Pytanie: Kim jest przyjaciel w dziesiątce?

Odpowiedź: Przyjaciel nazywany jest „hawer”. „Hawer” pochodzi od słowa „hibur”, czyli połączenie. Zjednoczenie zakłada, że różnimy się w naszych naturalnych pragnieniach, a jednak jesteśmy połączeni w jednym celu.

Załóżmy, że jest jedno kli i drugie kli, które nie mogą się ze sobą połączyć, ale mogą pracować aby osiągnąć jeden cel, w którym się jednoczą. Oznacza to, że łączymy się tylko w Stwórcy i w żaden inny sposób.

Ci egoiści, którzy są gotowi porzucić swój osobisty egoizm, aby zjednoczyć się w Stwórcy, włączyć się w Niego, nazywani są przyjaciółmi. Są to kobiety albo mężczyźni – nie ma to znaczenia, ale tej samej płci. Tylko Stwórca może nas zjednoczyć, a my możemy Go tylko o to prosić. Nawet jeśli nie jest to prawdziwa modlitwa, mimo wszystko prosić.

Jeśli człowiek wybiera dla siebie cel poznania Stwórcy, to może on zostać osiągnięty tylko poprzez połączenie różnych pragnień w jeden cel. Dlatego mówi się, że minimalna grupa to dwie osoby.  Ale żeby stworzyć solidną grupę, pożądana jest dziesiątka.

Rabasz pisze o tym w jednym ze swoich pierwszych artykułów – nie dziewięć osób i nie jedenaście, ale właśnie dziesięć. Dlaczego tak jest – uczymy się tego na podstawie rozprzestrzenienia czterech stadiów prostego światła, ze struktury dziesięciu Sefirot.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie