Jesteśmy na drodze do kongresu, a teraz najważniejsze jest odkrycie naszej pilnej potrzeby zanim tam dotrzemy. Aby to uczynić, musimy się silniej zjednoczyć, połączyć w naszym pragnieniu, aby zaatakować kongres z taką zajadłością, dosłownie jak stado wilków rzuca się na zdobycz i rozdziera ją na kawałki. Tak właśnie musimy przygotować się do kongresu.

Chcę włączyć się we wszystkich uczestników kongresu ze swoim pragnieniem i razem ze wszystkimi wyrwać z niego wszystko, co w nim jest. Każdy z nas zgarnie swoją część zdobyczy z kongresu i zrozumie, że właśnie po to tu przyjechał. Mężczyźni i kobiety wszyscy wezmą udział w tym działaniu.

Chcemy skupić się wokół tematu kongresu i zagłębić się, aby otrzymać od niego siłę życiową. Każdy powinien chwycić go z całych sił, bo jeśli będziemy skromni i ulegali sobie nawzajem, to nie dostanie się nikomu. Muszę sam chwycić swoją część, ale nie po to, aby pochłonąć ją samemu, lecz po to, aby przekazać ją Stwórcy.

Siłę prawdziwej wiary można otrzymać tylko ze źródła wiary – tam, gdzie wszyscy się jednoczymy, i każdy daje innym część zdobyczy, którą zdobył, i w taki sposób wszyscy przekazujemy ją wszystkim.

Z lekcji na temat „Osiągnąć kontakt ze Stwórcą”, 14.01.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Oczekujemy od Stwórcy tylko jednego prezentu – zdolności osiągnięcia obdarzania, „Liszma”. Może nawet nie wiem, co to jest, bo nigdy jeszcze nie odczuwałem w sobie takich właściwości. Ale oczekuję że otrzymam ten prezent, o którym na razie nie mam jeszcze pojęcia.

Liszma to podarunek, który przychodzi do mnie od Stwórcy i daje mi możliwość obdarzania przyjaciela lub Stwórcy bez żadnej rekompensaty z ich strony.

Chociaż nie otrzymałem jeszcze takiego prezentu, chcę wzmocnić więź ze Stwórcą, czyli przyciągnąć, przybliżyć Go do siebie, lub odwrotnie, skierować się ku Niemu za pomocą modlitwy i domagać się mocnego kontaktu, który już się nie przerwie.

Rodzimy się po to, aby zjednoczyć się ze Stwórcą i poprzez to połączenie otrzymać od Niego przyjemność, napełniać się tym wszystkim i osiągnąć podobieństwo właściwości ze Stwórcą.

Przede wszystkim, powinienem próbować porozumieć się z Nim na tej samej fali, która przyszła do mnie w wyniku Jego reakcji. A kiedy już poczuję, że mam zwrotną odpowiedź od Stwórcy, chcę przekazać Mu moje najpilniejsze pragnienie, umieszczam moją modlitwę na tej nici, która nas łączy. I oczekuję, że Stwórca w odpowiedzi zacieśni między nami nierozerwalną więź.

W taki sposób cały czas wymieniam z Nim sygnały: ja do Stwórcy, a Stwórca do mnie, i coraz bardziej przybliżam sie do Niego. Zawsze staram się zrozumieć, czego Stwórca ode mnie chce, w jakiej formie pragnie naszego zjednoczenia z przyjaciółmi, aby z tego połączenia wspólnie zwrócić się do Niego. W ten sposób zobaczymy, z jakim stosunkiem, na jakiej fali budzimy w Nim reakcję i zbudujemy naszą więź ze Stwórcą.

Muszę starać się podejmować wysiłek, aby przeciągnąć od siebie nić, łączącą mnie ze Stwórcą, i od Stwórcy przeciągnąć łączącą nić z powrotem do siebie. Wówczas mogę być pewny, że mam dwustronne porozumienie. Istotą nauki Kabały jest właśnie ustanowienie wzajemnego połączenia człowieka ze Stwórcą, które będzie darem od Stwórcy, połączeniem Liszma.

Z lekcji według artykułu „Darowanie Tory”, 13.01.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W co zamienia się cierpliwość w stanie „Liszma“?

Odpowiedź: W pokorę.

Pytanie: Każdego dnia piszemy modlitwę w dziesiątce. Czy ma sens dzielenie się modlitwami na ogólnym czacie, aby uformować jakąś wspólną modlitwę światowego kli?

Odpowiedź: To jest dobre, ponieważ pracujecie na wzajemne przenikanie modlitwy jednej grupy w modlitwę innej grupy.

Pytanie: Czy dopóki nie znajdziemy się w „Liszma“, każde działanie dla obdarzania ma gorzki smak?

Odpowiedź: Kiedy znajdujesz się w „Lo liszma“, to jakiekolwiek obdarzanie ma gorzki smak lub w ogóle nie ma smaku.

Pytanie: Czy powinniśmy na miarę postępu sortować dobre pragnienia i złe, to znaczy przybliżać się do dobrych i oddalać się od złych? Co to jest za siła, która pozwala to zrobić?

Odpowiedź: Jest to nasze pragnienie wzniesienia się, zjednoczenia, poczucia czegoś dobrego, życzliwego, wyższego. Do tego powinniśmy dążyć.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 15.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie