Pytanie: Rabasz w swoich artykułach napisał, że w grupie ludzi podobnie myślących, człowiek powinien otwarcie pokazywać miłość bliźniemu, aby rozwinąć to uczucie w innych. A co ze skromnością?

Odpowiedź: Co ma z tym wspólnego skromność? Jeśli dobrze odnoszę się do innych ludzi, dlaczego mam być skromny? Wręcz przeciwnie, pokazuję swoje dobre nastawienie do nich, jakby kontynuuję tę linię na świecie. A ludzie zobaczą, że rzeczywiście takie zachowanie jest korzystne dla wszystkich.

Komentarz: Chodzi o to, że według Rabasza ludzie powinni przychodzić do grupy, aby obdarzać bez żadnej rekompensaty, a nie dla prezentów. Ale jeśli będziemy obdarzać się nawzajem i celowo to pokazywać, to okaże się, że ludzie będą gromadzić się w grupy dla egoistycznego spędzania czasu, bo będzie im tam dobrze.

Odpowiedź: Myślę, że w naszych czasach to byłoby niezłe. Musimy uczyć się obdarzać i starać się obdarzać w praktyce tych przyjaciół, którzy widzą, że starasz się realizować to, czego się uczysz, i w taki sposób naprawdę przybliżyć się do właściwego wzajemnego połączenia.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 19.12.2023

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Na czym powinniśmy bardziej skupić się w pracy duchowej: na wielkości nauczyciela, który nieustannie nas ukierunkowuje, czy na wielkości dziesiątki?

Odpowiedź: Nauczyciel istnieje jakby z boku. To ty włączasz się w dziesiątkę i razem z dziesiątką dążysz do Stwórcy. Nauczyciel uczy was, wspiera, prowadzi, popycha, ale mimo to jest jakby postronnym elementem. Oczywiście otrzymujecie ode mnie wskazówki, siłę, przykłady, język, wszystko. Jednak najważniejsze jest, dążenie poprzez przyjaciół tylko do Stwórcy, bycie z nimi w sojuszu i zmierzanie do celu.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 25.12.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie