Co to jest „grzech” w duchowym?
Pytanie: Jeśli wszystkie nasze myśli i pragnienia pochodzą od Stwórcy, to jak to jest możliwe, żeby „zgrzeszyć”? Czy mógłby Pan wyjaśnić, czym jest „grzech” w sensie duchowym? Jak to się rozumie w kabale? Baal ha-Sulam często wspomina o grzechu w Szamati i ja staram się zrozumieć to, co wydaje mi się paradoksalne.
Odpowiedź: Grzech to odłączenie myśli człowieka od Stwórcy.
Pytanie: Czy grzechy zostają wybaczone w kabale, jeśli naprawdę okazać skruchę za nie?
Odpowiedź: Wszyscy pierwotnie jesteśmy absolutnymi grzesznikami, ponieważ jesteśmy absolutnymi egoistami. Ale potem zaczynamy naprawiać się, dochodząc do poziomu absolutnego sprawiedliwego – poziomu oddawania i miłości dla bliźniego i Stwórcy. Powiedziano: „Nie ma na ziemi sprawiedliwego, który wcześniej nie zgrzeszył”, czyli najpierw człowiek odkrywa swój egoizm, co oznacza, że grzeszy, mimo że egoizm jest mu dany z góry, a następnie naprawia go. Naprawa egoizmu na właściwość obdarzania i miłości za pomocą siły Stwórcy jest właśnie przebaczeniem.
Widzimy, jak bardzo różnią się określenia Tory od określeń człowieka. Przyczyną jest to, że uważamy, że sami stworzyliśmy swoje grzeszne właściwości i że sami możemy je naprawić, bez pomocy Stwórcy. Myślimy, że nie jesteśmy grzeszni pierwotnie, ale tylko wtedy, gdy postępujemy w ten sposób. Jednak w rzeczywistości wszystko w nas jest grzeszne, egoistyczne. I gdy człowiek odkrywa to w sobie i czuje się grzesznikiem, to jest już na drodze do sprawiedliwości w porównaniu do tych, którzy jeszcze sobie tego nie uświadamiają.
Rabasz „Jaki stopień człowiek powinien osiągnąć”: „Adam był doskonały przed grzechem pierworodnym. Dopiero po grzechu upadł ze swojego stopnia i jego dusza rozdzieliła się na 600 000 dusz.”
Obudzić AHa’P wyższego można tylko tym, że poprosisz go o siłę obdarzania. Wtedy wyższy wznosi swój AHa’P i przekazuje tobie światło A’B-SA’G, które naprawia twoje pragnienia, abyś za pomocą tych naprawionych pragnień mógł oddawać innym.