Pytanie: Czy można osiągnąć możliwość duchowego odczuwania siebie nawzajem na odległość, bez kontaktu fizycznego?

Odpowiedź: Jesteśmy bardzo mali, bardzo ograniczeni i bardzo prymitywni. Dlatego na razie jeszcze potrzebujemy kontaktu fizycznego. Ale jeśli moi uczniowie osiągną poważną zdolność wyjścia poza granice egoistycznych ograniczeń, to oczywiście nie ma znaczenia, gdzie będziemy.

I wówczas jeśli umrę, to mimo wszystko będę razem z nimi. Tak jak Ari powiedział swoim uczniom przed śmiercią: „Jeśli osiągniecie wyższy świat, to będę was nauczał. Tak więc starajcie się!”

Napisał, że ze wszystkich jego uczniów tylko Chaim Vital mógł kontynuować naukę Kabały. A pozostali uczniowie nawet nie musieli zajmować się Kabałą, ponieważ nie zrozumieli tego, nie wyszli poza granice odczuwania tego świata. Dlatego Chaim Vital to jedyny uczeń Ari, który opisał i przekazał nam jego metodę.

Tak więc najważniejsze jest wyjście poza ramy naszego świata. Następnie można już mówić o wszelkich innych metodach postrzegania.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Siła światowej grupy”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa

Pytanie: Jak osiągnąć idealną pracę w dziesiątce, gdy stale realizuję miarę anulowania i zbliżam się do scalenia ze Stwórcą?

Odpowiedź: Taki stan osiąga się, gdy nie tylko ty, ale również wszyscy przyjaciele w dziesiątce myślą o tym samym.

Pytanie: Jeśli na przykład odpracowałem miarę swojego anulowania w dziesiątce, czy otrzymuję moją następną miarę? Czy odpracowuję wspólną, nieodpracowaną miarę anulowania całej dziesiątki?

Odpowiedź: Nie, nie ma czegoś takiego. Każdy naprawia tylko swoją duszę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 29.11.2023

Kategorie: Dziesiątki, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to znaczy: Stwórca wypełnia pustkę we mnie?

Odpowiedź: Stwórca daje ci odpowiedzi na to, o co prosisz, i tym wypełnia pustkę.

Pytanie: Jak właściwie zwrócić się, aby Stwórca to zrobił?

Odpowiedź: Poproś Go, aby zamanifestował się w tej pustce, którą wcześniej stworzył. Odczuwasz ją i prosisz Stwórcę, aby się w niej odkrył.

Pytanie: Okazuje się, że Stwórca jest jakby na moje zawołanie, jak ktoś, kto służy moim pragnieniom.

Odpowiedź: I co w tym takiego? Prosisz Stwórcę, aby odkrył się w tej pustce, po to, aby sprawić Mu zadowolenie.

Pytanie: Jak odczuwać tę prośbę?

Odpowiedź: To pytanie nie jest już do mnie. W miarę zagłębiania się w swoją pracę duchową, odkryjesz swoje uczucia.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 28.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa