaciele w dziesiątce. Bez tego nie będziesz rozwijać się.

Pytanie: Kiedy pracujemy dla obdarzenia i nie chcemy niczego w zamian, jest to jak uczucie utraty smaku posiłku. O co powinniśmy prosić w miejsce tej pustki i braku smaku?

Odpowiedź: Powinniśmy cały czas prosić, żeby Stwórca z nami pracował.

Pytanie: Nie powinniśmy czekać na rekompensatę za nasz egoizm. Co zrobić, jeśli w głowie pojawia się mnóstwo myśli na temat tej rekompensaty? Jak je uspokoić, jak się ich pozbyć? Nie można znaleźć punktu oporu, w głowie panuje chaos.

Odpowiedź: Trzymać się Stwórcy poprzez grupę. Tylko od Niego zależy, w jakim stopniu się naprawisz.

Z lekcji na temat „Osiągnąć poczucie bliźniego”, 17.08.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedział Pan, że powinniśmy czuć przyjaciela, zjednoczenie, zespolenie w jednym sercu. A ja nigdy tego nie poczułem. Chociaż czuję skutek, że przyjaciele stają się dla mnie wielkimi i widzę naszą wspólnotę, cieszę się z tego, że jesteśmy razem, ale nic więcej. Jaki wysiłek należy podjąć, aby te uczucia były bardziej wyraziste, przejrzyste, czy też nie warto do tego dążyć?

Odpowiedź: Powinieneś próbować trochę otworzyć swoje serce. Wykonuj różne ćwiczenia dla połączenia z przyjaciółmi i stopniowo będziesz mógł rozszerzyć swoje serce tak, że będziesz bliżej Stwórcy.

Pytanie: Nieważne, jak bardzo się staram, nie czuję przyjaciół. Czy mogę zwrócić się z modlitwą do Stwórcy, aby dał mi tę wrażliwość?

Odpowiedź: Oczywiście, że możesz. To bardzo dobre zwrócenie. Stwórca z przyjemnością to usłyszy.

Pytanie: Jak można przekazać Stwórcy pragnienie przyjaciela w jego najczystszej formie, bez domieszki mojego egoizmu?

Odpowiedź: Nie martw się o Stwórcę. W miarę twojego wysiłku, pragnienia, dążenia aby przekazać przyjacielowi, Stwórca odczuje to wszystko doskonale.

Z lekcji na temat „Osiągnąć poczucie bliźniego”, 16.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W tej chwili nie mamy zewnętrznych ograniczeń, które zmuszałyby nas do pozostania w wirtualnym połączeniu. Jak wrócić do fizycznych spotkań? Jaka jest różnica, czy pracujemy w swojej dziesiątce, czy spotykamy się ze wszystkimi dziesiątkami? Nie ma żadnych ograniczeń, ale one wciąż są w środku, a my w nich tkwimy.

Odpowiedź: Widzę, że po epidemii wirusa jest wiele zmian w każdym z nas i między nami, między dziesiątkami i ogólnie w grupach. Nic nie możemy na to poradzić. Powinniśmy zdać sobie sprawę, że takie zmiany muszą nastąpić.

Również w Izraelu zachodzą duże zmiany w grupach, w liczebności, w związkach, w połączeniach. Myślę, że zajmie to jeszcze trochę czasu i być może przejdzie w nowy stan, a nie w jakiś sposób powróci do przeszłości.

Każdy z nas musi pracować w swojej grupie. Dziesiątki nie są w żaden sposób anulowane, ich konieczność jest podkreślana w nauce Kabały. A zjednoczenie dziesiątek rozpocznie się, gdy zbliżymy się do wspólnego pragnienia. Jak jest powiedziane w Torze: kiedy weszli do Ziemi Izraela, zaczęli się jednoczyć i naprawiać. Mam nadzieję, że wszystko wkrótce się wyjaśni.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.08.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy można poczuć duchowy zysk, który otrzymuję nie jako prezent z góry, ale dlatego, że na niego rzeczywiście zapracowałem?

Odpowiedź: Oczywiście. Ale jakie to ma znaczenie? Najważniejsze jest to aby cały czas dążyć do Stwórcy, wyrażać swoje przywiązanie do Niego, zależność od Niego, wtedy będziemy mogli się rozwijać. Przecież bez względu na to, cokolwiek robimy, możemy osiągnąć postęp tylko dzięki Jego sile, Jego umysłowi, dzięki temu, co otrzymujemy od Niego.

Dlatego nie powinniśmy dokonywać żadnych obliczeń: co powinienem dać Stwórcy. Proś i korzystaj ze wszystkiego, co otrzymujesz. Proś Stwórcę, jak ukochany uczeń prosi o pomoc swojego nauczyciela. Albo jak dziecko które czuje, że nie może czegoś osiągnąć bez rodziców, i prosi ich. A nauczyciel lub rodzice tylko na to czekają i z przyjemnością pomagają.

Należy odnieść się do tego z sercem. Nic nie oddziałuje na Stwórcę bardziej niż nasze serce.

Z lekcji na temat „Wszystkie moje kości powiedzą”, 14.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa