Pytanie: Przyoblekam się w pragnienia przyjaciół w dziesiątce, dopóki Stwórca nie obłóczy się w te pragnienia. Co to znaczy? Jak to się dzieje?

Odpowiedź: Anuluję się i przyoblekam pragnienia przyjaciół, ponieważ chcę, aby one realizowały się. Właśnie wtedy, kiedy ja swoim pragnieniem oblekam się w ich pragnienia, byle tylko się spełniły, odkrywam w nich Stwórcę.

W taki sposób osiągam właściwość obdarzania w takiej formie, w jakiej istnieje w przyjacielu, i tak postrzegam Stwórcę. Przyjaciel daje mi kli, ja daję mu awijut, i w to obłócza się Stwórca.

Pytanie: Jakiego rodzaju obłóczenia oczekuję w pragnieniach przyjaciół? Czy powinni mieć jakąś dodatkową siłę, napełnienie? Jak mogę sprawdzić, czy dobrze wykonałem swoją pracę?

Odpowiedź: Poprzez wynik. A wynikiem powinno stać się odkrycie Stwórcy! Jeśli prawidłowo przyklejam się do przyjaciela, aby spełniło się wszystko, czego pragnie, i chcę, żeby mu się to udało, odkrywam w nim Stwórcę.

Chcę wypełnić jego pragnienie z pomocą właściwości obdarzania. Przyjaciel daje mi format tej właściwości, której pragnie, a ja to odkrywam. Czyli przyjaciel jest jak ekran, na którym odkrywa mi się Stwórca. Moja właściwość obdarzania działa w przyjacielu, dlatego że chcę mu pomóc, Stwórca odkrywa mi się w jego pragnieniu.

Pomyśl o tym. To jest działanie duchowe! Ja anuluję się przed przyjacielem, pragnę całkowicie doprowadzić go do Stwórcy, do duchowości. Dlatego w jego pragnienia, kiedy pracuję ze swoim awijut i daję przyjacielowi or chozer, ubiera się Stwórca – or jaszar.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie